Showing posts with label sharing. Show all posts
Showing posts with label sharing. Show all posts

က်ဳံးသြင္းခံရေသာ ဆင္ၾကီးတေကာင္

(ဂ်ီေမးလ္ထဲကုိ ဒီကေန႔ ထပ္မံေရာက္ရွိလာတဲ့ စာတေစာင္ကုိ မွ်ေဝလုိပါတယ္။ က်ေနာ္ အင္မတန္ ႏွစ္သက္ေထာက္ခံမိတဲ့ သုံးသပ္ခ်က္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ေရးသားသူက “ေဇာ္ဝင္း ၈၈မ်ဳိးဆက္” ျဖစ္ပါတယ္။ အရင္တပုဒ္ကုိလည္း သူပဲ ေရးတာပါ။ က်ေနာ္ကုိယ္တုိင္ေရးရရင္ အဲသည္ေလာက္ ေစ့စပ္ေကာင္းမြန္ေအာင္ မေရးႏုိင္ဘူးဆုိတာ ဝန္ခံလုိပါတယ္။ ေရးသားသူကုိေဇာ္ဝင္းကုိ ေလးစား ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေျပာလုိပါတယ္။ ဒီစာကုိ ျပည္တြင္းမွာရွိတဲ့ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ဗဟုိေကာ္မတီဝင္ေတြထံ ဆယ့္ရွစ္ရက္ေန႔ အစည္းအေဝးမတုိင္ခင္ ျဖန္႔ေဝႏုိင္ရင္ အက်ဳိးရွိမယ္လုိ႔ ယုံၾကည္ပါတယ္။ ျပည္တြင္းမွာရွိတဲ့ သူေတြကုိ လက္လွမ္းမီသမွ် ကူညီျဖန္႔ေဝေပးဖုိ႔ တုိက္တြန္းလုိက္ပါတယ္။ (ကုိေပါ) )

က်ဳံးသြင္းခံရေသာ ဆင္ၾကီးတေကာင္
ေဇာ္ဝင္း
၈၈ ေက်ာင္းသားေဟာင္း

မၾကာေသးခင္က ၾကံ့ဖြံ႔ အစိုးရ ၊ NLD ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တုိ႔၏ ေသနဂၤဗ်ဴဟာ ေျမာက္ ေရႊ႔ကြက္မ်ားေဆာင္းပါးကို ကြ်န္ေတာ္ ေရးခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ ေဆာင္းပါးမွာ NLD မွတ္ပုံတင္ေရးျပႆနာကို စူးစိုက္ မေရးသားႏို္င္ခဲ့တဲ့ အတြက္ အခုဒီေဆာင္းပါးကို ထပ္ေရးတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္ NLD ပါတီဝင္ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ျမန္မာ့ ႏို္င္ငံေရးမွာ ၁၉၈၈ ခု မတ္လ ၁၃ ရက္ေန႔ကတည္းက စတင္ ပတ္သက္လာျပီး ကေန႔ အထိ ႏို္င္ငံေရးကို ကိုယ့္အစြမ္း ရွိသ ေလာက္ ေဆာင္ရြက္ေနသူ တေယာက္ပါ။ အရင္ ေဆာင္းပါးနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး စာဖတ္သူ ေတြရဲ့ မွတ္ခ်က္ေတြထဲမွာ အမ်ဳိးမ်ိဳး ထင္ျမင္ခ်က္ေတြ ေပးၾကတာေတြ႔လို႔ ကိုယ္တတ္ႏိုင္ သေလာက္ ရွင္းျပတာပါ။ ဒီ့ထက္ တိတိက်က် ေျပာမျပ ႏိုင္တာကိုလည္း နားလည္ေပးၾက ေစခ်င္ပါတယ္။

တခ်ဳိ႔က ဆိုၾကပါတယ္။ NLD မွတ္ပုံတင္ေရး၊ မတင္ေရးဟာ သူ႔ပါတီ အတြင္းေရးမို႔ ကိုယ္နဲ႔ မဆိုင္၊ ကိုယ့္မွာ ဝင္ေရာက္စြက္ဖက္ခြင့္ မရွိလို႔ ဆိုၾကပါတယ္။ အဲဒီအခ်က္ကို သေဘာ မတူူ ႏိုင္လို႔ ဒီေဆာင္းပါးကို ေရးတာျဖစ္ပါတယ္။

မွတ္ပုံတင္ေရး၊ မတင္ေရးသည္ တတိုင္းျပည္လုံးရဲ့ အေရး

NLD မွတ္ပုံတင္ေရး၊ မတင္ေရးဟာ တႏို္င္ငံ လုံးရဲ့ အေရး၊ လူတိုင္းရဲ့ အေရးပါ။ ျဖစ္လာမယ့္ အက်ဳိးဆက္ေတြကို NLD သာမက အမ်ားျပည္သူပါ ရင္ဆိုင္ ၾကရမွာပါ။ ဒါ့ေၾကာင့္ အားလုံး ေဆြးေႏြးၾကပါ။ စဥ္းစားၾကပါ။ သူ႔ပါတီ အေရး သူ႔ဖာသာ စဥ္းစားပါေစဆိုျပီး လႊတ္ထား လိုက္လို႔လည္း ေနာင္ျဖစ္လာမယ့္ အက်ဳိးဆက္ေတြဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေခါင္းေပၚ က်မလာ ဘဲ ေနမွာ မဟုတ္ပါဘူး။

ဒီေတာ့ ေျပာဖို႔ တာဝန္ရွိတယ္ထင္လို႔ ေျပာပါမယ္။ ေျပာပါရေစ။

ဆင္ကုိ က်ဳံးသြင္းရန္ ၾကံ့ဖြံ႔ မုဆိုး ၾကံစည္ျပီ

ဒီေန႔အခ်ိန္မွာ ၾကံ့ဖြံ႔အစိုးရဟာ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဆိုတဲ့ ဆင္ၾကီးကို အဘက္ဘက္ကေန ေျပးေပါက္ ထြက္ေပါက္ မရွိေအာင္ ပိတ္ဆို႔ထားပါတယ္။

ပါတီဝင္ေတြကိုလည္း ဖမ္းျပီး ေထာင္ခ်တယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲ ဝင္လို႔မရေအာင္လည္း သူ႔တပါတီတည္း အတြက္ အထူးသီးသန္႔စဥ္းစားျပီး ဥပေဒေတြနဲ႔ ပိတ္ဆို႔တားဆီး ကာရံပါတယ္။ ပါတီ တရားဝင္ ရပ္တည္လို႔မရေအာင္လည္း ဥပေဒသုံးျပီး ညစ္ပါတယ္။

အဲသလို အဘက္ဘက္က ပိတ္ဆို႔ျပီးတဲ့ေနာက္ ခုခ်ိန္မွာေတာ့ ဘက္တဘက္မွာ လမ္းက်ဥ္း က်ဥ္းေလး တေပါက္ကို ဖြင့္ေပး လိုက္ ပါတယ္။ အဲဒီလမ္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလးဆီကို မသြားဘဲ မေနႏိုင္ေအာင္ တျခားဘက္ေတြကေန ဝိုင္းဝန္း ေျခာက္လွန္႔ေပးေနတဲ့ အလုပ္ ကိုလည္း လုပ္ေနပါတယ္။ ျပည္ထဲေရး ဝန္ၾကီးက NLD ဟာ တရားမဝင္ေတာ့တဲ့ ပါတီ ပါလို႔ ေျပာတာ ဟာ ေျခာက္ထုတ္ ေပးေနတာပါ။ “သေဘာထားတင္းမာတဲ့သူေတြက အေျခအေနေတြ ေနာက္ျပန္ဆုတ္ေအာင္ လုပ္ေနတယ္” လို႔ The voice ဂ်ာနယ္ က ေျပာတာကလည္း ေျခာက္ထုတ္ေပး ေနတာပါ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ပါတီတခုရဲ့ ေခါင္းေဆာင္ သာမက အမ်ဳိးသား ေခါင္း ေဆာင္ျဖစ္ပါတယ္လို႔ ေျပာတာဟာလည္း ေဒၚစုကို NLD နဲ႔ခြဲထုတ္ေနတာပါ။ ဒါေတြအားလုံးဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ NLD ကို လမ္းက်ဥ္းေလးထဲ မဝင္၊ ဝင္ေအာင္ ေျခာက္လွန္႔ပို႔ေဆာင္ေပးေနတဲ့ နည္းလမ္းေတြ ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီလမ္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလး ကေန သြားရင္ ေရာက္မယ့္ ေနရာက ဆင္ဖမ္းတဲ့ က်ဳံးၾကီးထဲကို ျဖစ္ပါတယ္။

ဖြင့္ေပးလိုက္တဲ့ လမ္းက်ဥ္းေလးက ပါတီ မွတ္ပုံတင္ေရး လမ္းက်ဥ္းျဖစ္ျပီး၊ ေမာင္းပို႔ေနတဲ့ က်ဳံးၾကီးကေတာ့ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒ က်ဳံးၾကီးျဖစ္ပါတယ္။

ပါတီမွတ္ပုံတင္ေရး ဥပေဒမွာ “ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္” အစား “ေလးစားလိုက္နာ” လို႔ ျပင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ “ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္” နဲ႔ “ေလးစားလိုက္နာ” ဆိုတာ တကယ္ေတာ့ သိပ္မကြာလွပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ေခါင္းေဆာင္ေတြ အေနနဲ႔ ကေတာ့ “ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္” ရ မယ့္ အစား “ေလးစားလိုက္နာ” ရုံက ေတာ္ေသးတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ လိုက္နာတာကေတာ့ ျပဌာန္းထားတဲ့ ဥပေဒတရပ္ကို ႏိုင္ငံသားတိုင္း လိုက္နာရမွာပဲလို႔လည္း ဆိုပါတယ္။ အမ်ားျပည္သူ သေဘာမတူတဲ့ မတရားတဲ့ အမိန္႔ အာဏာ ဟူသမွ် တာဝန္အရ ဖီဆန္ၾက ဆိုတဲ့ စကားနဲ႔ အခုစကားဟာ ဘယ္ေလာက္ ေတာင္ ကြာျခားလွပါသလဲ။ ႏိုင္ငံသားေကာင္းပီသစြာ ဥပေဒ မွန္သ မွ်ကို တရားသည္ ျဖစ္ေစ မတရားသည္ျဖစ္ေစ အျမဲတန္းလိုက္နာမယ္လို႔ တရားေသ ဆုံးျဖတ္လိုက္ျပီ ဆိုရင္ေတာ့ ဥပေဒ ေဘာင္တြင္း က NLD ပါတီၾကီးကို အစိုးရက ဥပေဒ တမ်ဳိးျပီး တမ်ဳိးထုတ္ အရူးလုပ္ေနပါလိမ့္မယ္။

ထားပါေတာ့။ ဒီ “ေလးစားလိုက္နာ” စကားလုံးကို အက်ယ္ မေဆြးေႏြးေတာ့ပါဘူး။ ဒီစကားလုံး ႏွစ္လုံး အဓိပၸါယ္ ျခားနားမႈ ရွိမရွိဆို တာဟာ သူတို႔လက္ထဲမွာပါ။ ဒီအစိုးရလက္ထက္မွာ ဥပေဒဆို တာ ေမွ်ာ့ၾကိဳးပါ။ ဒီ့ထက္ မကတဲ့ စကားလုံးေတြကိုလည္း လိုသလို ခ်ဳံ႔ခဲ့၊ ခ်ဲ႔ခဲ့ဖူးပါျပီ။

ေနာက္တခ်က္က ေထာင္က်ေနတဲ့သူေတြကို ပါတီထဲကေန ထုတ္ပစ္ဖို႔ မလိုေတာ့ဘူး ဆိုတဲ့ အခ်က္ပါ။ မွန္ပါတယ္။ ဒီအခ်က္ကေတာ့ အစိုးရဘက္က တကယ္ လိုက္ေလ်ာ လိုက္တဲ့ အခ်က္ပါ။ သူတို႔ဖြင့္ေပး၊ ဟေပးလိုက္တဲ့ လမ္းလို႔လည္း ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ ငါးမွ်ားခ်ိတ္မွာ သူတို႔ တပ္ေပး ဆင္ေပးလိုက္တဲ့ အစာလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ( ဒါေပမဲ့ တခ်ဳိ႔ေျပာဆိုေနၾကသလို ေထာင္က်ေနသူေတြ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ ႏိုင္မယ္၊ မဲေပး ႏိုင္ေတာ့မယ္ ဆိုတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေရြးေကာက္ပြဲ ဥပေဒ ကသပ္သပ္ပါ။ အဲဒီမွာ ဘာမွ ျပင္မေပးပါဘူး။)

ဥပေဒကို ျပင္ဆင္လုိက္တဲ့ ေနရာမွာ အဓိကက်တဲ့ အခ်က္တခ်က္ ရွိပါတယ္။ အဲဒါ ကေတာ့ မွတ္ပုံတင္ျပီးရင္ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ မွာေတာင္ သုံးေနရာ မျဖစ္မေနရ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ရမယ္ဆိုတာပါပဲ။ (ဒီအခ်က္ကို ေသေသခ်ာခ်ာ ဖတ္ၾကည့္ ေစခ်င္ ပါတယ္။ တခ်ဳိ႔ နားလည္မႈ လြဲေနၾကပါတယ္။ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမွာ သုံးေနရာ မဝင္ မေနရလို႔ ေျပာတာပါ။) ဒါကိုၾကည့္ရင္ အစိုးရက ဘာလိုခ်င္ ေနတယ္ ဆိုတာ အရွင္းၾကီးပါ။ ၂၀၁၅ အထိေတာင္ မေစာင့္ႏိုင္ဘူး၊ အခုၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမွာပဲ ခ်က္ခ်င္း ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ရမယ္၊ မဝင္ရင္ေတာ့ မွတ္ပုံတင္ခြင့္ မေပးႏိုင္ဘူး ဆိုတဲ့ သေဘာထားဟာ အထင္အရွားပါပဲ။

မွတ္ပုံတင္ရင္ ဘာျဖစ္မလဲ။

ဒီဥပေဒအရ အေျခခံဥပေဒကို ေလးစားလုိက္နာပါမည္လို႔ ပါတီေခါင္းေဆာင္အားလုံးသာမ က ပါတီဝင္တိုင္းဟာလည္း လက္မွတ္ ေရးထိုးၾကရမွာျဖစ္ပါတယ္။

ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား မွတ္ပုံတင္ျခင္းပုဒ္မ ၁၂ (က) အပိုဒ္ခြဲ ၆ ၊ ပုဒ္မ ၁၀ (စ်) ( ဥပေဒ ျပင္ဆင္ခ်က္မွာ ပုဒ္မ ၁၀ (ဇ) အျဖစ္ေျပာင္းလဲထား) တို႔ အရ အေျခခံဥပေဒကို ေလးစားလိုက္နာပါမည္လို႔ လက္မွတ္ေရးထိုးမထားတဲ့သူကို ပါတီက သိပါလ်က္နဲ႔ ထုတ္ပယ္ မပစ္ဘဲ လက္ခံထားခဲ့ရင္ အဲဒီပါတီကိုယ္တုိင္ဟာ တရားဝင္ပါတီ အျဖစ္ရပ္တည္ခြင့္ ဆုံးရွဳံးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေတာ့ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဟာ မွတ္ပုံတင္ျပီးရင္ “ အေျခခံဥပေဒကို မေလးစား မလိုက္နာႏိုင္တဲ့သူေတြ ပါတီကထြက္ၾက” လို႔ အမိန္႔ ထုတ္ရေတာ့မွာပါ။ အဲသလို အမိန္႔ မထုတ္ရင္ ဥပေဒေၾကာင္းအရကေတာ့ ပါတီ အေနနဲ႔ ရထားတဲ့ မွတ္ပုံတင္ခြင့္ေလးက ျပန္ဆုံးရွဳံးရဦးမွာပါ။

ဒါေပမဲ့ အေျခခံဥပေဒကို မေလးစား မလိုက္နာႏုိုင္တဲ့သူေတြ ပါတီကထြက္ၾကလို႔ ေျပာရင္ အဲဒီပါတီဟာ ဒီမိုကေရစီ က်တဲ့ ပါတီ ျဖစ္ႏိုင္ပါဦးမလား။ လြတ္လပ္စြာ အျမင္ကြဲလြဲခြင့္ မရွိတဲ့ ပါတီဟာ ဒီမိုကေရစီ ပါတီ ျဖစ္ႏိုင္ပါဦးမလား။ စစ္အစိုးရ အလိုက် အေျခခံ ဥပေဒကို ေလးစား လိုက္နာဖို႔ ျငင္းဆိုတဲ့သူကို ပါတီက ထုတ္ပယ္ရမယ္ဆိုရင္ ဒီပါတီဟာ ဒီမိုကေရစီ ပါတီလို႔ ဆိုႏိုင္ပါေတာ့မလား။ ဒါဟာ အေလးအနက္ စဥ္းစားသင့္တဲ့ အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ ပါတီမွတ္ပုံတင္ခြင့္နဲ႔ ပါတီရဲ့ ဒီမိုကေရစီ အႏွစ္သာရကို လဲလွယ္ေပး ရမယ္ ဆိုရင္ ဘာကို ေရြးခ်ယ္ၾကမလဲ။ အားလုံးစဥ္းစားၾကဖို႔ပါ။ မွတ္ပုံတင္လိုက္တဲ့ ပါတီဟာ တခ်ိန္က ကြ်န္ ေတာ္တို႔ တေလးတစား မဲေပးခဲ့ ၾကတဲ့ NLD နဲ႔ တူႏိုင္ပါဦးမလားဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ စဥ္းစားစရာ ျဖစ္လာမွာပါ။

ဒါကို စကားကပ္ေျပာေနတယ္လို႔ ယူဆလို႔မရပါဘူး။ မွတ္ပုံတင္ျပီးရင္ အေျခခံဥပေဒကို ေလးစားလိုက္နာ ပါမည္လို႔ လက္မွတ္ေရးထိုးဖုိ႔ ျငင္းဆိုတဲ့သူကို ပါတီက ထုတ္ပယ္ေပးဖို႔ စစ္အစိုးရမွာ ေတာင္းဆိုခြင့္ရွိပါတယ္။ ဥပေဒအရ မည္သို႔ပင္ဆိုေသာ္ျငား ဦးသိန္းစိန္က ေတာ့ စိတ္ေကာင္းႏွလုံးေကာင္းနဲ႔ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ ေနပါလိမ့္မယ္လို႔ ယူဆ (assume လုပ္) ျပီး မွတ္ပုံတင္လိုက္လို႔ မျဖစ္ပါ။ ျဖစ္ႏိုင္ေခ် ရွိတာ အားလုံးကို ထည့္သြင္း စဥ္းစားဖို႔ လိုပါလိမ့္မယ္။

ဒီေတာ့ တကယ္လို႔ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဟာ မွတ္ပုံတင္လိုက္မယ္ ဆိုရင္ ပါတီ တခုလုံးဟာ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒကို ေလးစား လိုက္နာေသာ ပါတီျဖစ္သြားျပီလို႔ ဆိုရပါ လိမ့္မယ္။ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ NLD ဟာ ဦးခင္ေမာင္ေဆြရဲ့ NDF ပါတီလို ျဖစ္လာ ပါ လိမ့္မယ္။

၉၀ ရလဒ္ စြန္႔ျပီလား

အဆိုးဆုံး အခ်က္က ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမွာ သုံးေနရာ ဝင္ျပိဳင္ရမယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ပါ။ မူလဥပေဒအရ ဆိုရင္ ၂၀၁၅ ခုက်မွ ေရြးေကာက္ပြဲ ဝင္မဝင္ ဆုံးျဖတ္ရမွာပါ။ ခုေတာ့ အဲဒီအထိ မေစာင့္ႏိုင္လို႔ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမွာ မဝင္မေနရဆိုျပီး ဥပေဒကို ျပင္ လိုက္ပါတယ္။ ဒီလို တဘက္ေစာင္းနင္း ဥပေဒထြက္လာတာကိုၾကည့္ရင္ လႊတ္ေတာ္ကို သူတို႔ ထင္သလို လုပ္ေနတယ္ဆိုတာလည္း အထင္အရွားပါပဲ။

မွတ္ပုံတင္ရေစဦးေတာ့၊ ေရြးေကာက္ပြဲ မဝင္ရဘူးဆိုရင္ေတာင္ အေျခအေနက သိပ္အဆိုးၾကီးမဟုတ္ေသးပါဘူး။ ခုေတာ့ မွတ္ပုံတင္ခ်င္ ရင္ ေရြးေကာက္ပြဲ ဝင္ကိုဝင္ရမယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ကို ဥပေဒ အသစ္ျပင္ထည့္သြင္းလိုက္တဲ့ အခ်က္ဟာ NLD ကို မကြဲကြဲေအာင္ တမင္ ေသြးထိုးတာျဖစ္ပါတယ္။ NLD ကို ၂၀၀၈ ခုအေျခခံဥပေဒေအာက္ မေရာက္ေရာက္ေအာင္ ဇြတ္ပို႔ေနတာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

ဦးဝင္းတင္က ပါတီမွတ္ပုံတင္တာနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္တာကို သီးျခားစီခြဲစဥ္းစားရမယ္လို႔ ဒီဥပေဒမူၾကမ္းကို စတင္ တင္သြင္းစဥ္အခါ တုန္းက မီဒီယာမွာ ေျပာခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ၾကံ့ဖြံ႔အစိုးရဟာ NLD ကို အဲဒီအခြင့္အေရး ေပးမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ မေပးခ်င္လို႔ ဥပေဒထဲမွာ အပိုဒ္သစ္ တမင္ထပ္တိုးထားတာပါ။

ဒီေတာ့ ျပင္ဆင္ထားတဲ့ ဥပေဒနဲ႔အညီ NLD ဟာ ပါတီ တရားဝင္ ရပ္တည္ခ်င္ရင္ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမွာ သုံးေနရာ ဝင္ျပိဳင္ရပါမယ္။ အဲသလို သုံးေနရာ ဝင္ျပိဳင္လိုက္ရင္ ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲ ရလဒ္ကို တရား ဝင္ စြန္႔လႊတ္ျပီးသား ျဖစ္သြားပါျပီ။ ၾကားျဖတ္ ေရြးေကာက္ ပြဲလည္း ဝင္ျပိဳင္ဦးမယ္၊ ၉၀ ရလဒ္လည္း မစြန္႔ႏိုင္ဘူးဆိုျပီး လုပ္ေနလို႔ မရပါ။

ဒါကိုသိလို႔လည္း အစိုးရက သုံးေနရာမွာ မျဖစ္မေန ဝင္ျပိဳင္ခိုင္းေနတာပါ။

NLD ကို ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမွာ မဝင္မေနရ အတင္းဝင္ခိုင္းေနေပမဲ့ ေနရာမ်ားမ်ားမွာ ဝင္ျပိဳင္ခြင့္လည္း မေပးခ်င္ပါဘူး။ ေနရာမ်ားမ်ားမွာ ဝင္ျပိဳင္ျပီး NLD ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား လႊတ္ေတာ္ထဲေရာက္လာမွာကိုလည္း တဘက္က ေၾကာက္ပါေသးတယ္။ ၾကည့္ပါ။ NLD ပါတီကို ေနရာ ၇၀-၈၀ မွာ ဝင္ျပိဳင္ခြင့္ ေပးရမွာ စိုးလို႔ ေလာေလာလတ္လတ္မွာကိုပဲ ဥပေဒ ျပင္ဆင္ဖို႔ မူၾကမ္း တခု လႊတ္ေတာ္မွာ တင္ေနပါတယ္။ လစ္လပ္ ေနရာ ၇၀-၈၀ မက်န္ ေအာင္လုပ္မယ့္ ဥပေဒပါ။ သမၼတတို႔၊ ဝန္ၾကီးတို႔ကို လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ အျဖစ္က ႏႈတ္ထြက္ေပးရမယ္ဆိုတဲ့ မူလ ဥပေဒကို ျပင္ဆင္ဖို႔ မူၾကမ္းတင္ေနတာျဖစ္ပါတယ္။ သမၼတတို႔ ၊ ဝန္ၾကီးတို႔ဟာ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ဆက္ျဖစ္ေနရင္ ၾကားျဖတ္ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ သူတို႔ေနရာေတြ မလပ္ေတာ့ေအာင္လုပ္တာပါ။ လစ္လပ္ မယ့္ေနရာ နည္းသြား ေအာင္ လုပ္ေနတာပါ။ NLD ကို အရိုးအရင္းေလးကိုက္ဖို႔ ေပးရမွာကိုေတာင္ မသဒၶါေသးလို႔ အရိုးမွာကပ္ေနတဲ့ အသား ေလးကို ျခစ္ယူေနတဲ့ လုပ္ရပ္ပါ။ သမၼတၾကီးရဲ့ ေစတနာကို ဒါေလာက္ဆိုရင္ပဲ နားလည္ဖို႔ ေကာင္းလွပါျပီ။

NLD ပါတီကို ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ေနရာတခ်ဳိ႔ကို မစို႔မပို႔ ေပးလိုက္ရုံနဲ႔ တသက္လုံး အရွက္ကြဲခဲ့ရရုံသာမက အမ်ဳိးမ်ဳိး ေျခာက္လွန္႔ေနခဲ့တဲ့ အဲဒီ ၉၀ အိပ္မက္ဆိုးၾကီး ပ်က္ျပယ္ သြားေအာင္လုပ္ေရးဟာ အစိုးရရဲ့ ရည္မွန္းခ်က္ပါ။ အဲသလိုသာ ရသြားမယ္ဆိုရင္ စစ္အစိုးရ အတြက္ေတာ့ သိပ္အရေတာ္လွတယ္လို႔ ဆိုရမွာပါ။

မွတ္ပုံမတင္ရင္ ဘာျဖစ္မလဲ

အခု ေရြးရမယ့္ လမ္းက ႏွစ္လမ္းပါ။ မွတ္ပုံတင္မလား၊ ဒါမွ မဟုတ္ မွတ္ပုံမတင္ဘူးလား။

မွတ္ပုံမတင္ရင္ ၾကံ့ခိုင္ေရး အစိုးရ၊ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္နဲ႔ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒတို႔က အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကို ေရွးယခင္က အတိုင္း ရန္သူ လို သေဘာထား ပါလိမ့္မယ္။ ေနာက္ဆုံးအဆင့္္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ျပန္ဖမ္းျပီး အက်ယ္ခ်ဳပ္ခ်၊ ႏို္င္ငံေရး သမားေတြ အကုန္လုံးျပန္ဖမ္းျပီးေထာင္ခ်၊ ေသနတ္မိုး ဓါးမိုး အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ အေျခ အေနဆီ ျပန္ေရာက္ခ်င္ ေရာက္ပါလိမ့္မယ္။ ဒီမိုကေရစီ သမားေတြအေနနဲ႔ အဲသလုိ ျပန္ျဖစ္ မွာ စိုးရိမ္လို႔ NLD ကို မွတ္ပုံတင္ေစခ်င္ၾကတယ္ဆိုတာကိုလည္း ကြ်န္ေတာ္ နားလည္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ မွတ္ပုံတင္ျပီးရင္၊ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ျပီးရင္ေရာ ဒါမ်ဳိးေတြကို ေရွာင္လြဲႏိုင္ျပီလို႔ ဆိုႏိုင္ပါ သလား။

စစ္အာဏာရွင္စနစ္ တည္ရွိမႈကို ျခိမ္းေျခာက္ေနသမွ်မွာ စစ္အစိုးရဟာ ဖိႏိွပ္မႈေတြကို လုပ္ေနဦးမွာပါ။ ဒါက စစ္အစိုးရဘက္က ေရွာင္လႊဲမရတဲ့ ဘဝေပး အေျခအေနပါ။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဘက္က အေျခအေနကိုလည္း ၾကည့္ရေအာင္။ ဒီမုိကေရစီကို လုိလားေနသမွ်မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ဟာ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ တည္ရွိမႈကို ျခိမ္းေျခာက္ေနရမွာပါ။ ဒါကိုလည္း ကြ်န္ေတာ္တို႔ဘက္က ေရွာင္လႊဲလို႔မရပါ။

ဒါဟာ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ စစ္အာဏာရွင္ၾကားက ေရွာင္လႊဲ မရတဲ့ ပဋိပကၡပါ။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီမိုကေရစီ အေရးကို လက္မလႊတ္ေသးသမွ်မွာ ေဒၚေအာင္ ဆန္းစုၾကည္ကို ဖမ္းမယ့္ အႏၱရာယ္၊ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြကို ဖမ္းမယ့္ အႏၱရာယ္ကုိ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေရွာင္လႊဲမရ၊ ရင္ဆုိင္ေနရဦးမွာပါ။

တတိယအုပ္စုမ်ားက ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို အၾကံေပးေနတာက “ဗုိလ္သန္းေရႊ ၊ ဗိုလ္သိန္းစိန္၊ ဗိုလ္တင္ေအာင္ျမင့္ဦးတို႔ရဲ့ အသက္ အိုးအိမ္ စည္းစိမ္ကို မထိခိုက္ေစရ၊ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ကိုသာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျဖိဳခ်မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ စစ္ဗိုလ္ၾကီးမ်ား မစိုးရိမ္ၾကပါနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို ယုံၾကည္ၾကပါ” လို႔ ေျပာခိုင္းေနတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုေျပာရင္ ေျပလည္သြားႏိုင္မယ္လို႔ တတိယအုပ္စုက ေတြးပုံရ ပါတယ္။ တတိယအုပ္စုဟာ စစ္အာဏာရွင္ရဲ့ အင္အားကို ပိုတြက္ျပီး ေၾကာက္ရြံ႔ ၾကေပမဲ့ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ရဲ့ အေတြးအေခၚကိုေတာ့ ေလွ်ာ့တြက္ေနပါတယ္။ စစ္အာဏာရွင္ေတြ ဟာ တကယ္ေတာ့ သူတို႔ ထင္သလို သူတို႔ရဲ့ အသက္အႏၱရာယ္ကို ေၾကာက္လို႔ အာဏာ မစြန္႔ႏိုင္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကေန ဆံျခည္တမွ်င္မွ ေလွ်ာ့မေပးႏိုင္လို႔ တင္းခံ ေနတာပါ။

အစိုးရဘက္က နားလည္မႈ ရွိလာႏိုး၊ ေျပာင္းလဲလာႏိုး ေမွ်ာ္လင့္ျပီး ကိုယ့္ဘက္ က တဆင့္ျပီး တဆင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အေလ်ာ့ေပး သြားမယ္ဆိုပါေတာ့။ ေနာက္ဆုံး အားလုံး ေလ်ာ့ျပီး သြားတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဘာမွ ျဖစ္မလာရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဘာလုပ္ၾကမလဲ။ အဲဒီ အခ်ိန္က်မွ ေနာက္ျပန္ဆုတ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အတြက္ ဆုတ္လမ္းရွိေတာ့မွာ မဟုတ္ပါ။ အဲဒီဆုတ္လမ္း မရွိေတာ့တဲ့ အေျခအေနေရာက္ေအာင္ စစ္အစိုးရကတြန္းပို႔ ေနတာပါ။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ျပန္မဖမ္းဖို႔၊ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြကို မဖမ္းဖို႔၊ ျပည္သူေတြကို မႏိွပ္စက္ဖို႔ အတြက္ စစ္အစိုးရကို ေခ်ာ့ေနမွ ျဖစ္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ရဲ့ ႏိုင္ငံေရး ဟာ တခုခုေတာ့လြဲေနျပီ လို႔ ဆိုရေတာ့မွာပါ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို မဖမ္းရဲေအာင္၊ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြကို မဖမ္းရဲေအာင္ လုပ္ႏိုင္မွသာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အတြက္ အစစ္အမွန္ လုံျခဳံမႈကို ရႏိုင္မွာပါ။

ကိုယ့္ရဲ့လုံျခဳံေရးဟာ စစ္အစိုးရရဲ့ စိတ္ေကာင္းႏွလုံးေကာင္း ရွိမရွိ အေပၚမွာ မွီခိုေနရတယ္ ဆိုရင္ အဲဒါကို တကယ္လုံျခဳံတယ္လို႔ မဆိုႏိုင္ပါဘူး။ အဲဒါမ်ဳိးကို က်ားသနားမွ ႏြားခ်မ္းသာ မယ့္ လုံျခဳံေရးလို႔သာ ဆိုႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။

ကိုယ့္မွာ စစ္အစိုးရကို ယွဥ္တိုက္ႏိုင္မယ့္ လက္နက္အင္အားလည္း မရွိဘူး၊ လမ္းေပၚထြက္ ဆႏၵျပရင္လည္း စစ္အစိုးရက ပစ္သတ္မွာပဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္ စစ္အစိုးရနဲ႔ ေျပေျပလည္လည္ ဆက္ဆံတဲ့ နည္းက အေကာင္းဆုံးပါလုိ႔ တခ်ဳိ႔က ဆိုၾကပါတယ္။ ဒါဟာ အစိုးရ အၾကိဳက္ အေတြးအေခၚပါ။ အစိုးရ ျဖန္႔ေပးေနတဲ့ အေတြးအေခၚပါ။ ပိုျပီးတိက်ေအာင္ ေျပာရရင္ တတိယ အုပ္စုကေန တဆင့္ ျဖန္႔ေပးေနတဲ့ အေတြးအေခၚပါ။ စစ္အစိုးရနဲ႔ မေျပလည္ခ်င္ လို႔ ေျပာေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အခုေျပာတဲ့ ေျပလည္နည္းဟာ က်ားသနားမွ ႏြားခ်မ္းသာ မယ့္ ေျပလည္နည္း ျဖစ္ေနလို႔ ေျပာေနတာပါ။ စစ္အစိုးရ စိတ္ေကာင္းႏွလုံးေကာင္းရွိမွ ခ်မ္းသာရမယ့္ နည္းလမ္းျဖစ္ေနပါတယ္။ တကယ္တန္း စစ္အစိုးရသာ စိတ္ေကာင္းႏွလုံး ေကာင္းရွိေနရင္ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးေနစရာေတာင္ မလိုပါဘူး။ ဒီမိုကေရစီ ရျပီးတာ ၾကာလွ ပါျပီ။ “စစ္အစိုးရက မယုံႏိုင္ေသးလို႔ပါ၊ သူယုံၾကည္လာေအာင္ လုပ္ရမယ္” လို႔ တတိယ အုပ္ စုေတြက ေျပာေနပါတယ္။ ဟုတ္ကဲ့။ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒကို ေထာက္ခံလုိက္မွသာ စစ္အ အစိုးရက ယုံၾကည္ႏိုင္မွာပါ။ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒကို ျပင္ခိုင္းေနေသး သမွ်မွာ စစ္အစိုးရ က ယုံၾကည္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီသေဘာထားကို စစ္အစိုးရက အၾကိမ္ၾကိမ္ ျပသ ျပီးပါျပီ။ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒကို ေထာက္ခံလို႔ကေတာ့ ေဒၚေအာင္ ဆန္းစုၾကည္မွ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘယ္သူ႔ကို မဆို လက္ခံပါတယ္။ ကုန္ကုန္ေျပာရရင္၊ လက္နက္ကိုင္ တိုက္ခိုက္ေနတဲ့ အဖြဲ႔ အစည္းေတြကိုေတာင္ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒကို လက္ခံမယ္ဆိုရင္ စစ္အစိုးရက ၾကိဳဆိုမွာပါ။ ဒါေပမဲ့ ဒါဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေရြးခ်ယ္သင့္တဲ့ လမ္းမဟုတ္ပါဘူး။ ဒီမိုကေရစီ သမားရဲ့ လမ္း မဟုတ္ပါဘူး။ တတိယအုပ္စုတို႔ ဗဟုတို႔ရဲ့လမ္းပါ။

NLD မွတ္ပုံတင္ရင္ေတာ့ စစ္သား တမတ္သားပါဝင္တဲ့ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒ ေဘာင္ထဲကို ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ အျပီးမွာ လူူနည္းစု အျဖစ္ ပါဝင္ ပူးေပါင္း ရပါလိမ့္မယ္။

ဒါ့အျပင္ စစ္အစိုးရဟာ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒ ေဘာင္ထဲကို လာပါလာပါ လက္ယပ္ေခၚေပမယ့္ တကယ္တန္း ဝင္ေရာက္လာတဲ့ အခါ ဦးထြန္းေအာင္ေက်ာ္တို႔လို စစ္အစိုးရ သတင္းစာ ေတြ ထဲမွာ ေဆာင္းပါးေရးေနတဲ့ ႏိုင္ငံေရး သိပၸံ ေဘာဂေဗဒ ေက်ာင္း ေတာ္သားၾကီးေတြ၊ ကိုေအးလြင္တို႔လို စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈ ဖြင့္ ေပးဖို႔ ေတာင္းဆို ေပးသူေတြ ကိုေတာင္မွ မ်က္ႏွာသာ မေပး ေနရာ မေပးဘူးဆိုတာ ကိုလည္း သတိထားဖို႔ လိုပါတယ္။ တကယ္တန္း ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ခဲ့တဲ့ NDF အခု ဘာျဖစ္ ေနသလဲ ဆိုတာ ကိုလည္း ၾကည့္ဖို႔ လိုပါမယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲ ဝင္ခဲ့တဲ့ NDF ဟာ ေရြးေကာက္ပြဲ မဝင္တဲ့ NLD ေလာက္ေတာင္ ႏိုင္ငံေရး လုပ္ခြင့္ရပါရဲ့လား။ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ခဲ့တဲ့ NDF ကို ေရြးေကာက္ပြဲ မဝင္တဲ့ NLD ေလာက္ ေတာင္မွ စစ္အစိုးရက အေရးတယူ ဆက္ဆံပါ ရဲ့လား။

မွတ္ပုံတင္လိုက္ရင္ အစိုးရနဲ႔ ေျပလည္ခ်င္ ေျပလည္ပါလိမ့္မယ္။ အစိုးရနဲ႔ ေျပလည္ဖို႔ အဓိက၊ အစိုးရနဲ႔ နားလည္မႈ ရဖို႔က အဓိက ဆိုရင္ျဖင့္ မွတ္ပုံတင္တဲ့ နည္းလမ္းဟာ အက်ိဳးရွိႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ စစ္အစိုးရနဲ႔ ေျပလည္ျပီးရင္ ဒီမိုကေရစီ စနစ္ဆီကို ျငိမ္းခ်မ္း စြာ အသြင္ကူးေျပာင္းသြားမွာလား။ ဒါမွ မဟုတ္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ထဲကို ျငိမ္းခ်မ္းစြာ ေပါင္းစည္းသြားမွာပါလား။

အႏၱရာယ္ရွိတာကေတာ့ မွတ္ပုံတင္လုိက္မယ္ဆိုရင္ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒေအာက္ ကို ခ်ည္ျပီးတုတ္ျပီး အေနအထားနဲ႔ က်ေရာက္သြား ႏို္င္တဲ့ အႏၱရာယ္ပါ။

ဒါ့ေၾကာင့္ ဘယ္သူမဆို NLD မွတ္ပုံတင္သင့္ မတင္သင့္ကို စဥ္းစားမယ္ဆုိရင္ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒကို တေခါက္ေလာက္ ျပန္ဖတ္ေစခ်င္တယ္လို႔ အၾကံျပဳခ်င္ပါတယ္။

NLD ပါတီအတြက္ အဓိက စိန္ေခၚခ်က္ ႏွစ္ရပ္

အခုအခ်ိန္မွာ NLD အတြက္ နံပါတ္တစ္ အေရးၾကီးဆုံးအခ်က္က ပါတီမကြဲဖို႔ပါ။ ပါတီသစ္ေထာင္ဖို႔ တိုက္တြန္းသူေတြရွိေနၾကတာကို လည္း အားလုံးအသိပါ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ပါတီတခုရဲ့ ေခါင္းေဆာင္ မျဖစ္သင့္ဘူး၊ တမ်ဳိးသားလုံးရဲ့ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္သင့္တယ္လို႔ ေျပာေနၾကတာလည္း အားလုံးအသိပါ။ တကယ္ေတာ့ ရည္ရြယ္ခ်က္က ရွင္းရွင္းေလးပါ။ NLD နဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ခြဲထုတ္ေနတာပါ။ မကြဲကြဲေအာင္ လုပ္ေနတာပါ။ NLD အေနနဲ႔ လူသိရွင္ၾကား တရားဝင္ ကြဲျပဲတာမ်ဳိး မျဖစ္ေအာင္ တားဆီးဖို႔လိုသလို တက္ၾကြလႈပ္ရွားသူေတြ စိတ္ပ်က္ျပီး ေဘးထြက္ ထိုင္သြားတာမ်ဳိး မျဖစ္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းဖို႔လည္း လိုပါတယ္။ ကြဲတာလူမသိေစခ်င္လို႔ တခ်ဳိ႔လူေတြ စိတ္ပ်က္ျပီး ေဘးထြက္ ထိုင္သြား ၾကမယ္ဆိုရင္ လည္း တိုင္းျပည္အတြက္ကေတာ့ နစ္နာဆုံးရွဳံးတာပါပဲ။

NLD အတြက္ နံပါတ္ႏွစ္ အေရးၾကီးတဲ့ အခ်က္က ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒ လက္ေအာက္ကို ခ်ည္ျပီးတုတ္ျပီး က်ေရာက္သြားတဲ့ အျဖစ္မ်ဳိး မျဖစ္ဖို႔ပါ။ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒ ပင္စည္ကို၊ ေက်ာရုိးကို ျပင္ခြင့္မရေတာ့ပဲ သူ႔ေဘာင္ထဲဝင္၊ သူ႔အရိပ္ကို ခိုျပီး ဟိုအကိုင္းေလးခုတ္ဖို႔ၾကိဳး စားလိုက္၊ ဟိုအတက္ကေလးခ်ဳိးဖို႔ ၾကိဳးစားလိုက္လုပ္ရင္း တႏိုင္ငံလုံး စစ္ကြ်န္ဘဝကို အကာအကြယ္မဲ့ က်ေရာက္သြားမယ့္ အျဖစ္ကို ေရွာင္ရွားႏိုင္ဖို႔ အေရးၾကီးပါတယ္။ အဲသလို အေျခအေနမ်ဳိးျဖစ္သြားရင္ ပါတီဟာ ႏိုင္ငံေရး အညြန္႔တုံးတဲ့ ဘဝကို ေရာက္သြားမွာပါ။

ႏိုင္ငံေရးပါတီတခုဟာ မူကို ခိုင္ခိုင္မာမာ ဆုပ္ကိုင္ထားႏိုင္ရင္ အစိုးရဖ်က္ေပမယ့္ လြယ္လြယ္နဲ႔ မပ်က္ပါဘူး။ မူေပ်ာက္ရင္ ပါတီအလိုလို ေသးသိမ္ ေမွးမွိန္ျပီး တျဖည္းျဖည္း လုံးပါးပါး ေပ်ာက္ကြယ္တတ္ပါတယ္။ ျမန္မာ့သမိုင္းမွာေရာ၊ ကမၻာ့သမိုင္းမွာပါ အဲသလို အစဥ္အလာ နမူနာေတြ အမ်ားၾကီး ရွိပါတယ္။


၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒသည္သာ အခရာ

လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ စစ္သား တမတ္သား ပါဝင္မွာကို သေဘာတူရင္၊ အမ်ဳိးသား ကာကြယ္ေရးနဲ႔ လုံျခံဳေရး ေကာင္စီက အခ်ိန္မေရြး အာဏာသိမ္းမွာကို သေဘာတူရင္ NLD မွတ္ပုံတင္တာကို လည္း ေထာက္ခံလို႔ ရပါျပီ။ အဲဒါေတြကို သေဘာမတူႏိုင္ရင္ေတာ့
NLD မွတ္ပုံတင္ေရးဟာ ရင္ေလးစရာၾကီးပါ။ ဒီမိုကေရစီပါတီ ဆိုတာ တရားဝင္ မွတ္ပုံတင္ ရမွာပဲ ဆိုတဲ့ အေျခခံေလာက္ကိုေတြးျပီး လြယ္လြယ္ မဆုံးျဖတ္ၾကေစလိုပါ။

စစ္အစိုးရ အဖို႔မွာေတာ့ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒကို ရထားတာဟာ လိုတရ ေဆးၾကိမ္လုံးကို ရထားသလိုပါပဲ။ ေနာက္ဆုံး ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ ၂၀၁၅ မွာ NLD ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ျပီး တႏိုင္ငံလုံးမွာ အႏိုင္ရသြားရမယ္ဆိုပါေတာ့။ ( ဥပမာေျပာတာပါ၊ တကယ္တန္းမွာ သူတို႔ ဒါမ်ဳိး ေနာက္တခါ ထပ္ အျဖစ္ မခံပါဘူး။ NLD မပါဘဲနဲ႔ေတာင္ ၂၀၁၀ တုန္းက ဘယ္ ေလာက္ ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ မဲခိုးခဲ့သလဲ ဆိုတာ အားလုံး အသိပါ။ ) တကယ္လို႔ ၂၀၁၅ မွာ NLD အႏိုင္ရ သြားရင္ ေတာင္မွ ျပႆနာရွာျပီး အာဏာ ျပန္သိမ္းလိုက္ရင္ ၂၀၀၈ ခု အေျခခံဥပေဒအရ တရားဝင္ေနပါေသးတယ္။ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒဟာ သူတို႔ အတြက္ အဲသေလာက္ အာမခံခ်က္ရွိပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ၂၀၀၈ ခုအေျခခံဥပေဒၾကီးကို သိပ္တရားဝင္ေစခ်င္ ေနတာပါ။ NLD ကိုယ္တိုင္ လက္ခံထားတဲ့ အေျခခံဥပေဒပါလို႔ ႏိုင္ငံတကာကို ေျပာခ်င္ေနတာပါ။ အဲသလို ေျပာႏိုင္ဖို႔ အတြက္ အခုၾကိဳးစားေနတာပါ။

ဒီေတာ့ NLD ပါတီ မွတ္ပုံတင္မတင္ဆိုတဲ့ ျပႆနာရဲ့ အေျဖဟာ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒကို လက္ခံ၊ မခံဆိုတဲ့ စိန္ေခၚမႈသာ ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုခ်င္ေၾကာင္းပါ။

ေဇာ္ဝင္း
၈၈ ေက်ာင္းသားေဟာင္း
Read more

ဒီကေန႔ လူထုလိုလားခ်က္နဲ႔ ေရႊဂံုတိုင္မူ

(မိုးမခဘေလာ့ကေန ကူးယူ ေဖာ္ျပပါတယ္။ ေရးသူက ေမာင္ခင္ေအးတင့္(မေဒါက္) ျဖစ္ပါတယ္။)
ဒီကေန႔ လူထုလိုလားခ်က္နဲ႔ ေရႊဂံုတိုင္မူ
ေမာင္ခင္ေအးတင့္(မေဒါက္)
ႏိုု၀င္ဘာ ၈၊ ၂၀၁၁

ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ား မွတ္ပံုတင္ျခင္းဥပေဒကို ျပင္ဆင္တဲ့ဥပေဒ ထြက္ေပၚလာၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ သမၼတဦးသိန္းစိန္က လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္လံုးက ျပန္လည္ ျပင္ဆင္ခဲ့ၿပီး ျပင္ဆင္မႈသံုးခု ျပဳလုပ္ထားတဲ့ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား မွတ္ပံုတင္ျခင္းဥပေဒကို သမၼတ ဦးသိန္းစိန္က ေသာၾကာေန႔မွာ လက္မွတ္ထိုး ထုတ္ျပန္ လိုက္ပါတယ္။

ျပင္ဆင္မႈသံုးခုပါတဲ့ ဥပေဒသစ္က “အေျခခံဥပေဒကို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ေရး” ဆိုတဲ့ေနရာမွာ “ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္” စကားရပ္အစား “ေလးစား လုိက္နာ” ဟုျပင္ဆင္ျခင္း၊ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားတြင္ ႏိုင္ငံေရးပါတီတခုဟာ အနည္းဆုံး မဲဆႏၵနယ္သုံးနယ္မွာ ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ရမယ္ဆိုတဲ့ ကန္႔သတ္ ခ်က္နဲ႔ ေထာင္ဒဏ္က်ခံေနသူမ်ား ႏုိင္ငံေရးပါတီဝင္မျဖစ္ရ ကန္႔သတ္ခ်က္တို႔ကို ပယ္ဖ်က္ေပးထားပါတယ္။ ဒီေပၚထြက္လာတဲ့ ဥပေဒသစ္အေပၚမွာ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က မွတ္ပံုတင္မတင္ အဆံုးအျဖတ္ေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေဆာင္ရြက္ေနမႈေတြအားလံုးက ၂၀၀၈ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ အစီအမံရဲ့ေအာက္က သြားေနတာဆိုေတာ့ ၂၀၀၈အေျခခံဥပေဒဆုိတာကို ျပန္ဆန္းစစ္ၾကည့္မိပါတယ္။

ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ(၂၀၀၈)ဆိုတာက မူလကနဦး အေျခခံဥပေဒ (၁၀၄) ခ်က္ကအစျပဳလို႔ အမ်ိဳးသားညီလာခံက်င္းပပံု၊ အတည္ျပဳပံုအဆံုး အားလံုးကို နအဖစစ္အုပ္စုက စိတ္ႀကိဳက္ခ်မွတ္ ေရးဆြဲအတည္ျပဳခဲ့တာပါ။ ေျပာရရင္ေတာ့ စစ္အုပ္စုက သြန္လိုသြန္ ေမွာက္လိုေမွာက္ လုပ္ခဲ့တဲ့ စစ္အေျခခံဥပေဒ ၂၀၀၈ပါ။ တခဏေလးအတြင္းမွာ ျပည္သူလူထု(၁)သိန္းေက်ာ္ (၂)သိန္းနီးပါးေလာက္ ေသေၾကပ်က္စီးၿပီး လူ(၁)သန္းနီးပါးေလာက္ အိုးအိမ္မဲ့ စားစရာမဲ့ ေနစရာမဲ့ဘ၀ကို တမဟုတ္ခ်င္း ေရာက္သြားခဲ့ရတဲ့ နာဂစ္ေလမုန္တိုင္းႀကီး တိုက္ခတ္၀ါးမ်ိဳသြားတဲ့အခ်ိန္မွာတင္ကို စစ္ေကာင္စီဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြက ၉၂.၄၈ ရာခိုင္ႏႈန္းဆိုၿပီး အဓမၼအတည္ျပဳလိုက္တဲ့ စစ္သမၼတႏိုင္ငံထူေထာင္ေရး စစ္အေျခခံဥပေဒ ျဖစ္ပါတယ္။

၁၉၇၄ ဖြဲ႔စည္းပံုတုန္းကလည္း ၉၀.၁၁ရာခိုင္ႏႈန္း ရတယ္လို႔ ေၾကညာတယ္၊ တပါတီအာဏာရွင္စနစ္နဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္တယ္။ ျပန္ခ်ဳပ္ေျပာရင္ ၂၀၀၈ ေမလ(၁၀) ရက္ေန႔မွာ ျပည္လံုးကၽြတ္ဆႏၵခံယူပြဲလုပ္တယ္။ နာဂစ္ေၾကာင့္ အဲဒီေဒသအတြင္းမွာရိွတဲ့ ၿမိဳ႕နယ္(၄၇)ခုကိုေတာ့ ေမလ(၂၄)ရက္ေန႔မွာ ဆႏၵေကာက္ယူ ခဲ့တယ္။ ေနာက္ဆံုး ေမလ(၂၉)ရက္မွာေတာ့ ၉၂.၄၈ ရာခိုင္ႏႈန္း ရတယ္လို႔ ေၾကညာလိုက္တယ္။ စစ္အာဏာရွင္စနစ္နဲ႔ပဲ ဆက္အုပ္ခ်ဳပ္သြားမယ္လို႔ ေျဗာင္စိမ္ေခၚလိုက္တာပါပဲ။ ၂၀၀၈အေျခခံဥပေဒထဲက အခ်ိဳ႕အခ်က္ေတြကို စိပ္ခြဲၾကည့္ရင္ ဒီလိုျမင္ရေတြ႔ရပါတယ္။

၂၀၀၈ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒက စစ္တပ္ကို အႂကြင္းမဲ့အာဏာ ေပးအပ္ထားတာပါ။ အေၾကာင္းကေတာ့ အေျခခံဥပေဒရဲ့ အဓိကေက်ာရိုးအျဖစ္ “ႏိုင္ငံေတာ္၏ အနာဂတ္ အမ်ိဳးသားႏိုင္ငံေရးဦးေဆာင္မႈ အခန္းက႑တြင္ စစ္တပ္က အစဥ္တစိုက္ ပါ၀င္သြားမည္” ဆိုတဲ့ ဥပေဒဆိုင္ရာခံတပ္၊ ပုဒ္မ ၂၀(ခ)မွာလည္း “တပ္မေတာ္သည္ တပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ကိစၥအားလံုးကို လြတ္လပ္စြာ စီမံခန္႔ခြဲစီရင္ ေဆာင္ရြက္ပိုင္ခြင့္ရိွသည္” လို႔ ျပ႒ာန္းထားတာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။

အဆိုးဆံုးကေတာ့ ဒီ၂၀၀၈ဖြဲ႔စည္းပံုက အျမင့္ဆံုးအာဏာကို အမ်ိဳးသားကာကြယ္ေရးနဲ႔ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီကို အပ္ႏွင္းထားတဲ့အခ်က္ပါပဲ။ စုစုေပါင္းအဖြဲ႔ ၀င္(၁၁)ဦးမွာ အရပ္သားဆိုလို႔ ႀကံ့ဖြတ္ပါတီ၀င္ တဦးသာပါၿပီး က်န္ ၁၀-ဦးစလံုးက စစ္တပ္ကခ်ည္း ျဖစ္ပါတယ္။

အဓိက လုပ္ငန္းစဥ္(၄)ရပ္ ခ်မွတ္ ျပ႒ာန္းထားပါတယ္။

(၁) ပုဒ္မ ၃၄၂အရ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ကို အမ်ိဳးသားကာကြယ္ေရးနဲ႔ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီက ေရြးခ်ယ္အတည္ျပဳၿပီး သမၼတက ခန္႔အပ္ေပးမွာ ျဖစ္ပါ တယ္။

(၂) ႏိုင္ငံတ၀န္းလံုးမွာ အေရးေပၚအေျခအေန ေၾကညာခဲ့ရင္ ပုဒ္မ ၄၁၇၊ ၄၁၈အရ သမၼတက အာဏာႀကီး(၃)ခုစလံုးကို ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ဆီ လႊဲေျပာင္းေပးရန္ လုပ္ေဆာင္ရပါမယ္။

(၃) အေရးေပၚအေျခအေနကာလမွာ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္က တိုင္းျပည္ကို အမ်ားဆံုး(၂)ႏွစ္အထိ အုပ္ခ်ဳပ္ႏိုင္သလို ထိုကာလေက်ာ္လြန္တဲ့အခါမွာ လည္း အေျခခံဥပေဒ ပုဒ္မ ၄၂၁၊ ၄၂၇၊ ၄၃၁တို႔အရ အာဏာ၃ ရပ္စလံုးကို အမ်ိဳးသားကာကြယ္ေရးနဲ႔ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီက သမၼတကိုယ္စား က်င့္သံုးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

(၄) ပုဒ္မ ၄၂၉အရ ယင္းေကာင္စီက အေရးေပၚအေျခအေနကို ရုတ္သိမ္းၿပီး (၆)လအတြင္း ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပေပးေရး လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ “တပ္မေတာ္သည္ ႏိုင္ငံေတာ္ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ရန္ အဓိက တာ၀န္ရိွသည္” ဟု ပုဒ္မ ၂၀(စ)နဲ႔ ထပ္ေဆာင္း ထားလိုက္ပါေသးတယ္။ အခ်ဳပ္ကေတာ့ ၂၀၀၈ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ၿခိမ္းေျခာက္လာတယ္လို႔ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြက ယံုၾကည္ယူဆရင္ အခ်ိန္မေရြး အာဏာျပန္သိမ္းႏိုင္ခြင့္ကို ဖန္တီးေပးထားတဲ့ စစ္၂၀၀၈ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ျဖစ္ေနတာပါပဲ။

အဲဒီလို ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒေအာက္မွာ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (NLD)က မွတ္ပံုျပန္တင္မတင္ အဆံုးအျဖတ္ျပဳရမွာပါ။

ဒီခ်ဳပ္ဘက္ကိုၾကည့္မယ္ဆိုရင္လည္း ၂၀၁၀ ဧၿပီလ(၂၉)ရက္ေန႔က လူမ်ိဳးစံုျပည္သူတရပ္လံုးရဲ့ ဆႏၵနဲ႔ထပ္တူထပ္မွ်ျဖစ္တဲ့ ၂၀၁၀ေရြးေကာက္ပြဲ မွတ္ပံု မတင္ေရး သမိုင္း၀င္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ျပတ္ျပတ္သားသား အတိအလင္း အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က အမ်ားစုသေဘာတူညီမႈနဲ႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တာပါ။ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရဲ့သစၥာတရားနဲ႔ ျပည္သူ႔စြမ္းအားကို နက္နက္ရိႈင္းရိႈင္း ယံုၾကည္အသိအမွတ္ျပဳပါတယ္ဆိုတာကို ျပသလိုက္တာပါပဲ။

အန္န္အယ္လ္ဒီဟာ ျမန္မာျပည္တ၀ွမ္းလံုးမွာရိွတဲ့ လူမ်ိဳးစံုျပည္သူလူထုတရပ္လံုးက ၁၉၉၀ခုႏွစ္ ေမလ ေရြးေကာက္ပြဲကေန ေရြးခ်ယ္တင္ေျမွာက္ခဲ့တဲ့ အႏုိင္ရပါတီျဖစ္ပါတယ္။ မဲေပးႏိုင္ခြင့္ရိွသူ ဦးေရ သန္း(၂၀)မွာ (၁၅)သန္းက အတည္ျပဳေရြးေကာက္ တင္ေျမွာက္ထားတာပါ။ တပ္မေတာ္သားမ်ားပါ မဲဆႏၵျပဳ မဲထည့္ေရြးေကာက္ထားတဲ့ပါတီ ျဖစ္ေနတာမို႔ တပ္မေတာ္သားမ်ားကိုလည္း ကိုယ္စားျပဳပါတယ္။ (၈၂)ရာခိုင္ႏႈန္းနဲ႔ကို ျပတ္ျပတ္သားသား အႏိုင္ရရိွထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါ့ျပင္ ၂၀၁၀ မတ္လ ၂၉-ရက္၊ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (NLD) ဗဟုိဦးစီးအဖြဲ႔ အထူးအစည္းေဝးကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ မွာၾကားတဲ့အခ်က္ ၆ ခ်က္ထဲက အခ်ိဳ႕အခ်က္ကို ထပ္မံကိုးကား ေဖာ္ျပခ်င္ပါတယ္။

၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို လံုး၀ လက္မခံႏိုင္၊ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္၏ ေရႊဂံုတိုင္ေၾကညာခ်က္ကို ကိုင္စြဲထားရမည္

ဒီ၂၀၀၈ ျဖစ္စဥ္အဆင့္ဆင့္ကို ျပန္ၾကည့္ရင္ပဲ စစ္အုပ္စုက အတင္းအဓမၼ နည္းမ်ိဳးစံုသံုးၿပီး မရမက အတည္ျပဳထားတဲ့အတြက္ လံုး၀ လက္ခံႏိုင္ဖို႔ မရိွ ဘူး၊ တၿပိဳင္နက္တည္းမွာ အမ်ိဳးသားျပန္လည္ရင္ၾကားေစ့ႏိုင္ေရးအတြက္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးမွသာ တိုင္းျပည္ရဲ့ အရပ္ရပ္အေျခအေနေတြကို မွန္ကန္စြာ ေျဖရွင္းႏိုင္မယ္ဆိုတာကို ေရးသားေဖာ္ျပထားတဲ့ ေရႊဂံုတိုင္ေၾကညာခ်က္ကို ဆက္လက္ ကိုင္စြဲထားမွသာ တိုင္းျပည္ရဲ့ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာေတြ ကို ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့နည္းလမ္းကသာ အဆံုးအရံႈး အထိအခိုက္ အနည္းဆံုးနဲ႔ ေျဖရွင္းႏိုင္မယ္လို႔ ေျပာထားတာပါ။

တရားမွ်တမႈမရိွ၊ တဖက္သတ္ေရးဆြဲထားသည့္ ဥပေဒအရ မွတ္ပံုတင္ျခင္းကို လံုး၀ လက္မခံႏိုင္ပါ၊ ဥပေဒပါ စည္းကမ္းခ်က္မ်ားမွာ ဒီမိုကေရစီ နည္း မက်။

ထုတ္ျပန္လိုက္တဲ့ ဥပေဒေတြဟာ ဥပေဒေၾကာင္း ဥပေဒသေဘာအရ ဥပေဒမေျမာက္ပါဘူး၊ အေၾကာင္းကေတာ့ ဥပေဒတရပ္မွာ အေျခခံအခ်က္တခ်ိဳ႕ ရိွပါတယ္။ ထုတ္ျပန္လိုက္တဲ့ဥပေဒဟာ ေရွ႕ကိုေမွ်ာ္ကိုးၿပီး ႏိုင္ငံသူႏိုင္ငံသားအားလံုးအတြက္ ထုတ္ျပန္တဲ့သေဘာမ်ိဳး ျဖစ္ရမွာျဖစ္ၿပီး လူတဦး တေယာက္ အတြက္ ရည္ရြယ္ၿပီး ထုတ္ျပန္တာမ်ိဳး မျဖစ္ရပါဘူး။ တဦးတေယာက္အတြက္ကို ရည္ရြယ္ထုတ္ျပန္ထားတယ္လို႔ ယူဆစရာမ်ိဳး မျဖစ္ေစရပါ။

ေနာက္တခုက ဒီဥပေဒေတြဟာ လြတ္လပ္မွ်တသင့္ေတာ္မႈ ရိွရပါမယ္၊ အခုဟာက ပါတီအဖြဲ႔အစည္းတခုကို တိုက္ရိုက္ ပိတ္ပင္တားဆီးထားတာျဖစ္တဲ့ အတြက္ သင့္ေတာ္မွ်တမႈ လံုး၀မရိွပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ တရားမွ်တမႈမရိွ တဖက္သတ္ေရးဆြဲထားတဲ့ ဥပေဒအတိုင္း လက္ခံၿပီး မွတ္ပံုတင္လိုက္မွသာ နဂို မွတ္ပံုတင္ၿပီးသား တရား၀င္ၿပီးသားကိစၥဟာ ပ်က္ပ်ယ္သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခုလိုမွတ္ပံုမတင္ျခင္းဟာ ဥပေဒသေဘာအရ ပါတီဟာ တရား၀င္မွတ္ပံုတင္ထားတဲ့ ပါတီျဖစ္တယ္၊ တရား၀င္ႏိုင္ငံေရးပါတီျဖစ္တယ္ ဆိုတာကို အတိအလင္း ေဖာ္ျပလိုက္တာျဖစ္တဲ့အတြက္ မွတ္ပံုတင္ဖို႔ကို လံုး၀မလိုပါဘူး။ ဆရာႀကီးဦး၀င္းတင္ကလည္း အေရးေတာ္ပံုႀကီးမွာ မွတ္ပံုတင္ထားၿပီးလို႔ ဘယ္မွာမွ ထပ္တင္စရာ မရိွဘူး၊ တင္လိုက္မွသာ ပ်က္သြားမွာ ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုထားပါတယ္။

အဖြဲ႔ခ်ဳပ္သည္ က်မ၏ ကိုယ္ပိုင္ပစၥည္းမဟုတ္၊ မည္သူတဦးတေယာက္ ၏ ကိုယ္ပိုင္ပစၥည္းလည္း မဟုတ္

အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဟာ အားလံုးနဲ႔ သက္ဆိုင္တယ္၊ ျပည္သူလူထုတရပ္လံုးနဲ႔ သက္ဆိုင္တယ္လို႔ ေျပာတာသာျဖစ္ၿပီး မိမိရဲ့ အေမြပိုင္ပစၥည္းမဟုတ္ဘူးဆိုတာကို သိေစခ်င္တာပါ။ အဲဒီေတာ့ မိမိဆႏၵအတိုင္း လုပ္ခ်င္သလို လုပ္လုိ႔မရပါဘူး၊ မျဖစ္ပါဘူး ဆိုတာပါပဲ။ ျပည္သူလူထုရဲ့ဆႏၵကို ေလးစားဖို႔လိုတယ္လို႔ ေျပာ တာပါ။

အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဖ်က္သိမ္းခံရလွ်င္ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ပ်က္စီးသည္ဟု မယူဆ၊ ပ်က္စီးျခင္းမဟုတ္

အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဟာ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲကေန တျပည္လံုးအတိုင္းအတာအေနနဲ႔ ေရြးခ်ယ္လိုက္တဲ့ ျပည္သူလူထုရဲ့ တရား၀င္ မင္းန္ဒိတ္ရထားတဲ့ အႏိုင္ရပါတီ ျပည္သူ႔အားနဲ႔ရပ္တည္ထားတဲ့ပါတီ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဘယ္သူမွ လာဖ်က္သိမ္းလို႔ မရပါဘူး၊ အာဏာပိုင္ေတြက အာဏာကို တလြဲအသံုးခ်ၿပီး ဖ်က္သိမ္း ရင္ေတာင္ ဘယ္ေတာ့မွ မပ်က္ႏိုင္ဘူး၊ ဖ်က္သိမ္းလို႔လည္း မရသလို ဖ်က္သိမ္းပိုင္ခြင့္လည္း မရိွပါဘူး၊ ကိုယ္တည္ေထာင္ထားတဲ့ ပါတီကို ကိုယ္ကိုယ္ တိုင္ ဖ်က္မွသာ ပ်က္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္သူေတြ ေထာက္ခံေနသေရြ႕ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဟာ ရွင္သန္ေနမွာသာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေဟာ အခု ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား မွတ္ပံုတင္ျခင္းဥပေဒ ျပင္ဆင္တဲ့ဥပေဒကို အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က မွတ္ပံုတင္/မတင္ ဆံုးျဖတ္ရေတာ့မွာပါ။ ဒီ ျပင္ ဆင္ခ်က္သံုးခုနဲ႔ အစားထိုးလိုက္ရံုနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ (၂၀၀၈)ကို အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က လက္ခံလိုက္ရမွာပါလား။ မွတ္ပံုျပန္တင္လိုက္ ေတာ့မွာလားဆိုတာ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္အေနနဲ႔ အေသအခ်ာကို ျပန္လည္သံုးသပ္ စဥ္းစားအေျဖေပးရပါလိမ့္မယ္။ ေရႊဂံုတိုင္ေၾကညာခ်က္ကို ဘာေၾကာင့္ထုတ္ျပန္ ရတာလဲ၊ ေရႊဂံုတိုင္ရဲ့အႏွစ္သာရက ဘာလဲ စသျဖင့္ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရဲ့ အီးစီေတြကတဆင့္ အဆင့္ဆင့္ေသာ တိုင္းအဆင့္ ျပည္နယ္အဆင့္ ၿမိဳ႕နယ္ ရပ္ကြက္ေက်းရြာ အုပ္စုအဆင့္ထိ အမ်ိဳးသားျပည္သူတရပ္လံုးရဲ့ အသံေတြ၊ ဆႏၵေတြကို နားေထာင္ေကာက္ယူ ဆံုးျဖတ္ျပဳရမယ္ ျဖစ္ပါတယ္။

ေရႊဂံုတိုင္ေၾကညာစာတမ္းရဲ့ အႏွစ္ခ်ဳပ္ကေတာ့ အခ်က္(၄)ခ်က္ ရိွပါတယ္။

တစ္တခ်က္က ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားအားလံုးကို ခၽြင္းခ်က္မရိွ လႊတ္ေပးေရး၊

ႏွစ္အခ်က္က ၂၀၀၈ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ျပန္လည္သံုးသပ္ျပင္ဆင္ေရး၊

သံုးတခ်က္က ၁၉၉၀ေမလေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို တနည္းနည္းနဲ႔ အေကာင္ထည္ေဖာ္ေရးနဲ႔

ေနာက္ဆံုး ေလးအခ်က္က အမ်ိဳးသားျပန္လည္ရင္ၾကားေစ့ႏိုင္ေရးအတြက္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရး ျဖစ္ပါတယ္။

က်ေနာ္ စဥ္းစားၾကည့္တယ္။ မွတ္ပံုတင္လိုက္ရင္ နဲ႔ မွတ္ပံုမတင္ဘဲ ဒီအတိုင္းဆက္ေနလိုက္ရင္ ဘာျဖစ္လာမလဲဆိုတာကိုပါ။

မွတ္ပံုတင္လိုက္ရင္ေတာ့ ေရႊဂံုတိုင္ေၾကညာစာတမ္းဟာ စကၠဴစုတ္ဘ၀ေရာက္သြားမွာပဲ။ ၁၉၉၀ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို စြန္႔လႊတ္လိုက္တာဟာ အမ်ိဳးသား ျပည္သူတရပ္လံုးရဲ့ ကတိက၀တ္ကို ခ်ိဳးေဖါက္လိုက္သလို တခဲနက္ အားကိုးယံုၾကည္ ေလးစားေထာက္ခံ တန္ဘိုးထားမႈကို လစ္လ်ဴရႈ႕ပစ္ပယ္လိုက္တာနဲ႔ အတူတူျဖစ္သြားမွာပါ၊ ျပည္သူလူထုတရပ္လံုးက အခက္အခဲအမ်ိဳးမ်ိဳးၾကားက မိမိတို႔ရဲ့ ဆႏၵမဲတျပားကို အပ္ႏွင္းေပးခဲ့တဲ့ လူထုမဲန္းဒိတ္ႀကီးကို ဂရုမစိုက္ ေခ်ဖ်က္လိုက္တာ ျဖစ္သြားမွာေပါ့၊ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ရမ္းရမ္းေျပာရင္ အမ်ိဳးသားျပည္သူလူထုႀကီးကို္ ေစာ္ကားေမာ္ကား သစၥာဖ်က္ လုပ္လိုက္တာပါပဲ။

ဒါ့ျပင္ အႏွစ္ ၂၀ တေလွ်ာက္လံုး ကိုင္စြဲရပ္ခံလာတဲ့ ၁၉၉၀ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို တခဏေလး မိနစ္ပိုင္းေလးအတြင္းမွာ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ဖ်က္ဆီးပစ္ လိုက္သလို ၂၀၀၈အေျခခံ ဥပေဒအတိုင္း ေလးစားလိုက္နာ ေဖာ္ေဆာင္ပါ့မယ္လို႔ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြကို အသနားခံလိုက္တာနဲ႔လည္း မကြဲျပားလွပါဘူး။ ၂၀၁၀ မတ္လ(၂၉)ရက္ ဒီခ်ဳပ္ ဗဟိုဦးစီးအဖြဲ႔ အစည္းအေ၀းက နံပါတ္ႏွစ္အခ်က္ဟာလည္း သူ႔အလိုလို ကြယ္ေပ်ာက္သြားရေတာ့မွာပါ။

ခ်ဳပ္လိုက္ရင္ ေတာ့ ေရႊဂံုတိုင္မူကို စြန္႔လႊတ္လိုက္ပါၿပီ၊ တဖက္သတ္ေရးဆြဲထားတဲ့ ၂၀၀၈အေျခခံဥပေဒအတိုင္း တေလးတစား လိုက္နာသြားပါ့မယ္လို႔ ၀န္ခံကတိေပး လိုက္တာလို႔ေကာ မေျပာႏိုင္ဘူးလား။ ဒီလိုဆိုရင္ေတာ့ ျပည္သူ႔လိုလားခ်က္နဲ႔ အံေခ်ာ္တိမ္းေစာင္းသြားစရာ ရိွပါတယ္။

မွတ္ပံုမတင္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ အမ်ိဳးသားျပည္သူလူထုတရပ္လံုးရဲ့ ဘ၀လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ျပည္သူလူထုရဲ့ သေဘာဆႏၵ လိုလားခ်က္နဲ႔အညီ ေရႊဂံုတိုင္မူကို ဆက္လက္ဆုပ္ကိုင္ၿပီး လူထုတရပ္လံုးေရွ႕ကေန မားမားမတ္မတ္ ရပ္တည္ဦးေဆာင္သြားဖို႔သာ ရိွပါတယ္။ မဲဆႏၵရွင္ျပည္သူတရပ္လံုးက အူလိႈက္သည္းလိႈက္ ၀မ္းပမ္းတသာ ၀ိုင္း၀န္းႀကိဳဆို ေထာက္ခံၾကမွာ မလြဲဧကန္ပါပဲ။

လုပ္လက္စအလုပ္ေတြကို ဖုတ္ဖက္ခါ ပစ္ခ်ထားခဲ့ၿပီး အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရဲ့ ေနာက္ကေန စည္းကမ္းတက် ကိုယ့္တာ၀န္ကိုယ္ ေက်ပြန္စြာနဲ႔ မလြဲမေသြ လိုက္ပါလိမ့္မယ္ဆိုတာ အခိုင္အမာ အေလးအနက္ကို ယံုၾကည္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဘယ္ေခတ္စနစ္ ရာဇ၀င္သမိုင္းကိုၾကည့္ၾကည့္ အံ့မခန္း စြမ္းအားပိုင္ရွင္ အမ်ိဳးသားျပည္သူလူထုႀကီးကသာ သမိုင္း စာမ်က္ႏွာေတြကို ဖြင့္လွစ္ခဲ့တာခ်ည္း ျဖစ္ပါတယ္။ လတ္တေလာ ႏိုင္ငံေရးအေနအထားကလည္း ဒီအတိုင္း ေတာင္းဆိုေနတယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။ ဒါေတြက က်ေနာ့္ရဲ့ယူဆခ်က္ အျမင္သေဘာထားမွ်သာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရဲ့ မွတ္ပံုတင္မတင္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္က ဒီကေန႔ လူထုႏိုင္ငံေရး အထုအထည္ အားအင္ကို ျဖစ္ေပၚဖန္တီး ေစမွာ ျဖစ္တာေၾကာင့္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က ဘယ္လိုတုန္႔ျပန္မွာပါလဲ။
Read more

ၾကံ့ဖြံ႔ အစိုးရ ၊ NLD ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔၏ ေသနဂၤဗ်ဴဟာေျမာက္ ေရႊ႔ကြက္မ်ား

(ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးႏွင့္က်ေနာ္၏အျမင္... အပုိင္း (၄) ႏွင့္ (၅) ကုိ မအားလပ္သျဖင့္ ဆက္မေရးႏုိင္ခင္စပ္ၾကား အီးေမးလ္မွတဆင့္ ဖတ္႐ႈရေသာ ေဆာင္းပါးတပုဒ္ကုိ ဖတ္႐ႈရသည့္အခါ အင္မတန္ ႏွစ္ၿခဳိက္၍ သေဘာခ်င္းလည္း တုိက္ဆုိင္လွသည့္အေလ်ာက္ ကူးယူေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။ မူရင္း အီးေမလ္းပုိ႔သူမွာ John Steward ဆုိသူျဖစ္ၿပီး ဘားမားတူေဒး အီးဂ႐ုပ္ထဲသုိ႔ ထပ္မံ လက္ဆင့္ကမ္းေပးပုိ႔သူမွာ ကုိသားေဆြျဖစ္ပါသည္။ ေရးသူအမည္ကုိ မသိပါ။ သိသူမ်ား ေကာ္မန္႔က႑တြင္ေဖာ္ျပေပးလွ်င္ ေက်းဇူးပါ။ ခြင့္မေတာင္းပဲ မွ်ေဝလုိက္သည့္အတြက္ ကာယကံရွင္မ်ား ခြင့္လႊတ္ၾကပါကုန္။ Updated Info: An anonymous reader has informed in the comment section that "ဒီေဆာင္းပါးကို facebook မွာ ေတြ႔ခဲ့တာပါ။ ေဇာ္ဝင္းဆိုတဲ့ facebook account မွာပါ။ ေရးသူေဇာ္ဝင္း ၈၈ ေက်ာင္းသားေဟာင္းလို႔ အဲဒီမွာ ေရးထားပါတယ္။ ေအာက္တိုဘာ ၃၁ ရက္ေန့ ရက္စြဲနဲ႔ အဲဒီပို႔စ္ကို တင္ထားပါတယ္။".Thanks for your info.)

”ၾကံ့ဖြံ႔ အစိုးရ ၊ NLD ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔၏ ေသနဂၤဗ်ဴဟာေျမာက္ ေရႊ႔ကြက္မ်ား”


ၾကက္ဥအေရာင္ တိမ္ေတာင္သဖြယ္ မင္းေရးက်ယ္

အမ်ားျပည္သူက ေရြးေကာက္ တင္ေျမွာက္ထားသည့္ အစိုးရဟု မိမိကိုယ္ကိုယ္ တြင္တြင္ ေၾကာ္ျငာေနေသာ ၾကံ့ဖြံ႔ အစိုးရႏွင့္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ၾကား ႏိုင္ငံေရး စစ္တုရင္ ကစားပြဲမွာ ယခုအခါ အေတာ္ပင္ ဇာတ္ရွိန္တက္ ေန ေလျပီ။ ၾကည့္ရွဳရေသာ ပရိသတ္အဖို႔မွာလည္း အသည္းတယားယား၊ ရင္တဖိုဖို ျဖစ္ၾကရသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ အသည္းယားရသနည္း ဆိုပါမူ ကြ်န္ေတာ္တို႔သည္ သာမန္ပြဲၾကည့္ပရိသတ္မွ်သာ မဟုတ္ဘဲ၊ ပြဲ၏ အႏိုင္အရွဳံးရလဒ္အက်ိဳးကို က်က်နန ခံစားၾကရမည့္သူမ်ားလည္း ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ပင္။ သည္ပြဲသည္ သာမန္ ကစားပြဲမဟုတ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔၏ ကံၾကမၼာကို ေလာင္းေၾကး ထပ္ထားရေသာ ကစားပြဲျဖစ္ေနေလသည္။

ယခု အခ်ိန္တြင္ အမ်ားျပည္သူ အတြက္ မ်က္စိလည္စရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ ကစားကြက္ရွဳပ္ေထြးလွေပသည္။ အမွန္တကယ္ပင္ မ်က္စိလည္သူ အၾကည့္မွားသူေတြလည္း ေတာ္ေတာ္ပင္ မ်ားျပားေနေလသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ ထိုသို႔ အျမင္ရွဳပ္ေထြးၾကပါသနည္း။ ေရႊ႔ကြက္မ်ားမွာ ယခင္ကႏွင့္ မတူ တမူထူးျခားေနေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။

ယခင္က စစ္အစိုးရသည္ အၾကမ္းနည္းသက္သက္ကိုသာ အသုံးျပဳသည္။ စစ္အစိုးရကို ဆန္႔က်င္တာ ဘာမွ မေရးရ။ ဘာမွ မေျပာရ။ ဘာမွ မလုပ္ရ။ ထိုကဲ့သို႔ လုပ္ရပ္တခုခု လုပ္လ်င္ ေထာင္သြင္း အက်ဥ္းခ်မည္။ လမ္းေပၚမထြက္ရ။ ဆႏၵမျပရ။ လမ္းေပၚထြက္ ဆႏၵျပလ်င္ ပစ္သတ္မည္။ လမ္းေပၚထြက္ ဆႏၵျပ ေသာ လုပ္ရပ္သည္ (လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေသာ အလုပ္မွ တပါး) စစ္အစိုးရ အဆက္ဆက္အဖို႔ အေၾကာက္ဆုံးလုပ္ရပ္ ျဖစ္သည္။ အတိုခ်ဳပ္ေျပာရလ်င္ ေထာင္ခ်လိုက္မည္ႏွင့္ သတ္ပစ္လိုက္မည္ ဆုိေသာ နည္းမ်ားမွာ စစ္အစိုးရ၏ အဓိက နည္းဗ်ဴဟာ ျဖစ္ခဲ့သည္။

စစ္အစိုးရဘက္က ေျပာင္းလဲဖို႔ ေျခလွမ္းျပင္လာျခင္း

၂၀၀၇ ခုႏွစ္ သံဃာ့လႈပ္ရွားမႈေနာက္ပိုင္းတြင္မူ စစ္အစိုးရ၏ မဟာဗ်ဴဟာ စတင္ေျပာင္းလဲလာသည္။ ၁၉၈၈ ေနာက္ပိုင္းတြင္ အၾကီးမား ဆုံးေသာ လႈပ္ရွားမႈၾကီး ျဖစ္သည့္ ၂၀၀၇ လႈပ္ရွားမႈသည္ စစ္အစိုးရကို အၾကီးအက်ယ္ တုန္လႈပ္ေစခဲ့သည္။ စစ္အစိုးရအေနႏွင့္ အႏွစ္ ႏွစ္ ဆယ္ေက်ာ္ၾကာက်င့္သုံးခဲ့ေသာ အခ်ိန္ဆြဲလိမ္ညာ၊ လွည့္ဖ်ား၊ ေထာင္ခ်၊ လူသတ္အလုပ္သည္ ေရရွည္ဆက္သြား၍ အလုပ္ မျဖစ္ ႏိုင္ ေတာ့ဟု သေဘာေပါက္လာခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ၂၀၀၇ ခုနွစ္ အေရးေတာ္ပုံျပီးသည္ႏွင့္ အေျခခံဥပေဒေတြ၊ ေရြးေကာက္ပြဲေတြကို သြက္သြက္လက္လက္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေတာ့သည္။ ယခင္က ႏွစ္ေပါင္းတရာၾကာေအာင္ပင္ အခ်ိန္ဆြဲေတာ့မည္ဟု ထင္ရေသာ လမ္းျပေျမပုံမွာ ရုတ္တရက္ အရွိန္ရျပီး သြက္လက္ ျမန္ဆန္လာသည္။

ဤသို႔ျဖင့္ အေျခခံဥပေဒ တရပ္ထြက္ေပၚလာသည္။ သို႔ေသာ္ ထိုအေျခခံဥပေဒမွာ ကမၻာ့သမိုင္းတြင္ ဒီမိုကေရစီ မက်ဆုံးေသာ အေျခခံဥပေဒတရပ္ အျဖစ္ ေပၚထြက္လာျခင္းျဖစ္သည္။ စစ္သား တမတ္သားက မည္သူမွ် မေရြးေကာက္ ပဲ လႊတ္ေတာ္ထဲတြင္ မိန္႔မိန္႔ၾကီး ၾကိဳတင္ေနရာယူႏိုင္ေသာ အခြင့္ကို ေပးအပ္ထားသည္။ စစ္တပ္က မၾကိဳက္လ်င္ အခ်ိန္မေရြး အာဏာ သိမ္းခြင့္ကိုလည္း ေပးထားသည္။ ထို အေျခခံဥပေဒမွာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ျပည္သူ႔ဆႏၵခံယူပြဲက်င္းပခြင့္ရခဲ့လ်င္ ၁၀ ရာခိုင္ႏွဳန္းမွ်ပင္ ေထာက္ခံမဲရႏိုင္စရာ မရွိေသာ္လည္း ေသနတ္မိုးဓါးမိုးျပီး ၉၂ ဒသမ ၄ ရာခိုင္ႏွဳန္းကေထာက္ခံသည္ဟု မဲခိုးေၾကျငာပစ္လိုက္သည္။

အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ုပ္၏ ဦးေဆာင္ႏိုင္မႈ အရည္အခ်င္း

ထိုကဲ့သို႔ေသာ အေရးၾကီးသည့္ သမိုင္းကာလမ်ားတြင္ အမ်ဳးိသား ဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္သည္ ဘယ္ေနရာ ဘယ္အခန္းက႑ကေန ရပ္တည္ခဲ့ပါသနည္။ တိုင္းျပည္အတြက္ အလြန္အေရးၾကီးလွေသာ ၂၀၀၇ ခုအေရးေတာ္ပုံႏွင့္ အေျခခံဥပေဒ ဆႏၵခံယူပြဲကာလ ႏွစ္ခုစလုံးတြင္ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္မွာမူ ျပည္သူလူထုကို အရည္အခ်င္း ျပည့္မီေသာ ဦးေဆာင္မႈ မေပးႏိုင္ခဲ့ပါ။ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ အေရးေတာ္ပုံတြင္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္တာဝန္ပ်က္ကြက္ခဲ့ျခင္းမွာ အလြန္ဆိုးဝါးလွေသာ ပ်က္ကြက္မႈၾကီး ျဖစ္ခဲ့ သည္။ အမ်ဳးိသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္သည္ လူထုလႈပ္ရွားမႈကို ေထာက္ခံကူညီမႈမျပဳရုံသာမက စစ္အစိုးရအၾကိဳက္ေနာက္ကပင္ လိုက္ဆြဲ တားျမစ္ခဲ့ပါေသးသည္။

၂၀၀၇ ခုအေရး အခင္းတြင္ သံဃာႏွင့္ ၂၀၀၇ ခု ဗကသ ေက်ာင္းသားမ်ားက ထိန္းသိမ္းဦးေဆာင္ သြားႏိုင္ေသာေၾကာင့္သာ စစ္အစိုးရကို တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခားေစခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္း သားမ်ားမွာမူ ၂၀၀၇ ခု အေရးေတာ္ပုံ၏ အစပိုင္းကာလတြင္ အဓိက ဦးေဆာင္သူမ်ား ျဖစ္ခဲ့ၾကေသာ္လည္း ပြဲဦးကတည္းက ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခံခဲ့ၾကရသည္။ ဆက္လက္၍ ဦးေဆာင္မႈ မေပးႏိုင္ခဲ့။

၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒ ဆႏၵခံယူပြဲကာလတြင္မူ သံဃာႏွင့္ ၂၀၀၇ မ်ဳိးဆက္ ဗကသ ေက်ာင္းသားမ်ားပါ ေထာင္သြင္း အက်ဥ္းခ်ထားျခင္း ခံခဲ့ရသည္။

ထိုကာလ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒ ဆႏၵခံယူပြဲတြင္မူ အစပိုင္း၌ NLD သည္ အတန္အသင့္ ဦးေဆာင္မႈေပးႏိုင္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ နာဂစ္မုန္တိုင္း တိုက္ခတ္ လိုက္ေသာအခါ ႏိုင္ငံေရး ကို ေရွ႔တန္းမတင္ ျပည္သူလူထု အေရးကို ေရွ႔တန္းတင္မည္ဟု ေၾကြးေၾကာ္ကာ လူမႈေရးဘက္သို႔ အမ်ဳိး သား ဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က ဦးလွည့္ လိုက္သည္။ NLD သေဘာထားၾကီးလွပါေပသည္။ လူၾကီးလူေကာင္း ဆန္လွပါေပသည္။ သို႔ေသာ္ ယင္းကာလ NLD ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ႏိုင္ငံေရး မ်က္ႏွာစာတြင္ စစ္အစိုးရကို ရင္ဆိုင္တိုက္ပြဲဝင္ဖို႔ ဝန္ေလးေနၾကျပီး နာဂစ္ ဟူေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္ေကာင္းေကာင္းရသြားသည့္ အတြက္ စိတ္သက္သာရာပင္ ရသြားသလားဟု သံသယဝင္ဖြယ္ ျဖစ္ေပသည္။ သူတို႔သည္ အေျခခံဥပေဒ ဆႏၵခံယူပြဲကို လွည့္မၾကည့္ေတာ့ေပ။ သို႔ေသာ္ စစ္အစိုးရမွာမူ သူ႔ရည္ရြယ္ခ်က္ကို မ်က္ေျခ အျပတ္မခံ။ လူေတြေသ၊ အေလာင္းေတြ ေရေမ်ာေနသည့္ ၾကားကပင္ အခြင့္ေကာင္းယူကာ ေထာက္ခံမဲေတြ မရမေနလုယက္ယူခဲ့ေလ သည္။ NLD သည္လူၾကီးလူေကာင္းဘြဲ႔ရ၍ စစ္အစိုးရမွာ လူဆိုးရာထူး တရစ္တက္ သြား သည္။ တကယ္တန္း အနစ္နာၾကီး နစ္နာခဲ့ၾကရသည္မွာ ျပည္သူ တရပ္လုံးျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။ ျပည္သူတို႔မွာကား ႏွစ္ခါရွဳံးခဲ့ၾကရေလ သည္။ NLD သည္လူၾကီးလူေကာင္းဘြဲ႔ ရခဲ့ေသာ္လည္း တိုင္းျပည္အတြက္ ႏိုင္ငံေရး တာ ဝန္ေက်ပြန္ခဲ့သည္ဟုကား မဆိုႏိုင္ေခ်။

အေျခခံဥပေဒကို အတည္ျပဳႏိုင္ျပီးသည့္ေနာက္ စစ္အစိုးရ အဖို႔မွာ အစစအရာရာ ခ်ည္ျပီး တုတ္ျပီးျဖစ္ေလျပီ။ သို႔ေသာ္ ထိုမွ်ႏွင့္ မေရာင့္ရဲပါ။ ေရြးေကာက္ပြဲ ကို မတရားဥပေဒအမ်ိဳးမ်ိဳးထုတ္ျပန္ျပီး ညစ္ျပန္သည္။

ထိုကာလတြင္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္သည္ အလြန္ထူးျခားေသာ ေရႊဂုံတိုင္ေၾကျငာခ်က္ကို ထုတ္ျပန္ႏိုင္ခဲ့သည္။ ေရႊဂုံတိုင္ ေၾကျငာခ်က္သည္ ေသအံ့မူးမူး ျဖစ္ေနေသာ NLD ကို ျပန္လည္ အသက္ဝင္ေစခဲ့သည္။ ေခါင္းေဆာင္မႈမဲ့ေနေသာ တက္ၾကြ လႈပ္ရွားသည့္ NLD နယ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို လမ္းညႊန္မႈေပးႏိုင္ခဲ့သည္။ ဦးဝင္းတင္သည္ NLD ကို ႏိုင္ငံေရးသေဘာတရား ဦးေဆာင္မႈ ေပးႏိုင္သူ၊ လမ္းေၾကာင္းမွန္ကို လမ္းညႊန္ျပသႏိုင္သူျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကဲ့သို႔ က်ယ္ျပန္႔ေသာ လူထု ေထာက္ခံ မႈ အင္အားကို ရရွိထားသူကား မဟုတ္ပါ။

ဦးဝင္းတင္ေခါင္းေဆာင္ေသာ NLD သည္ ေရႊဂုံတိုင္ ေၾကျငာခ်က္ကို ထုတ္ျပန္ႏိုင္ေသာ္လည္း ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို အေၾကာင္း ျပဳျပီး NLD ပါတီကြဲထြက္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ထိုအကြဲမွာလည္း သိပ္မဆိုးလွ။ ထို အကြဲ ေၾကာင့္ ပါတီမွာ အားေလ်ာ့ မသြား သည့္အျပင္ ပိုမိုအားေကာင္းလာသည္။ NLD သည္ ဦးေအာင္ေရႊ၏ အေပ်ာ့ဆြဲ အယူကို ဆက္ခံေသာ ထိပ္တန္းေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ဆုံးရွံဳး ခဲ့ရ ေသာ္လည္း ယင္းတုိ႔ အစား အျခားအုပ္စုကို ေလ်ာ္ေၾကး အျဖစ္ ျပန္လည္ ရရွိခဲ့သည္။ ထိုအျခားအုပ္စုကား အေပ်ာ့ဆြဲ သမားတို႔၏ ဖယ္ၾကဥ္ထားျခင္းကို ခံခဲ့ရ သည့္ တက္ၾကြေသာ နယ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားျဖစ္သည္။ အစည္းေျပေနေသာ နယ္ဗဟို ေကာ္မတီဝင္မ်ားကို ျပန္လည္ စုစည္း ႏိုင္ခဲ့ၾကသည္။ NDF ကြဲထြက္သြားသည့္ အတြက္ NLD မွာ ပို၍ပင္သန္႔စင္လာသည္။


၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ စစ္အစိုးရသည္ အစဥ္အလာမပ်က္ မဲဆက္လက္ခိုးကာ ၾကံ့ဖြံ႔ပါတီကို မတရား အႏိုင္ေပးလုိက္ျပန္ပါသည္။ သည္အထိ စစ္အစိုးရ၏ ကစားကြက္မွာ ယခင္ကစားကြက္မ်ားႏွင့္ မထူးျခားေသး။ ၄င္းတို႔ ေရႊ႔ျမဲထုံးစံျဖစ္ေသာ အလိမ္အညစ္ အကြက္ မ်ားသာ ျဖစ္ေခ်သည္။ ထို႔ေနာက္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို လႊတ္ေပးလိုက္သည္။ ဒါလည္း မထူးျခားေသး။ ဆက္ဖမ္းဖို႔ရာ မည္သို႔မွ် အေၾကာင္းျပခ်က္ ရွာမရ ေတာ့ေသာေၾကာင့္ လႊတ္ေပးလိုက္ျခင္းသာ ျဖစ္သည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လြတ္ျပီးေနာက္

ျပည္သူေတြဘက္က တုန္႔ျပန္ပုံကေတာ့ထူးျခားသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လြတ္လာသည္ႏွင့္ ျပည္သူလူထုသည္ ျပန္လည္ လႈပ္ရွား လာသည္။ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္နယ္ရုံးမ်ား၊ လယ္သမား အေရး အလုပ္သမားအေရး လႈပ္ရွားသူမ်ား၊ လူငယ္ကြန္ယက္မ်ား စည္စည္ကားကားျပန္ျဖစ္လာသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ လူထုေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္သည္။ လူထုကို ႏိုးၾကားေစႏိုင္ေသာ၊ ယုံ ၾကည္မႈ ေပးႏိုင္ေသာ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္သည္။ လူထုကို ထုိသို႔ေသာ ယုံၾကည္မႈ၊ ႏိုးၾကားမႈမ်ဳိးကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မွ တပါး အျခား မည္သူ မွ် မေပးႏိုင္ပါ။ ယင္းအခ်က္သည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ထူးျခားခ်က္၊ အားသာခ်က္ျဖစ္ပါသည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လြတ္လာခ်ိန္မွာ စီအာပီပီက ဒုတိယပင္လုံညီလာခံဟူေသာ အမည္ျဖင့္ အစိုးရကို ထိုးစစ္ျပန္ဆင္ရန္ ျပင္ဆင္ ေနခ်ိန္ျဖစ္သည္။ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္သက္တမ္းတေလ်ာက္လုံးတြက္ စစ္အစိုးရ တီးေပးေသာ ဆိုင္းခ်က္ကို လိုက္ကေနၾက သည့္ဘဝ က်ေရာက္ေနရာမွ ပထမဆုံးအၾကိမ္အျဖစ္ အတိုက္အခံဘက္က ဦးေဆာင္ေသာ ေရႊ႔ကြက္ကို စတင္ေရႊ႔ရန္ ျပင္ဆင္ ျခင္းျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ စီအာပီပီ အတြက္ စည္းရုံးေရး အင္အားႏွင့္ လူထုေထာက္ခံမႈမွာ သိပ္အားမေကာင္းလွ။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လြတ္လာသည္။ လူထုက ဝမ္းသာအားရဆီးၾကိဳၾကသည္။ ထိုအခါ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ၾကည္ညိဳရင္းစြဲ ရွိျပီး ျဖစ္သည့္အျပင္ လူထုေထာက္ခံမႈအားကို ရယူလိုေသာ စီအာပီပီတို႔သည္ ဒုတိယပင္လုံညီလာခံကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည့္လက္ ထိုးအပ္လိုက္သည္။ စင္စစ္ ထိုဒုတိယညီလာခံမွာ အစိုးရကို စိန္ေခၚေသာ လုပ္ရပ္ျဖစ္သည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကေတာ့ ထိုစိန္ေခၚနည္းကို သိပ္မၾကိဳက္ဟု ထင္ရသည္။

ထိုစိန္ေခၚနည္းသည္ စစ္အစိုးရႏွင့္ ထိပ္တုိက္ ရင္ဆိုင္ေသာ လမ္းေၾကာင္းကို ဦးတည္ေစလိမ့္မည္ဟု ယူဆသလား မဆိုတတ္။ ဒုတိယ ပင္လုံ ညီလာခံအစား လူေတြကိုယ္တုိင္ ေတြ႔ဆုံစရာ မလိုအပ္ေအာင္ ၂၁ ရာစုနည္းပညာမ်ားကို အသုံးျပဳမည္ဟု ဆိုသည္။ ညီလာခံ ကိုလည္း ၂၁ ရာစု ပင္လုံညီလာခံဟု အမည္ေျပာင္းေပးသြားမည္ဟု ဆိုသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ ၂၁ ရာစု နည္းပညာမ်ားကို အသုံးျပဳရန္ လိုအပ္ပါသနည္း။ ဘာ့ေၾကာင့္ ၂၁ ရာစု နည္းပညာမ်ားကို အသုံးျပဳလိုပါသနည္း။ ထိုအခ်ိန္က မိုဘိုင္းဖုန္းကိုမွ် မည္သို႔ အသုံးျပဳ စကား ေျပာရမွန္းမသိေသာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ အင္တာနက္ေတြ၊ ဗီဒီယို ကြန္ဖရင့္ေတြ၊ ဆိုရွယ္ကြန္ယက္ေတြ ႏွင့္ ပင္လုံညီလာခံကို မည္သို႔ ဆက္စပ္ အသုံးခ်လိုပါသနည္း။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ လူေတြ စုေဝးေတြ႔ဆုံေသာ နည္းကို မၾကိဳက္ေသာေၾကာင့္ ဒုတိယပင္လုံညီလာခံကို နာမည္ေျပာင္း ၊ နည္းဗ်ဴဟာ ေျပာင္းလိုက္ျခင္းေပေလာ။ သို႔မဟုတ္ လူေတြစုေဝးေသာ နည္းမွာ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်ရွိမည္ မထင္ေသာေၾကာင့္ ပုံစံေျပာင္းဖို႔ ေျပာဆိုျခင္းေပေလာ။ သို႔တည္းမဟုတ္ ဒုတိယပင္လုံေၾကာင့္ အစိုးရႏွင့္ ထိပ္တိုက္ေတြ႔ျပီး သူ႔ကို အက်ယ္ခ်ဳပ္ျပန္ခ်မွာ စိုးေသာေၾကာင့္ ေပေလာ။ အေၾကာင္းရင္းကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း မသိရ။ မည္သို႔ ေရွ႔ဆက္စခန္းသြားမည္ကိုလည္း မသိရေခ်။

အစိုးရက ေတာ့ ဒုတိယပင္လုံကို ေတာ္ေတာ္ေၾကာက္ရြံ႔ပုံရသည္။ ညီလာခံ မလုပ္ဖို႔ သတင္းစာထဲကေန ေဆာင္းပါးေရး တားျမစ္ ခဲ့သည္။ ျခိမ္းေျခာက္မႈ အျပစ္တင္မႈေတြကိုလည္း စုံေစ့ေအာင္ ထည့္သြင္းေရးသားသည္။

အစိုးရ၏ တားျမစ္ခ်က္မွာ ထိေရာက္သည္ဟု ဆိုရမည္ေလာမသိ။ ဒုတိယပင္လုံညီလာခံမွာ သင့္ေတာ္ေသာ အခ်ိန္တခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ အေကာင္အထည္ေဖာ္မည္ဟု အခ်ိန္ဆြဲရင္းႏွင့္ တျဖည္းျဖည္း ၾကန္႔ၾကာခဲ့ရာ ယခုတိုင္ ျပန္ေပၚမလာေတာ့ေခ်။ ေဒၚစုကိုယ္တိုင္ သိပ္ စိတ္မပါေသာေၾကာင့္ ဒုတိယပင္လုံ ေမွးမွိန္သြားျခင္းေလာ။ အစိုးရ၏ ေဟာက္စားလုပ္ကြက္ ျပီျပင္ေသာေၾကာင့္ ေမွးမွိန္သြားျခင္းေလာ။ သို႔မဟုတ္ အစိုးရသစ္ကို ဒီမိုကေရစီလမ္းေၾကာင္းေပၚသို႔ လက္တြဲ ေခၚေဆာင္ခ်ိန္တြင္ မိတ္မပ်က္လိုေသာေၾကာင့္ တမင္ မွိန္ထားျခင္း ေလာ။ ထို႔အျပင္ အျခားေတြးေတာဖြယ္အခ်က္တခုမွာ ဒုတိယပင္လုံ ေႏွာင့္ေႏွး ၾကန္႔ၾကာမႈ အေပၚတြင္ စီအာပီပီတို႔ က ေက်နပ္ ၾကည္ျဖဴၾကပါ၏ေလာ ဆိုသည့္ အခ်က္ျဖစ္သည္။ စီအာပီပီတို႔ကို ေဒၚစုတို႔ အေၾက အလည္ ေဆြးေႏြးျပီးမွ အားလုံးသေဘာက် ဆိုင္းငံ့ ထားျခင္းေလာ။ သို႔မဟုတ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ အရွိန္ကို မလြန္ဆန္ႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ဆိတ္ဆိတ္ေနၾကသေလာ။ ထိုေမးခြန္းတို႔၏ အေျဖမွာ သိပ္မရွင္းလွပါ။ သို႔ေသာ္ စီအာပီပီတို႔မွာ ေဒၚစုဘာလုပ္လုပ္ ေခါင္းညိမ့္ၾကမည့္သူမ်ားေတာ့ ဟုတ္ဟန္မတူပါေခ်။

ထို႔ေနာက္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ နယ္ခရီးထြက္မည္၊ စည္းရုံးေရးခရီးစဥ္စမည္ဟု ထုတ္ေျပာလာသည္။ စစ္အစိုးရက မၾကိဳက္၊ ေၾကာက္သည္။ သတင္းစာထဲမွာ ေဆာင္းပါးေရးျပီး ကန္႔ကြက္ တားျမစ္ျပန္သည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ဘယ္သူမၾကိဳက္ၾကိဳက္ ထြက္မည္ဟု ေျပာသည္။ သို႔ေသာ္ အေျပာသာျဖစ္သည္။ တကယ္တန္းတြင္မူ ပဲခူးေလာက္ကို စတိသေဘာေလာက္မွ်သာ ခရီးထြက္ျပီး ရပ္သြားျပန္သည္။ အစိုးရ၏ ေဟာက္စား လုပ္ကြက္ ထပ္မံ ေအာင္ျမင္သြားျပန္သေလာ။ ေတြးေတာဖြယ္ ျဖစ္သည္။

စစ္အစိုးရ ေျပာင္းေတာ့ေျပာင္းမည္၊ အေကာင္းကို ဦးတည္ မတည္ မေသခ်ာ

ထို႔ထက္ ပိုထူးျခားေသာ ေရႊ႔ကြက္တို႔ကို ေတြ႔ျမင္လာရသည္မွာ အစိုးရသစ္ ေပၚထြက္လာျပီး ေနာက္ပိုင္းျဖစ္သည္။ ေဘာင္းဘီခြ်တ္ သမၼတၾကီး ဦးသိန္းစိန္သည္ အစိုးရသစ္၏ မူဝါဒေၾကျငာေသာ မိန္႔ခြန္းတြင္ ဆင္းရဲမႈေလ်ာ့ခ်ေရးဟူေသာ စကားမ်ဳိးကို ေျပာလာသည္။ သည္တိုင္းျပည္ဆင္းရဲတြင္းနက္ေနေသာ အခ်က္ကို သည္မိန္႔ခြန္းျဖင့္ ပထမဆုံးအၾကိမ္ ဝန္ခံလိုက္ေလသည္။ ထို႔ေနာက္ ျပည္တြင္း စစ္မီးဟူသည္ မည္ သူ႔အတြက္မွ် အက်ိဳးမရွိဟူေသာ အခ်က္မ်ဳိးကို ေျပာလာသည္။ ဒီမိုကေရစီဆိုေသာ စကား၊ မတူကြဲျပားေသာ အျမင္ရွိသူမ်ားႏွင့္ စကား ေျပာဆိုစည္းရုံးမည္ဟူေသာ သေဘာထားမ်ဳိးကို ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုလာသည္။ သည္ေရႊ႔ကြက္ကား အမွန္ ထူး ျခားေသာ ေရႊ႔ကြက္ျဖစ္သည္။ အာဏာရွင္ပါးစပ္က ဒီမိုကေရစီ စကား ထြက္လာေပျပီ။

ထိုမိန္႔ခြန္းကို ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ဝင္ေရာက္ယွဥ္ျပိဳင္သူူမ်ားက ပထမဆုံး ေထာက္ခံလိုက္ၾကသည္။ ထို႔ေနာက္ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္က ၾကိဳဆိုလိုက္သည္။

ထို႔ေနာက္တြင္မူ ေရႊ႔ကြက္တို႔မွာ တျဖည္းျဖည္းပိုျပီးပညာသား ပါလာသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ဝန္ၾကီး ဦးေအာင္ၾကည္တို႔ ေတြ႔ဆုံပြဲ ျပန္လုပ္သည္။ ထို႔ေနာက္ ဆင္းရဲမႈေလ်ာ့ခ်ေရး ေဆြးေႏြးပြဲသို႔ဖိတ္သည္။ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ႏွင့္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ ေတြ႔ဆုံၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ေတြ႔ဆုံပြဲမ်ားတြင္ ဘာေတြ ေဆြးေႏြးၾကသည္ကို ျပည္သူေတြ မသိၾကရ။ ႏွစ္ဘက္စလုံးက သတင္းထိန္ခ်န္ ထားၾကသည္။ ေဆြးေႏြးပြဲ မျပီးခင္တြင္ ေဝဖန္သံ ေတြေၾကာင့္ ေဆြးေႏြးပြဲကို အေႏွာင့္အယွက္ မျဖစ္ရေလေအာင္ သတင္းတို႔ကို ထိန္ခ်န္ထားသည္ဟု ယူဆရသည္။ တကယ္ေတာ့ ေဝဖန္သံေတြေၾကာင့္ ေဆြးေႏြးပြဲကို အေႏွာင့္ အယွက္ျဖစ္မည္ ဆိုေသာ အေတြး အေခၚ မွာ ေဝဖန္မႈကို ေၾကာက္ေသာ စစ္အစိုးရ၏ အေတြးအေခၚျဖစ္သည္။ ရွိေစေတာ့။ ၂၃ ႏွစ္ ေစာင့္ဆိုင္းခဲ့ျပီးေနာက္ နည္းနည္း ပိုေစာင့္ရသည္မွာ သိပ္မထူးေတာ့ဟုသာ ဆိုရေတာ့မည္။

ေဆြးေႏြးပြဲတြင္ ဘာေတြ ေဆြးေႏြးၾကသည္ကို မသိရေသာ္ျငား ေျပာစကား ဆိုစကားတို႔ကေတာ့ ထူးျခားလာသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံ သည္ အေျပာင္းအလဲ လမ္းစေပၚသို႔ေရာက္ေနပါျပီဟု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ထုတ္ေျပာလာသည္။ ဘာေျပာင္းလဲပါသ နည္း။ တိတိက်က် မသိရပါ။ အစိုးရ၏ အေျပာအဆို ေျပာင္းလဲလာသည္ကို ဆိုလိုသေလာ။ သို႔မဟုတ္ ေဒၚစုႏွင့္ ဦးေအာင္ၾကည္ အၾကား၊ ေဒၚစုႏွင့္ ဦးသိန္းစိန္ အၾကားတြင္ အမ်ားမသိေသာ သေဘာတူညီခ်က္ တခုခု ရထားေလသေလာ။ ျပည္သူတို႔ မသိရေသး။

သို႔ေသာ္ အစိုးရ၏ လက္ေတြ႔လုပ္ပုံကိုင္ပုံတို႔မွာမူ မေျပာင္းလဲေသးပါ။ တိုင္းရင္းသားတို႔ႏွင့္ ထိုးစစ္ကို တိုးျမွင့္ ဆင္ႏႊဲေလသည္။ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားတို႔ကို ႏွစ္ရွည္ေထာင္ဒဏ္မ်ားထပ္မံခ်ေလသည္။ ဗိုလ္ၾကီးေဟာင္း ေနမ်ဳိးဇင္ကို ေထာင္ဒဏ္ ၁၀ ႏွစ္ခ်လိုက္ျခင္း၊ စည္သူေဇယ်ကို ေလာေလာလတ္လတ္ ေထာင္ဒဏ္ ၁၀ ႏွစ္ ထပ္ခ်လိုက္ ျခင္းသည္ ထင္ရွားေသာ သာဓက တရပ္ျဖစ္သည္။ ထိုသို႔ေသာ အစိုးရသည္ ဒီမိုကေရစီ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးကို ေဆာင္ရြက္ေတာ့မည္ဟု အဘယ္ေၾကာင့္ ေဒၚစုက ယုံၾကည္ရပါသနည္း။ အစိုးရႏွင့္ ေဒၚစု အၾကားတြင္ တကယ္ပင္ ထိေရာက္ေသာ အေပးအယူ တခုခု သေဘာတူထားျပီးျပီေလာ။ သို႔မဟုတ္ အစိုးရကို ေျပာင္းလာေစခ်င္ေသာ ဆႏၵႏွင့္ အားေပး ဆြဲေခၚေနျခင္းသက္ သက္ေလာ။ တခုခု သေဘာတူထားျပီးျပီ ဆိုလ်င္ မေထာင္းတာ။ ကိုယ့္ဆႏၵႏွင့္ ဆြဲေခၚေနျခင္းမွ်သာ ဆိုပါမူ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ သည္ လူထုကို ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မွား ေပးေနသလို ျဖစ္ႏိုင္ေပသည္။

ဒုတိယအုပ္စု လမ္းစဥ္ေလာ၊ တတိယအုပ္စု လမ္းစဥ္ေလာ

ထိုမွ်မကေသး။ အာရပ္ကမၻာမွာလို လူထုလႈပ္ရွားမႈမ်ိဳး ျမန္မာျပည္အတြက္ မလိုအပ္ပါဟု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က အင္တာဗ်ဴး တခုတြင္ ထုတ္ေျပာလိုက္သည္။ ထူးပါသည္။ လူထုေခါင္းေဆာင္သည္ လူထုကို ျငိမ္ျငိမ္ေနဖို႔ ေျပာၾကားလိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသေလာ။ အရပ္သား နာမည္ခံ စစ္အစိုးရအဖို႔မွာ ဝမ္းသာလိုက္မည့္ျဖစ္ျခင္း။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ယေန႔ သည္လို လႈပ္ရွားခြင့္ရလာေအာင္ လမ္းေပၚတက္ အသက္ေပးခဲ့ၾကေသာ ၂၀၀၇ သံဃာႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ားစိတ္ထဲတြင္ မည္သို႔ရွိၾကမည္နည္း။ ထိုအခ်က္ကို ေဒၚေအာင္ ဆန္းစုၾကည္ ထည့္သြင္း စဥ္းစားခဲ့ပါသေလာ။

လူထုလႈပ္ရွားမႈသည္ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးေရးကို ပ်က္စီးေစမည့္ အရာမဟုတ္။ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးေရးကို အေထာက္အပံ့ျပဳမည့္အရာဟူ ေသာ အခ်က္ကို ေဒၚစုယုံၾကည္ဟန္မတူ။ “ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးေရး ျဖစ္ေပၚႏိုင္ရန္ အစိုးရဘက္က ကိုယ့္ကို ယုံဖို႔လိုသည္၊ ယုံၾကည္မႈ တည္ေဆာက္ရမည္၊ အစိုးရ အထင္မွားမည့္ လုပ္ရပ္ အေျပာအဆုိ အျပဳအမူမ်ဳိးကို ေရွာင္ၾကဥ္ရမည္” ဟူေသာ ေအာင္ႏိုင္ဦး၊ တင္ေမာင္သန္း၊ ေဇာ္ဦး အစရွိသည့္ ဗဟုတို႔၏ အယူအဆမ်ဳိးကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ နွစ္သက္ပုံရသည္။ “စစ္တပ္ႏွင့္ ဆက္ဆံရာတြင္ ကိုယ့္လက္ကို သူျမင္ေအာင္ ထုတ္ျပထားရမည္” ဟူေသာ ေနဝင္းေမာင္၏ အယူအဆမ်ဳိးကို လက္ခံသည့္ အဆင့္ အထိေတာ့ မေရာက္တန္ရာေသးဟု ေမွ်ာ္လင့္မိသည္။

သို႔ေသာ္ အာရပ္ကမၻာလို လႈပ္ရွားမႈမ်ိဳးမလုိအပ္ပါ ဟူေသာ အေျပာမွာ ၾကံ့ဖြံ႔ အစိုးရအထင္မွားမွာ စိုးေသာေၾကာင့္ မ်က္ႏွာခ်ဳိေသြးလိုက္ ေသာ စကားဟု ထင္ျမင္စရာျဖစ္ပါသည္။

ႏိုးၾကားတက္ၾကြေသာ လူထုကို “ျငိမ္ျငိမ္ေနၾကပါ၊ သင္တို႔ကို ဖိႏွိပ္ေနသူကို မဆန္႔က်င္ၾကပါႏွင့္၊ သင္တို႔ လိုခ်င္ေသာ အရာကို ကြ်န္မက ေအးေအးေဆးေဆး ေဆြးေႏြးျပီး ရယူေပးပါမည္” ဟူေသာ အနက္ေဆာင္သည့္ စကားမ်ဳိးကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေျပာခဲ့ေလျပီ။ လူထုကို ျငိမ္ခိုင္း ခဲ့သည့္ အတြက္ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ား ေအာင္ျမင္ခဲ့လ်င္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ျပည္သူတရပ္လုံးႏွင့္အတူ ကြ်န္ေတာ္လည္း လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲ ခ်ီးက်ဴးဂုဏ္ျပဳရန္ အသင့္ရွိပါသည္။ ထိုသို႔မဟုတ္ဘဲ ေဆြးေႏြးမႈမ်ားမွ ဘာမွ် မရဘဲ ျငိမ္ေနမိသည့္အတြက္ အခြင့္ေကာင္းမ်ားကို လက္လႊတ္ဆုံးရွံဳးျခင္းသက္သက္သာ ျဖစ္ခဲ့ပါမူ ထိုသို႔ျငိမ္ခိုင္းခဲ့သည့္ အတြက္ ေဒၚစုတြင္ တာဝန္ရွိသည္ဟု ဆိုရပါလိမ့္မည္။

ကြ်န္ေတာ့္အျမင္ကို ေျပာရလ်င္ ေဒၚစုသည္ ျပည္သူလူထု၏ အင္အားထက္ ဗဟုႏွင့္ တတိယအုပ္စုတို႔၏ အေတြးအေခၚကို ပိုယုံၾကည္ပုံရသည္။ လူထု၏ အင္အားထက္ စစ္အစိုးရ၏ လက္နက္အင္အားကို ပိုအထင္ၾကီးဟန္ရွိသည္။ လူထု လမ္းေပၚထြက္လ်င္ ေသြးထြက္မည္။ ေသမည္။ စစ္အစိုးရကသာ အႏိုင္ရမည္ဟု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေတြးထင္ ပုံ ရသည္။ ထိုသို႔ လူထုေသြးေျမက်လ်င္ သူ႔ကို လက္ညွိဳးထိုးၾကမွာကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေၾကာက္ပုံရသည္။ လူထုကို ေခါင္းေဆာင္ျပီး လူထုႏွင့္အတူ လမ္းေပၚထြက္ရမွာကိုလည္း ေၾကာက္ပုံရသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တြင္ အားၾကီးေသာ အာဏာရွင္ကို ဆန္႔က်င္ရဲေသာ သတၱိ၊ ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ဝံ့ေသာ ခြန္အား နည္းပါးလာျပီဟု ထင္ရသည္။ လူထုကို မေၾကာက္ၾက ႏွင့္ဟု မၾကာခဏေျပာတတ္ေသာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မွာ လူထုထက္ေၾကာက္တတ္ပုံရသည္။ ကိုယ့္လြတ္ေျမာက္မႈအတြက္ အသက္စြန္႔တိုက္ပြဲဝင္ဖို႔ အသင့္ျဖစ္ေနေသာ လူထုမွာ ေခါင္းေဆာင္ကဆြဲထားေသာေၾကာင့္ စိတ္ေလ်ာ့ထားရေသာ အျဖစ္ ေရာက္ ေနသည္။ တိုက္ပြဲမဝင္ဘဲ ဦးသိန္းစိန္ကို တရားခ်ျပီး ဒီမိုကေရစီ ရမည္ဆိုလ်င္ေတာ့ အတုိင္းထက္လြန္ တံခြန္ႏွင့္ ကုကၠားပါေပ။ သို႔ေသာ္ ထိုသို႔ လြယ္လြယ္ႏွင့္ ရႏိုင္ပါမည္ေလာ။ ရႏိုင္မရႏိုင္ဆိုသည္ကို ယခုထက္တိုင္ စမ္းသပ္၍ မျပီးစီးႏိုင္ေသးပါသေလာ။ ၂၃ ႏွစ္ သခၤန္းစာျဖင့္ မသိႏိုင္ေသးပါသေလာ။

ေဆြးေႏြးပြဲကို အဓိက ေသနဂၤဗ်ဴဟာ အျဖစ္ ဆုပ္ကိုင္ျပီး လူထုတိုက္ပြဲကိုပင္ ဟန္႔တားရေလာက္ေအာင္ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားကေန ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဘာေတြမ်ား ရရွိထားပါသနည္း။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ မသိေသာ အာမခံခ်က္ တစုံတရာကို ေဒၚစု ရရွိထားျပီး ျဖစ္ပါသေလာ။ အကယ္၍ ေဒၚစု တစုံတရာရရွိထားလ်င္ ထုိရရွိထားေသာ တစုံတရာသည္ ဘာျဖစ္ေၾကာင္း အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဗဟိုအလုပ္အမႈေဆာင္မ်ားသိရွိၾကပါသေလာ။ စီအီးစီမ်ားကို ခ်ျပေဆြးေႏြးထားျပီး ျဖစ္မည္ဟု ကြ်န္ေတာ္ ယုံၾကည္ ေမွ်ာ္လင့္မိပါသည္။ ေဒၚစုသည္ အာဏာရွင္ဆန္ေသာ တကိုယ္ေတာ္ အလုပ္မ်ဳိးကို မလုပ္ဟုထင္ပါသည္။ မလုပ္ဟု ေမွ်ာ္လင့္မိပါသည္။

ေဆြးေႏြးပြဲ၏ ရလဒ္ကို ကြ်န္ေတာ္ ၾကားသိခြင့္ရသမွ်အေပၚမွ အေကာင္းျမင္ႏွင့္ ေျပာရပါမူ ယခုေနာက္ဆုံးအၾကိမ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ဦးေအာင္ၾကည္တို႔ ေတြ႔ဆုံျပီးေနာက္တြင္မူ အစိုးရဘက္က အနည္းငယ္ အေလ်ာ့ ေပးလိုက္ေသာ လကၡဏာတရပ္ကို ထူးထူးျခားျခား ေတြ႔ျမင္လာရသည္ ဟုဆိုရပါမည္။ ႏိုင္ငံေရး ပါတီမ်ားမွတ္ပုံတင္ျခင္း ဥပေဒကို ျပင္ဆင္ေပး လိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ အနည္းငယ္ဟု ေျပာရျခင္းမွာ တခ်က္ကို ျပင္ေပးလိုက္ေသာ္လည္း၊ ေနာက္တခ်က္ကိုမူ ထုံးစံအတိုင္း မလိမ့္တ ပတ္ ဆက္လုပ္ေနေသးေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ေထာင္က်ေနသူမ်ားကို ပါတီမွ ထုတ္ပစ္ရမည္ဟူေသာ စည္းကမ္းခ်က္ကို ျပင္ေပး လိုက္သည္။ ယင္းကား အေလ်ာ့ေပးလိုက္ေသာ အခ်က္။ အေျခခံဥပေဒကို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ပါမည္ဟူေသာ အခ်က္အစား၊ အေျခခံဥပေဒကို ေလးစားလိုက္နာပါမည္ဟု ျပင္ေပးလိုက္သည္။ ယင္းကား မလိမ့္တပတ္လုပ္လိုက္ေသာ အခ်က္ ျဖစ္သည္။ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္အေနျဖင့္ မွတ္ပုံတင္ေရး မတင္ေရးကို ပါတီကိုခ်ျပ ေဆြးေႏြးျပီး ဆုံးျဖတ္မည္ဟုဆိုသည္။ ေလးစားလိုက္နာပါမည္ဟူ ေသာ အခ်က္ကို ျပင္ဆင္ေပးရန္ေတာင္းဆုိေသာ အသံကိုကား မၾကားရပါေခ်။ ဘာ့ေၾကာင့္ မေတာင္းပါသနည္း။ တခ်က္ရလ်င္ ေတာ္ျပီ၊ ေက်နပ္ေလာက္ျပီဟု သေဘာထားေသာေၾကာင့္ပါေလာ။ သို႔မဟုတ္ ေတာင္းလည္း ရမည္မဟုတ္ဟု ယူဆေသာေၾကာင့္ေလာ။ သို႔မဟုတ္ မွတ္ပံုတင္လိုေဇာၾကီးလြန္းေသာေၾကာင့္ အညွာလြယ္သြားပါသေလာ။

စစ္အစိုးရသည္ကား ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒကို တျပားသားမွ် အပြန္းမခံပါ။ တကယ့္ အႏွစ္သာရသည္ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒပင္ ျဖစ္ေၾကာင္း စစ္အစိုးရ ေကာင္းေကာင္းသိသည္။ တကယ္တန္း အဆုံးအျဖတ္ေပးႏိုင္ေသာ အရာမွာ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒ ပင္ ျဖစ္ေၾကာင္း စစ္အစိုးရ ေကာင္းေကာင္းသိသည္။ ဒီမိုကေရစီဘက္ကမူ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒကို မျပင္ေသးသမွ် က်န္ေသာ ဟန္ျပ လုပ္ရပ္မွန္သမွ်သည္ ဘာမွ်မဟုတ္ဟူေသာ အခ်က္မ်ဳိးကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ဆုပ္ကိုင္ထားပုံမရ။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိုယ္တိုင္က ေျပာင္းလဲမႈ၏ အစသုိ႔ေရာက္ေနပါျပီဟု ေျပာေနသည့္ ၾကားထဲကပင္ အစိုးရသည္ စိတ္ပ်က္စရာ အျပဳအမူကို ထပ္မံ ျပဳမူလိုက္ျပန္သည္။ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ၂၀၀ ေက်ာ္ကိုသာ တြန္႔တိုစြာ လႊတ္ေပးလိုက္ေသာေၾကာင့္ အေကာင္း ျမင္ျပီး အမွတ္ေပးလိုေသာ သူတို႔သည္ပင္ မွန္းခ်က္ႏွင့္ နွမ္းထြက္ မကိုက္ျဖစ္ရျပန္ပါသည္။ ေနာက္ထပ္ လႊတ္ေပးဦးမလိုလို ေလသံ ပစ္ျပီး ယီးတီးယားတားလုပ္ေသာ အလုပ္ကိုလည္း ထုံးစံအတိုင္းလုပ္ျပန္ပါသည္။

အမာဂိုဏ္း၊ အေပ်ာ့ဂိုဏ္း

ယေန႔ စစ္အစိုးရထဲတြင္ အမာဂိုဏ္းႏွင့္ အေပ်ာ့ဂိုဏ္းဟူ၍ ဂိုဏ္းႏွစ္ခုကြဲေနသည္ဟူေသာ အျမင္မွာ အေတာ္ပင္ ေခတ္စားလွသည္။ သိန္းစိန္က အေပ်ာ့၊ တင္ေအာင္ျမင့္ဦးကအမာ၊ စိုးသိန္းက အေပ်ာ့၊ ေဇာ္မင္းက အမာဟူေသာ အေျပာတို႔မွာ လူေျပာမ်ားလွသည္။ တကယ္ပင္ ထိုသို႔ ကြဲျပားေနပါသလား။

စစ္အစိုးရ အတြင္းတြင္ ထိုသို႔ အေပ်ာ့အမာကြဲေနေသာေၾကာင့္ ခက္ခက္ခဲခဲ ညွိႏႈိင္းလုပ္ကိုင္ ေနရသည္ဟု ဦးသိန္းစိန္က ေဒၚေအာင္ ဆန္းစုၾကည္ကို ေျပာလိုက္သလား မသိပါ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ဘာမွ် ျပန္မေျပာျပေသာေၾကာင့္ ထိုအေၾကာင္းကိုလည္း ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဘာမွ် မသိရပါ။

အကယ္၍ ဦးသိန္းစိန္က ထိုကဲ့သို႔ ေျပာခဲ့လ်င္ သူ႔အေျပာႏွင့္ပင္ ယုံၾကည္လိုက္ရမလား ဆိုသည္မွာလည္း စဥ္းစားစရာ ျပႆနာ တခု ျဖစ္ပါသည္။

စစ္အစိုးရ အဖြဲ႔အတြင္းတြင္ အေပ်ာ့အမာ ကြဲမကြဲကို ဆႏၵစြဲ လုံးဝကင္းစင္စြာျဖင့္ တိတိက်က် သုံးသပ္ႏိုင္ရန္မွာ မလြယ္လွပါ။

သို႔ေသာ္ ကြ်န္ေတာ့္ တဦးတည္းအျမင္ကို ေျပာရလ်င္ ထိုဇာတ္လမ္းသည္၊ စစ္အစိုးရထြင္ေသာ ဇာတ္လမ္း၊ ဗိုလ္သန္းေရႊေရးေသာ ဇာတ္လမ္းဟု သာ ယူဆပါသည္။ တကယ္တန္း သိန္းစိန္ တင္ေအာင္ျမင့္ဦး အားျပိဳင္ေနလ်င္၊ စိုးသိန္း ေဇာ္မင္း ခြပ္ေနၾကလ်င္၊ ေရႊမန္း ေက်ာ္ဆန္း စားခြက္လုေနၾကလ်င္၊ အရပ္သားအမည္ခံ အစိုးရသည္ ယခုလို ေပၚလစီတခုျပီး တခု ေလ်ာကနဲ ေလ်ာကနဲ ထုတ္ျပ ႏိုင္ပါမည္ေလာ။ တေယာက္ကတင္ တေယာက္ကဖ်က္ ျဖစ္ေနဖို႔ မသင့္ပါလား။ အထူးလုပ္ပိုင္ခြင့္ ရထားေသာ မင္းေအာင္လႈိင္တို႔ အမ်ဳိးသား လုံျခဳံေရးႏွင့္ ကာကြယ္ေရးေကာင္စီကေရာ ယခုလို ျငိမ္ျငိမ္ေလး ကုပ္ေနပါမည္လား။ သူတို႔ သည္ေလာက္ ျငိမ္ေန ျခင္းမွာ သူတို႔ခ်င္း သိပ္စည္းလုံးေန ေသာလကၡဏာဟု မဆိုႏိုင္ပါသေလာ။

သူတို႔ ဘာကို လိုခ်င္သလဲ။ ငါတုိ႔ ဘာကို လိုခ်င္သလဲ။

သို႔ဆိုလ်င္ ၾကံ့ဖြံ႔ အစိုးရသည္ ဘာေတြ လိုခ်င္ေသာေၾကာင့္ ယခုလို လုပ္ဇာတ္မ်ဳိးခင္းေနပါသနည္း။ ဒီမုိကေရစီကို သူတို႔လည္း လိုလား ပါေၾကာင္း အဘယ္ေၾကာင့္ အသံလႊင့္ေနပါသနည္း။

ၾကံ့ဖြံ႔ အစိုးရသည္ လူထု လႈပ္ရွားမႈကို ေၾကာက္သည္။ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္မတိုင္ခင္ကတုံးကေတာ့ လူထုသည္ ေၾကာက္ေနျပီဟုထင္သည္။ ႏိုင္ငံေရးေဝဖန္ သုံးသပ္သူဆိုသူတို႔ကလည္း ထိုအတိုင္းေျပာၾကသည္။ သတင္းမီဒီယာသမား အမ်ားစုကလည္း ထိုအတိုင္းေျပာၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ လည္း အလြန္ပင္ မထီမဲ့ျမင္ျပဳကာ ကုန္ေစ်းႏႈန္းက်ဆင္းေရး ေတာင္းဆိုေနသည့္ၾကားက ဓါတ္ဆီေစ်းကို တက္ျပလိုက္သည္။ တကယ္တန္း ၂၀၀၇ ခု အေရးအခင္းၾကီးျဖစ္ျပီးေသာအခါ စစ္အစိုးရသည္ အေၾကာက္လြန္ လာျပန္ေလသည္။ ေနာက္တခါ သံဃာကို သတ္ခိုင္းလ်င္ စစ္တပ္ကြဲေတာ့မည္ကို သူသိသည္။ အာရပ္ကမၻာမွာ လူထုလႈပ္ရွားမႈ ျဖစ္လာေတာ့ အစိုးရမွာ ပိုေၾကာက္လာသည္။ လူထုလႈပ္ရွားမႈတို႔၏ ကူးစက္တတ္ေသာ သေဘာသဘာဝကို သူတို႔ အသိဆုံးျဖစ္သည္။ ျမန္မာျပည္သူေတြ မေက်နပ္ၾကတာကိုလည္း သူတို႔ပင္ အသိဆုံး ျဖစ္သည္။

ထို႔ေၾကာင့္သူတို႔ ေသနဂၤဗ်ဴဟာကို ေျပာင္းလာသည္။ ထို႔အျပင္ အာဆီယံမွာ ဥကၠဌေနရာယူခ်င္သည္။ IMF ႏိုင္ငံတကာ ေငြေၾကး အဖြဲ႔ထံမွ ေခ်းေငြရခ်င္သည္။ အေမရိကန္တို႔၏ ပိတ္ဆို႔ အေရးယူမႈကို ပယ္ဖ်က္ေပးေစခ်င္သည္။ ထိုမွ်မက ျဖစ္ႏိုင္လ်င္ အေမရိ ကန္ႏွင့္ ေရႊလမ္းေငြလမ္း ျပန္ေဖာက္ခ်င္သည္။ ေအာက္ေျခစစ္သားေတြ၏ ယုံၾကည္ကိုးစားမႈကိုလည္း ျပန္ရခ်င္သည္။ ထိုအခ်က္မ်ား ကား ၾကံ့ဖြံ႔ အစိုးရ အသြင္ေဆာင္ထားေသာ စစ္အစိုးရ၏ အႏၱိမ ရည္မွန္းခ်က္မ်ားပင္ ျဖစ္သည္။ ထိုအႏၱိမ ရည္မွန္းခ်က္မ်ားကို ရရွိဖို႔ အတြက္ ဒီမိုကေရစီစကားကို အာဏာရွင္မ်ားပါးစပ္က ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုလာျခင္းျဖစ္သည္။

စစ္အစိုးရအေနႏွင့္ ထိုအခ်က္မ်ားကိုသာ ရမည္ဆိုပါက ဘာကို ေပးရေပးရ ေပးမည္ျဖစ္သည္။ ထိုအခ်က္မ်ားကိုသာရမည္ဆိုပါက ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ားအားလုံးကို လႊတ္ေပးရမည္ဆိုလ်င္လည္း သူတို႔ေပးႏိုင္ပါလိမ့္မည္။ ေစ်းမတည့္ေသးလို႔သာ ေစ်းကိုင္ေနျခင္း ျဖစ္သည္။ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အားလုံးႏွင့္ ယာယီ အပစ္အခတ္ရပ္စဲရမည္ဆိုလ်င္လည္း ရပ္စဲႏိုင္ပါလိမ့္မည္။ ရပ္လည္း ရပ္စဲခ်င္သည္။ သို႔ေသာ္ သူတို႔ ရပ္စဲခ်င္သည္မွာ ယာယီသာ ျဖစ္သည္။ ထာဝရေတာ့ မဟုတ္။ တိုင္းရင္းသားေတြဘက္က လြယ္လြယ္ ႏွင့္ အညာမခံေတာ့ေသာေၾကာင့္သာ ယာယီ အပစ္ရပ္စဲေရးမွာ ရွည္ၾကာခက္ခဲ ေနျခင္းျဖစ္သည္။

သို႔ေသာ္ သူတို႔ မေပးႏိုင္ေသာ အခ်က္သုံးခ်က္ရွိေနပါေသးသည္။

၁။ အေျခခံဥပေဒကို ျပင္မေပးႏိုင္။ သည္အခ်က္သည္ အဓိက အက်ဆုံးအခ်က္ျဖစ္သည္။ ဒါကို ေပးလိုက္ရလ်င္ ဒီမုိကေရစီ ေပးလိုက္ရ ျခင္းမည္ပါသည္။

၂။ တုိင္းရင္းသားေတြအားလုံးႏွင့္ ( ယာယီ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး ထက္ အဓိပၸါယ္ျပည့္ဝေသာ ) ထာဝရျငိမ္းခ်မ္းေရး မလုပ္ႏိုင္။ တိုင္းရင္းသားတို႔၏ ႏိုင္ငံေရး လိုလားခ်က္ တခုမွ်မေပးဘဲ ယာယီ အပစ္အခတ္ရပ္စဲထားရေသာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးမ်ဳိးကိုသာ ဆက္လက္ အခ်ိန္ဆြဲျပီး ေပးထားလိုသည္။

၃။ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ဆႏၵျပခြင့္၊ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေရးသားခြင့္၊ လြတ္ လြတ္လပ္လပ္ ေဟာေျပာခြင့္၊ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ အဖြဲ႔အစည္း တည္ေထာင္ခြင့္ အစစ္အမွန္မ်ားကို မေပးႏိုင္။ ထိုအခ်က္မ်ားကို ေပးလိုက္ရလ်င္လည္း ဒီမိုကေရစီ တစိတ္တေဒသ ေပးလိုက္ရျခင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မေပးႏိုင္ျခင္းျဖစ္သည္။

စစ္အစိုးရဘက္က ထိုအျမင္မ်ဳးိရွိရိုးမွန္ခဲ့လ်င္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ဘက္ကလည္း ယင္းႏွင့္ ဆန္႔က်င္ဘက္ အျမင္မ်ဳိးရွိဖို႔လိုပါသည္။ ထိုအခ်က္ သုံးခ်က္ကို မရေသးသမွ် ဒီမိုကေရစီ မရေသးဟု ခံယူျပီး ထိုသုံးခ်က္ရရွိေရးကို အေထာက္အပံ့ျဖစ္ေစေသာ ဘယ္နည္းလမ္းကို မဆို အသုံးျပဳသြားရန္ျဖစ္ပါသည္။

စစ္အစိုးရ လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ပါေစ။ ေဆြးေႏြးေနသမွ် မဆန္႔က်င္ၾကနဲ႔။ ယုံၾကည္မႈ ပ်က္ျပားလိမ့္မယ္။

စစ္အစိုးရက တဘက္က ေဆြးေႏြးပြဲကို ျပသည္။ တျခားတဘက္မွာေတာ့ ဖမ္းစရာရွိတာဖမ္းသည္။ ေထာင္ခ်စရာရွိတာကို ေထာင္ခ် သည္။ တိုက္စရာရွိေသာ ေနရာတြင္ တိုက္သည္။ သတ္စရာရွိေသာလူေတြကိုလည္း သတ္ေနပါေသးသည္။

ဒီမိုကေရစီဘက္မွာေတာ့ ေဆြးေႏြးပြဲကို တဘက္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တေယာက္တည္းႏွင့္ လုပ္ေနသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ စစ္အစိုး ရထံမွ ကိုယ္လုိခ်င္ေသာအရာကို ကိုယ့္အင္အားျပျပီးေတာင္းဆိုမွရမည္ဟု ယုံၾကည္သူေတြက အသက္ႏွင့္ရင္း၍ လမ္းေပၚထြက္ ဆႏၵ ျပ ၾကသည္။ ထိုသို႔ ဆႏၵျပၾကသူမ်ားကို ဒီမိုကေရစီ ဘက္ေတာ္သားဆိုသူမ်ားကလည္း အျပစ္တင္သည္။ တတိယအုပ္စုဆိုသူမ်ားကလည္း အျပစ္တင္ၾကသည္။ သူတို႔လုပ္တာႏွင့္ ေဆြးေႏြးပြဲပ်က္ေတာ့မည္ဟု ဆိုသည္။ ထိုအျပစ္တင္မႈမွာ တရားမွ်တပါ၏ေလာ။ ၄င္း အျပင္ ထို ဆႏၵျပပြဲမ်ားမွာ ေဆြးေႏြးပြဲကို ပိုမိုအားေကာင္းေစသလား၊ ပ်က္ျပားေစမွာလား ဆိုေသာ အခ်က္မွာ အထူး အေလးအနက္ စဥ္းစားအပ္ ေသာ အရာျဖစ္ပါသည္။

စစ္အစိုးရကို သူတို႔ အလိုက် အေလ်ာ့ေပး ေဆြးေႏြးၾကဖို႔ ေျပာဆိုၾကသူတိုင္း အျမဲလက္ကိုင္ထားေသာ ဆင္ေျခစကားတခု ရွိပါသည္။ ယင္းကား ဒါကလြဲျပီး တျခားဘာမွ် လုပ္စရာမရွိဟူေသာ စကားျဖစ္ပါသည္။ စင္စစ္ ထိုစကားသည္ လူထုလႈပ္ရွားမႈကို မယုံၾကည္ ေသာ ေၾကာင့္ ေျပာေသာစကားသာျဖစ္ပါသည္။ တျခားေရြးခ်ယ္ရန္နည္းလမ္းမွာ လူထုလႈပ္ရွားမႈ ျဖစ္ပါသည္။ ၈၈ အေရးအခင္း မေအာင္ျမင္၊ ၂၀၀၇ လႈပ္ရွားမႈ အက်ဳိးမရွိဟု ထိုသူတို႔ ေျပာၾကပါသည္။ တကယ္ေတာ့ ဒီေန႔ ရရွိထားေသာအသီးအပြင့္မွန္သမွ်သည္ ထိုအေရးအခင္း ၾကီးႏွစ္ခု၏ ရလဒ္မ်ားသာ ျဖစ္ေၾကာင္း မည္သူမွ် မျငင္းႏိုင္ၾကပါ။ ၈၈ အေရးအခင္းသာ မရွိလ်င္ ႏိုဗဲ ျငိမ္းခ်မ္းေရးဆုရွင္ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ဆိုေသာ ေခါင္းေဆာင္ပင္ မရွိႏိုင္ဟု ဆိုခ်င္ပါသည္။ ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ ေက်ာင္းသားသမဂၢမွာ ဘာဆုတခုမွ မရပါ။ သို႔ေသာ္ ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ ေက်ာင္းသားသမဂၢ၏ ဒီမိုကေရစီေရး ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ထက္ ပိုပါသည္။ ထိုအခ်က္ ကို အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားက မသိေသာ္လည္း ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျပည္သူမ်ားသိပါသည္။

လူထုလႈပ္ရွားမႈသည္ ေနာင္တြင္လည္း ျငင္းဆန္၍ မရႏိုင္ေသာအရာ အျဖစ္ ထပ္မံ ေပၚထြက္လာပါဦးမည္။ ၾကံ့ဖြ႔ံ အစိုးရ မရိုးသား ေၾကာင္း၊ ေဆြးေႏြးပြဲႏွင့္ အလုပ္မျဖစ္ႏို္င္ေၾကာင္း ထင္ရွားလာေသာ တေန႔တြင္ အားလုံးသည္ လူထုလႈပ္ရွားမႈကို ေတာင္းဆိုလာၾက ပါလိမ့္ဦးမည္။ သို႔ေသာ္ ထိုအခ်ိန္တြင္ ၾကံ့ဖြံ႔ အစိုးရသည္ အားလုံးကို ခ်ည္ျပီးတုတ္ျပီး ခ်ိဳးႏွိမ္ျပီး ျဖစ္ေနမွာကို ကြ်န္ေတာ္ စိုးရိမ္မိ ပါသည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ လူထုလႈပ္ရွားမႈကို ႏွစ္သက္ပုံမရပါ။ ႏိုင္ငံေရးအရ အလြန္ၾကပ္တည္းေသာ ကာလမ်ဳိးတြင္ပင္ လူထုကို ဆႏၵထုတ္ေဖာ္ၾကပါ။ လမ္းေပၚထြက္ၾကပါဟု ဘယ္ေတာ့မွ တည့္တည့္မေျပာ။ လူထုကို ကိုယ့္ဖာသာ လုပ္ယူမွ ရမည္ဟု ေစာင္းပါးရိပ္ ျခည္ေလာက္သာ ေျပာသည္။ ထိုအခ်ိန္မ်ဳိးသည္လည္း လူထုအေနႏွင့္ လမ္းေပၚမထြက္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ အေျခအေန သိပ္ၾကပ္တည္း ေနေသာ ကာလမ်ဳိးျဖစ္တတ္ပါသည္။ တကယ္တန္းလူထုမွာ အခြင့္သာလာေသာ ယခုလိုအခ်ိန္မ်ဳိးတြင္မူ လူထုကို လမ္းေပၚမထြက္ ေအာင္ ဆြဲထားျပန္ပါသည္။ လူထုကို ဘာလုပ္ေစခ်င္ပါသနည္း။ လူထုကို ဘာလုပ္ရမွန္းမသိဘဲ လမ္းေပ်ာက္ေနေစခ်င္ပါသလား။ ဒီမိုကေရစီ ရမရဆိုသည္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ဦးသိန္းစိန္ ႏွစ္ဦးတည္းအေပၚတြင္သာ မူတည္ ပါသလား။ တိုင္းရင္းသားမ်ားကို သတ္ျဖတ္ေနခ်ိန္တြင္ အေျခအေနေတြ တိုးတက္ေနပါျပီဟု ေျပာဆိုေနျခင္းမွာ အျဖစ္မွန္ႏွင့္ ကိုက္ညီပါ၏ေလာ။ သို႔မဟုတ္ တိုးတက္မႈရွိ မရွိ တိုင္းတာေျပာဆိုေနေသာ “အေျခအေနေတြ” ဆိုေသာ အရာေတြထဲတြင္ တိုင္းရင္းသားမ်ားကို ထည့္သြင္း စဥ္းစားမထားခဲ့ေလ သေလာ။

စစ္အစိုးရဘက္တြင္ အေပ်ာ့အမာ ကြဲမကြဲ ဆိုသည္ကို ကြ်န္ေတာ္တို႔ မသိပါ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔သိသည္မွာ ဒီမိုကေရစီဘက္တြင္ အေပ်ာ့အ မာကြဲေတာ့မည့္ အရိပ္လကၡဏာမ်ား ထြက္ေပၚေနသည္ဆိုသည့္ အခ်က္ ျဖစ္ပါသည္။ တက္ၾကြသူ လူငယ္မ်ား၊ တက္ၾကြသူ NLD အဖြဲ႔ ဝင္မ်ားသည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ေဆြးေႏြးပြဲကို ရာႏႈန္းျပည့္ ပုံျပီး လႊတ္ေပးထားရမွာကို ေတာ္ေတာ္ စိုးရိမ္ေနၾကပုံ ေပၚလာေန ပါသည္။ ယခု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို လႈိက္လိႈက္လွဲလွဲေထာက္ခံေနသူမ်ားမွာ တတိယအုပ္စု၊ ဗဟု၊ NDF ႏွင့္ ေရြးေကာက္ပြဲ ဝင္သူမ်ား၊ အေျခခံဥ ပေဒကို ေထာက္ခံသူမ်ားျဖစ္ေနၾကပါသည္။ ထိုသို႔ အျမင္ကြဲျပားမႈျဖစ္ေနၾကျခင္းမွာလည္း အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္၍ ျဖစ္ေပၚလာျခင္းမ ဟုတ္ဘဲ အစိုးရက အစီအစဥ္ ရွိရွိ ခြဲေနျခင္းသာျဖစ္ပါသည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို တေယာက္ထဲ သဲ့ယူခြဲထုတ္ဖုိ႔ ၾကံစည္ေနပါသည္။ NLD စီအီးစီႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ခြဲျခား ဆက္ ဆံေနပါသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ေဆြးေႏြးျပျပီး က်န္ စီအီးစီတို႔ကို မတူမတန္သလို ေနျပသည္။ တက္ၾကြသူမ်ားကို ရန္သူလို ဆက္ဆံသည္။ ထပ္ျပီး ေထာင္ခ်ဖမ္းဆီးျပသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ NLD ေခါင္းေဆာင္ထက္ပိုသည္။ အားလုံး၏ ေခါင္း ေဆာင္ဆိုေသာ စကားမ်ိဳးကို တတိယအုပ္စုႏွင့္ NDF တို႔ကတဆင့္ အသံလႊင့္ေပးသည္။ တိုင္းရင္းသားတို႔ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကိုလည္း ခြဲျခားဆက္ဆံျပသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ေဆြးေႏြးေနခ်ိန္တြင္ တိုင္းရင္းသားတို႔ကို အင္တိုက္အားတိုက္ တိုက္ခိုက္ သတ္ျဖတ္ေနသည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ရလ်င္ အေမရိကန္၊ အာဆီယံ၊ အိုင္အမ္အက္ဖ္တို႔ကိုလည္း ရျပီဟု စစ္အစိုးရက တြက္ခ်က္ပုံရသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ အေမရိကန္ကို ရျပီး ဒီမိုကေရစီ မေပးရလ်င္ စစ္အစိုးရ အတြက္ အေကာင္းဆုံးျဖစ္သည္။ ဒီမိုကေရစီ ဘက္ေတာ္သားမ်ားဘက္က ေျပာရလ်င္ အဆိုးဆုံးျဖစ္သည္။

အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ဒီမိုကေရစီေရးအတြက္ အေရးပါဆုံးပုဂၢိဳလ္ ျဖစ္ေနေသးေသာေၾကာင့္ပင္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးတြင္ အေရးပါခဲ့ျပီး ေနာင္တြင္လည္း အေရးပါ ေနဦးမည္ ျဖစ္ပါသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆို ေသာ္ သူသည္ တိုင္းရင္းသားမ်ားအပါအဝင္ လူထု အမ်ား၏ ေထာက္ခံမႈကို ရရွိထားသူ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ပင္။ အားလုံးကို ညီညြတ္ေအာင္ စုစည္းေပးႏိုင္မည့္သူမွာလည္း သူသာ ျဖစ္ပါသည္။ လက္နက္ကိုင္ ႏွိမ္နင္းေနေသာ အစိုးရကို ရင္ဆိုင္ရန္ ညီညြတ္ေရး သည္ အေရးၾကီးသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္လည္း အေရးၾကီးသည္

သို႔ေသာ္ ထိုသို႔ေသာ အေရးၾကီးသည့္ လူထုေခါင္းေဆာင္ မ်ဳိးသည္ မမွားႏိုင္ ပါဟုကား မည္သူမွ် အာမမခံႏိုင္ပါ။ ထိုသို႔ေသာ လူထု ေခါင္းေဆာင္ မ်ဳိးသည္ အညာမခံရႏိုင္ဟု မည္သူမွ် အာမမခံႏိုင္ပါ။ လူထုေခါင္းေဆာင္ မွားခဲ့လ်င္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အားလုံး မွားၾက ပါလိမ့္မည္။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ပိုမို ၾကန္႔ၾကာ ပါလိမ့္မည္။ ထို႔ေၾကာင့္ လူထုေခါင္းေဆာင္အား လူထုအားျဖင့္ ျပန္လည္ တည့္မတ္ ေပးၾကဖို႔မွာ အားလုံး၏ တာဝန္သာျဖစ္ပါသည္။


Read more

" ဒီေခတ္ "


" ဒီေခတ္ "

ေနာက္ေဖးလမ္းၾကားထဲ
တဘုတ္ဘုတ္ျပစ္ခ်ခံေနရတဲ့
ယံုၾကည္ခ်က္ေတြကို
ပလပ္စတစ္ေကာက္သလို
လိုက္ေကာက္ေနရတဲ့ေခတ္။

Pragmatic ေျမာင္းႀကီးထဲ
ကိုုင္စြဲခဲ့တဲ့ တန္ဖိုုးေတြ၊
ခုုိင္မာခဲ့တဲ့ ရပ္တည္ခ်က္ေတြ၊
ေပးဆပ္ခဲ့ရတဲ့ ဘဝေတြ၊
အေထြးလိုုက္ အၿပံဳလိုက္ေမ်ာပါေနတာကိုု
ေငးၾကည့္ေနရတဲ့ေခတ္။

ေရးသူ - MDP
Read more

စစ္ေၾကညာခ်က္

(ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ၏ ဘေလာ့ဂ္တြင္ တင္ထားေသာ ေဆာင္းပါးရွင္ အက္ဆစ္၏ အာေဘာ္ကုိ သေဘာက် ေထာက္ခံသျဖင့္ က်ေနာ့္ဘေလာ့ဂ္တြင္ ထပ္မံ မွ်ေဝေဖာ္ျပပါသည္။ အက္ဆစ္သည္ မည္သူမည္ဝါမွန္း က်ေနာ္လုံးဝမသိပါ။ သုိ႔ေသာ္ အက္ဆစ္၏ အာေဘာ္သည္ က်ေနာ္၏ သေဘာထားႏွင့္ ယေန႔အခ်ိန္တြင္ တထပ္တည္းက်ေၾကာင္း ေျပာလုိပါသည္။ (ကုိေပါ) )

အက္ဆစ္၏ အာေဘာ္ “စစ္ေၾကညာခ်က္”

စစ္ေၾကညာခ်က္
အက္ဆစ္္

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေျပာခ်င္ေရးခ်င္စိတ္ ကုန္ခန္းေနတာ ၾကာလွပါၿပီ။ သို႔ေပမယ့္လည္း ေဒၚစုဟာ ျမန္မာျပည္အေရးကို ပေရာဟိတ္ဆန္ဆန္ အဓိပတိလိုတမ်ဳိး၊ သူေတာ္ေကာင္းမႀကီးလိုတဖံု၊ ၿငိမ္း ခ်မ္းေရးမိခင္ႀကီးလိုတသြယ္ မိမိကုိယ္ေရးကုိယ္တာလိုတနည္းနဲ႔ အသံုးခ်လုပ္ကိုင္ေနတာေတြကို မခံရပ္ႏိုင္ တဲ့အဆံုး အခုလိုစာေတြ ထပ္ေရးျဖစ္ရတာပါပဲ။ အခုအခ်ိန္မွာ စစ္အာဏာရွင္ေတြနဲ႔ ေရႊလမ္းေငြလမ္းေဖာက္ ေနခ်ိန္မွာ ထိလြယ္ရွလြယ္တဲ့ကိစၥေတြ မေပၚေပါက္ေစခ်င္တဲ့ ေဒၚစုကို တာ၀န္သိေအာင္ေတာ့ ျပန္လည္ေျပာ ခ်င္ေနခဲ့တာပါ။ ဒါဟာလည္း ေဒၚစုကို ခ်စ္လို႔မုန္းလို႔မဟုတ္ဘဲ ဆင္းရဲမဲြေတေနတဲ့ ျပည္သူေတြ၊ လြတ္ေျမာက္ ေရးကို ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကတဲ့ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ၊ မဆုတ္မနစ္ ခ်ီတက္ေနၾကတဲ့ တုိက္ပဲြ၀င္ေနၾကတဲ့ ျပည္ တြင္းျပည္ပက ျမန္မာျပည္လြတ္ေျမာက္ေရး လုပ္ေဆာင္ေနသူေတြနဲ႔အတူ ရပ္ခံေနခ်င္တဲ့ အက္ဆစ္ရဲ႕ စိတ္ ဆႏၵေတြေၾကာင့္ပါပဲ။

ေဒၚစုရဲ႕လုပ္ရပ္ေတြဟာ တရားလြန္ေနၿပီလို႔ ဆိုရပါလိမ့္မယ္။ သူ႔ရဲ႕ ၂၃ ႏွစ္တာ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးလုပ္ခဲ့တဲ့ကာ လအတြင္း ျပည္သူေတြရဲ႕ေသြးေတြ၊ ေခၽြးေတြ၊ ဒုကၡေတြ၊ ေသာကေတြကေန ရလာတဲ့ ေက်ာ္ၾကားမႈေတြကို ခု တုံးလုပ္ၿပီး ဒီကေန႔မွာ ျပည္သူကို သစၥာေဖာက္ေနၿပီလို႔ပဲ ခပ္ရွင္းရွင္းဆုိလိုက္ခ်င္ပါေတာ့တယ္။ ေဒၚစုကို တာ ၀န္သိေအာင္လို႔ ေျပာလိုက္ေတာ့ အက္ဆစ္ဆိုတဲ့ မင္းကေကာ ဘယ္ေလာက္ တာ၀န္ေတြယူၿပီးလို႔လဲလို႔ ဆို ႏုိင္ပါတယ္။

“အခုဆိုရင္ ေဒၚစုဟာ ေနာက္ဆံုးဇရာပိုင္းကို ေရာက္လာခဲ့ၿပီ။ တိုင္းျပည္မွာ အုပ္ခ်ဳပ္မယ္ဆိုရင္ အစိုးရ ၆ ဆက္ေလာက္ ၿပီးသြားေတာ့မယ့္အခ်ိန္မွာ သူကေတာ့ စစ္အာဏာရွင္ဆီမွာ လက္၀ါးျဖန္႔ေတာင္းေနတုန္းပါပဲ။ လူထုတိုက္ပဲြကိုလည္း မယံုၾကည္၊ လက္နက္ကိုင္တိုက္ပဲြကိုလည္း အားမေပးနဲ႔ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးကို ေဘးတိုက္ လိုက္ပါေနတာပဲ ေတြ႔ေနရပါတယ္။”

ေသခ်ာတာက အက္ဆစ္ဟာ ျပည္သူကေပးထားတဲ့ လုပ္ပုိင္ခြင့္အာဏာေတြ ရထားသူမဟုတ္ပါဘူး။ ျပည္သူ ေပးတဲ့တာ၀န္ေတြ ေက်ေစရပါမယ္ဆိုတဲ့ ကတိစကားေတြ ေပးထားသူမဟုတ္ပါဘူး။ ျပည္သူကို အဓိပတိႀကီး လိုလုပ္ၿပီး အေပၚစီးကေန ေမာက္ေမာက္မာမာ မေခ်မငံ မေစာ္ကားခဲ့၊ မသေရာ္ခဲ့တာလည္း အမွန္ပါ။ အထူး သျဖင့္ လူထုေခါင္းေဆာင္ဆိုတဲ့ တာ၀န္ကို မယူထားဘူးဆုိပါေတာ့။ ဒီေတာ့ လူထုေခါင္းေဆာင္တာ၀န္ကို ယူထားသူကေတာ့ အက္ဆစ္ထက္ ပိုၿပီးတာ၀န္ရွိလိမ့္မယ္ဆိုတာ ရွင္းေနပါတယ္။ ျငင္းခ်င္သူရွိလည္း ျငင္း ႏုိင္ပါတယ္။ လြတ္လပ္စြာ သေဘာထားကြဲလြဲခြင့္ရွိပါတယ္။ အဲသလို သေဘာထားကြဲလြဲခြင့္ ရွိတဲ့အေလ်ာက္ လည္း သာမန္လူျဖစ္တဲ့ အက္ဆစ္က မိမိဆႏၵကို အခုလို လြတ္လပ္စြာ ထုတ္ေဖာ္လိုက္တာပါပဲ။ ဒီေတာ့ စာ ေရးသူရဲ႕ သေဘာထားအျမင္ေတြကို စာဖတ္သူေတြကသာ ဆံုးျဖတ္ပါလိမ့္မယ္။ သို႔ေပမယ့္ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ဆိုတဲ့ လူထုေခါင္းေဆာင္ဂုဏ္ပုဒ္ကို ရယူထားသူကေတာ့ လူထုနဲ႔ကင္းကြာတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္လို႔မ ရတာ ေသခ်ာပါတယ္။

ျမန္မာျပည္သူေတြဟာ ဖိႏွိပ္ရက္စက္မႈအလြန္႔အလြန္ႀကီးမားတဲ့ အာဏာရွင္လက္ေအာက္မွာ မ၀ေရစာ စားၿပီး လူျဖစ္ေနရသူေတြပါ။ ျမန္မာျပည္သူေတြက တပါတီအာဏာရွင္ကို မႀကိဳက္လို႔ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္မွာ လူထုအံုႂကြမႈ လုပ္ခဲ့ၿပီး အာဏာရွင္ကို ျဖဳတ္ခ်ခဲ့တယ္။ အဲဒီ လူထုရဲ႕အာဏာရွင္ဆန္က်င္ေရးလိႈင္းလံုးႀကီးကို အခန္႔သင့္စီး လာၿပီးမွ လူထုထက္ ပိုသိတယ္ဆိုတဲ့သူေတြ၊ လူထုဆႏၵကို မ်က္ကြယ္ျပဳသူေတြ၊ လူထုကို ဘာမွ ဦးေဆာင္မႈ မေပးႏုိင္သူေတြဟာ လူထုရဲ႕ဒဏ္ခတ္ျခင္းကို မလဲြမေသြခံရမွာကေတာ့ အေသအခ်ာပါပဲ။ ဒီထဲမွာ ေဒၚေအာင္ ဆန္းစုၾကည္ မပါေစခ်င္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္မွာ ခရီးသြားလမ္းၾကံဳရင္း ပါလာခဲ့တဲ့ လူထုေခါင္းေဆာင္တေယာက္ဆုိရင္ မွားမယ္မထင္ပါ။ အနစ္နာခံခဲ့ရတာေတြ ရွိခဲ့သလို အရင္က ေျပာရဲဆုိရဲေတြရွိခဲ့ေလေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သမီး ဆိုတဲ့အသိနဲ႔ လူထုက ခ်စ္ခင္ေလးစားခဲ့တာပါ။ အနစ္နာခံရတယ္ ဆိုေပမယ့္ တျခားႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြထက္ေတာ့ သူက ေကာင္းမြန္စြာ ေနထုိင္ခဲ့ရသူပါ။

တကယ္တမ္း ျမန္မာျပည္သူလူထု လိုခ်င္တာက သူတို႔ရဲ႕အနာဂတ္ကို ေကာင္းမြန္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေပး မယ့္ေခါင္းေဆာင္ (တုိင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္သူ) ေတြကို လိုခ်င္ခဲ့တာပါ။ ၂၃ ႏွစ္ကာလကို ျပန္သံုးသပ္ၾကည့္ရင္ ေဒၚစုမွာ အဲဒီအရည္အခ်င္းေတြ ပါလာခဲ့ပံုမရပါဘူး။

ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သူ႔မွာ သူ႔ရဲ႕လုပ္ရပ္ေတြကို ဆံုးခန္းတုိင္ေအာင္လုပ္ေဆာင္ႏုိင္တဲ့ အရည္အခ်င္းေတြ မရွိခဲ့ဘူး။ လုပ္ႏိုင္စြမ္းအားနည္းတာမဟုတ္ဘူးေနာ္။ လုပ္ကိုလုပ္ႏိုင္စြမ္းမရိွသူဆုိတာ ဒီကေန႔ကာလမွာ သက္ ေသျပေနပါၿပီေလ။ သူ႔အေနနဲ႔ ျမန္မာလူထုနဲ႔ ႏုိင္ငံတကာက ေထာက္ခံတဲ့ အားေတြ နည္းနည္းေနာေနာ ရခဲ့ တာမဟုတ္ပါဘူး။ ႏိုဘယ္ဆုအပါအ၀င္ သူရရွိခဲ့တဲ့ ဆုေပါင္းမ်ားစြာဟာ သူေတာ္ခဲ့လို႔၊ သူတတ္ခဲ့လို႔၊ သူအနစ္ နာခံခဲ့လို႔ ဆုိတာထက္ ဖိႏွိပ္မႈရက္စက္မႈယႏၱရားႀကီးေအာက္မွာ စေတးခံေနရတဲ့ ျမန္မာလူထုေတြရဲ႕ သ႐ုပ္ သကန္ေတြေၾကာင့္ဆုိရင္ ပိုမွန္ပါလိ္မ့္မယ္။ အသက္ေတြ၊ ေသြးေတြ၊ ေခၽြးေတြ၊ ေသာကေတြ၊ ပူပန္မႈေတြနဲ႔ သြန္းထုလုပ္ထားတဲ့ ေရႊစင္႐ုပ္ေတြက သူ႔ရင္၀အနီးမွာ ေရာက္ရွိလာၾကတာပါ။

ေဒၚစုရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးရပ္တည္ခ်က္ေတြဟာ အခ်ိန္ကာလအလိုက္ တခုခ်င္း ေျပာင္းလဲေနၿပီး တခုခုကို ေစာက္ခ် လုပ္ကိုင္ျခင္းမ်ဳိးမရွိတာကိုလည္း ေတြ႔ရပါတယ္။ သူဟာ လူထုကို ႏိုင္ငံေရးပေရာဟိတ္ႀကီးလို တရားျပ ေဟာ ၾကားၿပီး ဇြဲရွိဖို႔၊ အနစ္နာခံဖို႔၊ ညီညြတ္ဖို႔ ဆိုခဲ့ေပမယ့္လည္း သူေျပာထားတာေတြနဲ႔ ညီေအာင္ သူမလုပ္ႏုိ္င္ခဲ့ပါ ဘူး။ သူ႔ရဲ႕တေလွ်ာက္လံုးလုပ္ခဲ့တဲ့ ႏုိင္ငံေရးကိစၥရပ္ေတြမွာ သူဟာ ဘာကိုမွ အဆံုးသတ္လုပ္ေဆာင္ႏိုင္တာ မ်ဳိး မရွိခဲ့တဲ့အတြက္ ဘာေအာင္ျမင္မႈကိုမွ မရခဲ့ပါဘူူး။ အခုဆိုရင္ ေဒၚစုဟာ ေနာက္ဆံုးဇရာပိုင္းကို ေရာက္ လာခဲ့ၿပီ။ တိုင္းျပည္မွာ အုပ္ခ်ဳပ္မယ္ဆိုရင္ အစိုးရ ၆ ဆက္ေလာက္ ၿပီးသြားေတာ့မယ့္အခ်ိန္မွာ သူကေတာ့ စစ္အာဏာရွင္ဆီမွာ လက္၀ါးျဖန္႔ေတာင္းေနတုန္းပါပဲ။ လူထုတိုက္ပဲြကိုလည္း မယံုၾကည္ လက္နက္ကိုင္တိုက္ ပဲြကိုလည္း အားမေပးနဲ႔ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးကို ေဘးတိုက္လိုက္ပါေနတာပဲ ေတြ႔ေနရပါတယ္။

“ယံုၾကည္မႈတည္ေဆာက္တယ္ဆိုတာ အခ်ိန္ကာလသတ္မွတ္ခ်က္ ရွိရမယ္။ အာဏာရွင္ မယံုၾကည္မခ်င္းတည္ေဆာက္ေနတဲ့ ေတြ႔ဆံုမႈေတြဟာ ျမန္မာလူထုကို
ေန႔စဥ္ ေခ်ာက္ကမ္းပါးစြန္း ေရာက္ေအာင္လုပ္ေနသလို၊ အာဏာရွင္သက္ဆိုးရွည္ဖို႔ အခ်ိန္ကာလဆဲြဆန္႔ေပးေနသလို ျဖစ္ေနပါတယ္။”


၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ေရြးေကာက္ပဲြမွာ ျပည္သူက သူမပါတီလက္ထဲ အာဏာကုန္လဲႊအပ္ခဲ့တယ္။ ဒါလည္း တာ၀န္မ ေက်ခဲ့ပါဘူး။ ေဒၚစုဟာ ျပည္သူလႊတ္ေတာ္ႀကီးေပၚေပါက္ဖို႔ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားျပဳေကာ္မတီဖဲြ႔တယ္။ ဒါကိုလည္း ၿပီးဆံုးေအာင္ မလုပ္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ ေရႊဂံုတို္င္ အပါအ၀င္ ေၾကညာခ်က္ေပါင္းမ်ားစြာကို ထုတ္တယ္၊ တေန႔ကို သေဘာထားတမ်ိဳးစီ ထြက္ေနလို႔ ျပည္သူေတြနဲ႔ ႏုိင္ငံတကာလည္း မ်က္စိလည္ခဲ့ရပါၿပီ။

၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖဲြစည္းပံုနဲ႔ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြကို လက္မခံနဲ႔ဆိုလို႔ မဲမေပးဘဲ မဲမသမာမႈ ေဖာ္ထုတ္ၾကသူေတြ လည္း ေထာင္နန္းကို စံေနၾကရပါၿပီ။ သူကေတာ့ သူေျပာဖူးတာကို အမွတ္ရပံုမေပၚပါဘူး။ အက်ယ္ခ်ဳပ္က ထြက္လာခါစက ပင္လံုတဲ့၊ အခုေတာ့ တုိင္းရင္းသားေတြလည္း ဘယ္ဗမာကိုမွမယံုရဲေတာ့တဲ့ ပင္လံုဆိုတဲ့ အ ေျခအေနကို ဆိုက္ေရာက္သြားခဲ့ရေလၿပီ။ ေသြးလွဴ၊ ေရေ၀၊ ေရတြင္းတူး၊ အိတ္ခ်္အို္င္ဗြီ၊ ပညာေရး၊ လူမႈေရး၊ ဧရာ၀တီအေရး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ... စသျဖင့္ ေရာက္တတ္ရာရာ ေျပာဆိုေနေလေတာ့ ေနာက္က ေထာက္ခံအား ေပးေနတဲ့ အင္အားေတြက ဘာလုပ္လုိ႔ ဘာကို္င္ရမွန္း မသဲကြဲေတာ့ဘဲ အာဏာရွင္ဆန္က်င္ေရးေတြ လုပ္တဲ့ လုပ္ငန္းေတြဟာ ေမွးမွိန္လာခဲ့ရပါတယ္။ ေနာက္တေန႔မွာ ဘာေခါင္းစဥ္ေျပာင္းမလဲဆိုၿပီး ရင္တမမနဲ႔ ေစာင့္ ေနၾကသူေတြလည္း ရွိေနၾကပါတယ္။

မေန႔တေန႔က ရွိသမွ် အင္အားေလးေတြကို စုစည္းၿပီး ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးကို ကမၻာက သိေအာင္ ေဖာ္ထုတ္ခဲ့ၾက တဲ့ အန္အယ္ဒီက တက္ႂကြသူေတြ၊ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ၂၀၀၇ မ်ဳိးဆက္ေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမိသားစုေတြအ ေနနဲ႔ ဘုရားမွာ ဆုေတာင္းတာကို ေစတနာေကာင္းနဲ႔ အားလံုးေကာင္းဖို႔လုပ္တာ ေကာင္းပါတယ္ဆိုၿပီး ေပါ့ ပ်က္ပ်က္ေျပာခဲ့တာေႀကာင့္ လူထုတိုက္ပဲြကိုပ်ယ္ရယ္ျပဳတာလားဆိုၿပီး ေခါင္းေဆာင္တေယာက္အျဖစ္ သတ္ မွတ္လို႔ေတာင္ မရေတာ့တဲ့အေျခအေနပါ။

ဒါဟာ လူထုတိုက္ပဲြ အစပါ။ ဒါေတြ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္ရသလဲ ဆိုတာေတာ့ ေတြးေခၚစဥ္းစားတတ္ဖို႔ လိုအပ္ပါ တယ္။ ဒါဟာ ေဒၚစုနဲ႔ အာဏာရွင္တိုရဲ႕ ဖက္လွဲတကင္း အက်ဳိးစီးပြားေတြကို အေႏွာက္ယွက္ေပးမယ့္ အရာ ေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ စိုးရိမ္မကင္းျဖစ္ရတယ္ဆိုတာေတာ့ မသံုးေစခ်င္လွဘူး။ ကိုယ့္အလုပ္ ကိုယ္လုပ္ ကိုယ့္ သမိုင္း ကိုယ္ေရးၾကတာ ေကာင္းပါတယ္။

သူတို႔တေတြ ဘုရားေတြမွာ ဆုေတာင္းေမတၱာပို႔ေနတာေတြဟာ ေကာင္းတဲဲ့အလုပ္၊ ဘာသာေရးအလုပ္ကို လုပ္ေနတာထက္ ရည္မွန္းခ်က္ အမ်ားႀကီးပိုတယ္ဆိုတာကို ျမင္ေအာင္ၾကည့္တတ္ဖို႔ လိုပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လည္း ေထာင္မေၾကာက္တန္းမေၾကာက္ လႈပ္ရွားေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကတာပါ။ သူတုိ႔ဟာ သူတို႔ႏိုင္ငံမွာ ျဖစ္ခဲ့ဲတဲ့ လႈပ္ရွားမႈေတြ၊ အေရးေတာ္ပံုေတြကို မေမ့ေလ်ာ့ဘူးဆိုတာ ျပသဖို႔၊ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ လႊတ္ေပးဖို႔အ တြက္ ႏိုင္ငံေရးအရ ေတာင္းဆုိတိုက္ပဲြ၀င္ေနသူေတြပါ။ သူတုိရဲ႕ေနာက္မွာ မျမင္ႏို္င္စြမ္းတဲ့ လူထုေထာက္ခံမႈ အားေတြ ရွိေနပါတယ္။ သူတို႔ေတြဟာ လူထုေခါင္းေဆာင္အမည္ခံထားတဲ့ ေဒၚစုထက္ သူတို႔တာ၀န္ကိုသူတုိ႔ ပိုသိၾကသူေတြပါ။ ဘယ္သူမွ ေပးအပ္မထားတဲ့ တာ၀န္ေတြကို တာ၀န္သိသိ သူတို႔ထမ္းေဆာင္ေနၾကတာပါ။

ေခါင္းေဆာင္ဆုိတာ ျပတ္သားတဲ့စကားကို ဆိုရမွာျဖစ္ၿပီး ေျပာတဲ့အတိုင္းလည္း လုပ္ဖို႔လုိအပ္ပါတယ္။ ဟုိတ မ်ဳိး ဒီတမ်ဳိး ေျပာေနတာမ်ဳိးမျဖစ္သင့္ပါ။ ခ်မွတ္ထားတဲ့ လမ္းစဥ္ေတြအေပၚမွာလည္း ခိုင္ခိုင္မာမာ ေလွ်ာက္ဖို႔ လိုပါတယ္။ ေဒၚစုနဲ႔ အန္အယ္ဒီေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြဟာ ၂၃ ႏွစ္တာကာလတေလွ်ာက္လံုးမွာ ျပည္သူအ တြက္ ဘာမွေဆာင္ၾကဥ္းမေပးႏိုင္ဘဲ အခုထိ ပါတီတရား၀င္မွတ္ပံုတင္ႏိုင္ေရး ေတာင္းဆိုေနတာေတြဟာ လူ ထုလိုအပ္ခ်က္နဲ႔ ဆန္က်င့္ေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးတက္ႂကြလြန္းလို႔ ထုတ္ပယ္ထားတဲ့ ပါတီတြင္း က တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူေတြကုိေတာ့ ေခၚယူစကားေျပာဖို႔အတြက္ အခ်ိန္မေပးႏုိင္ဘဲ စစ္အာဏာရွင္ေတြနဲ႔ ေပါင္းဖက္လုပ္ကိုင္စားေသာက္ေနတဲ့ဲ၊ လူထုလယ္ယာေတြသိမ္းတဲ့ အခြင့္ေရးသမား မက္စ္ျမန္မာ ေဇာ္ေဇာ္ တို႔လုိလူေတြနဲ႔ အေရာတ၀င္ေနခ်င္ေနတာကေတာ့ အေတာ္ေလးကို အက်ည္းတန္အ႐ုပ္ဆုိးလြန္းပါတယ္။ ေဒၚစုဟာ ဒီအေတြးအေခၚေတြေလာက္နဲ႔ ႏိုင္ငံေရးသမားမလုပ္သင့္ပါဘူး။

ေန႔စဥ္ လူထုအသံေတြက ဘာေျပာေနလဲ၊ ဘာေတြခံစားေနရလဲ၊ ဘာေတြျဖစ္ခ်င္ေနလဲဆိုတာကို နားေထာင္ ၾကည့္ပါ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္။ လူထုလိုလားတာ တိုင္းျပည္ စစ္အာဏာရွင္လက္ေအာက္က လြတ္ေျမာက္ ဖို႔၊ လူအခြင့္အေရး အျပည့္အ၀ရရွိဖို႔၊ လူေနမႈအဆင့္အတန္းေတြ ျမင့္မားဖို႔ပါ။ အာဏာရွင္နဲ႔ေပါင္းၿပီး ေရႊလမ္း ေငြလမ္းေဖာက္၊ အတူယွဥ္တဲြ ေပါင္းဖက္ဖို႔၊ အာဏာခဲြေ၀ယူဖို႔၊ အလုပ္တဲြလုပ္ဖို႔ မဟုတ္ပါဘူး။ မိတ္ေဆြတဦး က ေျပာဖူးတယ္။ ဗုဒၶနဲ႔ မာရ္နတ္ တူတာ တဲြလုပ္တာ၊ မတူတာ ခဲြလုပ္တာ မရွိခဲ့ဘူးတဲ့။

“ပုဂိၢဳလ္ေရးကို ဘာမွမေျပာခ်င္ေပမယ့္ အာဏာရွင္နဲ႔ ေပါင္းဖက္စီးပြားလုပ္ေနသူေတြကို ကမၻာကေတာင္ ကုိယ့္အက်ိဳးစီးပြားမပါဘဲ ဆန္႔က်င္အေရးယူေနခ်ိန္မွာ ေဒၚစုရဲ႕လုပ္ရပ္ေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရးတက္ႂကြသူေတြရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာညိႇဳးႏြမ္းမႈေတြ ျဖစ္ခဲ့ရပါလားဆုိတာ ျပန္လည္ဆန္းစစ္သင့္ပါတယ္။”

တိုင္းျပည္အေျခအေနက ေသေရးရွင္ေရးအေနအထားနဲ႔ ျပည္တြင္းစစ္ေတြျဖစ္၊ ႏိုင္ငံေရးတက္ႂကြသူေတြက အဖမ္းခံၿပီး ဆႏၵေတြထုတ္ေဖာ္၊ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြက ပုိၿပီးညႇင္းပန္းႏွိပ္စက္ခံေနရခ်ိန္မွာ ေဘာလံုးပဲြ ကို ေအးေအးေဆးေဆး သြားၾကည့္ႏုိင္တဲ့ ေဒၚစုဟာ ႏိုင္ငံေရးသမားတေယာက္ရဲ႕ လုပ္သင့္တဲ့အလုပ္၊ မလုပ္ သင့္တဲ့အလုပ္ ဆိုတာကိုေတာင္ ခဲြျခားသိႏုိင္သူ မဟုတ္တန္ရာဘူး။ ပုဂိၢဳလ္ေရးကို ဘာမွမေျပာခ်င္ေပမယ့္ အာဏာရွင္နဲ႔ ေပါင္းဖက္စီးပြားလုပ္ေနသူေတြကို ကမၻာကေတာင္ ကုိယ့္အက်ိဳးစီးပြားမပါဘဲ ဆန္႔က်င္အေရး ယူေနခ်ိန္မွာ ေဒၚစုရဲ႕လုပ္ရပ္ေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရးတက္ႂကြသူေတြရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာညိႇဳးႏြမ္းမႈေတြ ျဖစ္ခဲ့ရပါလားဆုိ တာ ျပန္လည္ဆန္းစစ္သင့္ပါတယ္။

အန္အယ္လ္ဒီပါတီႀကီးမွာလည္း တကိုယ္ေတာ္ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ ေဒၚစုဟာ မသိမတတ္တာ မရွိဘူးဆိုၿပီး လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ေနတာကို ပါတီ၀င္ေတြ၊ ပါတီေခါင္းေဆာင္ေတြ ႏႈတ္ပိတ္ေနေပမယ့္ ျမန္မာျပည္သူလူထုကို ဂ ႐ုမစို္က္ အေလးမထားဘဲ လူထုကို ေစာ္ကားဖို႔အထိေတာ့ မလုပ္သင့္ဘူးလို႔ ယူဆပါတယ္။ ေဒၚစုဟာ သာမန္ မိန္းမတေယာက္ မဟုတ္ပါဘူး။ ႏိုင္ငံေရးသမား၊ ပါတီေခါင္ေဆာင္၊ လူထုေခါင္းေဆာင္ဆိုတဲ့ ၀ိေသသေတြ တပ္ထားျခင္းခံထားရသူပါ။

ျမန္မာျပည္ႏုိင္ငံေရးဟာ ၿငိမ္ၿငိမ္ေနၾကပါ၊ က်မ အာမခံပါတယ္၊ အေျပာင္းအလဲေတြ ျမင္ေနရပါတယ္လို႔ ေျပာ ေန၊ အာမခံေနလို႔ ရတဲ့အရာမဟုတ္ဘူးဆိုတာ သိေစခ်င္လွတယ္။ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးဟာ ေဒၚစုရဲ႕ ကိုယ္ေရး ကိုယ္တာကိစၥမဟုတ္ဘူးေလ။ တတုိင္းျပည္လံုးကိစၥျဖစ္တယ္။ တိုးတိုးတိတ္တိတ္္ လုပ္ရမယ့္ကိစၥမဟုတ္ဘူး။ တိုင္ပင္ရမယ္၊ အသိေပးရမယ္၊ အမ်ားဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို အသိမွတ္ျပဳရမယ္။ ဒါမွသာ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို ေဖာ္ ေဆာင္ႏုိင္မွာျဖစ္တယ္။

အာဏာရွင္ဆီက ဘယ္လိုသေဘာတူညီခ်က္ ရတယ္၊ ဘယ္လိုအခ်က္အလက္ကေတာ့ လက္ခံလို႔ရတယ္ ဘယ္လိုအခ်က္အလက္ကေတာ့ လက္ခံလို႔မရဘူး၊ ညိႇႏိႈင္းေနတယ္ဆုိတာ သိကိုသိရမယ္။ လူသိရွင္ၾကား ထုတ္ေဖာ္ရမယ္။ ကမၻာ့ျဖစ္ရပ္ေတြမွာ ႏွစ္ကုိယ္ၾကား တိုးတိုးတိတ္္တိတ္ ေဆြးေႏြးခဲ့တာ မရွိခဲ့ေလဘူး။ ရွိခဲ့ တယ္ဆိုရင္လည္း အခ်ိန္ကာလတခုမွာ ထုတ္ေျပာမယ္ဆိုတဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္ေတြနဲ႔ ဘယ္အတိုင္းအတာထိ ကိုယ့္ဘက္က ေတာင္းဆိုမႈေတြရၿပီ ဆုိတာေတာ့ အသိေပးရမွာပဲ။ အခုေတာ့ ကုလမသဂၢကေတာင္ မျမင္ရ ေသးတဲ့တုိးတက္မႈေတြ ေဒၚစုက ျမင္ေတြ႔ေနရၿပီဆိုတာကေတာ့ လက္၀ါးခ်င္းေပါင္း႐ိုက္ေနသလားလို႔ေတာင္ စဥ္းစားရမလုိ ျဖစ္ေနပါျပီ။

အရင္တုန္းကလည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႔နဲ႔ ယံုၾကည္မူေတြတည္ေဆာက္တယ္ဆိုၿပီး တိုးတိုးတိတ္တိတ္ လုပ္ခဲ့ၾက တယ္။ လမ္းတံတားစီမံကိန္းေတြ သြားၾကည့္၊ တပ္မေတာ္သားေတြကို အားေပးနဲ႔ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ ကိုင္ေတြနဲ႔ ေက်ာင္သားတပ္ဖဲြ႔ေတြကို ေစာ္ကားတဲ့ အျပဳအမူေတြကို လုပ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ေဒၚစုကို ႏိုင္ငံေရးအရ တကယ္ေထာက္ခံအားေပးေနတာ ေက်ာင္းသားေတြ၊ တိုင္းရင္းသားေတြပါ။ ဆက္ဆံေရး၀န္ႀကီး ဦးေအာင္ ၾကည္နဲ႔ ယံုၾကည္မႈေတြ တည္ေဆာက္ေနတာလည္း အခ်ိန္ကာလ မနည္းေလေတာ့ဘူး။ ယံုၾကည္မႈတည္ ေဆာက္တယ္ဆိုတာ အခ်ိန္ကာလသတ္မွတ္ခ်က္ရွိရမယ္။ အာဏာရွင္ မယံုၾကည္မခ်င္း တည္ေဆာက္ေနတဲ့ ေတြ႔ဆံုမႈေတြဟာ ျမန္မာလူထုကို ေန႔စဥ္ ေခ်ာက္ကမ္းပါးစြန္းေရာက္ေအာင္ လုပ္ေနသလို၊ အာဏာရွင္သက္ ဆိုးရွည္ဖို႔ အခ်ိန္ကာလဆဲြဆန္႔ေပးေနသလို ျဖစ္ေနပါတယ္။ တိုင္းျပည္အတြက္ အက်ိဳးရွိမယ္ဆိုရင္ အသံုးခ် ေတာင္ခံဦးမယ္ဆိုပဲ။ ေဒၚစုကုိ ေခါင္းေဆာင္လုပ္ခိုင္းေနတာပါ။ အသံုးခ်ခံဖို႔အတြက္ ေခါင္းေဆာင္တင္ခဲ့ၾက တာမဟုတ္ပါဘူး။

ဒါေပမယ့္ တုိင္းျပည္လြတ္ေျမာက္ေရး လိုခ်င္ရင္ ကိုယ့္ဖာသာႀကိဳးစားရမယ္ဆိုတဲ့ တာ၀န္မဲ့ ပုတ္ထုတ္စကား ေတြကိုသာ ေဟာၾကားတတ္ေလေတာ့ စိတ္ပ်က္မိပါတယ္။ ေဟာေျပာတဲ့ စကားေတြမွာလည္း ေရွ႕ေနာက္မ ညီေလေတာ့ ဆင္ျခင္တံုတရားနည္းစြာ ေျပာေနတာလို႔ပဲယူဆလာမိပါတယ္။ တကမၻာလံုးမွာ အာဏာရွင္ေတြ ကုိ လူထုက ေတာ္လွန္ေနခိ်န္မွာ ျမန္မာျပည္က ဘယ္ဟာနဲ႔ေတာ့ ႏိႈင္းလို႔မရဘူး၊ ဘယ္ဟာနဲ႔ေတာ့ မတူေလ ဘူးဆိုတာမ်ဳိးေတြ ေျပာေနတာဟာ ကိုယ့္ဖာသာ အသံုးမက်မႈေတြကို ဖာေထးေနသလို ျဖစ္ေနပါတယ္။ ႏုိင္ငံ တကာက ေတာ္လွန္ေရးေတြနဲ႔ တူျခင္းမတူျခင္းဆုိတာထက္ လူထုလႈပ္ရွားမူကို လက္မခံဘူးဆုိတာေတြကို ေတြ႔လာရေတာ့ လူထုေခါင္းေဆာင္က ျမန္မာျပည္အေျပာင္းအလဲကို မဲသမာမႈေတြနဲ႔ ရယူထားတဲ့ ၾကံ႕ဖြတ္ ေတြနဲ႔ေပါင္း လႊတ္ေတာ္တက္ၿပီး ေပါင္းလုပ္ရင္ ရတယ္ဆိုတဲ့ အေတြးအေခၚေတြနဲ႔မ်ား လုပ္ေနပါေပါ့လားလို႔ စိတ္မသက္သာျဖစ္ရတယ္။

အန္အယ္လ္ဒီပါတီကုိ ေခါင္းေဆာင္ထားတဲ့ ေဒၚစုဟာ ၉၀ ေရြေကာက္ပဲြရလဒ္ကိုလည္း အေသအခ်ာ မဆုပ္ ကိုင္ခဲ့သလို ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြကို ဆန္႔က်င္တယ္၊ ဖဲြ႔စည္းပံုကို ျပင္ပါလို႔ဆိုၿပီးမွ ခုေတာ့ ပါတီကို တရား၀င္ မွတ္ပံုတင္ႏုိင္ခြင့္ရေရး ႀကိဳးစားေနတာကေတာ့ ရွက္တတ္ရင္ လဲေသလိုက္ဖုိ႔သာ ေကာင္းေနပါၿပီ။ ဒါမွမဟုတ္ ရင္ အျပစ္ကင္းခ်င္တဲ့ သူေတာ္ေကာင္းမႀကီးလုပ္ၿပီး ဘုရားရိပ္တရားရိပ္မွာ ေအးေဆးစြာေနပါေတာ့။ ဘုရား အလုပ္၊ တရားအလုပ္ လုပ္ေနတဲ့ သံဃာေတြေတာင္ အသတ္ခံ အဖမ္းခံၿပီး လူထုေကၽြးတဲ့ ဆြမ္းတနပ္အ တြက္ တာ၀န္ေက်ေနၾကခ်ိန္မွာ ကိုယ့္တာ၀န္ကိုယ္မသိတဲ့ လူထုေခါင္းေဆာင္အမည္ခံထားတဲ့ ေဒၚေအာင္ ဆန္းစုၾကည္ေရ ... ႏိုဘယ္ဆုကို ေပးခဲ့တယ္ဆိုတာ အၾကမ္းမဖက္တဲ့ နည္းလမ္းေတြနဲ႔ ေရွ႕ဆံုးကေန မားမား မတ္မတ္ တုိက္ပဲြ၀င္ဖို႔အတြက္ ေပးခဲ့တယ္ဆိုတာေလာက္ေတာ့ သိသင့္ပါတယ္။

လူထုအံုႂကြမႈျဖစ္မွာလည္းေၾကာက္၊ လူထု လမ္းေပၚထြက္မွာလည္းစိုးရိမ္၊ အာဏာရွင္ကို လက္နက္ကိုင္တုိက္ မွာလည္း မလိုလား၊ အာဏာရွင္ကို ဒူးေထာက္အညံ့ခံၿပီး အသံုးခ်ခံဖို႔ကုိပဲ စဥ္းစားခဲ့ရင္ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၃ ႏွစ္က တည္းက အာဏာရွင္ထံ အညံ့ခံၿပီး အေပးအယူလုပ္ခဲ့သင့္ပါတယ္။ အခုေတာ့ ကုန္လြန္ခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြအ တြင္းမွာ လူထုဘ၀ေတြ အဆိုးဆံုးအေျခအေန ေရာက္ေနတာေတြကို ျမင္ေအာင္ၾကည့္ပါ။ မျမင္ႏုိင္ရင္ မလုပ္ ႏိုင္ေၾကာင္း ၀န္ခံလိုက္ပါ။ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးထဲမွာ မပါ၀င္ မပတ္သက္ပါနဲ႔ေတာ့။ သတိၱရွိရွိနဲ႔ လုပ္ႏုိင္တဲ့သူေတြ ကုိ အားေပးပါ။ တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူေတြရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးကို ေသးသိမ္ေအာင္ မလုပ္မိပါေစနဲ႔။ လူထုအံုႂကြမႈကို ဘယ္သူကမွ လုပ္ၾကံဖန္တီးလို႔ မရသလို တားဆီးလုိ႔လည္း ရမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ။

(၄ ႏွစ္ေျမာက္ ေရႊ၀ါေရာင္ႏွစ္ပတ္လည္ေန႔က လႈပ္းရွားတက္ႂကြခဲ့ၾကသူေတြကို ဦးညြတ္ဂုဏ္ျပဳ ေလးစားမႈနဲ႔ ေရးသားပါ သည္။)

အက္ဆစ္
Read more

ေတာ္စမ္းပါ ေက်ာ္ဆန္းရာ


“ေတာ္စမ္းပါ၊ ေက်ာ္ဆန္းရာ... နင့္ပါးစပ္ကုိ ပိတ္ထားစမ္းပါ” တဲ့။

ဒီေန႔မနက္ ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္ထဲဝင္လုိက္ေတာ့ ၾကည့္လုိက္ရတဲ့ သီခ်င္းေလးကုိ သေဘာက်တဲ့အတြက္ က်ေနာ့္ဘေလာ့ဂ္လာဖတ္သူေတြ နားေထာင္ရေအာင္ ထပ္မံ မွ်ေဝလုိက္ပါတယ္။ ဒီသီခ်င္းကုိ “ရဲရင့္ငယ္” အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာနဲ႔ မ်က္ႏွာစာအုပ္မွာ တင္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္တြင္းမွာလည္း ယူက်ဳကုိ ၾကည့္လုိ႔ရၿပီဆုိေတာ့ ဒီလုိ သီခ်င္းေလးေတြ မ်ားမ်ား ထြက္လာရင္ ေကာင္းမယ္လုိ႔ ေတြးမိပါတယ္။


ဖန္တီးသူရဲ႕ စိတ္ကူး၊ သီဆုိထားတဲ့လူရဲ႕ အသံနဲ႔ စာသားေလးေတြကုိ ခ်ီးက်ဴးလုိက္ပါတယ္။ နားဆင္ၾကည့္ၾကပါဦး။


Read more

“စမ္း မၾကည့္သင့္သည့္အရာ”



ၿပီးခဲ့တဲ့ တနဂၤေႏြေန႔က နအဖ စစ္အစုိးရ ျပဳလုပ္က်င္းပေပးခဲ့တဲ့ ၂၀၁၀ အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပြဲႀကီး အၿပီးမွာ ထြက္ေပၚလာတဲ့ သတင္းအေထြေထြကုိ လုိက္ဖတ္ရင္း ေရြးေကာက္ပြဲမတုိင္မီကာလက မုိးမခ ကာတြန္းဆရာ ပီကာဆုိ ေမာင္ရစ္ ေရးဆြဲတဲ့ ကာတြန္းတကြက္ကုိ ျပန္ျမင္ေယာင္မိလုိ႔ အင္တာနက္ေပၚက ျပန္ရွာၿပီး မွ်ေဝလုိက္ပါတယ္။

ကာတြန္းေမာင္ရစ္ - “ေခ်း” ဆိုသည္မွာ စမ္းျပီးေတာင္ စားၾကည့္သင့္သည့္အရာ မဟုတ္ပါ
(စက္တင္ဘာ ၄၊ ၂၀၁၀)



အတန္တန္ တားေနတဲ့ ၾကားထဲက ကရဝိတ္ေရခဲမုန္႔အမွတ္နဲ႔ အားပါးတရႀကီး ဟဲလုိက္ၾကသူေတြ အခုေတာ့လည္း ၿမဳိလုိ႔မက်ႏုိင္ေတာ့ဘူး ထင္ပါ႔.... း-)

ပူးတြဲဖတ္႐ႈရန္။...........။

(၁) မင္းသမီး ၃ ပါးႏွင့္ NDF အ႐ံႈးႏွင့္ႀကံဳ

(၂) ႀကံ့ဖြံ႔ပါတီ၏ ႀကိဳတင္မဲေၾကာင့္ တစည ဝက္ဝက္ကြဲ႐ံႈးဟု ဆို

(၃) “NLD မွန္ပါတယ္” ဟု ဦးေနမ်ိဳးေဝေျပာ

(၄) မဲမသမာမႈရွိေနသည့္အတြက္ အန္ဒီအက္ဖ္ ကန္႔ကြက္ရန္ ျပင္ဆင္

Read more

နားဝင္ပီယံ သူ႕အသံ

ေဟာဒီမွာ အသံဖုိင္ေလးတဖုိင္။ အလြန္ဆုံး မိနစ္ဝက္ (၃၂ စကၠန္႔)စာပဲ ၾကာတာပါ။ မျဖစ္မေန နားဆင္ၾကည့္ၾကဖုိ႔ တုိက္တြန္းလုိပါတယ္။

အဲဒီ အသံဖုိင္ထဲက ပီယဝါစာ ခ်စ္ဖြယ္ေသာစကားေလးကုိ ေျပာဆုိေနတဲ့ အသံပုိင္ရွင္ေလးဟာ ဘယ္ဒူ ျဖစ္မလဲဆုိတာ ပရိသတ္ႀကီး ကုိယ့္ဘာသာပဲ ခန္႔မွန္းၾကည့္ၾကပါ။ အေနာ္ ကေတာ့ ထုတ္ မေျပာဝံ့ဘူးေနာ္။ သားသားေၾကာက္ေၾကာက္။ (အင္း ထုတ္ မေျပာဘူးလုိ႔ ရည္ရြယ္ေပမယ့္ ပရိသတ္အခ်ဳိ႕ အေတြးေခ်ာ္ၿပီး လင္မယားရန္ျဖစ္တာလုိ႔ ထင္ေနပုံရတဲ့အေလ်ာက္ ေအာက္မွာ ျဖည့္စြက္ခ်က္ ထပ္ ထည့္ေပးလုိက္ပါတယ္။ သားသား ညစ္ညစ္။)



အေပၚမွာ နားေထာင္မရခဲ့ရင္... ေအာက္က ပေလယာ မွာ နားေထာင္ၾကည့္ပါ။



(ဘေလာ့ဂ္ေပၚမွာ နားဆင္ရတာ အဆင္မေျပသူမ်ား ...ဒီလင့္ခ္... မွာ အသံဖုိင္ကုိ ေဒါင္းလုပ္ ယူလုိ႔ရပါတယ္။ အဲဒီမွာ မရရင္ မီဒီယာဖုိင္ယားမွာ တင္ထားပါတယ္။ ဒီမွာ ေဒါင္းလုပ္ၾကည့္ပါ။ Bandwidth နည္းတဲ့အတြက္ တခါတရံ နားဆင္မရရင္ ခြင့္လႊတ္ပါ။)

ေနာက္ခံဘက္ဂေရာင္းမွာ ပါတဲ့ ေယာက္်ားသံကေတာ့ (စိတ္ထဲက မခံခ်ိမခံသာ ေဒါသထြက္ေနပုံရေပမယ့္လည္း) ပါးစပ္ကေတာ့ မတတ္သာတဲ့အေလ်ာက္ ေတာင္းပန္တုိးလွ်ဳိး ေအာက္က်ဳိ႕ၿပီး ေျပလည္ရာ ေျပလည္ေၾကာင္း ေျပာေနရရွာတာကုိ ဘဝတူခ်င္း ကုိယ္ခ်င္းစာမိပါတယ္။

ေနာက္တခါ ျပည္သူ႕ဂုဏ္ရည္ဆုေပးၾကရင္ အဲသည္ ခ်ဳိသာေသာ အသံပုိင္ရွင္ကေလးကုိလည္း ျပည္သူ႕ဂုဏ္ရည္ စာရင္းမွာ ထည့္သြင္းစဥ္းစားေပးေစလုိပါတယ္ဗ်ာ။

ေအးေလ.... သူ႕ချမာ အလုပ္ေတြမ်ားလုိ႔ စိတ္တုိေနရွာတာကုိ ရွင္တုိ႔ကလဲ ... အဲေလ... ခင္ညားတုိ႔ကလဲ နားလည္ေပးလုိက္ၾကပါ။ ရွင္တုိ႔ေနာ္...ရွင္တုိ႔....။ အင္း....ရွင္တုိ႔နဲ႔ေတာ့ ခက္ေသးတယ္။

ျဖည့္စြက္ခ်က္။............။ ခ်ဳိသာၾကည္ျမေသာ အသံရွင္ဟာ စကၤာပူမွာ ျမန္မာလူမ်ဳိးမွန္ရင္ ခြင့္ တကူးတက ယူၿပီး မိမိဆႏၵအေလ်ာက္ (သြားခ်င္လြန္းလုိ႔) သြားေရာက္ စုေဝးတတ္ၾကတဲ့၊ မိမိရဲ႕ တႏွစ္စာ စုေဆာင္းထားသမွ် ေခၽြးနည္းစာထဲက အိတ္ထဲမွာ ေျပာင္သေလာက္နီးပါးကုိ (လွဴခ်င္လြန္းလုိ႔ ေလွ်ာက္လႊာေရးတင္ကာ) အလွဴဒါနျပဳလုိက္ၾကရၿပီးတဲ့ေနာက္ တေနကုန္တေနခန္း ထုိင္ေစာင့္ၾကရင္းနဲ႔ ေမတၱာဘာဝနာမ်ား ပြားမ်ားေလ့ရွိၾကတဲ့ မကင္းရာ မကင္းေၾကာင္း ႐ုံးတခုရဲ႕ ေကာင္တာမွာ တာဝန္ယူရတဲ့ မမ ပါတဲ့။ ေယာက္်ားသံကေတာ့ ျမန္မာျပည္သူတဦးပါ။ သူ႕အဆုိအရ အရင္ေန႔က သူ႕ကုိ အျခား ဝန္ထမ္းတေယာက္က ေနာက္တေန႔ညေန ျပန္လာဖုိ႔ ခ်ိန္းလုိက္တဲ့အတြက္ လာတာျဖစ္ပါသတဲ့။ ဒါေပမယ့္ မမေလးရဲ႕ အဆုိအရ... ေဖာင္ေတြ ထပ္ရတာက မနက္ပုိင္းထပ္ရၿပီး ညေနဖက္မွာ မနက္က ေဖာင္ထပ္တဲ့ထားလူေတြကုိ ျပန္ေပးတာပါတဲ့။ ဒါေပမယ့္ ဟုိလူက အရင္ေန႔က ညေနပုိင္းလာခဲ့ဆုိလုိ႔ အခုလုိ လာရတာျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း၊ သူ႕မွာလည္း အလုပ္ေတြ ႐ႈပ္ေနတဲ့အတြက္ ေနာက္ေန႔ေတြမွာ ခြင့္ထပ္ယူၿပီး လာဖုိ႔ အခက္အခဲရွိေၾကာင္း၊ ဒါေၾကာင့္မုိ႔ ဒီေန႔မွာ ေဖာင္ကေလးကုိ လက္ခံေပးဖုိ႔ ေတာင္းပန္တုိးလွ်ဳိးတဲ့အတြက္ အထက္ပါအတုိင္း အေကာခံလုိက္ရျခင္း ျဖစ္ပါသတဲ့။

အဲသည္လုိ အားပါးတရ ေကာၿပီးတဲ့အခါ တံခါးဝနားမွာ ေစာင့္ေလ့ရွိတဲ့ လုံၿခဳံေရးအဖုိးႀကီးကုိ ေခၚၿပီး အဲဒီလူကုိ ဆြဲထုတ္ခုိင္းတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။ ပါးစပ္ကလည္း “This one. This one. Pull out!" လုိ႔ ေအာ္ပါေသးသတဲ့။

ကဲ.... ဒီေလာက္ရွင္းျပရင္ ရွင္တုိ႔ အားလုံးဇာတ္ရည္လည္မယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ ရွင္တုိ႔ေနာ္...ရွင္တုိ႔....ရွင္တုိ႔နဲ႔ခက္တယ္...ဟြန္း။ ဒုံး။


(အသံဖုိင္ထဲက အသံေတြကုိ နားေထာင္ၿပီးတဲ့အခါ ၾကားရတဲ့အတုိင္း စကားလုံးအတိအက်နဲ႔ ကြန္မင့္က႑မွာ Transcripts သေဘာမ်ဳိး ျပန္ေရးေပးႏုိင္ခဲ့ရင္ ေက်းဇူးတင္မွာ ျဖစ္ပါေၾကာင္း။)
Read more

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ မွတ္သားဖြယ္ စကား

ေရွ႕ပုိ႔စ္ထဲက ကြန္မင့္က႑မွာ အမည္မသိတေယာက္က လာေရာက္ ၫႊန္းဆုိသြားလုိ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ စကားေလးကုိ ရွာေဖြၾကည့္႐ႈမိပါတယ္။ လက္တေလာ က်ေနာ္တုိ႔ေတြ ေရးသားေနၾကတဲ့ အေၾကာင္းအရာနဲ႔ ထပ္တူထပ္မွ်က်ၿပီး က်ေနာ္ကုိယ္တုိင္လည္း ႏွစ္ၿခဳိက္မိတဲ့အေလ်ာက္ ပုိ႔စ္အတုိေလး အျဖစ္ သီးသန္႔တင္လုိက္ပါတယ္။

"It is not a sacrifice, it's a choice. If you choose to do something, then you shouldn't say it's a sacrifice, because nobody forced you to do it"
- Aung San Suu Kyi-

ျမန္မာလုိ ဘာသာျပန္ဆုိၾကည့္ရမယ္ဆုိရင္.....

“ဒါဟာ စြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါဟာ ေရြးခ်ယ္မႈပါပဲ။ သင္ဟာ တစုံတခုကုိ ျပဳလုပ္ဖုိ႔ ေရြးခ်ယ္ခဲ့တယ္ဆုိရင္ ဒါကုိ အနစ္နာခံတာပါလုိ႔ သင့္အေနနဲ႔ မေျပာသင့္ဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ဘယ္သူကမွ သင့္ကုိ ဒါလုပ္ရမယ္လုိ႔ အတင္းဖိအားမေပးခဲ့တဲ့ အတြက္ျဖစ္ပါတယ္။”

ဒီ စကားကုိ ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ မွတ္သားဖြယ္ရာ စကားေကာက္ႏႈတ္ခ်က္ေတြမွာ ေဖာ္ျပထားျခင္း ခံရတာကုိ ေတြ႕ရပါတယ္။

ပူးတြဲဖတ္႐ႈရန္။

(၁) “ႏွစ္သက္မိေသာ သူ႕အျမင္”
(၂) ေက်းဇူးရွင္ မႈိလုိေပါတဲ့ ေလာကႀကီးအလယ္မွာ
Read more

“ႏွစ္သက္မိေသာ သူ႕အျမင္”

ေက်းဇူးတရားအေၾကာင္း ေနာက္ထပ္ ကုိယ္တုိင္ေရး ပုိ႔စ္တပုဒ္မေရးခင္စပ္ၾကား ရီတာကုိ ဘေလာ့ဂ္က သူမရဲ႕ ကြန္မင့္ေတြကုိ ပုိ႔စ္အေနနဲ႔ တင္ခ်င္ပါတယ္။

ဂါရေဝါစ.... ႐ုိေသထုိက္ေသာသူကုိ ႐ုိေသျခင္းဆုိတာမွာ အသက္ႀကီးသူေတြကုိခ်ည္း ႐ုိေသရမယ္လုိ႔ က်ေနာ္ မယူဆခ်င္ပါဘူး။ က်ေနာ့္တသက္တာမွာ ေတြ႕ႀကဳံဖူးသေလာက္ လူႀကီးျဖစ္ေနၿပီး သုံးစားမရတဲ့လူေတြ တပုံႀကီးရွိသလုိ ငယ္ရြယ္သူေတြျဖစ္ေပမယ့္လည္း ေလးစားအပ္တဲ့လူေတြ ရွိေနတာ မၾကာခဏ ႀကံဳဖူးပါတယ္။

ညီလင္းဆက္နဲ႔ ရီတာကုိ တုိ႔ရဲ႕ အျမင္ေတြနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ အႀကိမ္တုိင္းမွာ က်ေနာ္နဲ႔ အျမင္တူတာမ်ဳိး မဟုတ္ေပမယ့္လည္း တခ်ဳိ႕ေသာ ကိစၥေတြမွာ သူတို႔ရဲ႕ အျမင္ေတြကုိ ႏွစ္သက္ေလးစားမိပါတယ္။

အခု “ေက်းဇူးတရား”နဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ရီတာရဲ႕ ပုိ႔စ္ ကြန္မင့္က႑မွာ ကုိအင္ဒီျမင့္ရဲ႕ ကြန္မင့္အေပၚ ရီတာ ျပန္ေျဖထားပုံက မွတ္သားစရာလည္းေကာင္း၊ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔လည္း အင္မတန္ ႏွစ္သက္မိတဲ့အေလ်ာက္ ရီတာ့ဆီမွာ ခြင့္ေတာင္းၿပီး (ခြင့္ျပဳခ်က္မရခင္မွာဘဲ) က်ေနာ့္ဘေလာ့ဂ္မွာ ပုိ႔စ္တခုအေနနဲ႔ သပ္သပ္ တင္လုိက္ပါတယ္။ က်ေနာ္ႏွစ္ၿခိဳက္လက္ခံေသာ္လည္း စာဖတ္သူ မႏွစ္ၿခဳိက္လုိက မႏွစ္ၿခဳိက္ဘဲ ေနႏုိင္ခြင့္ အျပည့္ရွိပါတယ္။

ကုိအင္ဒီရဲ႕ ကြန္မင့္ကေနစလုိ႔ ရီတာေျဖထားတဲ့ကြန္မင့္ေတြကုိ အဆုံးထိ ေတာက္ေလွ်ာက္ ျပန္လည္ ေဖာ္ျပလုိက္ပါတယ္။

Andy Myint said...

စာတစ္ပုဒ္တည္းက အေၾကာင္းအေရာေတြ အမ်ားႀကီးထဲက ေက်းဇူးတင္တာနဲ႔ ပက္သတ္ၿပီး နည္းနည္း ၀င္ရွည္လိုက္ဦးမည္။ ဒီေနရာမွာ ဘိုေတြနဲ႔ “ဗမာ”ေတြ ကြာသြားတာက ဘိုေတြက ေသးေသးႀကီးႀကီး လုပ္ေပး Thank You လိုက္တာပဲ။ ေျပာၿပီးလည္း ခဏပဲ ခံတယ္။ ေနာက္ေန႔မွာ မင္းကိုငါ မေန႔က ကူညီထားတာေလ သြားေျပာရင္ေတာင္ မမွတ္မိဘဲ ဘာေတြ လာေၾကာင္ေနတာလဲ ေျပာထည့္လိုက္ဦးမည္။
တို႔ဗမာမ်ားကေတာ့ ပါးစပ္က မသြက္ေပမယ့္ စိတ္ထဲမွာ တစ္သက္လံုး စြဲစြဲၿမဲၿမဲ မွတ္ေနေရာ။ ညီလင္းဆက္ေပးတဲ့ ဆရာ၀န္ေတြ ေက်ာင္းဆရာေတြ ဥပမာက ေကာင္းတယ္။ ဆရာ၀န္၊ ေက်ာင္းဆရာ အတန္းအစားထဲကဆို ကိုယ့္ကို ကုသေပး၊ သင္ၾကားေပးတဲ့သူ မဟုတ္တာေတာင္ အဲဒီ အတန္းအစားဆို ေလးစားၿပီး ေက်းဇူးေတြ တင္ေနလိုက္ၾကတာထဲမွာ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ေတာင္ ပါခ်င္တယ္။
စာဖတ္နာတဲ့သူကေတာ့ အေတြးအေခၚ (မွန္ခ်င္လည္း မွန္မည္။ မွားခ်င္လည္း မွားမယ္) တမူထူးေပမယ့္ ေလာကမွာ လူသာမန္ေတြက အမ်ားသားလား။ တကယ္ေျပာခ်င္တာက “ကိုယ္ လုပ္စရာရွိ လုပ္လိုက္ လူေတြ ေက်းဇူးတင္ေအာင္ အထင္ႀကီးေအာင္ မလုပ္နဲ႔”လို႔ ေျပာခ်င္တာကို “(ဥပမာ) လုပ္အားေပးတဲ့သူေတြ ဘေလာ့ေရးတဲ့သူေတြက အားယားေနလို႔ လုပ္တာ စိတ္အပန္းေျဖလုပ္ေနၾကတာ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ေနသူေတြက သူ႔ခံယူခ်က္နဲ႔မို႔ သူလုပ္ေနတာ ေက်းဇူးတင္စရာ မလိုဘူး” လို႔ ယူသြားမည့္လူေတြ ရွိႏိုင္တာ ကိုယ္ေတြ႔ပဲေလ။
ကိုယ္ကိုယ္တိုင္က ကေလးအေဖမို႔လားမသိ့ လူသာမန္ေတြကို (ကိုယ္ကိုယ္တိုင္လည္း လူသာမန္ပါပဲ) ေျပာတဲ့ အခါ ကေလးေတြကို ေျပာျပသလို ရွင္းရွင္းရိုးရိုးနဲ႔ တည့္မတ္မွန္ကန္တဲ့ လမ္းေၾကာင္းေပၚကိုပဲ ေလွ်ာက္ေစခ်င္တယ္။ ခပ္ျမင့္ျမင့္ အေတြးအေခၚေတြနဲ႔ လူသာမန္ေတြကို ရႈပ္ေထြးလမ္းမွားေစတာနဲ႔ စာရင္ ဒီလိုပဲ ေကာင္းတယ္လို႔ Personally ထင္တယ္ေလ။ ဒီ ေက်းဇူးခံ ေက်းဇူးစား အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုထဲမွ မဟုတ္ပါဘူး တျခားဟာေတြကိုလည္း ဒီလိုပဲ ေျပာေလ့ရွိတာေတြ႔မိမွာပါ။
ဒါနဲ႔ စာမေပါက္တဲ့ ဗမာေတြထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္လည္း ပါမယ္။ ရီတာက ေက်းဇူးတင္သင့္တယ္ ဆိုတာလား မဆိုတာလားကို အေသအခ်ာ မရေသးဘူး။ (ဒါကိုကလည္း စာေရးနည္း တစ္ခုပဲကိုး…)


June 8, 2010 10:17 AM
Rita said...

တကယ္ေတာ့ ဒီ post အတြက္ comment ေတြ လာရင္ ဘာမွ မျပန္ဘဲေနမယ္လို႔ စဉ္းစားထားခဲ့တာပါ။ ခါတိုင္းျပန္ေနက် comment မ်ိဳး (ဇြန္ ေမးထားတာမ်ိဳး) ကိုေတာင္ မျပန္ဘဲ ေနလိုက္တယ္။ ေနာက္ မြန္ ဆိုတဲ့ တစ္ေယာက္ ပို႔တဲ့ comment ကိုလည္း သူ႕ကို ေသခ်ာေျပာျပၿပီး မတင္ဘဲ ထားလိုက္တယ္။ မြန္က အေကာင္းေတြ ေရးထားလုိ႔ပါ။

ဒါေပမဲ့ ကိုအင္ဒီ comment ကိုေတာ့ ျပန္ခ်င္စိတ္ေပါက္မိလို႔ေရာ၊ ျပန္သင့္တဲ့ comment ျဖစ္လုိ႔ေရာ ျပန္ပါမယ္။

(တကယ္ေျပာခ်င္တာက “ကိုယ္ လုပ္စရာရွိ လုပ္လိုက္ လူေတြ ေက်းဇူးတင္ေအာင္ အထင္ႀကီးေအာင္ မလုပ္နဲ႔”လို႔ ေျပာခ်င္တာ)

အဲလို ေျပာခ်င္တာလည္း မဟုတ္ဘူး ကိုအင္ဒီ။ ေျပာလည္း ဘာမွ ထူးမွာ မဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္မ ဆိုလိုရင္းက "လုပ္စရာ႐ွိတာ လုပ္ေနတာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ လုပ္ခ်င္တာကို လုပ္ေနတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေက်းဇူးခံ ေက်းဇူးစား ေက်းဇူးတရား ဆုိတာေတြ၊ အနစ္နာခံတယ္ဆိုတာေတြ မဆုိင္တာေတြ ထည့္ေျပာေနရင္ ေျပာေနတဲ့ သူေတြဟာ စိတ္ကုန္စရာႀကီး၊ ကၽြန္မကေတာ့ အဲလိုလူမ်ိဳးကို ႐ိုးသားတယ္ မထင္ေတာ့ဘူး။ မယံုၾကည္ဘူး" လို႔ ဆိုလိုခ်င္တာပါပဲ။ ေက်းဇူးတင္ေအာင္ အထင္ႀကီးေအာင္ လုပ္ခ်င္လုပ္၊ မလုပ္ခ်င္ မလုပ္နဲ႔။ သူ႕သေဘာအတိုင္းပါ။ အထင္ႀကီးတာ မႀကီးတာ၊ ယံုၾကည္တာ မၾကည္တာလဲ ကိုယ့္သေဘာပဲေပါ့။ ဒါ ႐ွင္းပါတယ္။

ညီလင္းဆက္ ဆီမွာ အဲဒီ စကားလံုးက ဘယ္ကေန အရင္းခံလာသလဲ ကၽြန္မ ထင္တာ ေျပာၾကည့္မယ္။ မီဒီယာနဲ႔ အႏုပညာသမား အျပန္အလွန္ ေက်းဇူး႐ွိၾကတယ္ ဘာညာ ဘာညာကေန စလာတယ္ လို႔ ထင္ပါတယ္။ ဘာဆုိင္လဲ။ မီဒီယာဘက္က မေအာင္ျမင္ခင္ပဲ တင္ေပးေပး၊ ေအာင္ျမင္မွ တင္ေပးေပး မဂၢဇင္း ဂ်ာနယ္ ေရာင္းရဖို႔၊ သတင္းရဖို႔ သူ႕အလုပ္ သူလုပ္တာပဲ။ ဒီလိုပဲ အႏုပညာသမား ဆိုတာေတြဘက္ကလည္း ေပါင္းကူးတံတားေခၚေခၚ၊ အငွားပါးစပ္နဲ႔ ပရိသတ္ကို စကားဆုိတယ္ေျပာေျပာ သူ႕အလုပ္သူ လုပ္တာပဲ။ အျပန္အလွန္ အက်ိဳးျပဳႏိုင္တယ္ဆုိရင္ အျပန္အလွန္ အေလးထားၾကေပါ့။ ဒါပါပဲ။ ၿပီးေတာ့ ျဖစ္သြားတဲ့ကိစၥက ႏွစ္ေယာက္တည္းရဲ႕ အေရးကိစၥပဲ။ ဘယ္သူက ဘယ္ဘက္ကမို႔လို႔ ဘယ္လိုလူမ်ိဳးေတြက ဘယ္လိုရပ္တည္တယ္ ဆုိတာေတြ ဖတ္ရ သိရတာ အေတာ္ ေလ စရာပါပဲ။ ထားပါေတာ့။

June 8, 2010 11:46 AM
Rita said...

(ရီတာက ေက်းဇူးတင္သင့္တယ္ ဆိုတာလား မဆိုတာလားကို အေသအခ်ာ မရေသးဘူး)

ကၽြန္မအေနနဲ႔ တင္သင့္၊ မတင္သင့္ ဆုိတဲ့ဘက္က ဘယ္ေတာ့မွ ေဆြးေႏြးမွာ မဟုတ္ဘူး ဆုိတာပါပဲ။ အဲဒါက ခံယူတဲ့သူနဲ႔ ဆုိင္တဲ့ ကိစၥမို႔လို႔ပါ။ ဒီေနရာမွာ ကၽြန္မ ခံယူတာကို post ထဲမွာ ထည့္ေျပာၿပီးပါၿပီ။ ဒါေပမဲ့ တိက်ေအာင္ ထပ္ျဖည့္ခ်င္ေသးတယ္။ ထပ္ေျပာရင္ေတာ့ အဲဒါ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ 'တင္' တာနဲ႔ တူသြားမွာကိုလည္း ေသခ်ာေပါက္ သိတယ္။ ဒါေပမဲ့ တမင္ကို ထပ္ျဖည့္ေျပာပါမယ္။ မေန႔က ေန႔လည္ ႐ံုးေအာက္က fab လုပ္တဲ့ေနရာကို ဆင္းေတာ့ ကၽြန္မေလွ်ာက္လာမယ့္လမ္းမွာ ႐ွိေနတဲ့ စတီးလ္ ပိုက္လံုးေတြကို ကၽြန္မ လာေနတာျမင္လို႔ ေဘးကို ေသခ်ာကပ္ၿပီး ႐ွင္းေပးတဲ့ ဘဂၤလားေဒ့႐ွ္ အလုပ္သမားတေယာက္ကိုလည္း ေက်းဇူးတင္တယ္။

(သူ႐ွင္းမေပးလည္း ကၽြန္မ ေက်ာ္သြားလို႔ ရတယ္။ ေဘးက ေကြ႕ၿပီး ေလွ်ာက္လို႔ရတယ္။ ဒါ့ျပင္ ကိုယ္တိုင္ကလည္း ေက်ာ္သြားရလို႔ အိေႁႏၵပ်က္မွာေတြ ဘာေတြလည္း ပူေနမယ့္ အစားကို မဟုတ္ဘူး) အဲဒီ အလုပ္သမားကလည္း ကၽြန္မဆီက မ်က္ႏွာသာရႏိုင္လုိ႔၊ အခြင့္အေရးတခုခု ရႏိုင္လို႔ လုပ္ေပးတာ မဟုတ္ဘူး။ သူ႕ ပင္ကိုဗီဇအရ စိတ္ေစတနာေကာင္းနဲ႔ လုပ္ေပးတာလဲ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ႐ံုးမွာက S'porean MD က စလို႔ မိန္းမေတြကို ဦးစားေပးတာ ႐ံုးေပၚမွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ႐ံုးေအာက္က အလုပ္သမားေတြေ႐ွ႕မွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သိသိမွတ္မွတ္ကို လုပ္ျပထားလို႔ သူတို႔မွာပါ အဲဒီ အက်င့္ ကူးေနတာလဲ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မဆုိင္သလိုေနလည္း ျဖစ္တာကို မေနၾကဘဲ လုပ္ေပးလိုက္တဲ့ အဲဒီ ေသးေသးမႊားမႊားကိစၥအတြက္ ကၽြန္မ ေက်းဇူးတင္တယ္။

ကိုအင္ဒီရဲ႕ စကားလံုးကို ထပ္ျပန္ေကာက္ၿပီး ေျပာရရင္၊ လုပ္ခ်င္လို႔ပဲ လုပ္လုပ္၊ လုပ္သင့္လို႔ပဲ လုပ္လုပ္၊ အနစ္နာခံတယ္ပဲ ေျပာေျပာ၊ မခံဘူးပဲ ေျပာေျပာ အဲဒီလို လုပ္ေနတဲ့ (ေပးေနတဲ့) လူေတြကို ခံယူတဲ့ လူေတြဘက္က ေက်းဇူးတင္သင့္ မတင္သင့္ ကၽြန္မ ဘယ္ေတာ့မွ မေဆြးေႏြးပါဘူး။ ဒါ ခံယူတဲ့ လူေတြရဲ႕ စိတ္သေဘာအတုိင္းပါပဲ။ လုပ္ေပးေနၾကတဲ့ လူေတြနဲ႔ ပတ္သတ္လို႔ ကၽြန္မ ဘယ္လိုခံယူလဲ ဆိုတာကိုပဲ ေျပာတာပါ။

ခု လုပ္ေနတဲ့ (ေပးေနတဲ့) လူဘက္က ေျပာၾကည့္ပါမယ္။ ဒါလဲ post မွာ ထည့္ေရးၿပီးသားပါ။ ကိုယ္တိုင္ ဘေလာ့ေရးေနေတာ့ ဘေလာ့ေရးတဲ့သူေတြ ေနရာကပဲ ေျပာထားပါတယ္။ ကၽြန္မ ေရးခ်င္လို႔ ေရးေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဘယ္သူ႕အတြက္မွ မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္ စိတ္ေက်နပ္မႈအတြက္ပဲ ေရးတယ္။ အက်ႌတစ္ထည္ ဝတ္တာနဲ႔ ဘာမွ မထူးဘူး။ ႀကိဳက္တဲ့လူက ၾကည့္ၿပီး ႏွစ္သက္ၾကည္ႏူးေနမွာေပါ့။ မႀကိဳက္တဲ့လူက မ်က္ေစ့စပါးေမႊးစူးေနမွာေပါ့။ ကၽြန္မကေတာ့ ကၽြန္မ စိတ္ေက်နပ္မႈကို ဦးစားေပးလို႔ လုပ္တာပါပဲ။

June 8, 2010 11:47 AM
Rita said...

ကၽြန္မ တကူးတက စာ႐ိုက္တင္ျဖစ္ေနတဲ့ ေမာင္သစ္ဆင္း စာေတြေရာ... ဘယ္သူ႕အတြက္မွ အနစ္နာခံလို႔ အခ်ိန္ေပးလို႔ လုပ္ေပးေနတဲ့ ဂုဏ္ေက်းဇူးႀကီး မဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္မ လုပ္ခ်င္လို႔ လုပ္တာပါ။ ကိုယ့္ဘေလာ့မွာ ဒီစာေတြ ႐ွိေစခ်င္လို႔ပါပဲ။ အဲဒါ ကၽြန္မရဲ႕ သူတို႔အေပၚ ႏွစ္ၿခိဳက္တာ၊ သူတို႔ အလုပ္ကို ဂုဏ္ျပဳခ်င္တာေတြပါတဲ့အျပင္ ကၽြန္မနဲ႔ ကၽြန္မရဲ႕ blog ID ကို ထူေထာင္ခ်င္တဲ့စိတ္လဲ က်ိန္းေသ ျငင္းမရေအာင္ပါတယ္။ (ဒီေနရာမွာ post တခုျဖစ္မယ့္ စာမ်ိဳး ႐ိုက္တင္တာ မေျပာနဲ႔။ side bar မွာ ခ်ိတ္ထားတဲ့ ကိုယ္ဖတ္တဲ့ blog roll စာရင္းကစလို႔ blogger နဲ႔ blog ရဲ႕ ID ကို ျပဖို႔ဆိုတဲ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္ ကၽြန္မအတြက္ အတိအက်ပါတယ္)

ဒါေပမဲ့ ဂ်ဴး ဝင္းၿငိမ္း အင္တာဗ်ဴး တင္တုန္းက hit သိသိသာသာ တက္ေပမယ့္ ေမာင္သစ္ဆင္းစာေတြ တင္ေတာ့ ေလ်ာ့ေတာင္ ေလ်ာ့ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ တစ္အုပ္လံုး ႐ိုက္တင္ဦးမွာ။ hit ဘာလုပ္ဖို႔လဲ။ ထက္ဝက္ေလ်ာ့ခ်င္ ေလ်ာ့ပေစ။ ႐ိုက္တင္မွာ။ ဘာလို႔ဆုိ ကၽြန္မက ႀကိဳက္တယ္ေလ။ ကိုယ္လိုပဲ ႀကိဳက္တဲ့လူေတြ မ်ားရင္ေတာ့ ဝမ္းေျမာက္စရာေပါ့။ မႀကိဳက္လို႔ အမ်ားစုက လွည့္မၾကည့္ဘူးဆိုေတာ့ ဝမ္းမေျမာက္ဘူးေပါ့။ ဒါ့ထက္ပိုလို႔ ဘာလုပ္ရမလဲ။ ႀကိဳက္ေစခ်င္တဲ့၊ ကိုယ့္လို စိတ္ဝင္စားမႈတူတဲ့ လူေတြ႐ွိရင္ ဖတ္မိေစခ်င္တဲ့ စိတ္႐ွိေပမယ့္ ကိုယ္ လုပ္ခ်င္တာကို လုပ္ေနတာပါပဲ။ အခ်ိန္ကုန္ခံလို႔ အနစ္နာခံ ျဖန္႔ေဝေနတာ မဟုတ္ရပါ။ အႏၱရာယ္ႀကီးေပမဲ့ တခု ေျပာရဦးမယ္။ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလးရဲ႕ သူလိုလူ စာအုပ္ ျပန္႐ိုက္ပါလား ေျပာလာရင္ လံုးဝ စဉ္းစားမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဘာလို႔ဆို လံုးဝ မႀကိဳက္လို႔။ (ဒီေနရာမွာ ဒီစာေလးပဲ ျဖတ္ဖတ္လိုက္ၿပီး၊ ဒါ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္စံုတြဲကို ေစာ္ကားေမာ္ကားေျပာေနတာလို႔ လာရင္လည္း လာႏိုင္တယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒါနဲ႔ ပတ္သတ္တဲ့ သေဘာထားကို post တစ္ခုမွာ အတိအလင္းေရးၿပီးသားမို႔ ဒါေလးပဲ ျဖတ္ဖတ္ၿပီး ဘာေျပာေျပာ ဂ႐ုစိုက္ေနမွာ မဟုတ္ဘူး)

လုပ္ေနတဲ့သူအတြက္မွာ ကိုယ္လုပ္လိုက္တာက သက္ေရာက္မႈ တခုခု ႐ွိသြားၿပီ၊ လူသိသြားၿပီ ဆုိတာနဲ႔ ေက်းဇူးတင္တာေတြေရာ၊ မတင္တာေတြေရာ၊ ဆဲတာေတြေရာ၊ ဆုိတာေတြေရာ လာမွာပဲ။ ကိုယ္လုပ္ခ်င္လို႔ကို လုပ္တဲ့ အလုပ္နဲ႔ ပတ္သတ္လို႔ အသိအမွတ္ျပဳလာတာ၊ ေက်းဇူးစကားဆုိလာတာနဲ႔ ႀကံဳရင္ ဝမ္းေျမာက္မိတာသာ မကဘဲ အဲဒီလူကို ေက်းဇူးေတာင္ ျပန္တင္မိဦးမယ္။ ကၽြန္မႀကိဳက္လို႔ ႐ိုက္တင္တဲ့ ေမာင္သစ္ဆင္းစာေတြ ဖတ္ၿပီး သေဘာက်တယ္ ေျပာရင္ လာဖတ္တဲ့လူကို ကၽြန္မ ေက်းဇူးတင္တယ္။

မေန႔က မမကြမ္ စီေဘာက္မွာပဲ ဒီ post ကို ဖတ္ၿပီး zyt ဆိုတဲ့ nick နဲ႔ တေယာက္က လာေျပာတယ္။ သူေျပာတဲ့ စကားလံုးအတုိင္း ျပန္ေျပာရရင္... ကၽြန္မေျပာတာ မွန္ပါတယ္တဲ့။ post ထဲမွာပါတဲ့ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလးအေၾကာင္း ႐ိုက္တင္ေနတဲ့ မေ႐ႊမိက လာဖတ္တဲ့လူေတြကို သူကေတာင္ ျပန္ေက်းဇူးတင္ေနေသးတာ တဲ့။ ဒီသေဘာတရားက ဘာမွ အက်ယ္ေျပာစရာမလုိဘဲ နားလည္ႏိုင္ပါတယ္။

လုပ္တဲ့သူေတြဘက္က ကိုယ့္ဘာသာ လုပ္ခ်င္လို႔ လုပ္ခ်င္တာကို ေ႐ြးလုပ္ေနၿပီး၊ မလုပ္ခ်င္ေတာ့တာနဲ႔ ရပ္လိုက္လို႔ရတာကို ဘယ္သူ႕ ေက်းဇူးတင္ခံေနခ်င္ရမလဲ။ ဘယ္သူ႕ေခါင္းထဲမွာမွ အဲဒါမ႐ွိဘူးလို႔ ယံုၾကည္တယ္။ ေက်းဇူးတင္ခံခ်င္လုိ႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ေက်းဇူးခံ ေက်းဇူးစားသေဘာနဲ႔ လုပ္ေနတာပဲျဖစ္ျဖစ္ အဲဒါ သူ႕လမ္းေၾကာင္းပဲ။ သူ႕ခံယူခ်က္နဲ႔ အဆင့္အတန္းပါပဲ။

June 8, 2010 11:48 AM
Rita said...

ခံယူသူဘက္မွာ ကိုအင္ဒီေျပာတဲ့...
( “(ဥပမာ) လုပ္အားေပးတဲ့သူေတြ ဘေလာ့ေရးတဲ့သူေတြက အားယားေနလို႔ လုပ္တာ စိတ္အပန္းေျဖလုပ္ေနၾကတာ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ေနသူေတြက သူ႔ခံယူခ်က္နဲ႔မို႔ သူလုပ္ေနတာ ေက်းဇူးတင္စရာ မလိုဘူး” လို႔ ယူသြားမည့္လူေတြ ရွိႏိုင္တာ ကိုယ္ေတြ႔ပဲေလ)
အဲလို ခံယူသြားေအာင္လို႔ ရည္႐ြယ္ခ်က္႐ွိ႐ွိ ေျပာလိုက္ရင္ေတာင္ ဘယ္သူက နားေယာင္ပါလိမ့္မလဲ လို႔ ဆက္ေတြးေနမိတယ္။ ထားပါေတာ့။ ဘယ္သူမွေတာ့ နားမေယာင္ပါဘူး ဆုိတာ ကိုအင္ဒီလည္း သိပါတယ္။ ဆုိလိုရင္းကို တလြဲေကာက္တာမ်ိဳး ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ အဲလုိ ေကာက္ယူတဲ့လူေတြ႐ွိတာကို ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ပါဘူး။ သူတို႔ အေတြးအျမင္အတြက္ ဘာလုပ္ေပးလို႔မွ မရဘူးလို႔ပဲ ယူဆမိတယ္။ မင္းကိုႏိုင္ ကိုေတာင္ ေယာအတြင္းဝန္လို ေျပာလိမ့္မယ္လို႔ ၾကည္ညိဳစိတ္နဲ႔ ထင္ေနၾကတဲ့လူေတြ ႐ွိေနေသးတာပဲ။ (ေယာအတြင္းဝန္ ျမင္းထိန္းငတာနဲ႔ ပတ္သတ္လို႔ လုပ္လိုက္တဲ့ အကြက္ဟာ ကေလးကလားပါလားဆုိတဲ့ အေတြးမ႐ွိဘူး။ ေက်ာင္းျပ႒ာန္းစာမွာေတာင္ ပါလာေသးတာ ဒါထည့္ေျပာလိုက္ရင္ ဟုတ္လွၿပီလို႔ပဲ ေတြးတယ္)

ေနာက္တခုက ေက်းဇူးတရားနဲ႔ ပတ္သတ္တဲ့ ကိစၥမွာ ဘာလို႔ အဲဒီလို တလြဲေကာက္ၾကသလဲ။ ကၽြန္မစဉ္းစားမိသေလာက္က ဆုိလိုရင္းကို ေသခ်ာမစဉ္းစားႏိုင္တာထက္၊ မစဉ္းစားခ်င္တာ နဲ႔ သူမ်ားကို ႏွိပ္ကြပ္ခ်င္စိတ္ မ်ားေနလို႔ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ဥပမာ- ဗမာဝတ္စံု ဝတ္ျခင္း၊ မဝတ္ျခင္း။ ဝတ္တဲ့လူေတြ၊ ဝတ္သင့္တယ္လို႔ ထင္တဲ့လူေတြဟာ သူတို႔ဘာသာ ဝတ္ခ်င္လို႔၊ ယဉ္ေက်းမႈကို ခ်စ္လြန္းလို႔ ဆိုတာထက္ ဒါကို နင္းၿပီး မဝတ္တဲ့လူေတြကို ေဆာ္ခ်င္တဲ့ စိတ္က ဦးေဆာင္တယ္။ ဒီလိုပဲ ခုကိစၥမွာ သူမ်ားကို ေက်းဇူးတင္တတ္တာထက္ လိုရာဆြဲၿပီး ေဆာ္ခ်င္တဲ့ စိတ္က ဦးေဆာင္ေနတယ္လို႔ ျမင္မိတယ္။

ေသခ်ာစဉ္းစားၾကည့္ရင္ ေက်းဇူးတင္တဲ့စိတ္ ျဖစ္ေပၚဖို႔ (ေက်းဇူးစကားဆိုဖုိ႔ မဟုတ္) ဆုိတာ ဘာခက္သလဲ။ အထူးသျဖင့္ ကိုအင္ဒီေျပာသလို အ႐ိုးစြဲေနတတ္တဲ့ ဗမာေတြမွာ ဘာခက္သလဲ။ ႀကီးျပင္းလာတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္အေနအထားအရ၊ ဓေလ့ထံုးစံေတြအရ အလိုလို က်င့္သားရေနၾကတာပဲ။ ေနာက္တခု ေစ့ေစ့စပ္စပ္ ထပ္ၾကည့္လုိက္ပါ။ ေက်းဇူးတင္စိတ္ဟာ ဘယ္ကေန ျဖစ္လာသလဲလို႔။ ပုထုဇဉ္မွန္သမွ်အတြက္ ကိုယ္က်ိဳးအတၱကို ျပည့္စံုေစတဲ့အတြက္ ေက်နပ္မိတဲ့စိတ္က ျဖစ္တယ္လို႔ ထင္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ စိတ္သေဘာနဲ႔ ေတြ႕တဲ့ အေရးကိစၥေတြ လုပ္ေဆာင္ျပတာ ေတြ႕ရတဲ့အခါ ျဖစ္မယ္ေပါ့။ ဆရာဝန္ေတြ၊ ေက်ာင္းဆရာေတြကို ေက်းဇူးတင္ၾက ေလးစားၾကတာ အဲဒီသေဘာတရားရဲ႕ အျပင္ကို ထြက္သြားတာ ဘာ႐ွိလို႔လဲ။ ဆိုေတာ့ ေက်းဇူးတင္မိဖို႔ တင္တတ္ဖို႔ဆိုတာ အတၱ႐ွိတဲ့ လူတစ္ေယာက္အတြက္ ဘာမ်ားခက္လို႔လဲ။ မတင္မိဖို႔သာ ခက္တာပါ။

June 8, 2010 11:48 AM
Rita said...

ညီလင္းဆက္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ညီလင္းဆက္ေလာက္မွ မဟုတ္တဲ့ဟာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ညီလင္းဆက္ထက္ မကတဲ့ဟာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ (ဒီေနရာမွာ နာမည္အစား ေနာက္ပိုင္းမွာ နာမ္စားေျပာင္းသံုးလုိ႔ရတယ္။ တမင္ကို အဲဒီနာမည္ကို 3 ခါတိတိ ထည့္ခ်င္လို႔ ထည့္ေရးတာ) သူတို႔ ေက်းဇူးတင္စရာ႐ွိတာ တင္ဖို႔ ဘယ္သူကမွ ေဝဖန္ေစာေၾကာ၊ တြန္းအားေပးေထာက္ျပေနဖို႔မလုိပါဘူး ထင္မိတယ္။

ေက်းဇူးတင္ရတာထက္ ခက္ခဲတာ၊ ေလးနက္တာ၊ လုပ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္သင့္တာက ေက်းဇူးတင္စရာေကာင္းတဲ့ ေကာင္းျမတ္တဲ့ အမႈကိစၥတစ္ခုကို ကိုယ့္အေပၚ ျပဳဖူးသူအေပၚ သူလိုအပ္ရင္ တတ္ႏိုင္တဲ့ဘက္က ျပန္ဆပ္ႏိုင္ဖို႔ရယ္၊ ကိုယ့္ကို ေက်းဇူးျပဳဖူးသူအေပၚမွာ တိုက္႐ိုက္တုန္႔ျပန္ဖို႔ မလိုရင္ေတာင္ အဲဒီ အမႈကိစၥကို ကိုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္ကို ကိုယ္ကေန လက္ဆင့္ျပန္ကမ္းႏိုင္ဖို႔ရယ္သာ ခက္တာပါ။

ညီလင္းဆက္ စလုိက္တဲ့ ကိစၥကေန ေက်းဇူး ေက်းဇူး ေက်းဇူး တင္တတ္ရမယ္လို႔ မိုးမႊန္ေအာင္ေျပာေနတဲ့လူေတြ ကိုယ့္ဘာသာ လြယ္တာပဲ လုပ္ေနသလား၊ မလြယ္တာပဲ လုပ္ေနသလားဆုိတာ ေျပာေနမယ့္အစား စဉ္းစားၾကည့္တာ ပိုေကာင္းမယ္ ထင္မိတယ္။

ကိုအင္ဒီ comment ကို ျပန္ရင္းနဲ႔ ကိုယ့္ဘာသာလဲ ျပန္စဉ္းစားမိသြားတဲ့ အတြက္ ပတ္သတ္ရာ ပတ္သတ္ေၾကာင္းမ်ားကို ေက်းဇူးဥပကာရ အထူးတင္ပါေၾကာင္း ေျပာလိုပါတယ္။ :)

comment ေရးခဲတဲ့ ကိုအင္ဒီဆီ တကူးတက ေရးသြားတဲ့ comment ရလို႔လည္း တကယ္ဝမ္းေျမာက္မိတာ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

(စာ ေရးပံုေရးနည္းနဲ႔ ပတ္သတ္လို႔ကေတာ့ ကေလးကို ေျပာသလိုပဲ ေရးေရး၊ ဓမၼာစရိယကို ေျပာသလိုပဲ ေရးေရး နားမလည္တဲ့လူက လည္ကို မလည္ဘူး၊ အ႐ိုးစြဲေနတဲ့လူက စြဲကိုစြဲေနမွာပဲ ျဖစ္လို႔ သိပ္မထူးဘူး ထင္မိပါတယ္။ အတိုက္အခိုက္က ဘယ္လိုေရးေရး ဘယ္လိုလုပ္လုပ္ လြတ္မွာမဟုတ္တဲ့ တူတူေတာ့ ကိုယ္ အာ႐ံုလာသလိုပဲ ဆက္ေရးမယ္။ အဲဒီ အတြက္ စာဖတ္သူကို မေလးစားတာေတြ၊ ထည့္မတြက္တာေတြ ေျပာလာခဲ့ရင္လည္း ခံပါတယ္။ ဟုတ္တယ္ေလ။ ဘေလာ့ေရးတာ ဘယ္သူ႕အတြက္မွ မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္အတြက္ ကိုယ္လုပ္ခ်င္လို႔ လုပ္ေနတဲ့ အလုပ္ပါပဲ။

ဒါျဖင့္ ေရးၿပီး ဘယ္သူ႕မွ ျပမေနနဲ႔။ ကိုယ့္ဘာသာ သိမ္းထားလို႔ ေျပာလို႔လည္း မရဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔ဆုိေတာ့ ကိုယ္ေရးတာကို သူမ်ား ဖတ္ေစခ်င္တာ၊ ျပခ်င္တာကိုက ေရးသူရဲ႕ အတၱနဲ႔ ယွဉ္တဲ့ ဆႏၵပဲ။ သူရဲ႕ စိတ္ေက်နပ္မႈ အတြက္ပဲ။ ဒါကိုမွ မေက်နပ္လို႔ လာမဖတ္ၾကလည္း ဘာမွ မတတ္ပါ။ မေရးဘဲ မတင္ဘဲေတာ့ ေနမွာမဟုတ္လို႔ ေျပာလိုပါတယ္)

ကိုအင္ဒီရဲ႕ comment ကို ျပန္တာ ျဖစ္ေပမယ့္ တခ်ိဳ႕ အေၾကာင္းအရာနဲ႔ စကားလံုးေတြက ကိုအင္ဒီကို မရည္႐ြယ္ဘူးဆိုတာ နားလည္မယ္လို႔ ယံုၾကည္မိပါတယ္။

Read more
မိတ္ေဆြ…. စကၤာပူႏုိင္ငံသား ခံယူဖုိ႔ စိတ္ကူးေနသလား။ ဒီစာကုိ အရင္ဖတ္ၾကည့္ဖုိ႔ တုိက္တြန္းပါရေစ။



စကၤာပူႏုိင္ငံေရး တေစ့တေစာင္း သိေကာင္းစရာ...
Websites
Blogs