“သုခဘုံ နဲ႔ ဒုကၡဘုံ”

Share |
ဒီေခတ္ႀကီးထဲမွာ… မုိင္ရာေထာင္ခ်ီခရီးကုိ ေလယာဥ္ပ်ံစီးနင္း နာရီပုိင္းအတြင္း လက္ငင္းေရာက္ႏုိင္ေပမယ့္ ေရႊႏုိင္ငံမွာေတာ့ ၇ မုိင္ခရီးကုိ လွည္းစီးၿပီး သြားေနၾကရတာလည္း ရွိေလရဲ႕။

ဒီေခတ္ႀကီးထဲမွာ…. အထပ္တရာ တိမ္လႊာေ၀့၀ုိက္ မုိးပ်ံတုိက္ကုိ ႐ႈိးဂုိက္မပ်က္
ဓါတ္ေလွကားနဲ႔ ေၾကာ့ေၾကာ့ေလးတက္ႏုိင္ေပမယ့္ ေရႊႏုိင္ငံမွာေတာ့ ရွစ္လႊာကုိေရာက္ဘုိ႔အေရး ေခၽြးၿပဳိက္ယုိစီး ပင္ပန္းႀကီးစြာ လွ်ာထြက္မတတ္ ေလ့က်င့္ခန္းအမွတ္နဲ႔ ေန႔စဥ္တက္ၾကရတဲ့ ဘ၀ေတြလည္း ရွိတယ္။

ဒီေခတ္ႀကီးထဲမွာ…. ပပ၀တီ၊ စိတ္မၾကည္ေအာင္၊ ခုနစ္ေဆာင္တုိက္ခန္း ျမင္သူကန္းမတတ္ လွ်ပ္စစ္မီးေတြ ထိန္ထိန္ညီးလွေပမယ့္ ေရႊျပည္ႀကီးမွာေတာ့ ေမွာင္နဲ႔မဲမဲ၊ ကုိယ့္မယားကုိယ္ေတာင္ လူလုံးမသဲကြဲတဲ့ အလင္းေရာင္မြဲမြဲ တုိက္ခန္းထဲမွာ ပူလည္းပူအုိက္ ေခၽြးတၿပဳိက္ၿပဳိက္နဲ႔ ဖေယာင္းတုိင္စုိက္ၿပီး ဓါတ္လုိက္ေသမွာ ပူစရာအေၾကာင္းမရွိတဲ့ ဂူေအာင္းလူသားလုိဘ၀ေတြလည္း ရွိတယ္။

ဒီေခတ္ႀကီးထဲမွာ…..စူဇကာပုဏၰားေတာင္၊ ယူကာအကုန္မစားႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ေၾကာက္ခမန္းလိလိ စားဖြယ္ေသာက္ခင္း အလွ်ံပယ္ေပါမ်ားဘိသနဲ႔… ဗုိက္မျပည့္မခ်င္း အသားကုန္နင္းၿပီး ယူေလြးႏုိင္တဲ့ ဘူေဖးဆုိင္ေတြမွာ ၾကက္ပ်ံမက် အားေပးႏုိင္ၾကသလုိ ျမန္မာဆုိတဲ့ ေရႊျပည္ေတာ္မွာေတာ့ မနက္စာနဲ႔ညစာကုိေပါင္း အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ဗုိက္ေဟာင္းေလာင္းနဲ႔ ေနၾကရတဲ့ ဘ၀ေတြလည္း ရွိတယ္။

ဒီေခတ္ႀကီးထဲမွာ…..ကေလးေတြ ဘာကုိသိခ်င္လဲ၊ လုိအပ္တဲ့ အခ်က္အလက္ကုိ ကလစ္တခ်က္ေခါက္႐ုံနဲ႔ လွ်ပ္တျပက္အတြင္း ခ်က္ခ်င္းသိႏုိင္ၾကေပမယ့္ ေရႊျပည္ႀကီးမွာေတာ့ ေက်ာင္းသုံးစာအုပ္ဆုိတာ ေရႊထက္ရွားလြန္းလုိ႔ မ်ားျပားလွတဲ့ ေက်ာင္းသားတသုိက္အလယ္ မဲႏႈိက္ၿပီး ၀ယ္ယူေနၾကရတဲ့ ဘ၀ေတြလည္း ရွိတယ္။

ဒီေခတ္ႀကီးထဲမွာ….ေတြးမိရာေတြး၊ လြတ္လပ္စြာေရး လြတ္လပ္စြာေဆြးေႏြးႏုိင္ၾကေပမယ့္ အီးေမးလ္တေစာင္လက္၀ယ္ေတြ႕မႈနဲ႔ ေထာင္အႏွစ္ ၂၀ က်ခံရတဲ့ တုိင္းျပည္မ်ဳိးလည္းရွိရဲ႕။

ေခတ္တခုထဲမွာ စည္းခြဲျခားထားသလုိ ျပတ္ျပတ္သားသား ကြဲျပားေနတဲ့ ဘုံဘ၀ႏွစ္ခု။ တဖက္မွာေတာ့ သုခဘုံသားေတြ…. ဆင္းရဲအေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္းမသိ…ေပ်ာ္ဘြယ္အတိ။ ေနာက္တဖက္မွာေတာ့ ဒုကၡဘုံသားေတြ…ခ်မ္းသာအေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္းမသိ…. ဒုကၡအတိ။

ဘုံႏွစ္ခုအၾကား…
ကားယားခြေနမိတဲ့ငါ….
ဟုိမေရာက္…ဒီမေရာက္နဲ႔
ေမ်ာက္သစ္ကုိင္းလြတ္သလုိ….။

13 comments:

Anonymous said...

ဘုံႏွစ္ခုအၾကား…
ကားယားခြေနမိတဲ့ငါ….
ဟုိမေရာက္…ဒီမေရာက္နဲ႔
ေမ်ာက္သစ္ကုိင္းလြတ္သလုိ….။

ဟင္းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး

Anonymous said...

ဘုံႏွစ္ခုၾကား
ကားယားခြေတာ့
တျခမ္းကပူ
တျခမ္းကေအးေပါ႔…..ဟိဟိ။

Anonymous said...

Very nice post.

:P said...

သစ္ကိုင္းလြတ္ေနတဲ့ ေမ်ာက္အေဖာ္ေတြ ရွိပါေသးတယ္ေလ....

pandora said...

ေရးသားပံု တယ္မိုက္ပါလား။ သေဘာက်တယ္ ကိုေပါေရ။

တျခမ္းပူ တျခမ္းေအးဆိုရင္ ေလျဖတ္မွာေတာ့ သတိထား။

Anonymous said...

u r dead right!
無名

Thargyi(Gyobingauk) said...

သြပ္သြပ္...
က်ဳပ္ပါအေပၚကလူေတြနဲ႔ေရာၿပီးေမ်ာက္ျဖစ္ေတာ့မလိုျဖစ္သြားတာ..ေတာ္ေသးတယ္သတိကပ္ေပလို႔..ဟိဟိ..

ကုိေပါ said...

ေကေက..... သက္ျပင္းရွည္ႀကီးလားကြဲ႕။

ဟိဟိ...... ဟုိ ႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ကားအမည္လုိေပါ႔။ “မ်က္ႏွာတျခမ္းက အုိးမဲနဲ႔” ေလ။ း-)

သိန္းထုိက္..... ကြန္မင့္ေလးကလည္း နာမည္နဲ႔လုိက္ေအာင္ အဖုိးထုိက္တန္ပါေပ့ကြယ္....ဟိ။

ဆင္ဒဏ္လား..... သစ္ကုိင္းလြတ္ေသာ္ ေမ်ာက္အေဖာ္တုိ႔ ဟစ္ေအာ္ပူေဆြး မငုိေႂကြးလင့္။ သစ္ကုိင္းလြတ္လည္း ခၽြတ္ကနဲတမွ် ၿခဳံေပၚက်လွ်င္ ခၽြတ္ၿခဳံက်ျခင္း ႀကဳံေပအံ့။

ပန္ဒုိရာ..... ေလျဖတ္လုိ႔ မလႈပ္ႏုိင္ရင္ေတာ့ သူနာျပဳမငွားဘဲ... ကရိန္းအရင္ ငွားရကိန္းရွိတယ္။

အမည္မသိ..... အမွန္ေတြကုိ ေျပာတာဘဲေလ။ မွန္ရမွာေပါ႔။

ကုိေရႊေအာင္..... ဘယ့္ႏွယ္ လူေတြနဲ႔ ေရာမွေတာ့ ေမ်ာက္ျဖစ္ပါေတာ့မလား။ လူဘဲ ျဖစ္မွာေပါ႔.....ကြိကြိ

peter kyaw said...

ဒီတစ္ခါေတာ.ကုိေပါကေကာင္းကင္ကုိရဲ.အစ္ကုိၿဖစ္သြားၿပီဗ်ာ

Anonymous said...

ကိုေပါေရ.. ၿငိမး္တုိ႕အားလံုး ေမ်ာက္ေတြေပ့ါေနာ္။ ေမ်ာက္အေဖာ္ေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ ၿပည္ပေရာက္ျမန္မာႏုိင္ငံ ေမ်ာက္မ်ားေပါ့..ဟိဟိဟိ..

Anonymous said...

ဒါဖတ္ျပီးေတာ့အေဖ့ကိုသတိရတယ္။အိမ္ျပန္ခ်င္တဲ့ငါ့ကိုအေဖကနတ္ျပည္မွာေနရေနရက္နဲ့ဘာလို့ငရဲျပည္ျပန္လာခ်င္တာလဲတဲ့။ကိုေပါေျပာသလိုကားယားၾကီး။ဒါေလးေကာင္းတယ္။။။။။

ကုိေပါ said...

Peter kyaw….. ေကာင္းကင္ကုိရဲ႕ လက္ရာကုိေတာ့ မမွီပါဘူးဗ်ာ။

ၿငိမ္း…… ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာႏုိ္င္ငံ ေမ်ာက္မ်ားဆုိေတာ့ အတုိေကာက္ အုိဘီအမ္ေပါ႔။ အုိဘီပီနဲ႔ အၿပဳိင္ ႀကဲလုိ႔ရၿပီ။

စုသမီး…… ျမင့္တယ္ဆုိၿပီး ခုန္ခ်ခ်င္ေနတာဟုတ္။ ေနာက္စကားပုံတမ်ဳိးက မြဲခ်င္တဲ့နတ္ ျပာပုံတုိးဆုိလားဘာလား။

Anonymous said...

sorry about our country! hmmmmmm.

မိတ္ေဆြ…. စကၤာပူႏုိင္ငံသား ခံယူဖုိ႔ စိတ္ကူးေနသလား။ ဒီစာကုိ အရင္ဖတ္ၾကည့္ဖုိ႔ တုိက္တြန္းပါရေစ။



စကၤာပူႏုိင္ငံေရး တေစ့တေစာင္း သိေကာင္းစရာ...
Websites
Blogs