ကုိေပါရဲ႕ ပိေတာက္ရိပ္၊ Ko Paw's Padauk-Yeik

ကိုုယ္ဝန္မေဆာင္ဘဲ မီးဖြားလုုိေသာ မိခင္မ်ားအတြက္

လြတ္လပ္မႈကုုိ လုုိလားသည္ဆုုိလ်က္ လူထုုလႈပ္ရွားမႈမ်ားကုုိ ေသးသိမ္ေအာင္ ေျပာၾကားသူမ်ားသည္...
မထြန္ယက္မစုုိက္ပ်ိဳးဘဲ ရိ္တ္သိမ္းလုုိသူမ်ား၊ မုုိးခ်ဳန္းသံႏွင့္ လွ်ပ္လက္ျခင္းမ်ားမပါဘဲ မုုိးရြာျခင္းကုုိေတာင့္တသူမ်ား၊ လႈိင္းပုုတ္သံမ်ား မပါသည့္ သမုဒၵရာကုုိ အလုုိရွိသူမ်ားသာ ျဖစ္ၾကကုုန္၏။ စိတ္ဓါတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အရျဖစ္ေစ၊ ႐ုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာအရျဖစ္ေစ၊ ႏွစ္မ်ဳိးလုုံးအရျဖစ္ေစ လႈပ္ရွားမႈ တုုိက္ပြဲကေတာ့ ရွိကုုိရွိရမည္။ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေတာင္းဆုိမႈမရွိက အာဏာရွင္တုုိ႕မည္သည္ စုုိးစဥ္းမွ် လုုိက္ေလ်ာေလ့မရွိ။ ယခင္ကလည္း မရွိခဲ့။ ေနာင္လည္း ရွိလိမ့္မည္ မဟုုတ္။

-Frederick Douglasd-

"Those who profess to favor freedom and yet depreciate agitation…want crops without plowing up the ground, they want rain without thunder and lightening. They want the ocean without the awful roar of its many waters…. This struggle may be a moral one, or it may be a physical one, and it may be both moral and physical, but it must be a struggle. Power concedes nothing without a demand. It never did and it never will."

Frederick Douglass, 1857

ေဆာင္းအိပ္မက္

ေဆာင္းအိပ္မက္

ညာသံေပးၿပီး တက္လာတဲ့ ရန္သူေတြအၾကား
ဘုုရင္မကုုိ ဘြားကနဲေတြ႕လုုိက္ရခ်ိန္
အိပ္မက္က လန္႕ႏုုိးခဲ့တယ္။

ကုုိေပါ။
စက္တင္ဘာ ၁၉။ ၂၀၁၁

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ အေျဖမ်ားကုိ သုံးသပ္ျခင္း (၂)

ဒီတပုိ႔စ္အတြက္ေတာ့ အာရ္အက္ဖ္ေအ အသံလႊင့္ဌာနက ဇူလုိင္လ ၂၂ ရက္ေန႔က ထုတ္လႊင့္သြားခဲ့တဲ့ “လူထုႏွင့္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္” အေမးအေျဖက႑တ က အေမးအေျဖ တခုကို ေရြးထုတ္ တင္ျပခ်င္ပါတယ္။

ေမးသူ ။ ။ ဦးတင္ေမာင္ဝင္း (စကၤာပူႏိုင္ငံ)
ေမးခြန္း ။ ။ ေဒၚစု ခင္ဗ်ာ့။ က်ေနာ္ကေတာ့ တင္ေမာင္ဝင္းပါ။ က်ေနာ္ အခုေတြ႔ေနရတာက ဒီဦးသိန္းစိန္ရဲ႕ အစိုးရကို အခုရက္ေပါင္း ၁၀၀ ရွိတဲ့အခါမွာ မေက်မနပ္နဲ႔ ေျပာဆိုေဝဖန္မႈေတြကို ေတြ႔ေနရပါတယ္။ သူတို႔ကို နည္းနည္းေလးမ်ား အခ်ိန္ေပးၿပီးေတာ့ေစာင့္ၾကည့္ၿပီးေတာ့မွ ေဝဖန္မႈေတြျပဳလုပ္မယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ ပိုၿပီးေတာ့ သင့္ေတာ္မလားလို႔ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ထင္ျမင္မိပါတယ္။ ေဒၚစုအေနနဲ႔ ဘယ္လိုမ်ားထင္ပါသလဲခင္ဗ်ာ့။ ေနာက္တခု ကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ဒီျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီးဌာန ကေနၿပီးေတာ့လည္း ဒီ NLD ရဲ႕ ပါတီရပ္တည္မႈနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေတာ့ အမိန္႔ေၾကာ္ျငာစာေတြဘာေတြ ထုတ္ေနတာကို ေတြ႔ေနရပါ တယ္။ ေနာက္တခါ ေဒၚစုအေနနဲ႔ကလည္း လြတ္ေျမာက္လာၿပီးတဲ့အခါမွာဆိုလို႔ရွိရင္ NLD ရဲ႕ စည္း႐ုံးေရးအင္အား၊ ေနာက္ ႏိုင္ငံတကာကေနၿပီးေတာ့ NLD အေပၚမွာထားရွိတဲ့သေဘာထားေတြက အင္မတန္မွကို တိုးတက္ေကာင္းမြန္လာတာကို ျမင္ေတြ႔ေနရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ ေဒၚစုအေနနဲ႔ ခရီးထြက္္ခဲ့တယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ အစိုးရနဲ႔ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္မႈေတြျဖစ္ၿပီးေတာ့ အခုလို တိုးတက္မႈေတြ ရရွိေနတဲ့အေျခအေနေတြမ်ား ဆံုးရႈံးေနမလားလို႔ က်ေနာ္တို႔ယူဆမိပါတယ္။ ေဒၚစုအေနနဲ႔ ဘယ္ လိုမ်ား သေဘာထားပါသလဲခင္ဗ်ာ့။

အေျဖ ။ ။ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို တည္ေဆာက္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ဘယ္အစိုးရမဆို အခ်ိန္ျပည့္အေဝဖန္္ခံဖို႔ အဆင္ သင့္ ျဖစ္ရမွာပါ။ ရက္ ၁၀၀ ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ၁၀ ရက္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ရက္ ၁၀၀၀ ပဲျဖစ္ျဖစ္ ျပည္တြင္းျပည္ပ ေဝဖန္ခ်က္ ေတြကို ရင္ဆိုင္ရမွာ ဒီမိုကေရစီရဲ႕သေဘာတရားပါပဲ။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ေျပာမယ္ဆိုရင္ အမ်ားရဲ႕ေဝဖန္သံုးသပ္ ပိုင္ခြင့္ကို လက္ခံရမွာျဖစ္ပါတယ္။ အစိုးရအေနနဲ႔လည္း မိမိကိုယ္ကို ခုခံေျပာဆိုပိုင္ခြင့္ေတြက ရွိၿပီးသားမဟုတ္ လား။ က်မအေနနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးအလုပ္သေဘာတရားအရ သင့္တင့္ သလို ခရီးထြက္တာဟာ တာဝန္တခုျဖစ္သလုိ၊ လုပ္ပိုင္ခြင့္တခုလည္းျဖစ္တယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ဘယ္သူနဲ႔မွ ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ခ်င္လို႔လုပ္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္လည္း ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ကိုကိုကို ေတြ႔ဆံုးၿပီး ညႇိႏႈိင္းဖို႔ ေမတၱာရပ္ခံထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။

-------------------------------

ဒီေမးခြန္းမွာ ေျဖၾကားခဲ့တဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ အေျဖကုိေတာ့ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ သေဘာတူညီမႈရွိပါတယ္။ က်ေနာ့္အျမင္အရ နည္းနည္းေတာင္ ထပ္မံျဖည့္စြက္လုိပါေသးတယ္။ ဒီမုိကေရစီစနစ္ကုိ တည္ေဆာက္ခ်င္တယ္ဆုိရင္ ဘယ္အစုိးရမဆုိ အခ်ိန္ျပည့္ အေဝဖန္ခံဖုိ႔ အဆင့္သင့္ျဖစ္ဖုိ႔ လုိသလုိ ႏုိင္ငံေရးပါတီတခုရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္တေယာက္အေနနဲ႔လည္း လက္ရွိအစုိးရရဲ႕ မူဝါဒေတြႏွင့္ လုပ္ရပ္မ်ားကုိလည္း ျပည္သူအမ်ားသိသာေစရန္ ေဖာ္ထုတ္ေဝဖန္ေျပာၾကားရမယ့္ တာဝန္ဝတၱရားရွိပါတယ္။

သုိ႔ေပမယ့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တေယာက္ ဒီတခါေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္က ထြက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ စစ္အစုိးရရဲ႕ လုပ္ရပ္မ်ားကုိ ေဝဖန္တယ္ဆုိတာ မၾကားရသေလာက္ နည္းပါးသြားပါၿပီ။ (ေမးခြန္းေမးသူ ဦးတင္ေမာင္ဝင္းရဲ႕ အႀကံျပဳခ်က္ကုိ လက္ခံသြားေလသလားေတာ့မသိ။) သူမအေနနဲ႔ လူသိရွင္ၾကားထုတ္ျပန္သမွ်ဟာလည္း အိတ္ဖြင့္ေပးစာ၊ ပန္ၾကားလႊာ၊ တုိက္တြန္းခ်က္ အဆင့္မွ်သာ က်န္ေတာ့တာကုိ သတိျပဳမိပါတယ္။ ဒါဟာ လက္ရွိအစုိးရလုပ္သမွ်မွာ ေဝဖန္စရာမရွိေတာ့ေလာက္ေအာင္ အဖက္ဖက္က ေကာင္းမြန္တုိးတက္ေနတာေၾကာင့္ မေဝဖန္ေတာ့တာလုိ႔ ထင္ႏုိင္စရာအေၾကာင္းေတာ့ လုံးဝမရွိပါဘူး။ ဒီကေန႔ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ျပႆနာအရပ္ရပ္နဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္မွာ၊ ဂ်ာနယ္မ်ားေပၚမွာ နာမည္ရင္းနဲ႔ ေရးသားေနတဲ့ ႏုိင္ငံေရးသမားမဟုတ္တဲ့ ျပည္တြင္းက (ဆရာဝန္၊ သတင္းသမား၊ ဇာတ္ၫႊန္းေရးသူ၊ ကဗ်ာေရးသူ၊ စာေရးဆရာ) စတဲ့ကေလာင္ရွင္မ်ားရဲ႕ ေဝဖန္ခ်က္မ်ားကေတာင္ အေတာ္ေလးပုိမုိျပင္းထန္ၿပီး ခ်က္က်လက္က်ရွိလွတာကုိ ေတြ႕ရပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ လက္ရွိအစုိးရအေပၚ ေဝဖန္မႈေတြကုိ မေတြ႕ရတာ ၾကာခဲ့ပါၿပီ။ ဘယ္လုိေႏွာင္ႀကဳိးမ်ဳိးက သူမကုိ တုပ္ေႏွာင္ထားတဲ့အတြက္ ယခုလုိ ပြင္ပြင့္လင္းလင္း ေဝဖန္ရန္ ဝန္ေလးေနသလဲဆုိတာကုိ ကာယကံရွင္ျဖစ္တဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သာလွ်င္ သိႏုိင္မွာပါ။ က်ေနာ္တုိ႔အေနနဲ႕ကေတာ့ မွန္းဆစိတ္ကူးၾကည့္႐ုံသာ တတ္ႏုိင္ပါတယ္။

တခါ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ လက္ရွိအစုိးရတုိ႔ရဲ႕ “မတူတာေတြဖယ္ထား၊ တူတာေတြ ေပါင္းလုပ္ၾကမယ္” ဆုိတဲ့ အခ်က္ကလည္း စဥ္းစားစရာပါ။ အတုိက္အခံႏုိင္ငံေရးပါတီနဲ႔ အာဏာရအစုိးရတစ္ရပ္အၾကား တုိးတက္မႈတစုံတရာရရွိေရးအတြက္ တူတာေတြ ေပါင္းလုပ္ၾကမယ္ဆုိတာကေတာ့ ေယဘုယ် လက္ခံႏုိင္ဖြယ္ရွိပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္ မတူတာေတြ ေဘးဖယ္ထားဆုိတဲ့ မူအရ ျပည္သူလူထုအက်ဳိးစီးပြားအတြက္ ေျပာသင့္ေျပာထုိက္တာေတြ၊ ေဝဖန္သင့္ေဝဖန္ထုိက္တာေတြကုိေတာင္ ဘာမွ ထုတ္ေဖာ္မေျပာေတာ့ဘဲ ေရငုံႏႈတ္ပိတ္ၿပီး မ်ဳိခ်ေနရမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဒါဟာ ဒီမုိကေရစီစနစ္ကုိ သြားေနတာမွ ဟုတ္ရဲ႕လားလုိ႔ သံသယျဖစ္စရာပါ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အတိတ္က ေရးခဲ့တဲ့၊ ေျပာခဲ့တဲ့ သေဘာတရားေတြနဲ႔လည္း ေျဖာင့္ေျဖာင့္ႀကီး ဆန္႔က်င္ေနပါတယ္။

ေနာက္ဆုံးအေနနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ (ကမၻာဒီမုိကေရစီေန႔ အခမ္းအနားမွာ) ေျပာၾကားသြားတဲ့ “ျမန္မာႏုိင္ငံဟာ ေျပာင္းလဲႏုိင္တဲ့ အေျခအေနကုိ ေရာက္ရွိေနၿပီ” ဆုိတဲ့ စကားနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ပါ။ ဒီစကားဟာ ဒီအခ်ိန္မွာ ေျပာဖုိ႔ အင္မတန္ေစာလြန္းေသးတယ္လုိ႔ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ယူဆပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ဒီအစုိးရဟာ (အရင္က စစ္အစုိးရ၊ ယခု အရပ္ဝတ္အစုိးရ)ဟာ သူတုိ႔ရဲ႕ ကတိစကားေတြကုိ အႀကိမ္ႀကိမ္ မ်က္ႏွာေျပာင္ေျပာင္နဲ႔ ခ်ဳိးေဖာက္ေလ့ရွိတဲ့ အစုိးရ ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ပါပဲ။

ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ရင္ ၂၀၀၂ခုႏွစ္၊ ေမလက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ျပန္လြတ္လာခဲ့တဲ့ေနာက္ပုိင္းမွာ စစ္အစုိးရနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အၾကား ေဆြးေႏြးပြဲေတြ ျဖစ္ေျမာက္ခဲ့ၿပီး ယုံၾကည္မႈတည္ေဆာက္ဆဲကာလေတြကုိ ႀကဳံေတြ႕ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဝီကီပီဒီယားက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ စာမ်က္ႏွာမွာ Aung San Suu Kyi proclaimed "a new dawn for the country". “တုိင္းျပည္အတြက္ အ႐ုဏ္သစ္က်င္းပါၿပီ” ဆုိတဲ့ စကားကုိ အဲဒီ ၂၀၀၂ ကာလမ်ားဆီက လည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေျပာခဲ့ဖူးတယ္လုိ႔ ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲသည္ေဆြးေႏြးပြဲပ်က္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ဒီပဲယင္းအေရးအခင္းအၿပီးမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အက်ယ္ခ်ဳပ္သာ ျပန္က်ခံခဲ့ေပမယ့္ အဲဒီတုန္းက ဘာေတြေဆြးေႏြးခဲ့သလဲဆုိတာ ျပည္သူမ်ားအေနနဲ႔ ယခုအခ်ိန္အထိ ေရေရရာရာ သိရွိခြင့္မရခဲ့ပါဘူး။

တဖက္မွာလည္း ျမန္မာစစ္အစုိးရအေနနဲ႔ အမွန္တကယ္ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲလုိတဲ့ အရိပ္အေယာင္ေတြကုိ အေကာင္အထည္အျဖစ္ သိသာထင္ရွားစြာ ေဖာ္ေဆာင္ျပျခင္း မရွိေသးတာကုိ ေတြ႕ရပါတယ္။ အီလက္ထရြန္းနစ္ဥပေဒဆုိတာနဲ႔ ေထာင္ဒဏ္ႏွစ္ရွည္ေတြ ခ်ဆဲ။ လယ္သမားေတြရဲ႕ လယ္ေတြ၊ ရာဘာၿခံေတြကုိ မတရားသိမ္းယူေနဆဲ။ တုိင္းရင္းသားေတြကို ထုိးစစ္ဆင္ႏႊဲဆဲ။ တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြ အပါအဝင္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြကုိ ဆက္လက္ေထာင္ခ်ထားဆဲ။ စာေပစိစစ္ေရးနဲ႔ သတင္းစာနယ္ဇင္း လြတ္လပ္ခြင့္ကုိ ထိန္းခ်ဳပ္ထားဆဲ။

ဒီလုိအေျခအေနေတြမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေျပာတဲ့ “ေျပာင္းလဲႏုိင္တဲ့အေျခအေနကုိ ေရာက္ေနၿပီ” ဆုိတဲ့အေပၚ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ေတာ့ ယုံၾကည္ရန္ အင္မတန္ခဲယဥ္းေနပါတယ္။ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္က စီအီးစီ အဖြဲ႕ဝင္ ဦးဝင္းတင္ကေတာင္ “မယုံၾကည္ႏုိင္တဲ့သူေတြထဲမွာ က်ေနာ္တုိ႔ေတာင္ပါမလားမသိဘူး” ဆုိတဲ့သေဘာမ်ဳိး ေတြ႕ဆုံေမးျမန္းခန္းတခုမွာ ေျပာသြားပါတယ္။ သူက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိေတာင္ ေျခစုံပစ္ၿပီး ယုံလုိက္သူ လုိ႔ ဆုိပါတယ္။

ဒါေပမယ့္လည္း ၂၃ ႏွစ္လုံးလုံး ဒုကၡအဝဝကုိ ခါးစည္းခံခဲ့ၾကရၿပီး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြဆုိတာမ်ဳိးကုိ အိပ္မက္ထဲမွာေတာင္ မထားဝံ့ၾကသူေတြအဖုိ႔မွာေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေျပာလုိက္တဲ့ “ေျပာင္းလဲႏုိင္တဲ့ အေျခအေန”ဆုိတာ ေရနစ္ေနသူေတြအတြက္ လွမ္းဆြဲလုိက္စရာ ေကာက္႐ုိးေလးတမွ်င္လုိ၊ ပိန္းပိတ္ေအာင္ေမွာင္ေနတဲ့ ဒုကၡအေမွာင္ထုႀကီးထဲကုိ လက္ကနဲ က်ေရာက္လာတဲ့ အလင္းေရာင္တန္းကေလးလုိ အင္မတန္မွ စုံမွိတ္ၿပီး အားျပဳလုိက္ခ်င္ေအာင္ ဆြဲေဆာင္မႈရွိလွတာကုိ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ နားလည္ခံစားၾကည့္လုိ႔ ရပါတယ္။

က်ေနာ့္အေနနဲ႔ကေတာ့ ယုံခ်င္ေပမယ့္လည္း မယုံရဲဘူးလုိ႔ဘဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ “Those who do not remember the past are condemned to repeat it” ဆုိတဲ့ စကားလည္း ရွိတယ္မဟုတ္လား။ ျမန္မာလုိေတာ့ “အတိတ္ကုိ မမွတ္မိေတာ့တဲ့သူေတြဟာ အတိတ္က အမွားေတြကုိ ထပ္လုပ္မိဖုိ႔ က်ိန္စာသင့္ခံေနရသူမ်ားသာျဖစ္တယ္” ဆုိတဲ့သေဘာ။ အခုလည္း အျဖစ္အပ်က္ေတြက လြန္ခဲ့တဲ့ ကုိးႏွစ္ေလာက္ကလုိပဲ ဆင္ဆင္တူေနတာမုိ႔ သမုိင္းဘီးတပတ္လည္ျပန္လည္လာတယ္လုိ႔မ်ား ဆုိရမလားမသိ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သမုိင္းဘီးတပတ္လည္တယ္ဆုိလုိ႔ က်ေနာ္ႏွစ္သက္တဲ့ ABBA အဖြဲ႕ရဲ႕ Waterloo ဆုိတဲ့ သီခ်င္းလက္ေဆာင္ေလးနဲ႔ပဲ ဒီပုိ႔စ္ကုိ နိဂုံးခ်ဳပ္လုိက္ပါတယ္။

"Waterloo"

My my, at waterloo napoleon did surrender
Oh yeah, and I have met my destiny in quite a similar way
The history book on the shelf
Is always repeating itself

Waterloo - I was defeated, you won the war
Waterloo - promise to love you for ever more
Waterloo - couldn’t escape if I wanted to
Waterloo - knowing my fate is to be with you
Waterloo - finally facing my waterloo

My my, I tried to hold you back but you were stronger
Oh yeah, and now it seems my only chance is giving up the fight
And how could I ever refuse
I feel like I win when I lose

Waterloo - I was defeated, you won the war
Waterloo - promise to love you for ever more
Waterloo - couldn’t escape if I wanted to
Waterloo - knowing my fate is to be with you

And how could I ever refuse
I feel like I win when I lose

Waterloo - I was defeated, you won the war
Waterloo - promise to love you for ever more
Waterloo - couldn’t escape if I wanted to
Waterloo - knowing my fate is to be with you
Waterloo - finally facing my waterloo

ျမက္ႏႈတ္သူမ်ားႏွင့္ တဘဝတာ

လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၂၃ ႏွစ္ေလာက္က အသက္ ၄၂ အရြယ္ရွိၿပီ ျဖစ္တဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တေယာက္ ျမန္မာျပည္ကုိ ျပန္လာခုိက္ ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံႀကီးနဲ႔ ႀကဳံႀကဳိက္ၿပီး ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးနယ္ပယ္ထဲကုိ စတင္ဝင္ေရာက္လာပါတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္က ႏုိင္ငံေတာ္ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားမႈတည္ေဆာက္ေရးအဖြဲ႕ (နဝတ) ဆုိတဲ့ စစ္အစုိးရမွာ ပါဝင္တဲ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြရဲ႕ (ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ ေစာင္းပါးရိပ္ျခည္ ေျပာတတ္တဲ့) လက္သုံးစကားက “ႏုိင္ငံအတြက္ ျမက္ကေလး တပင္ေတာင္ ႏႈတ္မေပးခဲ့ဘူးတဲ့သူက ႏုိင္ငံေရးမွာ ပါဝင္ပတ္သက္ခ်င္လုိ႔ ရမလား” ဆုိတဲ့ စကားမ်ဳိးေတြ ပါပဲ။ ဒီစကားမ်ဳိးကုိ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြ သုံးစြဲတာ အံ့ၾသစရာေတာ့ မရွိလွပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြအပါအဝင္ အရာရွိအရာခံ အၾကပ္စစ္သည္ အခ်ဳိ႕ဟာ ႏုိင္ငံကုိ သူတုိ႔သာ အခ်စ္ဆုံး။ သူတုိ႔သာ အေပးဆပ္ဆုံးလူေတြလုိ႔ ယူဆထားၾကသူေတြ ျဖစ္ေနလုိ႔ပါ။ လမ္းေဘးက ေႂကြးေၾကာ္သံဆုိင္းပုဒ္ႀကီးေတြကုိ ၾကည့္လုိက္ပါ။ ေရဒီယုိ၊ တီဗီေတြမွာ နားေထာင္ၾကည့္လုိက္ပါ။ “အသက္ေသြးေခၽြး၊ စဥ္မေႏွး၊ ေပးဆက္သည္မွာ တပ္မေတာ္ပါ” ဆုိတဲ့ ေဆာင္ပုဒ္က သူတုိ႔ရဲ႕ ခံယူခ်က္ကုိ အထင္းသားေဖာ္ျပေနပါတယ္။

ျမန္မာ့အသံ စစ္သည္တုိ႔လုိရာ က႑မွာ မၾကာခဏထုတ္လႊင့္တတ္တဲ့ ရီရီခင္ရဲ႕ သီခ်င္းတပုဒ္ရွိပါတယ္။ သီခ်င္းအဓိပၸါယ္က… ဟုိးပင္ယံအျမင့္မွာ ငြားငြားစြင့္စြင့္၊ ႂကြားႂကြားဝင့္ဝင့္ ပြင့္ေနၿပီး ေလယူရာ ေမႊးရနဲ႔ေတြဆင္ေနတဲ့ လွ်မ္းတင့္တဲ့ ပန္းပြင့္ေငြသဇင္တခက္ ရွိတယ္ေပါ႔။ အဲဒီ ေငြသဇင္ကုိ…. တံခ်ဴရွင္ တဦးဦးက ဓနဂုဏ္၊ အလွဂုဏ္၊ ပညာဂုဏ္ႂကြယ္တယ္ဆုိၿပီး လာခ်ဴခဲ့ရင္ ကုိယ့္လူတုိ႔ေရ…. ရလိမ့္မယ္လုိ႔ မထင္နဲ႔…. လြမ္းလ်က္သာေစာ ေမာတာသာ အဖတ္တင္သြားမယ္ဆုိတဲ့သေဘာ ေရးစပ္ထားတယ္။ ဒါေပမယ့္ သီခ်င္းအဆုံးမွာေတာ့ အဲဒီေငြသဇင္က…

"ဗမာ့သားေကာင္းသာျဖစ္ပေစ….ဗမာ့သားေကာင္းသာ ျဖစ္ပေစ…..တံခ်ဴေတြေတာင္ ေဆာင္ဖုိ႔မလုိပါရွင္…. ဆီးႀကဳိလွည့္…. ဆင့္ကာ ဝင့္ကာ… ေႂကြက်လာမယ္ရွင္"….တဲ့။ ဗမာ့သားေကာင္းဇာနည္ စစ္သားႀကီးသာျဖစ္လုိ႔ကေတာ့ ေငြသဇင္က ပင္ျမင့္ထက္ကေန ေအာ္တုိမက္တစ္ ေႂကြက်လာေပးမယ္ ဆုိတဲ့ သေဘာေပါ႔။

ဒီသီခ်င္းကုိ စစ္ဗုိလ္စစ္သားေတြ အေတာ္ႀကဳိက္ပုံရတယ္။ ဗမာ့သားေကာင္းတုိ႔၊ သားေကာင္းဇာနည္ဆုိတဲ့ ေဝါဟာရေတြကုိ သူတုိ႔ ေမာင္ပုိင္စီးထားတာကုိး။ ဒီေတာ့လည္း ဒီသီခ်င္းကုိ စစ္အစုိးရ တက္လာကာစ အခ်ိန္က ေရဒီယိုနဲ႔ တီဗီမွာ မၾကားခ်င္ မျမင္ခ်င္အဆုံး။

ေအးေလ…. သူတုိ႔မေျပာနဲ႔။ ငယ္ငယ္က စစ္ဗုိလ္စစ္သားေတြကုိမွ သူရဲေကာင္းထင္မိတဲ့ က်ေနာ္ေတာင္ တုိင္းျပည္အတြက္ ေပးဆပ္ခ်င္လြန္းလုိ႔ ဆယ္တန္းေအာင္ရင္ စစ္တကၠသုိလ္တက္မယ္လုိ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ႀကီး ထားခဲ့ဘူးပါတယ္။ ငယ္ငယ္ကဆုိရင္ ရြာမွာ အလွဴခံ အသံခ်ဲ႕စက္က ဖြင့္တဲ့ “စစ္သားႀကီးလုပ္မယ္၊ တုိင္းျပည္အႏၱရာယ္ ရန္စြယ္မ်ားကုိ၊ တြန္းလွန္ၿဖဳိဖ်က္ တြန္းလွန္ၿဖဳိဖ်က္မယ္” ဆုိတဲ့ သီခ်င္းမ်ားလာရင္ လုိက္ဆုိရတာ အေမာပါပဲ။

ဒါေတြဟာ ဒီကေန႔ အေတြးအျမင္၊ အယူအဆနဲ႔ ၾကည့္လုိက္ရင္ ရယ္စရာႀကီးပါ။ စစ္တပ္ထဲဝင္မွ တုိင္းျပည္နဲ႔ လူမ်ဳိးကုိ ခ်စ္တယ္ဆုိတဲ့ အေတြးအေခၚဟာလည္း အင္မတန္ တိမ္တဲ့အေတြးအေခၚ အယူအဆ ဆုိတာကုိ အရြယ္ေရာက္သူလူတုိင္းက နားလည္သေဘာေပါက္ေနၾကပါၿပီ။ အထူးသျဖင့္ စစ္အစုိးရအဆက္ဆက္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြ နဲ႔ သူတုိ႔ရဲ႕ အေပါင္းပါေတြ အက်င့္ပ်က္ၿပီး တုိင္းျပည္ကုိ လက္ၫႇဳိးထုိး ေရာင္းစား ဖ်က္ဆီးေနတာ ျမင္ရတဲ့အခါ သူတုိ႔ရဲ႕ လုပ္ရပ္ကုိ ပုိလုိ႔ေတာင္ ေအာ့ႏွလုံးနာေနၾကပါေသးတယ္။

ဒီလုိနဲ႔ ရွစ္ေလးလုံး အေရးေတာ္ပုံႀကီး ၿပီးဆုံးလုိ႔ ႏွစ္ေပါင္း ၂၃ ေလာက္ၾကာလာခဲ့တဲ့အခ်ိန္မွာ ေစာေစာက ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြရဲ႕ လက္သုံးစကားျဖစ္တဲ့ “တုိင္းျပည္အတြက္ ျမက္ကေလး တပင္ေတာင္ ႏႈတ္ေပးဘူးလုိ႔လား” ဆုိတဲ့ အဓိပၸါယ္မ်ဳိး ထြက္တဲ့ စကားေတြကုိ မထင္မွတ္တဲ့ ေနရာက ၾကားလာရျပန္ပါတယ္။

ဒီတခါ ေမးၾကတာက စစ္အစုိးရကုိ ဆန္႔က်င္သူ အတုိက္အခံေတာ္လွန္ေရးသမားလုိ႔ အမည္ခံထားၾကသူ လူေတြထဲက မႏူးမနပ္ေတြက ေမးၾကတာပါဗ်ား။ (မႏူးမနပ္လုိ႔ ေရးရတာက ရင့္က်က္တဲ့သူေတြကေတာ့ ဘယ္တုန္းကမွ အဲသည္လုိ မေျပာၾကလုိ႔ပါ။) အတုိက္အခံေတြရဲ႕ လုပ္ရပ္နဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ ေဝဖန္မိရင္၊ သူတုိ႔ေလးစားတဲ့ ေခါင္းေဆာင္တေယာက္ရဲ႕ လုပ္ရပ္ကုိ ေဝဖန္မိရင္၊ သူတုိ႔နဲ႔ သေဘာအျမင္မတူညီတာကုိ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆုိမိရင္ “မင္းက ႏုိင္ငံအတြက္ ဘယ္ေလာက္ေပးဆပ္ခဲ့လုိ႔လဲ၊ မင္းဘယ္ေလာက္ ေပးဆပ္ခဲ့လုိ႔ ဝင္ေျပာရတာလဲ” ဆုိတဲ့ စကားမ်ဳိးေတြ၊ ဘေလာ့ဂ္ကြန္မင့္ေတြ မၾကာခဏ ၾကားရ ဖတ္ရတတ္ပါတယ္။

အဓိပၸါယ္က တုိင္းျပည္အတြက္ တစုံတရာ မေပးဆပ္ခဲ့ရင္ ဝင္ေျပာပုိင္ခြင့္မရွိဘူး၊ အသာ ပါးစပ္ပိတ္ထား။ ေပးဆပ္ခဲ့သူကသာ ပုိမုိေျပာဆုိပုိင္ခြင့္ရွိတယ္ဆုိတဲ့ သေဘာေလလားေတာ့ မသိဘူး။ ဒီလုိသေဘာနဲ႔ ေျပာတာသာ မွန္ခဲ့ရင္ အဲဒီ အယူအဆဟာ အင္မတန္ ခၽြတ္ေခ်ာ္မွားယြင္း တိမ္းေစာင္းေနတဲ့ အယူအဆလုိ႔ ျမင္မိပါတယ္။

လူတစ္ေယာက္ဟာ အႏွစ္ေလးဆယ္ေလာက္ ေခါင္းၿမီးၿခဳံအိပ္ေပ်ာ္ေနခဲ့ေစဦးေတာ့…. (ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေတာင္ ၄၂ ႏွစ္ အရြယ္ေရာက္မွ ႏုိင္ငံေရးထဲ စၿပီး ပါဝင္ပတ္သက္ခဲ့တာကုိ သတိျပဳပါ။) သူတေရးလန္႔ႏုိးလာတဲ့အခ်ိန္မွာ သူတုိင္းျပည္မွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတာေတြကုိ သူျမင္တဲ့အေလ်ာက္ သူ႕အယူအဆကုိ ႏုိင္ငံသားတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆုိပုိင္ခြင့္ရွိပါတယ္။ အဲဒါဟာ ကုလသမဂၢ လူ႕အခြင့္အေရးေၾကညာစာတမ္းမွာ ပါဝင္တဲ့ လြတ္လပ္စြာ ထုတ္ေဖာ္ပုိင္ခြင့္၊ ေျပာဆုိပုိင္ခြင့္ပါပဲ။

သူေျပာတာ မွားခ်င္မွားမယ္။ မွန္ခ်င္မွန္မယ္။ သူေျပာတာမွားရင္ သူ႕ကုိ ျပန္ၿပီး ေဝဖန္လုိ႔ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ႕ရဲ႕ ေျပာဆုိပုိင္ခြင့္ကုိ ပိတ္ပင္လုိ႔ မရသလုိ သူ႕မွာ မေပးဆပ္ခဲ့လုိ႔ ေျပာဆုိပုိင္ခြင့္မရွိဘူးဆုိတာ လုံးလုံး မဟုတ္ပါဘူး။ လူတုိင္းမွာ တန္းတူရည္တူ ေျပာဆုိပုိင္ခြင့္ရွိပါတယ္။ ဒါကုိ လူ႕အခြင့္အေရးအတြက္ ေတာင္းဆုိ တုိက္ပြဲဝင္ေနၾကသူေတြက ပုိလုိ႔ေတာင္ သေဘာေပါက္သင့္ပါေသးတယ္။

လြတ္လပ္တဲ့ႏုိင္ငံေတြ၊ လူ႕အခြင့္အေရးနဲ႔ လြတ္လပ္မႈကုိ အသားက်ေနတဲ့ ႏုိင္ငံေတြမွာ ဒီလုိေမးခြန္းမ်ဳိးကုိ ဘယ္သူမွ မေမးၾကေတာ့ပါဘူး။ လူထုက တင္ေျမႇာက္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ကုိလည္း သာမန္လူကစလုိ႔ Talk Show Host ေတြအဆုံး လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေဝဖန္ေနၾကတာဟာ အဆန္းတၾကယ္ကိစၥမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။

ေနာက္ၿပီး “ေပးဆပ္တယ္၊ စြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံတယ္” ဆုိတဲ့ စကားနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ေျပာစရာေတြရွိပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကေတာ့ သူ႕အေနနဲ႔ “ေပးဆပ္ေနရတယ္၊ စြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံေနရတယ္လုိ႔ မေျပာခ်င္ပါဘူး။ ဒီလမ္းကုိ သူေလွ်ာက္တာဟာ သူ႕ေရြးခ်ယ္မႈ” လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ သူ႕စကားကုိ က်ေနာ္ လုံးဝသေဘာတူပါတယ္။ ဒီကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ တခါက ပုိ႔စ္တင္ဖူးပါတယ္။ အခု ဒီအေၾကာင္းနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ပဲ က်ေနာ့္အယူအဆကုိ နည္းနည္း ထပ္ေျပာခ်င္ပါေသးတယ္။

စစ္အစုိးရလက္ထက္မွာ အင္မတန္ တင္းၾကပ္ဖိႏွိပ္တဲ့အေလ်ာက္ စစ္အစုိးရကုိ ဆန္႔က်င္တဲ့ ႏုိင္ငံေရးလုပ္ရင္း ေထာင္တန္း ႏွစ္ရွည္လမ်ား က်သြားၾကတဲ့သူေတြ ရွိေနပါတယ္။ သူတုိ႔ရဲ႕ မတရားအက်ဥ္းက်ခံေနရမႈကို က်ေနာ္စာနာပါတယ္။ စစ္အစုိးရရဲ႕ မတရားမႈကိုလည္း က်ေနာ္ ကန္႔ကြက္႐ႈတ္ခ်ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီလုိ အက်ဥ္းက်ခံေနရတဲ့သူတေယာက္ ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္လာတဲ့အခါ အဲဒီလုိ အက်ဥ္းက်ခံခဲ့ရတာကုိ သူ႕ရဲ႕ ေပးဆပ္မႈ တခုသဖြယ္ က်ေနာ့္ကုိ လာေျပာခဲ့ရင္ က်ေနာ္ အသိအမွတ္ ျပဳခ်င္မွျပဳမယ္။ အက်ဥ္းက်ခံခဲ့ရတာသက္သက္နဲ႔ေတာ့ က်ေနာ့္ရဲ႕ ေထာက္ခံမႈ၊ ေလးစားမႈကုိ အလုိအေလ်ာက္ ရမွာမဟုတ္။ သူ႕ရဲ႕ အယူအဆ၊ ရပ္တည္ခ်က္၊ ကုိယ္က်င့္တရား စတာေတြအေပၚမွာ က်ေနာ့္စံႏႈန္းနဲ႔ ကုိက္ညီပါမွ က်ေနာ့္ရဲ႕ ေလးစားမႈနဲ႔ ေထာက္ခံမႈကုိ ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေတြကုိ ဘာေၾကာင့္ေရးရသလဲဆုိရင္ အခ်ဳပ္ေထာင္က ထြက္လာဖူးတဲ့ အခ်ဳိ႕ေသာႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြဟာ သူတုိ႔ရဲ႕ ေထာင္ထြက္လက္မွတ္ႀကီးေတြကုိ သူတုိ႔ ေပးဆပ္မႈရဲ႕ သက္ေသသကၠာယႀကီးတခုလုိ လူေတြ႕တာနဲ႔ ထုတ္ ထုတ္ ျပတတ္ၾကပါတယ္။ သူမ်ားေတြေတာ့မသိ။ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ကေတာ့ အဲသည္လုိ ထုတ္ျပလုိက္တာနဲ႔တၿပဳိင္နက္ အဲဒီလူအေပၚမွာ အထင္ႀကီးစိတ္ဟာ တဝက္ေလာက္ ေလ်ာ့က်သြားပါတယ္။ ပုိဆုိးတာက က်ေနာ္ႀကဳံခဲ့ဖူးတဲ့ အဲသည္လုိ လူမ်ဳိးေတြဟာ ခဏေစာင့္ၾကည့္လုိက္တာနဲ႔ ႏုိင္ငံေရးသိကၡာမရွိတဲ့ လုပ္ရပ္ေတြ ေလွ်ာက္လုပ္တာကုိ ေတြ႕ျမင္ရေတာ့တာပါပဲ။ (စကၤာပူမွာ ေနထုိင္စဥ္အတြင္း သုံးေယာက္ေလာက္ လူကုိယ္တုိင္ေတြ႕ဖူးတယ္။) ဒီလူမ်ဳိးေတြကုိေတာ့ ေထာင္ထဲမွာ အႏွစ္ ၂၀ ေနခဲ့လည္း သူမတရား ေထာင္အခ်ခံခဲ့ရတာအတြက္ စာနာ၊ ဂ႐ုဏာသက္မိတာ၊ စစ္အစုိးရရဲ႕ မတရားမႈကုိ ႐ႈတ္ခ်တာမိကလြဲလုိ႔ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ သူ႕ကုိ ေလးစားအသိအမွတ္ျပဳဖုိ႔၊ ေခါင္းေဆာင္တင္မိဖုိ႔ရန္ အင္မတန္ ခဲယဥ္းပါတယ္။

ဘယ္လုိလူမ်ဳိးကုိမဆုိ လက္ရွိ အခ်ိန္အတြက္ေတာ့ သူ႕ရဲ႕ လက္ရွိလုပ္ရပ္ကုိ ၾကည့္ၿပီး ကုိယ့္စံႏႈန္းနဲ႔ ခ်ိန္ထုိးဆုံးျဖတ္ပါတယ္။ ေကာင္းတာလုပ္ရင္ အဲဒီေကာင္းတဲ့လုပ္ရပ္အတြက္ ေထာက္ခံမယ္။ က်ေနာ့္စံနဲ႔ မကုိက္ညီတာကုိ ေတြ႕ရင္ မေထာက္ခံဘူး။ ေဝဖန္သင့္တယ္ထင္ရင္ ေဝဖန္မယ္။

လူတေယာက္ကုိ တခါ ေထာက္ခံဘူးတာနဲ႔ ရာသက္ပန္ ဘာလုပ္လုပ္ ေထာက္ခံသြားမွာ မဟုတ္သလုိ၊ တခါ ဆန္႔က်င္ဖူးတာနဲ႔ တသက္လုံး ဘာလုပ္လုပ္ ဆန္႔က်င္သြားမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဥပမာ… မုိးသီးဇြန္ကုိဆုိရင္ က်ေနာ္မေထာက္ခံတဲ့ အပုိင္းေတြရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူလုပ္သမွ်ကုိ လုိက္ ဆန္႔က်င္ေနတာမဟုတ္ဘူး။ မုိးသီးဇြန္ေရးထားတဲ့ “နာခံမႈကုိ ဆန္းစစ္ျခင္း” ဆုိတဲ့ စာအုပ္ကုိ က်ေနာ္အင္မတန္ႏွစ္ၿခဳိက္တဲ့အတြက္ ဘေလာ့ဂ္ေဘးမွာေတာင္ လင့္ခ္တင္ထားေပးပါေသးတယ္။ အလားတူ ထြန္းေအာင္ေက်ာ္ရဲ႕ ေဆာင္းပါးကုိ ႀကဳိက္ႏွစ္သက္လုိ႔ ဘေလာ့ဂ္မွာ ေဖာ္ျပေပးလုိက္ေပမယ့္ ထြန္းေအာင္ေက်ာ္ လုပ္သမွ်ကုိ အကုန္လုိက္ေထာက္ခံေနမွာ မဟုတ္ပါဘူး။

သတိရလုိ႔ ေျပာရရင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ တခါက ေျပာခဲ့ဘူးတာေလးရွိတယ္။ “အန္တီတုိ႔က ထာဝရလူဆုိး၊ ထာဝရလူေကာင္းဆုိတာကုိ မယုံၾကည္ဘူး။ ျပဳျပင္လုိ႔ မရေသးတာပဲ ရွိတယ္” (စကားလုံး အတိအက်ေတာ့ မဟုတ္)။ ဒီစကားကုိ က်ေနာ္ ႏွစ္သက္လက္ခံတယ္။

တခ်ဳိ႕ လူေကာင္းဆုိတဲ့လူေတြေတာင္ တဒဂၤ အခုိက္အတန္႔ေလးမွာ စိတ္မထိန္းႏုိင္တဲ့အတြက္ လူသတ္မႈလုိ ႀကီးမားတဲ့ ရာဇဝတ္မႈႀကီးေတြ က်ဴးလြန္မိတတ္တဲ့ ဥပမာေတြ ရွိေနပါတယ္။ အလားတူ တသက္လုံးဆုိးလာတဲ့ လူဆုိးေပမယ့္ တခါတေလမွ အင္မတန္ေကာင္းတဲ့လုပ္ရပ္ကုိ လုပ္သြားတဲ့ ဥပမာေတြလည္း ရွိေနျပန္တယ္။

ဒီေတာ့ လူတေယာက္ဟာ လူဆုိးျဖစ္တဲ့အတြက္ သူဘာလုပ္လုပ္ ဆုိးမွာပဲ၊ အၿမဲလူဆုိးလုိ႔ သတ္မွတ္ထားရင္ နည္းလမ္းက်မယ္မထင္ဘူး။ ျဖစ္သင့္တာက လူဆုိးျဖစ္ေစ၊ လူေကာင္းျဖစ္ေစ သူရဲ႕ လက္ရွိလုပ္ေနတဲ့ လုပ္ရပ္ကုိ ခ်ီးမြန္းစရာရွိရင္ ခ်ီးမြန္းမယ္။ ေဝဖန္စရာရွိရင္ ေဝဖန္မယ္။ ႐ႈတ္ခ်စရာရွိရင္ ႐ႈတ္ခ်မယ္။ ဒါဟာ ပုဂၢဳိလ္ကုိမၾကည့္ဘဲ တရားကုိ ၾကည့္တဲ့သေဘာ။ ပုဂၢဳိလ္ကုိ မခင္ဘဲ တရားကုိ မင္တဲ့သေဘာ။ ဒီလုိမွ မဟုတ္ရင္ ပုဂၢဳိလ္စြဲနဲ႔ ဆုံးျဖတ္တာေၾကာင့္ အဂတိတရားမကင္းဘဲ မွားမွားယြင္းယြင္း ဆုံးျဖတ္မိဖုိ႔ အခြင့္အလမ္း ပုိမ်ားတတ္ပါတယ္။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္…. ဒီဘဝမွာေတာ့ “တုိင္းျပည္အတြက္ ျမက္တပင္ႏႈတ္ေပးဖူးရဲ႕လား”လုိ႔ ေမးျမန္းတတ္တဲ့ ျမက္ႏႈတ္သမားမ်ားကုိ ေရွာင္လႊဲခ်င္လုိ႔မရ လူျဖစ္တုန္းအခုိက္ ႀကဳံႀကဳိက္ရဦးမွာပါပဲ။

ကုိေပါ။
စက္တင္ဘာ ၁၃၊ ၂၀၁၁။

လမ္းျပၾကယ္၏ ႏႈိးေဆာ္စာ

(လမ္းျပၾကယ္စာၾကည့္တုိက္(စကၤာပူ)၏ ႏႈိးေဆာ္စာကုိ မူရင္းအတုိင္း တင္ျပပါသည္။)

စကၤာပူေရာက္ ဧရာဝတီခ်စ္သူအေပါင္းတို႔ခင္ဗ်ား

က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္အစျပဳ၍ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္အဆံုးသတ္ၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံသားတို႔တို႔သာပိုင္ဆိုင္ေသာ ကြၽႏု္ပ္တို႔မိခင္ ဧရာဝတီျမစ္ႀကီးသည္ ေသေလာက္ေအာင္လည္ၿမိဳညွစ္ျခင္းကို စတင္ခံေနရၿပီ ျဖစ္ပါသည္။

ေမခ၊ မလိခ ႏွင့္ ဧရာဝတီကိုျဖတ္ပတ္၍ ဆည္ ၇ခု ေဆာက္လုပ္ေနၿပီးျဖစ္သည္။ (ရရွိလာေသာလွ်ပ္စစ္ဓါတ္အား၏ ၉၉% ကို တ႐ုတ္ျပည္သို႔တင္ပို႔မည္ျဖစ္သည္) ထိုဆည္မ်ားၿပီးသြားပါက ဧရာဝတီ၏ ေဗဒင္ေမးစရာ၊ ေလ့လာေရးျပဳလုပ္ေနရန္ပင္မလိုေတာ့ပါ၊ အေႏွးနဲ႔ အျမန္ေသဆံုးျခင္းသို႔ ေရာက္ရေတာ့မည္သာျဖစ္သည္။ တ႐ုတ္ျပည္က ျမစ္ဝါျမစ္ဟာ က်ေနာ္တို႔အတြက္ အေၾကာင္းဆံုး ဥပမာျဖစ္မယ္လို႔ထင္ပါတယ္။ ျမစ္ဝါျမစ္သာမက ယခု ဗီယက္နမ္၏ အျဖစ္ကိုလည္း ေလ့လာေစလိုပါသည္။ မဲေခါင္ျမစ္ဝကြၽန္ေပၚေဒသကို ပိုင္ဆိုင္ၿပီး ကမၻာ့ဆန္အတြက္ဆံုးႏိုင္ငံတခု- ယခု မဲေခၚျမစ္ေရနည္းလာမႈေၾကာင့္ ေရခ်ိဳ ေရငံမွ်ေျခပ်က္ၿပီး ေရငံပိုမိုဝင္ေရာက္လာမႈေၾကာင့္ စပါးစိုက္ ဧကမ်ားစြာ ထာဝရပ်က္စီးသြားခဲ့ပါၿပီ။

ျမစ္ဆံုဆည္စီမံကိန္းၿပီးလွ်င္ ျမစ္ဆံုေဒသႏွင့္ ျမစ္လည္ေဒသကို ထည့္မေျပာနဲ႔အံုး၊ ဆည္စီမံကိန္းနဲ႔ အေဝးဆံုး ျမစ္ဝကြၽန္းေပၚေဒသပါ အတိဒုကၡေရာက္ၾကေတာ့မည္ျဖစ္သည္။
ဧရာဝတီျမစ္ေရ ပင္လယ္ထိေရာက္ေအာင္ မစီးဆင္းႏိုင္ခဲ့ေသာ္.................................
ျမန္မာျပည္၏ စပါးက်ီပ်က္ခဲ့ေသာ္..............................................

ျမန္မာျပည္တြင္ ဘဘဦးဝင္းတင္တို႔ကဲ့သို႔ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားသာမက၊ နာမည္ေက်ာ္သတင္းစာ ဆရာႀကီးမ်ား၊ ကိုေက်ာ္သူ၊ မေ႐ႊဇီးကြက္၊ ဆရာမေဒၚသန္းျမင့္ေအာင္တို႔ ကဲ့သို႔ လူမႈေရးလုပ္ေဆာင္ေနသူမ်ားပါမက်န္ အမ်ိဳးသားေရးတရပ္အေနႏွင့္ ဝိုင္းဝန္းလက္မွတ္ေရထိုး ကန္႔ကြက္ေနၾကျပီ ျဖစ္ပါသည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔ စကၤာပူေရာက္ျမန္မာမ်ားအေနႏွင့္လည္း ယခုလိုအမ်ိဳးသားေရးကိစၥကို အဘယ့္ေၾကာင့္ လက္ေရွာင္ေနၾကမည္နည္း။

ကြၽြႏု္္ပ္တို႔၏ အမ်ိဳးစားေရးအားမာန္ႏွင့္ သတိၱကို ျပသရန္ အခ်ိန္ၾကေရာက္ေနၿပီျဖစ္သည္။
ကြၽႏု္ပ္တို႔ ေၾကာက္၍လက္ေရွာင္ခဲ့လွ်င္ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ အနာဂါတ္မ်ိဳးဆက္အတြက္ ဧရာဝတီကို ဒ႑ာရီျမစ္တစင္းအျဖစ္သာ လက္ေဆာင္ေပးႏိုင္ၾကေတာ့မည္ ျဖစ္ပါသည္။

လက္မွတ္ေရးထိုးလိုသူမ်ား - လမ္းျပၾကယ္စာၾကည့္တိုက္
Peninsula Plaza (04-09)
စာၾကည့္တိုက္ဖြင့္ခ်ိန္မ်ား - - ဗုဒၶဟူးေန႔ - ညေန ၆-၃ဝ မွ ည ၉ နာရီ
စေနေန႔ - ေန႔လည္ ၂ နာရီ မွ ည ၉ နာရီ
တနဂၤေႏြေန႔ - ေန႔လည္ ၁၂ နာရီ မွ ည ၉ နာရီ

အမ်ိဳးသားေရးအတြက္ စိတ္အားထက္သန္သူမ်ားလာေရာက္ လက္မွတ္ေရးထိုးၾကရန္ဖိတ္ေခၚပါသည္။ တဦးခ်င္းမလာႏိုင္သူမ်ား ဤ PDF file ကို Print ထုတ္၍ စုေပါင္းလက္မွတ္ထိုးၿပီး လမ္းျပၾကယ္သို႔ လာေရာက္ေပးပို႔ႏို္င္ပါသည္။

ဧရာဝတီကို ထာဝရရွင္သန္ေစလိုသူမ်ား

သူ႕မွာတမ္း

သူ႕မွာတမ္း

အေမာင္ဖြတ္ၾကား
တုုိင္းျပည္အားကုုိ
ဘာမ်ားမွာလုုိခဲ့သနည္း။

ေတာမွာမီးခြက္
ၿမိဳ႕မီးစက္ႏွင့္
မဂၢါဝပ္မ်ားစြာ
ပိုုလ ွ်ံပါ၍
ေရာင္းစားခဲ့ေၾကာင္း ေျပာပါေလ။

ကုုိေပါ။
စက္တင္ဘာ ၁၂။ ၂၀၁၁

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ အေျဖမ်ားကုိ သုံးသပ္ျခင္း (၁)

လြတ္လပ္ေသာ အာရွအသံ ေရဒီယုိ (RFA) တြင္ ေသာၾကာေန႔တုိင္း လႊင့္ထုတ္ေနက် ျဖစ္ေသာ လူထုႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေမးအေျဖက႑တြင္ ပါဝင္ေသာ အေမးအေျဖမ်ားမွ နည္းနည္းခ်င္း ထုတ္ႏႈတ္သုံးသပ္ျပသြားပါမည္။

ကခ်င္ျပည္နယ္၊ မုိးညင္းၿမဳိ႕နယ္မွ စုိင္းေအာင္ဘ (ေမးခြန္း)။…………….။ အန္တီစုကို က်ေနာ္ေမးခြန္းတခု ေမးခ်င္ပါတယ္။ ဦးသိန္းစိန္နဲ႔ ေတြ႕တဲ့ကိစၥမွာ ဦးသိန္းစိန္ကုိယ္တုိင္ ဖိတ္ၾကားတာလား။ NLD က ဗဟုိ အလုပ္အမႈေဆာင္ေတြရဲ႕ သေဘာတူညီခ်က္ေကာ ရရဲ႕လား။ အဲဒါေလးလည္း သိခ်င္ပါတယ္။ ေနာက္တခုက ေနျပည္ေတာ္ အလုပ္႐ုံေဆြးေႏြးပြဲမွာ သုံးရက္ က်င္းပတဲ့အထဲက ဒုတိယေန႔ တရက္ပဲတက္ၿပီး ႏွစ္နာရီပဲ ေနခဲ့တဲ့ အေနအထားက ဘယ္လုိေၾကာင့္ပါလဲ။ အဲဒါေလး သိခ်င္ပါတယ္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ (အေျဖ)။………..။ ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတကုိ သြားေတြ႕တယ္ဆုိတာ မဖိတ္ဘဲနဲ႔ လုပ္လုိ႔ ရတဲ့ကိစၥမဟုတ္ပါဘူး။ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္က ေတြ႕ဆုံမႈနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ေက်နပ္ေထာက္ခံေၾကာင္း ေၾကညာခ်က္ထုတ္ၿပီးျဖစ္ပါတယ္။ အလုပ္႐ုံေဆြးေႏြးပြဲကုိ ခဏပဲ တက္တာက ျပန္လာစရာ ကိစၥ ရွိေနလုိ႔ပါ။

ဤေမးခြန္းကုိ ေမးသူ ဦးစုိင္းေအာင္ဘ၏ ေမးခြန္းမွာ အပုိင္း သုံးပုိင္း ပါဝင္ၿပီး သုံးပုိင္းစလုံး အလြန္တရာ ဆီေလ်ာ္၍ ေမးျမန္းသင့္ေသာ ေမးခြန္းျဖစ္ေၾကာင္း ေအာက္ပါအခ်က္မ်ားအရ သုံးသပ္မိပါသည္။

ၾသဂုတ္လ ၁၉ ရက္ႏွင့္ ၂၀ ရက္ တြင္ က်င္းပမည္ျဖစ္ေသာ စီးပြားေရးအလုပ္႐ုံေဆြးေႏြးပြဲကုိ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား တက္ေရာက္ရန္ က်င္းပေရးေကာ္မတီရဲ႕ ဖိတ္ၾကားခ်က္ကုိ ၁၈ ရက္ေန႔ကမွ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္က ရရွိေၾကာင္း အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ေျပာေရးဆုိခြင့္ရွိသူ ဦးဉာဏ္ဝင္း၏ ေျပာၾကားခ်က္ကုိ မဇၨ်ိမ သတင္းတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။ ထုိအခ်ိန္အထိ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ တက္ေရာက္မည္ေလာ၊ မတက္ေရာက္မည္ေလာကုိ ဦးဉာဏ္ဝင္းမသိေသးေၾကာင္း ေျပာျပထားပါသည္။

တဖန္ ၁၉ ရက္ေန႔တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေနျပည္ေတာ္သုိ႔ သြားသည့္အခါ ဆဲဗင္းေဒး သတင္းဂ်ာနယ္အား ေျပာၾကားခ်က္မွာ “အလုပ္႐ုံေဆြးေႏြးပြဲကုိ ဦးျမင့္က ဖိတ္လုိ႔ လာပါတယ္” ဟူ၍ ျဖစ္သည္။ သတင္းအျပည့္အစုံကုိ ေအာက္တြင္ ဖတ္ၾကည့္ပါရန္။

-------------------------------------------------------------------------

စီးပြားေရးဆိုင္ရာေဆြးေႏြးပြဲ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ တက္ရန္ ဦးျမင့္ ဖိတ္ၾကားခ့ဲ
မုိးမခအေထာက္ေတာ္ အမွတ္ ၀၀၂
ၾသဂုတ္ ၂၀၊ ၂၀၁၁

ေနျပည္ေတာ္တြင္ ေတြ႔ရသည့္ ဦးျမင့္ ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ (ဓာတ္ပုံ-AP)

ဦးသိန္းစိန္အစုိးရက ႀကီးမွဴးက်င္းပသည့္ စီးပြားေရးဆုိင္ရာ ေဆြးေႏြးပဲြကုိ တက္ေရာက္ရျခင္းမွာ စီးပြားေရးပညာရွင္ ဦးျမင့္က ဖိတ္ၾကားေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ယေန႔ ေျပာလုိက္သည္ဟု 7Day သတင္းဂ်ာနယ္၏ သတင္းတပုဒ္တြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

ဦးျမင့္သည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ သိကြ်မ္းသူတဦး ျဖစ္သည့္အျပင္ သမတဦးသိန္းစိန္၏ စီးပြားေရးဆုိင္ရာ အႀကံေပးအရာရိွလည္း ျဖစ္သည္။

ေနျပည္ေတာ္တြင္ ေရာက္ရိွစဥ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ယမန္ေန႔က သမၼတဦးသိန္းစိန္နွင့္ ၂ ႀကိမ္ ေတြ႔ဆုံခ့ဲျပီး ယေန႔ နံနက္ပုိင္းကလည္း စီးပြားေရးဆုိင္ရာ ေဆြးေႏြးပဲြသို႔ ေခတၱ တက္ေရာက္ခ့ဲသည္။

"ဦးသိန္းစိန္နဲ႔ေတြ႕ရတာ ၀မ္းသာပါတယ္။ ေက်နပ္ပါတယ္။ အခု အလုပ္ရံုေဆြးေႏြးပြဲကလည္း ဦးျမင့္ဖိတ္လို႔ လာခဲ့တာပါ။ ေက်နပ္အားရပါတယ္"ဟု ေနျပည္ေတာ္တြင္ သတင္းေထာက္မ်ားကုိ ေျပာၾကားလုိက္သည္ဟု 7Day ဂ်ာနယ္သတင္းတြင္ ေတြ႔ရသည္။

-------------------------------------------------------------

အလုပ္႐ုံေဆြးေႏြးပြဲသုိ႔ ဖိတ္ၾကားျခင္းသည္ သမၼတႏွင့္ သီးျခားေတြ႕ဆုံရန္ ဖိတ္ၾကားျခင္းမဟုတ္ဟု နားလည္ပါသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ NLD ကလည္း သမၼတႏွင့္ ေတြ႕ဆုံရန္ဖိတ္ၾကားသည္ဟု ထုတ္ေဖာ္ေျပာခဲ့ျခင္း မရွိခဲ့ပါ။ ထုိမွတပါးလည္း ဝန္ႀကီးဦးေက်ာ္ဆန္း၏ သတင္းထုတ္ျပန္ခ်က္တရပ္တြင္ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးမႈမ်ားမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ေတာင္းဆုိခ်က္အရ စီစဥ္ေပးခဲ့ရေၾကာင္းဟု ဆုိခဲ့ရာ…..

ကုိစုိင္းေအာင္ဘ ေမးခြန္းပထမပုိင္းမွာ အလြန္တရာ ေမးျမန္းသင့္လွေသာ ေမးခြန္းတခုပင္ျဖစ္သည္။ ထုိေမးခြန္းအတြက္ ပါတီေခါင္းေဆာင္တဦးျဖစ္ေသာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ထံမွ က်ေနာ္တုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ထားေသာ အေျဖမွာ “သမၼတက ဖိတ္ၾကားျခင္း ဟုတ္ပါသည္၊ သို႔မဟုတ္ မဟုတ္ပါ” ဆုိသည့္ ႐ုိးရွင္းေသာ အေျဖမ်ဳိးကုိသာ ေမွ်ာ္လင့္ပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ “ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတကုိ သြားေတြ႕တယ္ဆုိတာ မဖိတ္ဘဲနဲ႔ လုပ္လုိ႔ ရတဲ့ကိစၥမဟုတ္ပါဘူး။” ဟု ေျဖၾကားသြားပါသည္။ သူမ၏ အေျဖမွာ ပါတီေခါင္းေဆာင္တဦး၏ အေျဖႏွင့္မတူဘဲ ရပ္ကြက္ထဲမွ သာမန္လူတဦးက အေငၚတူးေျဖၾကားသည့္သဖြယ္ ျဖစ္ေနပါသည္။

အဓိကအေနျဖင့္ သူမ၏အေျဖမွာ လုံးဝမွန္ကန္ ၿပီးျပည့္စုံသည့္အေျဖလည္း မဟုတ္ပါ။ သမၼတ ဖိတ္ၾကားျခင္းမရွိေသာ္လည္း အေရးႀကီးေသာလူပုဂၢဳိလ္တဦးအေနျဖင့္ ေတြ႕ခြင့္ေတာင္းၿပီး ေတြ႕ႏုိင္ပါေသးသည္။ ထုိ႔ျပင္ အလုပ္႐ုံေဆြးေႏြးပြဲတြင္ စကားစျမည္ႏႈတ္ဆက္ေျပာၾကားရင္းမွ (ေလေပးေျဖာင့္၍) ႐ုံးခန္းတြင္ သြားေရာက္ စကားေျပာၾကျခင္းမ်ဳိးလည္း ျဖစ္ႏုိင္ေသးေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ပထမပုိင္းအား ေဒၚစုေျဖၾကားပုံသည္ ပါတီေခါင္းေဆာင္တဦးအေနႏွင့္ ေျဖၾကားသင့္သည့္ ပုံစံမဟုတ္ဟု သုံးသပ္မိပါသည္။ သတိျပဳရန္အခ်က္မွာ ဤေမးခြန္းမ်ားကုိ ေဒၚစုသည္ ေလလႈိင္းေပၚတြင္ အခ်ိန္ႏွင့္ တေျပးတည္း (Live) ေျဖဆုိရသည္မဟုတ္ဘဲ ႀကဳိတင္ျပင္ဆင္ကာ ေျဖဆုိခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

ေမးခြန္း ဒုတိယအပုိင္းကုိလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ မေျဖၾကားဘဲ ေရွာင္ထြက္သြားသည္ကုိ ေတြ႕ရပါသည္။ ေမးခြန္းမွာ “NLD က ဗဟုိ အလုပ္အမႈေဆာင္ေတြရဲ႕ သေဘာတူညီခ်က္ေကာ ရရဲ႕လား။” ျဖစ္သည္။ ဆုိလုိသည္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ သြားေရာက္ေတြ႕ဆုံဖုိ႔အေရးကို ဗဟုိအလုပ္အမႈေဆာင္အဖြဲ႕မွ သေဘာတူမတူ ေမးျမန္းျခင္းျဖစ္သည္ဟု ယူဆမိပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ အေျဖမွာ “အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္က ေတြ႕ဆုံမႈနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ေက်နပ္ေထာက္ခံေၾကာင္း ေၾကညာခ်က္ထုတ္ၿပီးျဖစ္ပါတယ္။” ဟူ၍ပင္ ျဖစ္ပါသည္။

ဤအခ်က္ႏွင့္ပတ္သက္၍ မုိးမခတြင္ ေဖာ္ျပခဲ့ေသာ တူေမာင္ညဳိ၏ သုံးသပ္ခ်က္ကုိ သေဘာက်သည့္အေလ်ာက္ ေအာက္တြင္ ေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။

---------------------------------------------------
ၾသဂုတ္လ၂၂ ရက္ေန႔စြဲျဖင့္ ထုတ္ျပန္ေသာ အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ (NLD) ၏ ေၾကညာခ်က္(၁၅/၀၈/၁၁)ကို ဖတ္ရပါ တယ္။ ၾသဂုတ္လ၁၅ ရက္ေန႔စြဲျဖင့္ ထုတ္ျပန္ခဲ့ေသာ အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ (NLD)၏ ေၾကညာခ်က္(၁၄/၀၈/၁၁) ကဲ့သို႔ပင္ ျဖစ္ပါတယ္။

“ေၾကညာခ်က္”က ထုတ္ေဖၚလိုသည့္ ပထမဆံုးအခ်က္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္မ်ားကို အမ်ိဳးသား ဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ (NLD) ဗဟုိအလုပ္အမႈေဆာင္အဖြဲ႔က“သေဘာတူႀကိဳဆိုေထာက္ခံပါေၾကာင္း” ဆိုသည့္အခ်က္ပင္ျဖစ္ပါတယ္။

ထုိ႔အျပင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ လက္ရွိေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားသည္ စုိးရိမ္ေနၾကသလိုတစ္ကုိယ္ေတာ္ေဆာင္ရြက္ခ်က္ မဟုတ္။ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္(NLD) ဗဟုိအလုပ္အမႈေဆာင္အဖြဲ႔က သိရွိၿပီး/ တုိင္ပင္ေဆာင္ရြက္ေနျခင္းျဖစ္တယ္ ဟူေသာ အခ်က္ကို ေပၚလြင္ေစလိုသည့္ဆႏၵလည္းရွိပံုရပါတယ္။

ေတြ႔ဆံုခဲ့သည့္ျဖစ္ရပ္မ်ားအေပၚ “ဝမ္းေျမာက္အားရမႈနဲ႔ ေက်နပ္ဝမ္းသာမႈ” ရွိတယ္လို႔ ေၾကညာခ်က္က ေဖၚျပပါတယ္။

“အဘယ့္ေၾကာင့္” ယင္းသုိ႔ “ဝမ္းေျမာက္အားရမႈနဲ႔ ေက်နပ္ဝမ္းသာမႈ”မ်ားျဖစ္ရတာကို ပါတီဝင္မ်ား၊ မဟာမိတ္မ်ား၊ ျပည္သူ မ်ားထံသုိ႔လည္း မွ်ေဝသင့္သည္မဟုတ္ပါေလာ။ အသိေပးသင့္သည္မဟုတ္ေလာ။ အစီရင္ခံသင့္သည္မဟုတ္ပါေလာ။

သုိ႔မွသာ ပါတီဝင္မ်ား၊ မဟာမိတ္မ်ား၊ ျပည္သူမ်ားရွင္းလင္းစြာနားလည္သိရွိၿပီး တက္တက္ႂကြႂကြဝန္းရံႏုိင္မွာျဖစ္ပါတယ္။

၂၀၀၉ ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလ ၂၉ ရက္ေန႔တြင္ ထုတ္ျပန္ခဲ့ေသာ “ေရႊဂံုတုိင္ေၾကညာစာတမ္း”တြင္ ေဖၚျပထားတဲ့ “အဖြဲ႔ခ်ဳပ္၏ ရပ္တည္ခ်က္မ်ား” မွ အခ်က္ ၃ ခုကိုသာ ကြက္ၿပီး အမွတ္တရ ျပန္လည္ေဖၚျပရပါလွ်င္ -

(က) ဦးတင္ဦး၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအဝင္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားအားလံုး ႄခြင္းခ်က္မရွိလႊတ္ေပးေရး၊
(ခ) ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ(၂၀၀၈) ျပန္လည္သံုးသပ္ျပင္ဆင္ေရး၊
(ဃ) ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ ပါတီစံုဒီမုိကေရစီအေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို အသိအမွတ္ျပဳေရး၊
တို႔ျဖစ္ပါတယ္။
သုိ႔ေသာ္လည္း NLDေျပာခြင့္ရပုဂၢိဳလ္မ်ား၏ လက္သံုးစကားမွာ“ အေသးစိတ္အခ်က္အလက္မ်ား ယခုအခ်ိန္မွာ မေျပာႏုိင္ ေသးပါ” တဲ့။ ။
-----------------------------------------------------

ကုိေပါ။
(စက္တင္ဘာ ၁၂၊ ၂၀၁၁ )

“ျပႆနာအေပါင္းတုိ႔ ျမစ္ဖ်ားခံရာ”

ျမစ္ဆုံမွာ ဆည္ေဆာက္႐ုံမွ်နဲ႔ ဧရာဝတီျမစ္ႀကီး တိမ္ေကာႏုိင္ပါ႔မလား။

ဒီေမးခြန္းက က်ေနာ့္ေခါင္းထဲမွာ ေရာက္ေနတဲ့ ေမးခြန္းမ်ားထဲက တစ္ခုျဖစ္သည္။

လွ်ပ္စစ္ဓါတ္အားထုတ္ယူေရးအတြက္ သတ္မွတ္ထားေသာ ေရတြန္းအားရရွိေစရန္၊ ေရပမာဏမ်ားလာေစရန္ ဆည္ေဆာက္ၿပီး ေရကုိ ေခတၱ တန္႔သည့္ သေဘာမွ်ျဖစ္သည္။ ၿပီးလွ်င္ ထုိေရသည္ လွ်ပ္စစ္ဓါတ္အားေပးစက္႐ုံ တာဘုိင္ဒလက္မ်ားကုိ ျဖတ္သန္းၿပီးသည့္အခါ ဧရာဝတီ ျမစ္ထဲသုိ႔ပင္ ျပန္လည္ စီးဝင္မည္။ ထုိျမစ္ေရကုိ လုံးဝရပ္တန္႔သြားေအာင္ တားရန္မူကား မျဖစ္ႏုိင္။

ေနာက္စဥ္းစားရန္တခ်က္မွာ ဧရာဝတီျမစ္သည္ ေမခ ႏွင့္ မလိခ ျမစ္ႏွစ္သြယ္တြင္ ျမစ္ဖ်ားခံလာခဲ့သည္ မွန္ေသာ္လည္း ခ်င္းတြင္းျမစ္အပါအဝင္ ျမစ္လက္တက္၊ ေခ်ာင္းလက္တက္မ်ားစြာ စုဆုံ စီးဝင္လာသည့္ ျမစ္ႀကီးျဖစ္သည္။ ထုိသုိ႔ဆုိလွ်င္ ဓါတ္အားေပးစက္႐ုံအတြက္ ဆည္ေဆာက္႐ုံမွ်ျဖင့္ ျမစ္ေကာသြားႏုိင္ပါမည္ေလာ။ ေလာပိတ ေရအားလွ်ပ္စစ္စက္႐ုံေၾကာင့္ ဘီလူးေခ်ာင္း တိမ္ေကာသြားသည္ဟုေတာ့ မၾကားမိ။

ဆည္မ်ားတည္ေဆာက္ၿပီးသည့္အခါ မုိးမ်ားၿပီး ဆည္ေရျမင့္တက္လာသည့္အခ်ိန္မ်ဳိးတြင္မူ ေရကုိ ေဖာက္ခ်ရသည့္ ကိစၥမ်ားရွိေနသည္။ ေရကာတာ အနီးပတ္ဝန္းက်င္ အနိမ့္ပုိင္းတြင္ တည္ရွိေသာ လူေနၿမဳိ႕ရြာမ်ားကုိ ေရလႊမ္းခံရမည့္ အႏၱရာယ္ကေတာ့ အမွန္တကယ္ပင္ရွိသည္။

ဤကား ျမစ္ဆုံေရကာတာႏွင့္ ပတ္သက္၍ က်ေနာ့္ေခါင္းထဲ ပထမဦးဆုံး ဝင္ေရာက္လာေသာ အေတြးမ်ား ျဖစ္ပါသည္။ ေနာက္ဆက္တြဲ အေတြးမ်ား ရွိပါေသးသည္။

ျမစ္ဆုံေရကာတာ စီမံကိန္းကုိ ဆန္႔က်င္ကန္႔ကြက္သည့္ လႈပ္ရွားမႈတရပ္ ျပည္တြင္းျပည္ပတြင္ ေပၚေပါက္လာသည္ကုိ ေတြ႕ရပါသည္။ က်ေနာ္ဖတ္႐ႈေတြ႕ျမင္ရသေလာက္ ဆန္႔က်င္ကန္႔ကြက္ၾကသူမ်ားသည္ (၁) သဘာဝ ေဘးပတ္ဝန္းက်င္ ကာကြယ္ေရး ႐ႈေထာင့္မွလည္းေကာင္း (၂) ဘုိးဘြားအစဥ္အဆက္ အမ်ဳိးသားအေမြအႏွစ္ မပေပ်ာက္ေရး ႐ႈေထာင့္မွေသာ္လည္းေကာင္း (၃) ေရကာတာ ပတ္ဝန္းက်င္ ၿမဳိ႕ရြာမ်ား ေရလႊမ္းခံရမည့္ အႏၱရာယ္ကုိ ကာကြယ္ေရး ႐ႈေထာင့္မွေသာ္လည္းေကာင္း ဆန္႔က်င္ကန္႔ကြက္ၾကသည္ကုိ ေတြ႕ရပါသည္။

က်ေနာ္သည္လည္း ယခု ေရကာတာ ေဆာက္လုပ္မည့္အေရးကုိ ဆန္႔က်င္ကန္႕ကြက္လုိသူ တဦးပင္ ျဖစ္ပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ က်ေနာ္ကန္႔ကြက္လုိျခင္းမွာ အထက္ပါ အေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္ေတာ့ မဟုတ္ပါ။ ရွင္းပါဦးမည္။

ပထမဦးဆုံး အခ်က္မွာ ဤေရကာတာစီမံကိန္းကုိ စတင္ခဲ့သည့္အစုိးရမွာ လူထုက ေရြးခ်ယ္တင္ေျမာက္ခဲ့သည့္ လူထုအစုိးရမဟုတ္ဘဲ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္က တရားမဝင္ အာဏာသိမ္းၿပီး တက္လာသည့္ စစ္အစုိးရျဖစ္ေနျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ လူထုအစုိးရမဟုတ္သျဖင့္ ဤသုိ႔ေသာ စီမံကိန္းမ်ားကုိ ျပဳလုပ္ရန္ ထုိအစုိးရတြင္ အခြင့္အာဏာမရွိပါ။

ဒုတိယအခ်က္အေနျဖင့္ ထုိအစုိးရသည္ စစ္အစုိးရပီပီ လူထုအား ခ်ျပတုိင္ပင္ျခင္းမရွိဘဲ၊ လူထုသေဘာထား စစ္တမ္းေကာက္ယူျခင္းမရွိဘဲ ထုိစီမံကိန္းကုိ ၄င္္းတုိ႔သေဘာသက္သက္ျဖင့္ တ႐ုတ္အစုိးရႏွင့္ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆုိကာ စတင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

တတိယအခ်က္အေနျဖင့္ ထုိေရကာတာစီမံကိန္း လွ်ပ္စစ္ဓါတ္အားေပးစက္႐ုံမွ ရရွိမည့္ ဓါတ္အားအမ်ားစုကုိ အမွန္တကယ္လုိအပ္ေနသည့္ ျမန္မာျပည္သူမ်ားက ခံစားခြင့္မရွိဘဲ တ႐ုတ္ျပည္သုိ႔ ေရာင္းစားသည့္အခ်က္မွာလည္း အေတာ္ပင္ နည္းလမ္းမက်သည့္ လုပ္ရပ္ျဖစ္သည္။

ဤအခ်က္သုံးခ်က္သည္ ယခုေလာေလာဆယ္ တည္ေဆာက္ဆဲျဖစ္ေသာ ျမစ္ဆုံေရကာတာ စီမံကိန္းကုိ က်ေနာ့္အေနႏွင့္ ဆန္႔က်င္ကန္႔ကြက္ရျခင္း၏ အေၾကာင္းရင္းမ်ားျဖစ္ပါသည္။

အမွန္တကယ္ ဒီမုိကေရစီနည္းလမ္းက်စြာ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ထားေသာ လူထုအစုိးရတရပ္ (ယခု ႀကံ႕ဖြံ႕အစုိးရမ်ဳိးမဟုတ္) တက္ေရာက္လာသည့္အခ်ိန္တြင္လည္း က်ေနာ္တုိ႔တုိင္းျပည္၏ စြမ္းအင္လုိအပ္ခ်က္မ်ားအရ ျမစ္ဆုံေဒသအပါအဝင္ ျမန္မာျပည္တဝွမ္းရွိ ျမစ္ေခ်ာင္းမ်ားတြင္ ေရအားလွ်ပ္စစ္ စီမံကိန္းမ်ားကုိ ေဆာက္လုပ္ဖုိ႔ လုိအပ္လာပါလိမ့္မည္။ သုိ႔ေသာ္ ထုိသုိ႔ေသာ စီမံကိန္းမ်ားကုိ စတင္ျခင္းမျပဳမီ သက္ဆုိင္ရာ အစုိးရအေနႏွင့္ လူထုသေဘာထားစစ္တမ္းမ်ားေကာက္ယူျခင္း၊ ပတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းမႈဆုိင္ရာ ပညာရွင္မ်ား၏ အစီရင္ခံစာမ်ားကုိ အေလးဂ႐ုျပဳျခင္း၊ လႊတ္ေတာ္အတြင္း အတည္ျပဳခ်က္အတြက္ ေဆြးေႏြးျခင္း၊ မဲခြဲဆုံးျဖတ္ျခင္းမ်ားကုိ ျပဳလုပ္ရန္ လုိအပ္ေပလိမ့္မည္။

ဤေရကာတာစီမံကိန္းသည္ ျမန္မာျပည္အတြင္းတြင္ ယေန႔ျဖစ္ေပၚေနေသာ အျခား စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး ျပႆနာအမ်ားစုနည္းတူပင္ အဓိကေသာ့ခ်က္ျဖစ္သည့္ ႏုိင္ငံေရးစနစ္ (ႏုိင္ငံေရးအရလြတ္လပ္ပြင့္လင္းမႈ)ကုိ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲဖန္တီးယူျခင္းျဖင့္သာ ေျဖရွင္းႏုိင္မည္ဆုိသည့္ အခ်က္ကုိ မီးေမာင္းထုိးျပလုိက္သည့္ ဥပမာေကာင္းတခုပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။

ကုိေပါ။
(စက္တင္ဘာ ၁၁၊ ၂၀၁၁)

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ NLD ႏွင့္ ဂငယ္ေကြ႕

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က လြတ္လပ္တဲ့ အာရွအသံမွာ ေျပာသြားတယ္။

“တကယ္ပဲ အသံုးခ်ခံရတယ္ ဆုိရင္ေတာင္မွ တုိင္းျပည္ အတြက္ အသံုးခ်ခံရတယ္ဆိုရင္ မႏွစ္ၿမိဳ႕စရာ အေၾကာင္း မရွိပါဘူး၊ ယံုၾကည္ခ်က္အတြက္ ဆက္လုပ္သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္”

အာရ္အက္ဖ္ေအက ထုတ္လႊင့္တဲ့ လူထုနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေမးအေျဖက႑က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ အေမးအေျဖေတြကုိ နားေထာင္ၾကည့္ရင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ က်ေနာ္တုိ႔ ထင္ထားခဲ့သေလာက္ မ႐ုိးသားဘူးဆုိတာကုိ ေတြ႕ႏုိင္ပါတယ္။ ေမးတဲ့လူေတြကလည္း “တုိင္းျပည္အတြက္ အသုံးခ်ခံရတာ” မ်ဳိးကုိေတာ့ ဘယ္ စုိးရိမ္ပူပန္ပါ႔မလဲ။ စစ္အစုိးရအက်ဳိးအတြက္ အသုံးခ်ခံျဖစ္သြားမွာကုိ ပူပန္လုိ႔ ေမးမွန္းသိသိနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တေယာက္ အရြဲ႕တုိက္ေျဖၾကားတယ္လုိ႔ က်ေနာ္ေတာ့ ယူဆပါတယ္။

အလားတူပဲ။“ ဦးသိန္းစိန္နဲ႔ ေတြ႕ဆုံစဥ္က ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ေဆြးေႏြးခဲ့ပါသတဲ့လား”လုိ႔ ေမးတဲ့အခါ တုိက္႐ုိက္မေျဖဘဲ ေဝ့လည္ေၾကာင္ပတ္ ေျဖဆုိထားတာကုိ ေတြ႕ရပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ ေမးခြန္းမ်ားကုိ ေျဖၾကားရန္ အေျခအေနမရွိေသးလုိ႔ မေျဖၾကားႏုိင္တာကုိ နားလည္ႏုိင္ေပမယ့္ ေဝ့လည္ေၾကာင္ပတ္ေျဖတာမ်ဳိးကုိ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ နည္းနည္းေလးမွ သေဘာမေတြ႕႔ပါဘူး။

တခါ ပဲခူးခရီးစဥ္အတြင္းမွာလည္း “ ဦးေအာင္ၾကည္နဲ႔ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးမႈ”ေတြအေၾကာင္း လူထုသိခ်င္ၾကမွာကုိ သိေပမယ့္ ထုတ္ေျပာရန္အခ်ိန္မက်ေသးဘူး။ ဘာမွ မေသခ်ာေသးတဲ့အခ်ိန္မွာ လူထုကုိ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အမွားေတြ မေပးခ်င္တဲ့အတြက္ ထုတ္မေျပာေသးတာလုိ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေျပာခဲ့ပါတယ္။ တဖက္မွာလည္း ဦးသိန္းစိန္နဲ႔ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးမႈေတြကုိ ေက်နပ္ဝမ္းေျမာက္မိတယ္လုိ႔ ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါေသးတယ္။ ဘာေတြေဆြးေႏြးတယ္ဆုိတာ ျပည္သူကုိ လ်ဳိ႕ဝွက္ထားၿပီး တဖက္မွာလည္း အျပဳသေဘာေဆာင္တယ္၊ ဝမ္းေျမာက္မိတယ္ စသျဖင့္ ေျပာေနတာကေရာ ျပည္သူလူထုကုိ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တလြဲေတြ ေပးရာမေရာက္ဘူးလားလုိ႔ ေတြးစရာ ရွိပါတယ္။ ဘာေဆြးေႏြးတယ္ဆုိတာကုိ ထုတ္မေျပာဘဲ လူထုကုိ ေထာက္ခံဖုိ႔ အဆင္သင့္ ျပင္ထားခုိင္းတာကလည္း သိပ္ၿပီး နည္းလမ္းမက်လွဘူးလုိ႔ ထင္တယ္။

ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတုန္းက ျပည္သူကုိ ဘာမွ လ်ဳိ႕ဝွက္မထားဘူး။ အကုန္ခ်ျပၿပီး လူထုေထာက္ခံမႈကုိ ယူခဲ့တာပဲ။ က်ေနာ့္အျမင္ေတာ့ ေဒၚစုဟာ မလုိအပ္ဘဲ တကုိယ္ေတာ္လူစြမ္းေကာင္းဝါဒကုိ က်င့္သုံးေနတယ္လုိ႔ ျမင္မိပါတယ္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဒီတေခါက္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္က လြတ္ေျမာက္လာၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ သူမရဲ႕ တခ်ဳိ႕ေသာ လုပ္ရပ္ေတြေၾကာင့္ ဒီမုိကေရစီအေရး ေထာက္ခံသူေတြအၾကား၊ ျပည္သူေတြအၾကားမွာ ႐ႈပ္ေထြးမႈေတြ ျဖစ္ေပၚခဲ့ရပါတယ္။

(၁) ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္က်စဥ္က ေရႊဂုံတုိင္ေၾကညာစာတမ္းကုိ ေထာက္ခံခဲ့ၿပီး အက်ယ္ခ်ဳပ္က ထြက္လာၿပီးေနာက္ အခ်ိန္ကာလ အတန္ၾကာလာသည့္အခါ ေရႊဂုံတုိင္ေၾကညာစာတမ္းကုိ ေလသံမွ် မဟေတာ့ျခင္း။

(၂) စီးပြားေရးပိတ္ဆုိ႔မႈႏွင့္ပတ္သက္၍ ခုတမ်ဳိး၊ ေတာ္ၾကာတမ်ဳိး အမ်ဳိးမ်ဳိးေျပာေနသျဖင့္ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္က ေၾကညာခ်က္မ်ားထုတ္ကာ လုိက္လံေျဖရွင္းေနရျခင္း။

(၃) သူမ မလြတ္ေျမာက္မီက အရွိန္အဟုန္ရစျပဳလာေသာ “ဒုတိယအႀကိမ္ ပင္လုံညီလာခံ” ကုိ အရွိန္တန္႔သြားေစရန္ “ ၂၁ ရာစုႏွင့္ ကုိက္ညီေသာ ပင္လုံညီလာခံ” ဟု ေလွ်ာခ်လုိက္ကာ ေနာက္ပုိင္းတြင္ ေလသံမွ် မဟေတာ့ျခင္း။

(၄) အဓိကေသာ့ခ်က္ျဖစ္ေသာ ႏုိင္ငံေရးျပႆနာမ်ား ေျဖရွင္းေရးထက္ လူမႈကယ္ဆယ္ေရးကိစၥမ်ားတြင္ အခ်ိန္ျဖဳန္းေနျခင္း။

ဝမ္းနည္းစရာအေကာင္းဆုံးအခ်က္မွာ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွ ေဒါင္ေဒါင္ျမည္ဟု ဆုိအပ္ေသာ ဦးဝင္းတင္ကုိယ္တုိင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လြတ္ေျမာက္လာၿပီးသည့္ေနာက္ပုိင္း သိသိသာသာ အသံေျပာင္းသြားျခင္းျဖစ္သည္။

ဟံသာဝတီဦးဝင္းတင္က “ပါတီရွိျခင္း၊ မရွိျခင္းထက္ ႏုိင္ငံေရးမေသဖုိ႔က ပုိအေရးႀကီးေၾကာင္း။ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္က ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ား တခုမွ မရွိေသာ္လည္း ႏုိင္ငံေရးရွိေနသည့္အတြက္ ရွစ္ေလးလုံး အေရးေတာ္ႀကီးေပၚေပါက္လာခဲ့သည့္ သာဓက ရွိေၾကာင္း” စသျဖင့္ အစဥ္တစုိက္ ေျပာခဲ့သူျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ ယခုအခါ မိုးမခႏွင့္ အင္တာဗ်ဴးတြင္ ဦးဝင္းတင္ချမာ “ပါတီရွင္သန္ေရးအတြက္” ဆုိသည့္အခ်က္ကုိ တြင္တြင္ႀကီး ေျပာေနရသည္ကုိ ေတြ႕ရပါသည္။ “ဘာလဲဟဲ့ လူ႕ငရဲ” ဆုိၿပီး စစ္အစုိးရရဲ႕ ႏွိပ္စက္မႈဒဏ္ကုိ အႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္ ႀကံ႕ႀကံ႕ခံခဲ့သည့္ က်ေနာ္တုိ႔၏ သူရဲေကာင္းႀကီး ဘဘ ဦးဝင္းတင္တေယာက္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္မႈကုိ ခံယူမိကာမွ ဗေလာင္းဗလဲ ေျပာရတဲ့ ဘဝကုိ ေရာက္ရွာၿပီဟု ရင္ထုမနာ ေတြးမိပါသည္။

ဘဘေရ…. ပါတီရွင္သန္ေရးအတြက္ဆုိရင္ ဦးခင္ေမာင္ေဆြတုိ႔၊ ေဒါက္တာသန္းၿငိမ္းတုိ႔ လုပ္သလုိ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံေအာက္ကုိ ေခါင္းလွ်ဳိၿပီး တရားဝင္သာ ပါတီဖြဲ႕လုိက္ပါေတာ့…. ဟု ရင္နာနာနဲ႔ အႀကံေပးရမယ့္ပုံ ျဖစ္ေနသည္။

ဒါကေတာ့….. လတ္တေလာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ နဲ႔ အမ်ဳိးသား ဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္အေပၚ က်ေနာ္လက္လွမ္းမီသေလာက္ ေထာက္ျပျခင္းျဖစ္သည္။ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္က ဗုိလ္ႀကီးေဟာင္းဦးဝင္းထိန္ရဲ႕ နည္းလမ္းမက်တဲ့လုပ္ရပ္ေတြ၊ ျပည္သူ႕အသံကုိ နားေထာင္မယ္ဆုိတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တေယာက္ ျပည္သူလူထုအသံကုိ တကယ္နားေထာင္မေထာင္ဆုိတဲ့ အခ်က္ေတြကုိ ေနာင္အလ်ဥ္းသင့္တဲ့အခါ ထပ္မံေရးျပသြားပါဦးမယ္။

တနဂၤေႏြေန႔မွာ လစ္တဲလ္အိႏၵိယ (Little India) ကုိ သြားတဲ့ ဘတ္စ္ကားေပၚမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကားေပၚကုိ က်ေနာ္တက္လုိက္တဲ့အခ်ိန္မွာ တကားလုံး လူျပည့္သေလာက္ရွိေနပါၿပီ။ လူျဖဴမိန္းမတေယာက္ရယ္၊ က်ေနာ္ရယ္၊ က်န္တဲ့ အေယာက္ ၈၀ ေလာက္က အိႏၵိယလူမ်ဳိးေတြနဲ႔ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္အမ်ဳိးသားေတြ။ ေနာက္မွတ္တုိင္တခုေရာက္ေတာ့ လူေတြ ထပ္တက္လာၾကျပန္တယ္။ ကားေရွ႕ပုိင္းမွာ လူေတြ ၾကပ္ညႇပ္တုိးေဝွ႕ေနတာကုိ မခံလုိတဲ့အတြက္ ဘတ္စ္ကားရဲ႕ အလယ္ဘက္ဆီကုိ က်ေနာ္အတတ္ႏုိင္ဆုံး ႀကဳိးစားၿပီး ေနရာေရႊ႕ပါတယ္။ တတိတိနဲ႔ ေရႊ႕လာလုိက္တာ သုံးေလးမွတ္တုိင္ေလာက္အေရာက္မွာ ကားအလယ္ပုိင္းကုိ က်ေနာ္ ေအာင္ျမင္စြာေရာက္ရွိသြားပါေတာ့တယ္။

အဲဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ ေနာက္ထပ္ ပါစင္ဂ်ာေတြ ထပ္တက္လုိ႔မရေအာင္ ကားတစင္းလုံး ျပည့္သိပ္ေနပါၿပီ။ မွတ္တုိင္မွာ ဆင္းတဲ့လူလည္း မရွိေတာ့ဘူး။ အားလုံးက လစ္တဲလ္အိႏၵိယကုိပဲ သြားမယ့္လူေတြခ်ည္း။ ဒ႐ုိင္ဘာက ေျမာက္ပုိင္းသံဝဲတဲ့ တ႐ုတ္ဘာသာနဲ႔ “ေက်းဇူးျပဳၿပီး အထဲကုိ တုိးေပးၾကပါ” လုိ႕ ခဏခဏ လွမ္းေအာ္ရွာတယ္။ အားဟား.... ဒီပုဂၢဳိလ္ဟာ တ႐ုတ္ျပည္မႀကီးကေန မၾကာခင္ကမွ အသစ္ေခၚခန္႔ထားခံရတဲ့ လူသစ္ပဲျဖစ္ရမယ္ လုိ႔ က်ေနာ့္ဘာသာ တီးတုိးေရရြတ္မိပါတယ္။ သူ႕ရဲ႕ ေတာင္းပန္တုိးလွ်ဳိးမႈ အရာမထင္တာဟာလည္း ဘာမွ အံ့ၾသစရာေတာ့ မရွိပါဘူး။ ဒီကားေပၚမွာ သူေျပာတဲ့ တ႐ုတ္စကားကုိ က်ေနာ္ကလြဲလုိ႔ တျခား ဘယ္ခရီးသည္က နားလည္ႏုိင္မွာ မုိ႔လုိ႔လဲ။

ဒါေပမယ့္ အတြင္းဘက္ကုိ ေရႊ႕မေပးလုိျခင္းရဲ႕ တျခားအေၾကာင္းရင္းတခုကလည္း ရွိေသးတယ္။ ႏုိင္ငံျခားသားအလုပ္သမားေတြပါတဲ့ ဘတ္စကားတစင္းမွာ မရွိဘူးဆုိရင္ အနည္းဆုံး ၁၀-၂၀ ရာခုိင္ႏႈန္းေလာက္က စကၤာပူကုိ မၾကာခင္ကမွ ေရာက္လာၾကတဲ့ လူသစ္ေတြ ျဖစ္ေနတတ္တယ္။ က်ေနာ္ေတာင္ သူတုိ႔ကုိ ခြဲျခားျပႏုိင္တယ္။ သူတုိ႔ဟာ ဘတ္စ္ကားေရွ႕ပုိင္းမွာ ေက်ာက္ခ်ရပ္ေနၾကၿပီး ကားဘယ္ကုိ ဦးတည္ေမာင္းေနသလဲဆုိတာကုိ မ်က္ေျခမျပတ္ ၾကည့္ေနၾကတယ္။ သူတုိ႔အေနနဲ႔ လမ္းေၾကာင္း မွတ္မိဖုိ႔ လုိတယ္ေလ။ ဒ႐ုိင္ဘာေျပာတဲ့ ဘာသာစကားကုိ သူတုိ႔နားလည္ရင္ေတာင္ အထဲကုိ ေရႊ႕ေပးမယ့္ပုံ လုံးလုံးမေပၚဘူး။

နယူတန္ အဝိုင္းနားကုိ ေရာက္လာေတာ့ ကားမွတ္တုိင္မွာ ခရီးသည္တခ်ဳိ႕က ကားကုိ တားတယ္။ လူျပည့္ေနတဲ့အတြက္ ေရွ႕ဝင္ေပါက္ကုိ ဒ႐ုိင္ဘာက ခဲရာခဲဆစ္ ဖြင့္ေပးရတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း ကားေပၚကုိ လူထပ္တက္ဖုိ႔ဆုိတာက လုံးဝမျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ဘူး။ ေနာက္ဖက္ ထြက္ေပါက္အနီး က်ေနာ္ရပ္ေနတဲ့ေနရာကေန လွမ္းၾကည့္ရင္ လူေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား ကားေပၚကုိ တက္ဖုိ႔ ႀကဳိးစားေနၾကသလဲဆုိတာ မျမင္ရဘူး။ က်ေနာ့္ရဲ႕ျမင္ကြင္းကလည္း ေဘးပတ္ပတ္လည္ တေတာင္ေလာက္အထိပဲ ေဘာင္ခတ္ခံထားရသလုိ ျဖစ္ေနရတယ္။

ခဏေနေတာ့ ဒ႐ုိင္ဘာက ေနာက္ေပါက္တံခါးကုိ ဖြင့္ေပးလုိက္ၿပီး ကားေအာက္က ခရီးသည္ေတြကုိ ေနာက္ေပါက္က တက္ၾကဖုိ႔ ေအာ္ေျပာလုိက္တယ္။

လူႏွစ္ေယာက္တက္လာၿပီး က်ေနာ့္ေရွ႕မွာ တုိးေဝွ႕ေနရာယူလုိက္ၾကတယ္။ ႏွစ္ေယာက္စလုံး တ႐ုတ္ျပည္မႀကီးကလာတဲ့လူေတြ။ အရပ္ရွည္ရွည္၊ ေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္း ပုဂၢဳိလ္ေတြ။ မန္ခ်ဴးရီးယားျပည္နယ္ဖက္က လာပုံပဲ။ သူတုိ႔ရဲ႕ ဘတ္စ္ကားစီးကဒ္ေတြကုိ ကဒ္ရီဒါ (reader) မွာ အသာ ကပ္လုိက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ကဒ္ရီဒါက “ဒိ...ဒိ..ဒိ...ဒိ” လုိ႔ က်ယ္ေလာင္စူးရွတဲ့ ျပတ္ေတာင္းေတာင္း
ျမည္သံေတြနဲ႔အတူ မီးနီေတြ တျဖတ္ျဖတ္လင္းၿပီး အဂၤလိပ္လုိ စာတန္းတခု ထုိးျပလာတယ္။ “Error... ေရွ႕ေပါက္က တက္ပါ” ဆုိတဲ့ မွားယြင္းေၾကာင္းျပတဲ့ မက္ေဆ့ခ်္မ်ဳိးေပါ႔။ ဒါေပမယ့္ ကဒ္ရီဒါမွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတာကုိ ဘယ္လုိမွ မတုန္႔ျပန္တာကုိ ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ဒီလူႏွစ္ေယာက္ဟာ ကားခေပးတဲ့ေနရာမွာ အမွားအယြင္းျဖစ္ေနတာကုိ သတိမျပဳမိေၾကာင္း လုံးဝသိသာထင္ရွားေနတယ္။ ပုိၿပီး ေသခ်ာတာကေတာ့ သူတုိ႔ဟာ အဂၤလိပ္လုိ တလုံးတပါဒမွ် နားမလည္ဘူး။ အဲဒီအတြက္ ကဒ္ရီဒါမွာ ျပေနတဲ့ error မက္ေဆ့ခ်္ကုိလည္း နားမလည္ႏုိင္ၾကဘူး။

ႀကဳိဆုိပါတယ္ခင္ဗ်ား။ စကၤာပူဆုိတဲ့ ဘာသာစကားဆုိင္ရာ လြဲေခ်ာ္မႈေတြနဲ႔ ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့ တုိင္းဌာနီႀကီးက ႀကဳိဆုိပါတယ္။

ဒါနဲ႔လည္း ဘတ္စ္ကားက ေနရာက မေရြ႕ေသးဘူးခင္ဗ်။ အျပင္ဖက္မွာ တက္ခ်င္တဲ့လူေတြ က်န္ေနေသးပုံပဲ။ ဒ႐ုိင္ဘာက အဲသည္လူေတြကုိ လွမ္းၿပီးစကားေျပာေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဆူညံသံေတြေၾကာင့္ သူဘာေျပာသလဲဆုိတာေတာ့ သဲသဲကြဲကြဲ မၾကားရဘူး။ ေနာက္ဆုံးမေတာ့ အဲဒီ က်န္ေနေသးတဲ့သူေတြလည္း ေနာက္ေပါက္တံခါးဆီကုိ ေရာက္လာၾကတယ္။ သိပ္မ်ားမ်ားေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ စလုံးလင္မယား ႏွစ္ေယာက္ပါပဲ။ အဂၤလိပ္စကားေျပာတဲ့ တ႐ုတ္မ်ဳိးႏြယ္ စလုံးလင္မယား။ သူတုိ႔ ကားေပၚကုိ တက္တယ္။ သူတုိ႔ရဲ႕ ကားစီးကဒ္ေတြကုိ ကဒ္ရီဒါမွာ ျဖတ္ကနဲ ကပ္တယ္။ ကဒ္ရီဒါကလည္း သူတုိ႔ကုိ ေစာေစာကအတုိင္း ေအာ္သံနဲ႔ ေႏွာက္ယွက္ျပန္တယ္။ အမ်ဳိးသမီးဟာ လန္႔သြားၿပီး ဟန္ခ်က္ပ်က္မလုိျဖစ္သြားတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကားေပၚကုိေတာ့ သူတုိ႔ ေရာက္လာၿပီ။ ကားတံခါးေတြလည္း ပိတ္ၿပီးၿပီ။ ဘတ္စ္ကားဟာ မွတ္တုိင္က ထြက္ခြာလာခဲ့ျပန္ပါတယ္။

“ဒါဆုိ ငါတုိ႔ ကားခကုိ ဘယ္လုိေပးမလဲ” အမ်ဳိးသမီးက သူ႕ေယာက္်ားကုိ ေမးတယ္။ တကယ္ေတာ့ အျဖစ္သေဘာ စကားမရွိ စကားရွာ ေမးျခင္းမွ်သာပါ။ “က်မတုိ႔ ဆင္းမယ့္မွတ္တုိင္ေရာက္ရင္ ေရွ႕ေပါက္ကုိသြားၿပီး က်မတုိ႔ ကားစီးကဒ္ေတြကုိ သြားၿပီး စကန္(scan)လုပ္ရမယ္လုိ႔ က်မထင္တယ္”

“ေအးကြာ မီးစင္ၾကည့့္ကတာေပါ႔” လုိ႔ ေယာက္်ားက ျပန္ေျဖတယ္။

“တကယ္ေတာ့ က်မတုိ႔ဟာ ေနာက္ေပါက္က တက္ရဖုိ႔မဟုတ္ဘူး”.... သူမဟာ ဆက္ေျပာေနျပန္တယ္။.... “ကားဒ႐ုိင္ဘာကလဲ၊ ဘာေၾကာင့္မ်ား က်မတုိ႔ကုိ ေနာက္ေပါက္က တက္ခုိင္းရသလဲမသိဘူးေနာ္”

အဲဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ က်ေနာ္ဟာ စကၤာပူႏုိင္ငံသားျဖစ္တဲ့အတြက္ ဂုဏ္ယူရမလား၊ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ရမလား မေဝခြဲႏုိင္ ျဖစ္သြားပါေတာ့တယ္။

-----------

ျပည္မႀကီးတ႐ုတ္ ကားဒ႐ုိင္ဘာဟာ “မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္လုပ္မယ္” (can do attitude) ဆုိတဲ့ စိတ္ဓါတ္မ်ဳိးကုိ ခံယူထားသူျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ သူ႕ရဲ႕ ဘတ္စ္ကားမွာ လူအရမ္းျပည့္ေနလုိ႔ ပါစင္ဂ်ာေတြ အတြင္းကုိ မေရႊ႕ႏုိင္ေတာ့ရင္ သူမွာ ေရြးခ်ယ္စရာ နည္းလမ္းေတြရွိပါတယ္။ တနည္းက မွတ္တုိင္ေတြမွာ လူတင္ဖုိ႔ ထပ္မရပ္ေတာ့တာမ်ဳိး။ ေနာက္တနည္းက(ကားခေပးဖုိ႔မျဖစ္ႏုိင္ရင္ေတာင္မွ) ခရီးသည္ေတြကုိ မျဖစ္ျဖစ္တဲ့နည္းနဲ႔ ကားေပၚအပါတင္ေခၚတဲ့နည္းမ်ဳိး။ က်ေနာ့္အျမင္မွာေတာ့ သူက နည္းလမ္းအမွန္ကုိ ေရြးခ်ယ္ခဲ့တယ္လုိ႔ ျမင္ပါတယ္။ လူေတြကုိ သူတုိ႔သြားခ်င္တဲ့ေနရာပုိ႔ေဆာင္ေပးဖုိ႔က ဘတ္စ္ကားကုမၸဏီအတြက္ ေဒၚလာအနည္းငယ္ထပ္ရေအာင္ႀကံေဆာင္ျခင္းထက္ ပုိမုိအေရးႀကီးတယ္ မဟုတ္ပါလား။

ဒါေပမယ့္...အဲဒီ “မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္လုပ္မယ္”ဆုိတဲ့ နည္းလမ္းဟာ တခါတေလေတာ့ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြကုိ ေဖာက္ဖ်က္ရတာမ်ဳိးနဲ႔လည္း ႀကဳံရတတ္တယ္။ ျပည္ပကေနလာေရာက္အေျခခ်သူေတြအဖုိ႔ စကၤာပူႏုိင္ငံသားေတြကုိ သင္ျပေပးႏုိင္တဲ့အရာ တခုရွိတယ္ဆုိရင္ အဲဒါဟာ “ျပႆနာတရပ္ကုိ ေျဖရွင္းႏုိင္ဖုိ႔ဆုိရင္ တခါတေလမွာ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြကုိလည္း ခ်ဳိးေဖာက္ဖုိ႔ လုိတယ္” ဆုိတဲ့ သင္ခန္းစာပါပဲ။

စကၤာပူႏုိင္ငံသားေတြဆုိတာ ကားေနာက္ေပါက္ကတက္ဖုိ႔အေရး ကားေရွ႕ေပါက္မွာ ေတာ္ေတာ္ၾကာေအာင္ ေျဖာင္းဖ်နားခ်ယူရပါတယ္။ တခါ ေနာက္ေပါက္ကတက္ၿပီးသည့္တုိင္ေအာင္ အဲသည္လုိ စည္းကမ္းကုိ ခ်ဳိးေဖာက္လုိက္ရတဲ့အတြက္ အလြယ္တကူ ျပန္လည္ တည့္မတ္ဖုိ႔ နည္းလမ္းမရွိတဲ့အခါ စိတ္မသက္မသာ ျဖစ္ေနၾကေသးတာကုိ ေတြ႕ရတယ္။ ဒီအျဖစ္အပ်က္ဟာ ႐ုိသားမႈရဲ႕ ဂုဏ္ပုဒ္ကုိ မွတ္ေက်ာက္အတင္ခံတဲ့ အခ်က္ျဖစ္လုိ႔ ႏွာေခါင္း႐ႈံ႕ဖုိ႔ မသင့္ေပမယ့္ တဖက္မွာလည္း က်ေနာ္တုိ႔တေတြဟာ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြကုိ တရားေသဆုပ္ကုိင္လုိက္နာတတ္သူေတြ ျဖစ္မွန္းမသိ ျဖစ္ကုန္ၾကျပန္ပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ဟာ ကုိယ္တုိင္တီထြင္ႀကံဆႏုိင္ဖုိ႔ ေဝးလုိ႔... တီထြင္ဆန္းသစ္တဲ့ ေျဖရွင္းခ်က္နည္းလမ္းေတြကုိ အသားမက်ေတာ့သလုိေတာင္ ျဖစ္ေနပါတယ္။

-------------------

လစ္တဲလ္အိႏၵိယကုိ ေရာက္လုေရာက္ခင္မွာ ေစာေစာက ျပည္မႀကီးတ႐ုတ္ႏွစ္ေယာက္ဟာ သူတုိ႔ရဲ႕ ကားစီးကဒ္ေတြကုိ ထုတ္ၾကျပန္ပါတယ္။ ကားေပၚကဆင္းတဲ့အခါ ကဒ္ရီဒါမွာ ကပ္ဖုိ႔အတြက္ အသင့္ျပင္တဲ့သေဘာေပါ႔။

က်ေနာ္က သူတုိ႔ကုိ ဒုကၡမရွာဖုိ႔ ေျပာလုိက္တယ္။ “မင္းတုိ႔တက္တုန္းက ကဒ္ရီဒါက မင္းတုိ႔ ကဒ္ေတြကုိ ဖတ္မသြားဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဆင္းတဲ့အခါ မင္းတုိ႔ ထပ္ၿပီး ကပ္ဖုိ႔ မလုိေတာ့ဘူး”

“ဘာေၾကာင့္ မဖတ္တာလဲ”.... တေယာက္က ျပန္ေမးတယ္။

ေရွ႕ေပါက္မွာရွိတဲ့ ကဒ္ရီဒါကသာလွ်င္ ခရီးစဥ္အတြက္ ကားစီးကဒ္ကုိ ဖတ္ေၾကာင္း ရွင္းျပရင္း....“ မင္းတုိ႔တက္လာတုန္းက စက္က ဒိ..ဒိ...ဒိ..ဒိ ဆုိၿပီး ျမည္တာကုိ မွတ္မိလား”

“အင္း...မွတ္မိတယ္”... သူကျပန္ေျဖတယ္။

“မီးအနီလည္း လင္းတယ္”.... သူ႕အေဖာ္က ဝင္ေျပာတယ္။

“ဟုတ္တယ္။ အဲဒါဟာ မင္းတုိ႔ကဒ္ကုိ လက္မခံဘူးဆုိတဲ့ အဓိပၸါယ္ပဲ”

“ဒါဆုိ အခု က်ေနာ္တုိ႔ကဒ္ထဲက ပုိက္ဆံမႏႈတ္ေတာ့ဘူးေပါ႔”

“ေအး၊ မႏႈတ္ေတာ့ဘူး။ မင္းတုိ႔အတြက္ ဒီခရီးဟာ အလကား စီးရတဲ့ခရီးပဲ” လုိ႔ က်ေနာ္က ၿပဳံးၿပီးေျပာလုိက္တယ္။

“အုိး... ေကာင္းလုိက္တာ” သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္စလုံးဆီက ၿပဳိင္တူအသံထြက္လာတယ္။ ဒီေန႔အဖုိ႔ ကံေကာင္းတဲ့ အခ်ိန္ပုိင္းကေလးကုိ ျပက္ျပက္ထင္ထင္ မွတ္သားမိတဲ့သေဘာ။

............................

အဲ... စလုံးလင္မယားကလည္း လစ္တဲလ္အိႏၵိယမွာပဲ ဆင္းၾကတယ္ခင္ဗ်။

“အားယိုး.... ကားကလည္း အရမ္းၾကပ္တုန္းပဲ။ ဘယ္လုိလုပ္ ေရွ႕ုကုိသြားၿပီး စကန္(scan)လုပ္မလဲ” သူတုိ႔ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ကုိ ေနာက္က ဆင္းမယ့္ ခရီးသည္ေတြက တြန္းတုိက္တဲ့အတြက္ ေနာက္ေပါက္ဆီကုိ ေရြ႕ပါသြားရင္း အမ်ဳိးသမီးက ေျပာလုိက္တယ္။ ဘယ္သူဘယ္ဝါရယ္လုိ႔ ဦးတည္ၿပီး သတ္သတ္မွတ္မွတ္ ေျပာတာမ်ဳိးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။

“အရင္ ဆင္းလုိက္ၾကတာေပါ႔ကြာ” လုိ႔ သူ႕ေယာက္်ားက ျပန္ေျပာတယ္။ “ၿပီးေတာ့မွ ေရွ႕ေပါက္က ျပန္တက္ၿပီး စကန္လုပ္လုိ႔ရမလားဆုိတာ ၾကည့္တာေပါ႔”

“ဒါေပမယ့္ ေရွ႕ေပါက္မွာလည္း လူေတြအမ်ားႀကီး တုိးဆင္းေနၾကတဲ့ဟာကုိ....” လုိ႔ သူမက ေျပာလုိက္တယ္။

အရာတုိင္းဟာ အားလုံးမွားယြင္းေနပါၿပီ။ ဘယ္ေလာက္မ်ား စလုံး မဆန္လုိက္သလဲလုိ႔။

(စကၤာပူႏုိင္ငံသား အက္တိဗစ္ ဘေလာ့ဂါ Alex Au ေရးသားေသာ The driver, the passengers, and me ပုိ႔စ္ကုိ ဘာသာျပန္ပါသည္။)

မုိးေပၚေထာင္ပစ္သူမ်ားႏွင့္ ဆယ့္ရွစ္ရက္ၾကာ

မေန႔ညကေတာ့ အီဂ်စ္ျပည္သူေတြရဲ႕ေအာင္ပြဲေပါ႔။

သမၼတမူဘာရက္တေယာက္ အီဂ်စ္ကုိ အႏွစ္၃၀ေလာက္ အေရးေပၚဥပေဒနဲ႔ ေတာက္ေလွ်ာက္ အုပ္ခ်ဳပ္လာခဲ့ၿပီးတဲ့ေနာက္ ျပည္သူေတြရဲ႕ အုံႂကြဆႏၵျပမႈကုိ မလြန္ဆန္ႏုိင္ေတာ့ဘဲ ေနာက္ဆုံးမွာ ရာထူးက ႏႈတ္ထြက္ေပးလုိက္ရၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ရက္ေပါင္း ၁၈ ရက္ၾကာ ျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ ဒီဆႏၵျပပြဲေတြကုိ ကမၻာတလႊားက ျပည္သူေတြနည္းတူ က်ေနာ္လည္း တီဗီေပၚမွာေရာ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာေတြေပၚမွာပါ စိတ္ဝင္တစား ေစာင့္ၾကည့္ေနခဲ့မိပါတယ္။

ပထမပုိင္းမွာ မူဘာရက္က စက္တင္ဘာေရာက္မွ ႏႈတ္ထြက္ေပးမယ္ဆုိၿပီး တင္းခံေနတဲ့အတြက္ အီဂ်စ္ျပည္သူေတြရဲ႕ ေတာ္လွန္ေရးဟာ ငါတုိ႔ ျမန္မာျပည္မွာလုိ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ရွည္ၾကာသြားေတာ့မွာလားလုိ႔လည္း ရင္တမမနဲ႔ စုိးရိမ္ေနခဲ့မိပါတယ္။ အခုေတာ့ ၁၈ ရက္ေလာက္အတြင္းမွာပဲ အီဂ်စ္ျပည္သူေတြရဲ႕ အဓိကေတာင္းဆုိခ်က္တခု ျပည့္သြားၿပီ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အီဂ်စ္ျပည္ဟာ ဒီမုိကေရစီ လမ္းဆီကုိ တဆစ္ခ်ဳိးလာၿပီလုိ႔ ယူဆရပါတယ္။

ဆႏၵျပပြဲေတြအတြင္းမွာ သတိထားမိတဲ့ ျမန္မာျပည္နဲ႔ အီဂ်စ္အၾကား ကြာျခားခ်က္တခုကေတာ့ အီဂ်စ္စစ္တပ္ဟာ အာဏာရွင္ရဲ႕ လက္ကုိင္တုတ္အျဖစ္မခံဘဲ ဆႏၵျပျပည္သူေတြကုိ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေပးခဲ့တယ္ဆုိတဲ့ အခ်က္ပါပဲ။ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံအစပုိင္းမွာ အာဏာရွင္ ဦးေနဝင္းက “စစ္တပ္ဆုိတာ မုိးေပၚေထာင္ပစ္တာမဟုတ္ဘူး။ မွန္ေအာင္ တည့္တည့္ပဲ ပစ္တယ္”လုိ႔ လူထုကုိ ၿခိမ္းေျခာက္ ႀကိမ္းဝါးသြားခဲ့တဲ့အတုိင္းပဲ စစ္တပ္ဟာ လက္နက္မဲ့ ျပည္သူလူထုကုိ ဆႏၵျပပြဲအတြင္းမွာ ရက္ရက္စက္စက္ ပစ္သတ္ခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၀၇ ေရႊဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးအတြင္းကလည္း အလားတူ ပစ္သတ္ခဲ့ျပန္ပါတယ္။

အီဂ်စ္ျပည္မွာေတာ့ ဆႏၵျပပြဲတေလွ်ာက္လုံး စစ္တပ္ဟာ ေသနတ္ကုိ မုိးေပၚ ေထာင္ပစ္တာေလာက္ပဲ ေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။ မူဘာရက္ကုိ ဆန္႔က်င္ဆႏၵျပသူေတြနဲ႔ ေထာက္ခံသူ( အီဂ်စ္စြမ္းအားရွင္)ေတြအၾကား ပဋိပကၡကုိ တားဆီးလုိတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ မုိးေပၚေထာင္ပစ္ၿပီး ဟန္႔တားခဲ့ျခင္းမွ်သာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကေတာ့ ျမန္မာျပည္က စစ္တပ္နဲ႔ အီဂ်စ္စစ္တပ္ ႏွစ္ခုအၾကားက သိသာထင္ရွားတဲ့ ကြာဟမႈပါ။

ေနာက္တခ်က္ သတိျပဳမိတာကေတာ့ အီဂ်စ္ဟာ အေမရိကန္၊ ဥေရာပသမဂၢတုိ႔နဲ႔ ေတာက္ေလွ်ာက္ မဟာမိတ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့အေလ်ာက္ ႏုိင္ငံျခားရင္းႏွီးျမႇဳတ္ႏွံမႈေတြရွိခဲ့ေပမယ့္ တဖက္မွာ ႏုိင္ငံေရးစနစ္အရ မလြတ္လပ္တဲ့အတြက္ ျပည္သူေတြ ဖိႏွိပ္ခံရတယ္။ ဆင္းရဲခ်မ္းသာ ကြာဟမႈျမင့္တက္လာတယ္။ အလုပ္လက္မဲ့ႏႈန္းထားျမင့္တက္လာတယ္။ အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈေတြ ေနရာတကာမွာ ျဖစ္လာတယ္။ ေနာက္ဆုံးမွာ စားေသာက္ကုန္ေစ်းႏႈန္းေတြနဲ႔ လူေနမႈစားရိတ္ ျမင့္တက္လာတဲ့အတြက္ ဒီလုိ အုံႂကြမႈႀကီးျဖစ္လာရတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ စီးပြားေရးပိတ္ဆုိ႔မႈေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္မွာ ျပည္သူလူထု ထိခုိက္နစ္နာေနရပါတယ္ဆုိတဲ့ ပိတ္ဆုိ႔မႈ ဆန္႔က်င္ေရးသမားေတြရဲ႕ အဆုိကုိ ပုိလုိ႔ေတာင္ သံသယ ပြားစဖြယ္ ျဖစ္လာရပါတယ္။

အီဂ်စ္ဆႏၵျပပြဲနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ အားမလုိအားမရျဖစ္မိတာကေတာ့ အေမရိကန္နဲ႔ အီးယူရဲ႕ ႏုိင္ငံျခားေရး မူဝါဒ ပါပဲ။ ဒီႏုိင္ငံေတြအတြက္ တျခားႏုိင္ငံေတြရဲ႕ ဒီမုိကေရစီနဲ႔ လူအခြင့္အေရး ဆုိတာေတြဟာ သူတုိ႔ႏုိင္ငံေတြရဲ႕ အမ်ဳိးသားအက်ဳိးစီးပြားေလာက္ ေရွ႕တန္းမတင္ဘူးဆုိတာ မ်က္ဝါးထင္ထင္ ျမင္ေတြ႕လုိက္ရတာပါပဲ။ ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ မလြတ္လပ္တဲ့ႏုိင္ငံေတြမွာလည္း သက္ဆုိင္ရာ ျပည္သူလူထုေတြရဲ႕ လြတ္ေျမာက္လုိတဲ့ဆႏၵ ႀကီးထြား ျပင္းျပလာတဲ့အခါ အဆုံးမွာ ျပည္သူလူထုကပဲ ေအာင္ပြဲခံသြားၾကရတာ ဓမၼတာပါပဲ။

တူနီးရွားက စလုိက္တဲ့ ဂယက္ဟာ အခုေတာ့ ယီမင္၊ အီဂ်စ္၊ ေဂ်ာ္ဒန္၊ ဆီရီးယား စတဲ့ ႏုိင္ငံေတြကုိ ပ်ံ႕ႏွံ႕႐ုိက္ခတ္လာသလုိ အခုျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ အီဂ်စ္ရဲ႕ေတာ္လွန္ေရးဟာ က်န္တဲ့ အေရွ႕အလယ္ပုိင္းႏုိင္ငံေတြရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးစနစ္ေတြကုိ ဆက္လက္ လႈပ္ခတ္ေစဦးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ႏုိင္ငံေတြမွာဆုိရင္ ဆႏၵျပပြဲေတြကုိ ေရွာင္လႊဲႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြကုိ ဖုတ္ပူမီးတုိက္ ေၾကညာ လုပ္ေဆာင္ဖုိ႔ ႀကဳိးစားေနၾကပါတယ္။ ဒီနည္းနဲ႔ အာဏာရွင္ေတြဟာ တေယာက္ၿပီး တေယာက္ က်ဆုံးခန္းဆီ ဦးတည္ၾကေနတာကုိ ေတြ႕ရပါတယ္။

ကဲ.... က်ေနာ္တုိ႔ အေရွ႕ေတာင္အာရွႏုိင္ငံေတြရဲ႕ အေျပာင္းအလဲကေရာ ဘယ္ေတာ့ လာမွာလဲ။ ဘယ္ေလာက္ၾကာဦးမလဲ။

အေျပာင္းအလဲ

မၾကာခင္ ၂၀၁၀ ကုိ ႏႈတ္ဆက္ၿပီး ႏွစ္သစ္ကုိ ေရာက္ေတာ့မယ္။ ႏွစ္ကုန္ကာနီးလည္း ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေရာက္တတ္ရာရာေလးေတြ ေတြးမိတာကုိ ေတြးမိသလုိ ေရးလုိက္ပါတယ္။

နည္းပညာ အေျပာင္းအလဲ

လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ့္တစ္ႏွစ္၊ က်ေနာ္ စကၤာပူကုိ ေရာက္လာကာစက လက္ကုိင္ဖုန္းေတြကို အခုလုိ လူတုိင္းမကုိင္ႏုိင္ၾကေသးဘူး။ အဲသည္တုန္းက လက္ကုိင္ဖုန္းကလည္း အခုေခတ္အျမင္နဲ႔ ျပန္ၾကည့္ရင္ ေတာ္ေတာ့္ကုိ ႀကီးမားေလးလံတဲ့ ပစၥည္းတခုပါပဲ။ Incoming call ေတြ အတြက္ပါ ပုိက္ဆံေပးရတဲ့ေခတ္ဆုိေတာ့ လက္ကုိင္ဖုန္းသုံးစြဲသူေတြထံ ဖုန္းေခၚလုိက္တယ္ဆုိရင္ တဖက္က “က်ေနာ္ျပန္ေခၚလုိက္မယ္ေနာ္” ဆုိၿပီး ႐ုိး႐ုိးတယ္လီဖုန္းလုိင္းကေန ျပန္လည္ ေခၚဆုိၾကတဲ့ေခတ္ေပါ႔။ အခုေတာ့ လက္ကုိင္ဖုန္းကေလးေတြက ေသးေသးငယ္ငယ္။ အေရာင္စုံ၊ အေသြးစုံ။ Incoming call က အခမဲ့ျဖစ္သြားၿပီ။ ဒီၾကားထဲမယ္ wifi တုိ႔ 3G တုိ႔နဲ႔ဆုိရင္ အင္တာနက္ကုိသုံးစြဲၿပီး Outgoing call ေတြကုိပါ အခမဲ့ ေခၚဆုိႏုိင္ေသးတယ္။

ဆယ္စုႏွစ္တခုအတြင္းမွာ နည္းပညာေတြ ေပါက္ကြဲသလုိ အလွ်င္အျမန္ တုိးတက္လာတယ္။ အင္တာနက္ကုိ ကြန္ျပဴတာေတြမွာသာမက အမ်ားသုံး အသုံးအေဆာင္ေတြျဖစ္တဲ့ လက္ကုိင္ဖုန္းေတြ၊ ႐ုပ္ျမင္သံၾကားေတြမွာပါ တုိက္႐ုိက္ သုံးစြဲလုိ႔ ရလာတယ္။ သတင္းစာ၊ ေရဒီယုိ၊ ႐ုပ္ျမင္သံၾကား စတဲ့ မီဒီယာေတြနဲ႔ အင္တာနက္ဟာ နယ္နိမိတ္ေတြ ေရာယွက္ေဝဝါးလာၿပီး ဆုံမွတ္တခုကုိ ေရွး႐ႈေနသလုိပါပဲ။ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္အတြင္းမွာ အဖုိးႏႈန္း ခ်ဳိသာတဲ့ tablet pc ေတြ ေပၚလာတာဟာလည္း လူႀကီးလူငယ္ အသက္အရြယ္မေရြး ကြန္ျပဴတာနဲ႔ အင္တာနက္ကုိ လြယ္လင့္တကူ သုံးစြဲႏုိင္တဲ့အေနအထားကုိ ေရာက္လာေစပါတယ္။

ဒီေတာ့ လာမယ့္ႏွစ္ထဲမွာ ကမၻာတလႊား အင္တာနက္ကုိ သုံးစြဲသူ လူဦးေရဟာ အခုထက္ အဆမတန္ ပုိမုိမ်ားျပားလာဖုိ႔ အေၾကာင္းရွိပါတယ္။

အင္တာနက္ကတဆင့္ ပရိသတ္ (သုိ႔မဟုတ္) လူထုထံက သေဘာထားစစ္တမ္း၊ တုန္႔ျပန္ ေဝဖန္အႀကံျပဳလႊာေတြကုိ အခ်ိန္နဲ႔တေျပးညီတည္း လွ်င္လွ်င္ျမန္ျမန္ ရယူႏုိင္တယ္။ အထင္ကရအဖြဲ႕အစည္းေတြအေနနဲ႔ သူတုိ႔ရဲ႕ တရားဝင္အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာမွာ “Donation Button” ကေလးပါ ထည့္ထားလုိက္မယ္ဆုိရင္ ကမၻာတလႊားမွာရွိတဲ့ ေထာက္ခံသူေတြထံက အလွဴေငြေတြ၊ ရန္ပုံေငြေတြကုိ လြယ္လြယ္ကူကူ ေကာက္ယူႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။

အင္တာနက္ဟာ သူ႕သေဘာသဘာဝအရ အျခားမီဒီယာေတြနဲ႔မတူဘဲ အေတာ္အတန္ လြတ္လပ္တဲ့ သဘာဝရွိတယ္။ အလြန္အမင္းဖိႏွိပ္လြန္းတဲ့ အာဏာရွင္ႏုိင္ငံေတြမွာေတာင္ အတုိင္းအတာတခုအထိ လြတ္လပ္မႈရွိတယ္။ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ႀကဳိးပမ္းေနသူေတြအဖုိ႔ မိမိရည္ရြယ္ခ်က္ကုိ ေဖာ္ေဆာင္ႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ ထိထိေရာက္ေရာက္ သုံးစြဲႏုိင္တဲ့ လက္နက္တခုလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိနည္းပညာမ်ဳိးကုိ ေရွး႐ုိးစြဲ လူႀကီးေတြက သုံးစြဲဖုိ႔ တြန္႔ဆုတ္ေနရင္ေတာင္ လူငယ္ေတြက ဦးေဆာင္ၿပီး သုံးစြဲလာၾကလိမ့္မယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ရပါတယ္။

နည္းပညာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေနာင္လာမယ့္ ႏွစ္ေတြအတြင္းမွာ က်ေနာ္ေမွ်ာ္မွန္းမိတဲ့၊ ေတာင့္တမိတဲ့ တုိးတက္ေျပာင္းလဲမႈေတြကေတာ့...

(၁) တာရွည္ခံမယ့္ ဘက္ထရီ ေတြ၊
(၂) စကၠဴလုိပါးလႊာၿပီး ေကြးၫႊတ္လုိ႔ရတဲ့၊ ပါဝါသိပ္မစားတဲ့ Display ေတြ ( နမူနာ ပုံစံ တခုႏွစ္ခု ထုတ္တာမ်ဳိးမဟုတ္ဘဲ စီးပြားျဖစ္ အေျမာက္အျမား ထုတ္လုပ္ႏုိင္တာမ်ဳိး)
(၃) Fusion Power (နည္းနည္း ေလာဘႀကီးသြားသလားေတာ့မသိ)
(၄) ေနရာအႏွံ႕ အလကားသုံးစြဲလုိ႔ရတဲ့ အင္တာနက္ (ဟုိတေန႔က သတင္းတပုဒ္ထဲမွာေတာ့ ျဖစ္လာေတာ့မယ္လုိ႔ ေဟာကိန္းထုတ္ေနၾကတာ ေတြ႕ရတာပဲ)
(၅) အလုိအေလ်ာက္ မီးပူတုိက္စက္

ဒါက နည္းပညာ ေျပာင္းလဲမႈနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ေတြးမိ၊ ေမွ်ာ္မွန္းမိတာေတြပါ။

ျမန္မာျပည္က အေျပာင္းအလဲ

ဒီႏွစ္ထဲမွာ ျမန္မာျပည္က တုိးတက္ေျပာင္းလဲမႈကေရာ။

၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲႀကီးကေတာ့ ၿခိမ့္ၿခိမ့္သဲသဲ က်င္းပလုိ႔ ၿပီးသြားပါၿပီ။ ေရြးေကာက္ပြဲကုိ ဝင္ၿပဳိင္ျခင္းအားျဖင့္ ပါလီမန္ထဲကေန ႏုိင္ငံေရးအဝန္းအဝိုင္းကုိ ခ်ဲ႕ထြင္မယ္ဆုိတဲ့ အယူဝါဒကုိ ျပည္တြင္းျပည္ပ ဗန္းနဲ႔လွည့္ေရာင္းခဲ့သူေတြလည္း သူတုိ႔ရဲ႕ မွန္းဆထင္ျမင္ခ်က္ေတြဟာ ပါစင္ေအာင္ လြဲမွားခဲ့ၿပီ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ႏုိင္ငံေရးသိကၡာေတြလည္း ကုန္းေကာက္စရာမက်န္ေအာင္ က်ဆင္းခဲ့ၾကတာကုိ အားရစဖြယ္ ေတြ႕ျမင္ေနရပါတယ္။

ေရြးေကာက္ပြဲအၿပီး ႏုိဝင္ဘာလထဲမွာပဲ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ကေန ျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္လာပါတယ္။ အခု တုိင္းျပည္ထဲမွာ အက်ယ္ေလာင္ဆုံးအသံကေတာ့ ၂၁ရာစုနဲ႔ ကုိက္ညီတဲ့ ပင္လုံညီလာခံ ကိစၥပါပဲ။ နယ္စပ္မွာေတာ့ အရင္က အပစ္အခတ္ရပ္ထားတဲ့ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္အဖြဲ႕ေတြနဲ႔ နအဖ စစ္တပ္အၾကားမွာ တင္းမာမႈေတြ၊ တုိက္ပြဲေတြ ျပန္ျဖစ္ေနပါတယ္။

အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္အေနနဲ႔ ၿမဳိ႕နယ္စည္း၊ တုိင္းစည္း ေအာက္ေျခကစလုိ႔ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ကုိ ျပန္လည္ ခုိင္ခန္႔ေအာင္ ထူေထာင္မယ္။ လူထုကုိ ႏုိင္ငံေရးအရ ပါဝင္လာေအာင္ စည္း႐ုံးမယ္ဆုိရင္ နအဖကုိ ေစ့စပ္ေဆြးေႏြးေရး စားပြဲကုိ ေရာက္လာေအာင္ ဖိအားေပးႏုိင္လိမ့္မယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။

ေရဒီယုိေတြမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ အေမးအေျဖ က႑ တခ်ဳိ႕ကုိ နားေထာင္ျဖစ္ပါတယ္။ ေမးခြန္းေမးသူအမ်ားဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လုံၿခဳံေရးကိစၥကုိ ထပ္ဖန္တလဲလဲ ေျပာၾကၿပီး ေရဒီယုိေပၚက တန္ဘုိးရွိတဲ့ အခ်ိန္ေတြကုိ ျဖဳန္းေနၾကတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ေတးသံရွင္ ေဒၚမာမာေအးကဆုိရင္ “ညီမေလး အရဲမကုိးပါနဲ႔ေနာ္” ဆုိၿပီး တုိက္တြန္းသတိေပးထားတာကုိေတာင္ ၾကားလုိက္ရပါေသးတယ္။ သူတုိ႔ရဲ႕ စုိးရိမ္ပူပန္မႈကုိ နားလည္ေပမယ့္ တဖက္မွာ လူထုေခါင္းေဆာင္တေယာက္အေနနဲ႔ သြားသင့္တဲ့ကိစၥ၊ လုပ္သင့္တဲ့ကိစၥေတြကုိ ရဲရဲဝံ့ဝ့ံလုပ္ရမယ့္ တာဝန္ဝတၱရား ရွိေနတာကုိလည္း သတိထားမိပါတယ္။ ဦးသန္းေရႊတုိ႔လုိ အရဲမကုိးဘဲ လႈိဏ္ေခါင္းထဲမွာ ပုန္းေနၿပီး တကယ္လုပ္သင့္လုပ္ထုိက္တာေတြကုိ မ်က္ကြယ္ျပဳတဲ့ ေခါင္းေဆာင္မ်ဳိးကုိေတာ့ လုံးဝ လုိခ်င္ၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတုိ႔လုိ ရဲဝံ့စြန္႔စားၿပီး လုပ္သင့္လုပ္ထုိက္တာေတြကို မဆုတ္မနစ္လုပ္ေနတဲ့ ေခါင္းေဆာင္တေယာက္အျဖစ္မ်ဳိးကုိသာ ပုိၿပီး ျမင္လုိၾကမွာပါ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိယ္တုိင္လည္း တေလွ်ာက္လုံး မိမိအသက္ကုိေတာင္ ပဓာနမထားဘဲ ရဲဝံ့စြန္႔စားၿပီး လုပ္သင့္လုပ္ထုိက္တာေတြကုိ လုပ္ခဲ့တဲ့အတြက္သာ ဒီလုိ ျပည္သူအမ်ားက ယုံၾကည္ကုိးစားရတဲ့ အေနအထား ေရာက္ရွိလာခဲ့တာ မဟုတ္ပါလား။ အရဲမကုိးတဲ့ လူလိမၼာ၊ လူနပ္ေတြခ်ည္းသာ မ်ားလာရင္ လုပ္သင့္လုပ္ထုိက္တာကုိ လုပ္ၾကမယ့္ လူေတြ နည္းပါးသြားႏုိင္ပါတယ္။

ဒီႏွစ္အတြင္းမွာပဲ ျပည္တြင္းက အခ်ဳိ႕ေသာ စာနယ္ဇင္းေတြ၊ သတင္းေထာက္ေတြအေနနဲ႔ သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္အတြက္ ရသမွ် အခြင့္အေရးကုိ ဆုပ္ကုိင္ၿပီး စြန္႔စြန္႔စားစား ႀကဳိးပမ္းၾကတဲ့ အေနအထားကုိ သတိျပဳမိပါတယ္။ အခ်ဳိ႕ေသာ အႏုပညာရွင္ေတြအေနနဲ႔လည္း စစ္အစုိးရဲ႕ မ်က္မာန္ရွမႈ၊ ၿငဳိျငင္မႈကုိ ခံယူၿပီး မိမိတုိ႔ရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္ကုိ တမ်ဳိးတဖုံ ထုတ္ေဖာ္လာတာကုိ ေတြ႕ရပါတယ္။

မၾကာမီအနာဂတ္မွာ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး က်ေနာ္ေမွ်ာ္မွန္းမိတဲ့၊ ေတာင့္တမိတဲ့ တုိးတက္ျဖစ္ေပၚမႈေတြကေတာ့....

(၁) နည္းပညာတုိးတက္မႈကုိ ဆုပ္ကုိင္ၿပီး သတင္းလြတ္လပ္မႈကုိ ခ်ဲ႕ထြင္ႏုိင္ပါေစ။
(၂) အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္နဲ႔ အျခားႏုိင္ငံေရးအင္အားစုမ်ား၊ တုိင္းရင္းသားအဖြဲ႕မ်ား ညီၫြတ္စြာ ေပါင္းစည္းႏုိင္ၾကေစ။
(၃) ကုိမင္းကုိႏုိင္တုိ႔အပါအဝင္ က်န္ရွိေနေသးတဲ့ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား လြတ္ေျမာက္ၾကေစ။
(၄) လူထုတရပ္လုံးပါဝင္မႈနဲ႔ စစ္အစုိးရကုိ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးေရး၊ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးအတြက္ လုပ္ေဆာင္လာေအာင္ ဖိအားေပးႏုိင္ၾကေစ။

ဒါကေတာ့ လတ္တေလာ ေတြးျဖစ္တဲ့အေတြးေတြ၊ ဆႏၵေတြပါ။

ဘေလာ့ဂ္ကုိ လာလည္သူအေပါင္း က်န္းမာၾကပါေစ။ ေပ်ာ္ရႊင္ေသာ ခရစ္စမတ္ပိတ္ရက္နဲ႔ ေကာင္းေသာႏွစ္သစ္ ျဖစ္ပါေစဗ်ား။

ေက်းဇူးတင္သူမ်ား၊ Ballroom Protest နဲ႔ သစ္ခြပန္းကဗ်ာ

(၁) “ေက်းဇူးတင္တယ္” ဆုိတဲ့စကားဟာ ႐ုိးသားတဲ့ စိတ္ေကာင္းေစတနာနဲ႔ မတြဲဖက္ရင္၊ အထူးသျဖင့္ မ႐ုိးသားတဲ့ လုပ္ရပ္နဲ႔ တြဲဖက္ေနရင္ ၾကည္ႏူးစရာ ျဖစ္မလာႏုိင္တဲ့အျပင္ အလြန္တရာ ေအာ့ႏွလုံးနာစရာ၊ စက္ဆုပ္စရာေကာင္းပုံကုိ ႀကံ႕ဖြံ႕ပါတီက အခုလုိ သက္ေသျပလုိက္ပါတယ္။

ႀကံ႕ဖြံ႕ပါတီဟာ ေရြးေကာက္ပြဲမတုိင္မီကတည္းက ျပည္သူေတြကုိ အတင္းအဓမၼ ဖိအားေပးၿပီး မဲထည့္ခုိင္းတယ္။ ေငြနဲ႔ေပါက္ၿပီး၊ အခြင့္အေရးဗန္းျပၿပီး မဲဝယ္တယ္။ ေပၚေပၚထင္ထင္ မဲခုိးတယ္။ မုိးေပၚကက်လာတဲ့ ႀကဳိတင္မဲဆုိတာေတြ ေပါင္းထည့္ၿပီး မဲလိမ္တယ္။ မဲရလဒ္ေတြ ေၾကညာတဲ့အခ်ိန္မွာလည္း ညစ္တယ္။ ဘယ္ေလာက္ထိေတာင္ ညစ္သလဲဆုိေတာ့ “ရာခုိင္ႏႈန္း ၁၀၂.၉ ရာခုိင္ႏႈန္းက ေထာက္ခံတယ္လုိ႔ ေၾကညာမိတာမ်ဳိး၊ ေရြးေကာက္ပြဲ မက်င္းပတဲ့ ပယ္ဖ်က္ထားတဲ့ မဲဆႏၵနယ္ေတြမွာပါ ႀကံဖြံ႕အမတ္ေလာင္းေတြႏုိင္တယ္လုိ႔ ေၾကညာမိတာမ်ဳိး”.... စသျဖင့္ ရာဇဝင္မွာ တခါမွ မႀကဳံဖူးေလာက္ေအာင္ အရွက္နည္းစြာ နည္းမ်ဳိးစုံနဲ႔ ညစ္ပတ္ခဲ့ၾကတာပါ။ ေဟာ... အခုက်ေတာ့ တခဲနက္ေထာက္ခံ ဆႏၵျပဳေရြးခ်ယ္ တာဝန္ေပးအပ္ခဲ့တဲ့အတြက္ ျပည္သူလူထုႀကီးကုိ အထူးေက်းဇူးဥပကာယတင္ရွိပါသတဲ့။ ဖြမ္...ရြံစရာေကာင္းလုိက္တာ။ ႀကံ႕ဖြံ႕ရဲ႕ လုပ္ရပ္ကုိ ထင္ရွားေအာင္ ဥပမာေပးရရင္... လက္ဝတ္လက္စားေတြကုိ ဓားနဲ႔ ေထာက္ လုယက္ၿပီးေတာ့မွ အခုလုိ လက္ဝတ္ရတနာေတြ ေထာက္ပံ့လွဴဒါန္းတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္လုိ႔ ေျပာတဲ့ ဓားျပရဲ႕ လုပ္ရပ္နဲ႔ တေထရာတည္း တူေနပါတယ္။

(၂) ဒီကာတြန္းကေတာ့ စကၤာပူက ေလာေလာလတ္လတ္ ဟာသ တခုေပါ႔။ ဒီဟာသကုိ ရယ္ႏုိင္ဖုိ႔ဆုိရင္ ကာတြန္းေအာက္မွာ ေဖာ္ျပထားတဲ့ လင့္ခ္ေတြကုိ အရင္သြားဖတ္ဖုိ႔လုိလိမ့္မယ္။

Cartoon Link

Stage protests in ballrooms? Really? , “Court reserves judgement on appeal by 3 SDP members”

(၃) ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လြတ္ေျမာက္လာတာကုိ တကမၻာလုံးက ေခါင္းေဆာင္ေတြ ဝုိင္းဝန္းႀကဳိဆုိၾကေပမယ့္ စကၤာပူက ေခါင္းေဆာင္မ်ားကေတာ့ ၿငိမ္ခ်က္သားေကာင္းေနခဲ့ၾကတာ အံ့ၾသစရာပါ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ စထရိတ္တုိင္းမ္စ္သတင္းစာက လာေရာက္ေမးျမန္းတဲ့အခါ ျမန္မာအတုိက္အခံအဖြဲ႕ေတြနဲ႔ပါ ထိေတြ႕ဆက္ဆံဖုိ႔ စကၤာပူအစုိးရကုိ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က တုိက္တြန္းထားတာေတြ႕ရပါတယ္။ စကၤာပူအစုိးရကလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လုိ ကမၻာတဝွမ္းက ေလးစားျခင္းခံရသူကုိသာ မဆက္ဆံဘဲ ေနခ်င္ေနမယ္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္သိန္းစိန္လုိ နာမည္ဆုိးနဲ႔ေက်ာ္ၾကားတဲ့ စစ္ေခါင္းေဆာင္ကုိေတာ့ သူတုိ႔ရဲ႕ နာမည္ေက်ာ္ သစ္ခြပန္းဥယ်ာဥ္ထဲက သစ္ခြပန္းတမ်ဳိးကုိေတာင္ သိန္းစိန္နာမည္နဲ႔ တခုတ္တရ ဂုဏ္ျပဳမွည့္ေခၚခဲ့တာကုိ ေတြ႕ရပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက က်ေနာ္ေတာင္ ေအာက္ပါအတုိင္း ကဗ်ာေလးတပုဒ္ စပ္ခဲ့ပါေသးတယ္။

“Orchid poetry”

No less than a belle as a metaphor,
Innocent in nature
Pity that unfortunate orchid in Singapore,
Named after a killer.

But the killer has no name
In heaven’s short-list
And there is no shame
In those who named the orchid.

-Ko Paw-

ေၾသာ္.... ဂလုိကုိး

ခင္ၫြန္႔ (လက္ဟန္ေျခဟန္ျဖင့္)။.............။ “က်ေနာ့္မွာ အခု ကုိယ့္လည္ပင္းကုိယ္ ႀကဳိးကြင္းစြပ္ေနရတာ..”

အသံတိတ္ဗီဒီယုိမွာတုန္းက အဲဒီလုိ ေျပာေနတယ္လုိ႔ ထင္ခဲ့မိတာ.... မွားတဲ့အခါလည္း မွားေပမေပါ႔။

အသံထြက္ လင့္ခ္ကုိ ၾကည့္႐ႈရန္။

ဒါကေတာ့ The Online Citizen က ႐ုိက္ၿပီး ေရာင္းေနတဲ့ တီရွပ္ေတြပါ။ (ရံပုံေငြတခုခုအတြက္ ႐ုိက္ေရာင္းတယ္လုိ႔ ယူဆရတာပဲ။) ေဆာင္းပါးကုိေတာ့ ဒီမွာ သြားဖတ္ႏုိင္ပါတယ္။

ေဆာင္းပါးရဲ႕ ေအာက္ေျခမွာ ကြန္မန္႔လုပ္သူတေယာက္က တီရွပ္ဒီဇုိင္းကုိ အျခားစာသားတခုနဲ႔ ႐ုိက္ႏွိပ္ထုတ္ေဝဖုိ႔အတြက္ အႀကံေပးထားတာ ေတြ႕ရလုိ႔ ရယ္ရပါေသးတယ္။ သူအႀကံျပဳတဲ့ စာသားက….

“တကယ္လုိ႕ ငါေပ်ာက္ေနတယ္ဆုိရင္ ငါ႔အစ္ကုိရဲ႕ အိမ္မွာ ငါရွိေနမယ္”…..တဲ့။

ဒီစာသားကေတာ့ စကၤာပူမွာ အခုတေလာ လူေျပာမ်ားေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြထဲက တခုေပါ႔။

လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ႏွစ္ေလာက္က မက္စ္ဆီလာမက္ အမည္ရ အၾကမ္းဖက္သမားလုိ႔ သံသယအျဖစ္ခံရသူတေယာက္ဟာ စကၤာပူရဲ႕ အဆင့္ျမင့္လုံၿခဳံေရးအက်ဥ္းစခန္းကေန ထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္သြားခဲ့တာကုိ မွတ္မိၾကမယ္ထင္ပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက စကၤာပူက လုံၿခဳံေရးတပ္ဖြဲ႕ဝင္ေတြဟာ ကၽြန္းအႏွံ႕၊ ေတာအႏွံ႕ေတာင္အႏွ႔ံ၊ ဘီးစိတ္တုိက္ ေျမလွန္ရွာေဖြခဲ့ၾကပါတယ္။ မေလးရွားဖက္ကုိ ထြက္တဲ့ နယ္ျခားဂိတ္ေတြမွာဆုိရင္ ျဖတ္သမွ် ကားတုိင္းကုိ ရပ္တန္႔စစ္ေဆးရတဲ့အတြက္ သီတင္းပတ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကားေတြ တန္းစီ ပိတ္ဆုိ႔ကုန္ၿပီး ဆုံး႐ႈံးနစ္နာမႈေတြလည္း ေဒၚလာ သန္းနဲ႔ခ်ီ ဆုံး႐ႈံးခဲ့ၾကရပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ စကၤာပူအာဏာပုိင္ေတြ တုိက္တဲ့ ဘီးစိတ္က ဘီးဆံတေခ်ာင္း က်ဳိးေနပုံရတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ အဲသည္လုိဘီးစိတ္တုိက္ရွာေဖြေနၾကခ်ိန္မွာ ဆီလာမက္ဟာ စကၤာပူက သူ႕အစ္ကုိရဲ႕ အိမ္မွာ ညအိပ္ညေန ပုန္းေအာင္းေနခဲ့ပါသတဲ့။ စကၤာပူအစုိးရက သူတုိ႔ရဲ႕ (အဲဒီအခ်ိန္က) အေရးယူေဆာင္ရြက္မႈေတြကို အေသးစိတ္ မထုတ္ျပန္တဲ့အတြက္ မည္သုိ႔မည္ပုံ မ်က္စိေမွာက္သြားၾကသလဲဆုိတာကုိ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ေတာ့ အတိအက် မသိႏုိင္ေသးပါဘူး။ စကၤာပူႏုိင္ငံသားေတြကေတာ့ အာဏာပုိင္ေတြအေနနဲ႔ ဒီေလာက္ ေငြအားလူအား အကုန္အက်ခံ ရွာေဖြခဲ့ၿပီး တကယ္ေစာင့္ၾကည့္ရမယ့္ ေနရာကုိက်မွ ေသေသခ်ာခ်ာ မရွာေဖြ၊ မစစ္ေဆးရေကာင္းလားလုိ႔ သက္ဆုိင္ရာ အာဏာပုိင္ေတြကုိ အျပစ္တင္ေနၾကပါတယ္။ ေစာေစာက တီရွပ္စာသားကုိ အႀကံေပးသူလုိပဲ ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး သူတုိ႔အစုိးရကုိ သေရာ္ခ်င္တဲ့သူေတြလည္း တပုံတပင္ေပါ႔။

ဒါမ်ဳိးက်ေတာ့ ျမန္မာျပည္က ရဲခ်ဳပ္ခင္ရီတုိ႔က ေတာ္သြားျပန္ပါေလေရာ။ ဟုတ္တယ္ေလ၊ ရဲခ်ဳပ္ခင္ရီတုိ႔ ေတာ္ပုံက ဒီကေန႔ ရန္ကုန္မွာ ဗုံးတလုံးေပါက္တယ္ဆုိရင္ ေနာက္တေန႔ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာ ဘယ္သူ၊ ဘယ္အဖြဲ႕လက္ခ်က္ဆုိတာ (မွန္တာ၊ မမွန္တာ ေနာက္ထားလုိ႔) တခါတည္း ရမ္းသန္း လက္ညဳိးထုိးလုိက္တာပါပဲ။ အၾကားအျမင္ရေနသလားေတာင္ ထင္ရတယ္။ ေတာ္ရွာပါတယ္ ေတာ္ေရ႕...ေတာ္ရွာပါတယ္ေအ့...လုိ႔ပဲ ေျပာရမယ္ထင္တယ္။

ဆီလာမက္ကုိ လက္ခံထားၿပီး လြတ္ေျမာက္ေအာင္ ကူညီတဲ့ သူ႕ေဆြမ်ဳိးေတြကုိ စကၤာပူအစုိးရက (တံခါးပိတ္) တရား႐ုံးတင္ၿပီး ေထာင္ဒဏ္ေတြ အသီးသီး ခ်မွတ္လုိက္ပါတယ္။ ဒီကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး စကၤာပူဒီမုိကရက္တစ္ပါတီက ေထာက္ျပထားတဲ့အခ်က္ကလည္း စိတ္ဝင္စားစရာပါ။

ဆီလာမက္ကုိ ထိန္းသိမ္းထားတဲ့ အုိင္အက္စ္ေအလုိ႔ေခၚတဲ့ အက္ဥပေဒက ျမန္မာလုိ ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျပန္ဆုိရရင္ေတာ့ “ႏုိင္ငံေတာ္ကုိ ေႏွာက္ယွက္ဖ်က္ဆီးလုိသူမ်ား၏ အႏၱရာယ္မွ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေသာ ဥပေဒ” လုိ႔ ေခၚပါတယ္။ အဂၤလိပ္ေခတ္လက္က်န္ အက္ဥပေဒ တခုေပါ႔။ ျမန္မာျပည္မွာလည္း ရွိပါတယ္။ ဒီပဲယင္းလုပ္ႀကံမႈႀကီးအၿပီးမွာ အျပစ္မရွိတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ အက်ယ္ခ်ဳပ္နဲ႔ ထိန္းသိမ္းဖုိ႔ နအဖ စစ္အစုိးရ လက္ကုိင္က်င့္သုံးခဲ့တဲ့ အက္ဥပေဒေပါ႔။

ဒီဥပေဒရဲ႕ မေကာင္းတဲ့အခ်က္က သံသယအျဖစ္ခံရသူ၊ အစြပ္စြဲခံရသူကုိ ခုိင္လုံတဲ့ သက္ေသအေထာက္အထား ဘာတခုမွ တင္ျပစရာမလုိဘဲ၊ တရားခြင္မွာ ႐ုံးတင္စစ္ေဆးျခင္းလည္း မလုိအပ္ဘဲ “အစုိးရအဖြဲ႕ဝင္(ျပည္ထဲေရး)ဝန္ႀကီး” ရဲ႕ အခြင့္အာဏာနဲ႔တင္ ႏွစ္ရွည္လမ်ား ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းထားႏုိင္တဲ့ အခ်က္ပါပဲ။

အခုလည္း ဆီလာမက္ကုိ အၾကမ္းဖက္သမားလုိ႔ သကၤာမကင္းခံရသူ ဆုိတာ စကၤာပူအာဏာပုိင္မ်ားရဲ႕ အေျပာကုိ က်ေနာ္တုိ႔က တဖက္သတ္ ယုံၾကည္လုိက္ရတာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအဆုိဟာ မွန္ခ်င္မွလည္း မွန္ပါမယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ သူ႕ကုိ ယုံၾကည္ေလာက္စရာ သက္ေသသကၠာယနဲ႔ တရား႐ုံးမွာ လူသိရွင္ၾကား တရားစြဲဆုိၿပီး ျပစ္မႈထင္ရွားတယ္လုိ႔ စီရင္ခ်က္ခ်ထားတာမ်ဳိးမွ မရွိေသးဘဲကုိး။

တကယ္လုိ႔ ဆီလာမက္မွာသာ တကယ္အျပစ္မရွိဘဲ သက္သက္ မွားယြင္းအဖမ္းခံထားရတာဆုိရင္ လူတေယာက္ရဲ႕ ဘဝဟာ မနစ္နာေပဘူးလား။ သူ႕ရဲ႕ အခြင့္အေရးေတြ ဆုံး႐ႈံးမေနဘူးလား။ (စကၤာပူအစုိးရဟာ အရင္ကလည္း အျပစ္မရွိတဲ့ လူေတြကုိ ကြန္ျမဴနစ္ေတြဆုိၿပီး အေထာက္အထားမဲ့ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အုိင္အက္စ္ေအကုိ အသုံးျပဳၿပီး အက်ဥ္းခ် ထားခဲ့ဖူးပါတယ္။)

ေနာက္တခ်က္က ဆီလာမက္ကုိ လက္ခံထားတဲ့ ေဆြမ်ဳိးေတြဖက္က ၾကည့္ျပန္ရင္လည္း ဆီလာမက္ဟာ တရား႐ုံးေတာ္ကေန ျပစ္မႈထင္ရွားတယ္လုိ႔ အမိန္႔ခ်မွတ္ခံထားရတဲ့ တရားခံတစ္ေယာက္မဟုတ္။ ဒါေၾကာင့္ သူ႕ကုိ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ကူညီၾကတဲ့ကိစၥမွာ သူတုိ႔ကုိ ဥပေဒေၾကာင္းအရ အေရးယူပုိင္ခြင့္ ရွိမရွိ စဥ္းစားသုံးသပ္စရာပါ။

အင္ဒုိနီးရွားမွာဆုိရင္ အၾကမ္းဖက္သမားလုိ႔ အစြပ္စြဲခံရသူေတြကုိ တရား႐ုံးထုတ္ၿပီး လူသိရွင္ၾကား စစ္ေဆးတာကုိ ေတြ႕ရပါတယ္။ အစြပ္စြဲခံရသူေတြအေနနဲ႔ ေရွ႕ေနေရွ႕ရပ္ငွားၿပီး ဥပေဒေၾကာင္းလမ္းအရ ခုခံကာကြယ္ခြင့္ရွိတာကုိ သတိျပဳမိပါတယ္။

ဒါကေတာ့ စကၤာပူမွာ လက္ရွိျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာ တခုနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး က်ေနာ္ဖတ္မိသမွ်ကုိ ၿခဳံငုံၿပီး ျမန္မာဘာသာနဲ႔ မွ်ေဝလုိက္တာပါ။ မူရင္းကုိ ဖတ္လုိခဲ့ရင္ ေအာက္ပါ လင့္ခ္မွာ သြားဖတ္ပါရန္။

ပူးတြဲ ဖတ္႐ႈရန္။.............။ A case crying out for transparency and justice

စားဖားႀကီးမ်ား သတိထား

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ေခါင္းေဆာင္တဦးအေနနဲ႔ ျပည္သူလူထုကို အမွန္တကယ္ စိတ္ဓါတ္ခြန္အားေတြ ေပးစြမ္းႏုိင္တယ္၊ စုစည္းညီၫြတ္မႈေတြကုိ ျဖစ္ေပၚေစတယ္ ဆုိတာ မ်က္ဝါးထင္ထင္ ျမင္ေတြ႕ေနရပါတယ္။ သူမလြတ္ေျမာက္လာၿပီးတဲ့ေနာက္ သူမရဲ႕ေခါင္းေဆာင္မႈကုိ ယုံၾကည္ကုိးစားတဲ့အေလ်ာက္ အမွန္တကယ္ စိတ္ေကာင္းေစတနာနဲ႔ ကူညီလုိသူမ်ား၊ ေထာက္ပံ့လုိသူမ်ားလည္း ျပည္တြင္းေရာျပည္ပမွာပါ တဖြဲဖြဲေပၚေပါက္လာပါတယ္။

တဖက္မွာလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က အင္အားစုအားလုံးနဲ႔ ညီၫြတ္ေရးလုပ္မယ္ေျပာတဲ့အတြက္ “ညီၫြတ္ေရး”ဆုိတဲ့ စကားကုိ အေၾကာင္းျပဳၿပီး တခ်ဳိ႕ေသာသူေတြ တစခန္း ထလာတာကုိ ေတြ႕ရျပန္ပါတယ္။။ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမတုိင္မီကေလးအထိ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္မႈကုိ လုံးလုံးပစ္ပယ္ၿပီး (ေရြးေကာက္ပြဲကုိ သပိတ္ေမွာက္မႈဟာ လက္ေတြ႕မဆန္ဘူးလုိ႔ ျပစ္တင္႐ႈတ္ခ်ၿပီး) ေရြးေကာက္ပြဲကုိ အားတက္သေရာ ေထာက္ခံခဲ့သူေတြဟာ အခုက်ေတာ့မွ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ထံ စာေတြ ေရးသူကေရး၊ အႏွစ္ ၂၀ လုံးလုံး အဖြဲ႕ခ်ဳပ္အနားကို ေယာင္လုိ႔ေတာင္ အနားမသီခဲ့တဲ့လူေတြကလည္း အခုက်မွ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္လူငယ္ေတြကုိ သင္တန္းေပးလုိသူနဲ႔၊ အင္တာနက္ဆုိင္ရာ အကူအညီေပးလုိသူနဲ႔၊ လုံၿခဳံေရးအႀကံေပးလုိသူနဲ႔ စသျဖင့္ စသျဖင့္ အကူအညီေပးလုိသူေတြ အလွ်ဳိလွ်ဳိေပၚထြက္ေပၚလာၿပီး အင္မတီးအင္မတန္ အလုပ္မ်ားေနၾကတာကုိ ေတြ႕ေနရပါတယ္။ ဒီအကူအညီမ်ဳိးေတြကုိ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အက်ယ္ခ်ဳပ္က်ေနစဥ္ အခ်ိန္ေတြကတည္းက အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ကုိ ေပးလုိက ေပးႏုိင္ခဲ့ပါလ်က္ ဘာေၾကာင့္ မေပးခဲ့ၾကသလဲဆုိတာ စဥ္းစားစရာပါပဲ။ "A friend in need is a friend indeed" - လုိအပ္ေနတုန္းမွာ ကူညီတာကမွ တကယ့္မိတ္ေဆြစစ္ - ဆုိတဲ့ စကားပုံကုိသာ ေျပးျမင္မိပါေတာ့တယ္။။ အခုက်မွ ေပၚျပဴလာျဖစ္မယ့္အရာေတြကုိ ထလုပ္တာဟာ “အခြင့္အေရးလုိခ်င္လုိ႔လား၊ နာမည္ေကာင္းလုိခ်င္လုိ႔လား၊ အမွန္တကယ္ စိတ္ေစတနာရွိလုိ႔လား” စသျဖင့္ သုိ႔ေလာ သုိ႔ေလာ ေတြးေတာမိပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ အင္မတန္ပါးနပ္သူ၊ လူကဲခတ္ေကာင္းသူတဦးျဖစ္တဲ့အေလ်ာက္ အနားကုိ ကပ္ဖုိ႔ႀကဳိးစားေနတဲ့လူေတြထဲကမွ အစစ္အမွန္နဲ႔ အတုအေယာင္ အေပၚယံသမားေတြကုိ မွန္မွန္ကန္ကန္ ခြဲျခားစိစစ္ ေရြးထုတ္ႏုိင္လိမ့္မယ္ဆုိတာ ယုံၾကည္ေနၿပီးသားမုိ႔ စိတ္ပူစရာေတာ့ သိပ္မရွိလွပါဘူး။ ညီၫြတ္ေရးနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ျဖစ္ျဖစ္၊ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးေရးနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ျဖစ္ျဖစ္၊ ပိတ္ဆုိ႔မႈမ်ားနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ျဖစ္ျဖစ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က တခုခုကုိ ေျပာတဲ့အခါတုိင္းမွာ “စစ္မွန္တဲ့ ဒီမုိကေရစီလမ္းေၾကာင္းကုိသြားမယ္ဆုိရင္၊ ျပည္သူလူထုအတြက္ အက်ဳိးရွိမယ္ဆုိရင္” ဆုိတဲ့ လုိအပ္ခ်က္၊ ကန္႔သတ္ခ်က္(Condition)ေလးေတြကုိ မေမ့မေလ်ာ့ ထည့္ထည့္ေျပာတာကို သတိထားမိပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ အင္မတန္ စိတ္ခ်မ္းသာမိပါတယ္။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အခုတေလာမွာေတာ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း တခါက ေျပာခဲ့ဖူးတဲ့ “ညီၫြတ္ေရးဆုိတဲ့ေနရာမွာ စားဖားႀကီးေတြ ညီၫြတ္ေရးမ်ဳိးကုိ မလုိခ်င္ဘူး” ဆုိတဲ့ စကားေလးကုိ သတိရေနမိပါေတာ့တယ္။

“ထူးဆန္းေသာ ဝန္ခ်ေတာင္းပန္စာ”

သုိ႔.... စာဖတ္သူ မိဘျပည္သူမ်ားခင္ဗ်ား။

မၾကာမီက မိမိတုိ႔ “သေဘာက္”ဂ်ာနယ္မွ ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ ခန္႔မွန္းေဟာကိန္းထုတ္မႈမ်ားသည္ ယခုအခါ မမွန္ကန္ေၾကာင္း ထင္ရွားလာေသာေၾကာင့္ မိမိတုိ႔ အေနျဖင့္ စာဖတ္သူ ျပည္သူမ်ားအား မ်က္ႏွာေအာက္ခ်၍ ႐ုိက်ဳိးစြာ ေတာင္းပန္ရန္ တာဝန္ရွိသည္ဟု ခံစားရပါသည္။ မိမိတုိ႔၏ ခန္႔မွန္း ေရးသားခဲ့မႈမ်ား မွားယြင္း သြားသည့္တုိင္ မိမိတုိ႔ အေနျဖင့္ ႏုိင္ငံႏွင့္ လူမ်ဳိးအေပၚ ထားရွိေသာ ေစတနာ ရာႏႈန္းျပည့္ မွန္ကန္မႈရွိေၾကာင္းကုိမူ က်ိန္ဆုိ၍ ေျပာၾကားလုိပါသည္။ ဘုရားစူး၊ မုိးႀကဳိးပြတ္၊ ကာလနာတုိက္၊ ခ်ီးကားတုိက္။

မိမိတုိ႔၏ ေဟာကိန္းထုတ္မႈမ်ားသည္ ၁၀၂.၀၉ ရာႏႈန္းျပည့္ ႐ုိးသား ေျဖာင့္မတ္မႈ ရွိၿပီး ႏုိင္ငံႏွင့္ လူမ်ဳိးအေပၚ ထားရွိေသာ ေစတနာ မွန္ကန္မႈရွိေၾကာင္း မွတ္ေက်ာက္တင္ခံႏုိင္ပါသည္။ ထုိ႔အျပင္ မည္သည့္ Stakeholder တစ္ဖက္ဖက္ကုိမွ် နိမ့္ပါးေစလုိေသာ ဆႏၵမရွိဘဲ ဘက္ေပါင္းစုံ Win-Win-Win-Win..............Win-Win အလုိ႔ငွာသာ ရည္ရြယ္ခဲ့ေၾကာင္းကုိလည္း မွတ္ေက်ာက္တင္ခံႏုိင္ပါသည္။

မည္သုိ႔ပင္ျဖစ္ေစ မိမိတုိ႔၏ ခန္႔မွန္းသုံးသပ္ခ်က္မ်ား မွားယြင္းခဲ့ေၾကာင္းကုိမူ စာဖတ္သူမ်ားသုိ႔ ႐ုိးသားစြာ ၀န္ခံလုိပါသည္။ မိမိတုိ႔ ၏ ေစတနာအမွားသာလွ်င္ျဖစ္၍ စာဖတ္သူမ်ားအား ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အမွား ေပးရာ ေရာက္ခဲ့လွ်င္လည္း မိမိတုိ႔၏ အႏူးအညြတ္ ေတာင္းပန္မႈကုိ လက္ခံ၍ စာဖတ္သူမ်ားက ခြင့္လႊတ္ ေပးၾကမည္ဟု ယုံၾကည္ပါသည္။ ထုိသုိ႔ သနားခြင့္လႊတ္ၿပီးသကာလ မိမိတုိ႔ “သေဘာက္”ဂ်ာနယ္ကုိ ဝယ္ဖတ္ၿမဲ ဝယ္ဖတ္မည္ဟု မိမိတုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္လ်က္ရွိပါသည္။ ဆက္လက္ အားေပးၾကပါဦးေနာ္။

မိမိတုိ႔ အေနျဖင့္မူ မိမိတုိ႔ သႏၷိ႒ာန္ခ်မွတ္ထားသည့္အတုိင္း ႏုိင္ငံႏွင့္ လူမ်ဳိး အတြက္ မေလွ်ာ့ေသာ ဇဲြလု႔ံလျဖင့္ ႐ုိးသားေသာအမွားမ်ားကုိ ထပ္ကာ ထပ္ကာ အဖန္တလဲလဲ က်ဴးလြန္ေနဦးမည္သာ ျဖစ္ေၾကာင္းကုိလည္း ေအာက္ပါ သီခ်င္းေလးအတုိင္း စာဖတ္သူမ်ားသုိ႔ တပါတည္း အသိေပး လုိက္ပါသည္။

“အရင္လုိ ဘဝအစမွာ.... ျပန္ၿပီးေနခြင့္ရေတာင္....
အျပန္တရာ မုိက္ဦးမွာ၊ အဖန္တရာ မွားဦးမွာ.....
ေနာက္ဆုံးေတာ့ေလ...စဥ္းစားမိတာ....
သေဘာက္မွာ မ်က္စိမရွိပါ”

ပုံ...
႐ုိးသားမႈေပါင္းေျမာက္ျမားစြာျဖင့္၊
အလြန္တရာ ႐ုိးသားေျဖာင့္မတ္ေသာ သေဘာက္ဂ်ာနယ္ အယ္ဒီတာ။

ကိုုယ္ဝန္မေဆာင္ဘဲ မီးဖြားလုုိေသာ မိခင္မ်ားအတြက္

ေဆာင္းအိပ္မက္

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ အေျဖမ်ားကုိ သုံးသပ္ျခင္း (၂)

ျမက္ႏႈတ္သူမ်ားႏွင့္ တဘဝတာ

လမ္းျပၾကယ္၏ ႏႈိးေဆာ္စာ

သူ႕မွာတမ္း

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ အေျဖမ်ားကုိ သုံးသပ္ျခင္း (၁)

“ျပႆနာအေပါင္းတုိ႔ ျမစ္ဖ်ားခံရာ”

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ NLD ႏွင့္ ဂငယ္ေကြ႕

ဒ႐ုိင္ဘာ၊ ခရီးသည္မ်ား ႏွင့္ က်ေနာ္

မုိးေပၚေထာင္ပစ္သူမ်ားႏွင့္ ဆယ့္ရွစ္ရက္ၾကာ

အေျပာင္းအလဲ

ေက်းဇူးတင္သူမ်ား၊ Ballroom Protest နဲ႔ သစ္ခြပန္းကဗ်ာ

ေၾသာ္.... ဂလုိကုိး

ငါေပ်ာက္ေနတယ္ဆုိရင္...

စားဖားႀကီးမ်ား သတိထား

“ထူးဆန္းေသာ ဝန္ခ်ေတာင္းပန္စာ”

ဘေလာ့ဂ္ေရးသူအေၾကာင္း

ေၾကာ္ျငာက႑ (ကလစ္ေခါက္ပါ)

ဝီကီပိဒိယ

စာအုပ္အၫႊန္း

ေရးခဲ့သမွ် ပုိ႔စ္မ်ား

သူတုိ႔ေရးသမွ်