ကၽြႏု္ပ္ႏွင့္ ဓါတ္ပုံပညာအေၾကာင္းကုိ ေရးရန္ စိတ္ကူးရခဲ့သည္မွာ ၾကာၿပီ။ သုိ႔ေသာ္ ကၽြႏု္ပ္လက္ရာမ်ားကုိ ျမင္လွ်င္ ဓါတ္ပုံပညာကုိ အမွန္တကယ္ စိတ္၀င္တစား လုိက္စားေနၾကဟန္တူေသာ ဘေလာ့ဂါလူငယ္ေလးမ်ားအဖုိ႔ သိမ္ငယ္စိတ္ ၀င္သြားေခ်မည္ေလာဟု စုိးရိမ္သျဖင့္ ကၽြႏု္ပ္၏ ပညာစြမ္းကုိ ထုတ္ေဖာ္မျပသ၀ံ့ဘဲ ေၾကာင္လက္သည္း၀ွက္ သုိသိပ္စြာ ေနခဲ့ပါသည္။ ယခုေတာ့ သင္းတုိ႔တေတြလည္း အေတာ္အသင့္ ရင့္က်က္လာၿပီဟု ယူဆသည့္အေလ်ာက္ ကၽြႏု္ပ္၏ ဂႏၴ၀င္လက္ရာအခ်ဳိ႕ကုိ စာဖတ္သူမ်ား ခံစားႏုိင္ရန္ ေကာင္းႏုိးရာရာ ထုတ္ႏႈတ္ တင္ျပလုိက္ပါသည္။ မုဒိတာစိတ္အျပည့္ျဖင့္ ၾကည့္႐ႈ နည္းယူၾကပါကုန္ေလာ့။
ေရွးဦးစြာ ကၽြႏု္ပ္၏ ပထမဦးဆုံး ကင္မရာ အေၾကာင္းကုိ အနည္းငယ္ ေျပာျပလုိပါသည္။ လြန္ခဲ့ေသာ ဆယ့္သုံးႏွစ္ မေလးရွားတြင္ ေနထုိင္စဥ္က သူငယ္ခ်င္းေလးေယာက္ စုေပါင္းစပ္ေပါင္း၍ ၀ယ္ယူခဲ့ေသာ ကင္မရာျဖစ္၏။ တန္ဘုိးမွာ မေလးရွားရင္းဂစ္ ၁၂၀ ခန္႔ရွိၿပီး စကၤာပူေငြျဖင့္တြက္ၾကည့္ပါက ေဒၚလာ ၅၀ ခန္႔ ရွိရာ စာဖတ္သူတုိ႔အေနျဖင့္ ထုိကင္မရာ၏ အရည္အေသြးကုိ အၾကမ္းဖ်င္း ခန္႔မွန္းမိၾကေလာက္ၿပီ ထင္ပါသည္။ ထုိကင္မရာသည္ Point and Shoot အမ်ဳိးအစားျဖစ္သည္။ ဓါတ္ခဲႏွင့္ ဖလင္ထည့္ၿပီးပါက ပါ၀ါဖြင့္ရန္ပိတ္ရန္ ခလုပ္တခု၊ ေခ်ာင္းၾကည့္ေပါက္မွ ျမင္ရသမွ်ကုိ ႐ုိက္ကူးႏုိင္ရန္ ႏွိပ္ရသည့္ ခလုပ္ တခု၊ စုစုေပါင္း ခလုပ္ႏွစ္ခုသာ ပါရွိသည္။ စကၤာပူေရာက္လာကာစ အခ်ိန္အထိ ထုိကင္မရာကိုသာ အသုံးျပဳ၍ ဓါတ္ပုံေပါင္း ေျမာက္ျမားစြာ ႐ုိက္ကူးခဲ့ပါသည္။
တရက္တြင္ မိတ္ေဆြတေယာက္ႏွင့္ ၿမဳိ႕ထဲသုိ႔အသြား ပင္နင္ဆူးလားပလာဇာႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ ခရစ္ယာန္ ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္းႀကီး၏ စုလစ္မြန္းခၽြန္ျဖဴျဖဴႀကီးသည္ လျပည့္၀န္းႀကီးေနာက္ခံတြင္ အင္မတန္မွ တင့္တယ္လွပေနသည္ကုိ ျမင္ေတြ႕ရေလသည္။ ထုိ႐ႈခင္းကို ျမင္ေတြ႕ရေသာအခါ ကၽြႏု္ပ္လည္း ျမန္မာျပည္တြင္ ေနထုိင္ေသာ မဒမ္ေပါအား သတိရလွသျဖင့္ အမွတ္တရ ဓါတ္ပုံ႐ုိက္ကူး ေပးပုိ႔ရန္ အႀကံျဖစ္၏။ သုိ႔ႏွင့္ စုလစ္မြန္းခၽြန္ႏွင့္တကြ လျပည့္၀န္းႀကီးအား ဓါတ္ပုံေနာက္ခံဘက္ဂေရာင္းတြင္ ပါ၀င္ေစရန္ မိမိကုိယ္တုိင္ ကင္မရာေခ်ာင္းၾကည့္ေပါက္မွ စိတ္တုိင္းက် အားရေအာင္ ေခ်ာင္းၾကည့္ၿပီးသကာလ အတူပါသူ မိတ္ေဆြအား ကင္မရာအယူအဆ၊ အန္ဂယ္လ္စသည္တုိ႔ကုိ အေသးစိတ္ၫႊန္ၾကားကာ ဓါတ္ပုံ႐ုိက္ခုိင္းေလသည္။ ကၽြႏု္ပ္ကုိယ္တုိင္မူကား ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္း ၿခံစည္း႐ုိးနားတြင္ ရပ္ၿပီး ၿခံစည္း႐ုိးတုိင္အား လက္တဖက္ႏွင့္ကုိင္ကာ ဗုိက္ခ်ပ္ေစရန္ အသက္ေအာင့္လ်က္ ပုိ႔စ္ေပးေန၏။
မိတ္ေဆြချမာမွာလည္း ဘယ္ဘ၀မွ ၀ဋ္ေႂကြးမွန္းမသိ။ ပလက္ေဖာင္းႏွင့္ မ်က္ႏွာႏွင့္ ထိလုခမန္း လမ္းမေပၚတြင္ ၀ပ္တြားလ်က္ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ႐ုိက္ေပးရွာ၏။ ဓါတ္ပုံ႐ုိက္ေနစဥ္ ကားတက္ႀကိတ္မသြားသည္မွာ ကံေကာင္းလွေခ်သည္။
သုိ႔ႏွင့္ ထုိဓါတ္ပုံကုိ ကူးေဆးလုိက္ေသာအခါ ေအာက္ပါအတုိင္း အံ့မခန္းသည့္ လက္ရာေကာင္း ဓါတ္ပုံတပုံအျဖစ္ ေတြ႕ျမင္ရေလသည္။
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgox8PJxBvTrn-Rln_MZkykSCijxhcOEephUUGJw8v0my0xn7CAGIe_KiynRy7_BwWWzuBHuuJRri00UhKh4VEXh84dxAfqM8kx6rBEz19YKRCOgfBSzFxNF2zebUUsRbRuxxrOUxUpeSZi/s400/Picture1.jpg)
ကၽြႏု္ပ္ႏွစ္သက္သေဘာက်လ်က္ရွိေသာ စုလစ္မြန္းခၽြန္းျဖဴျဖဴႀကီးသည္ လည္းေကာင္း၊ ေကာင္းကင္၌ ရႊန္းရႊန္းျမျမသာလ်က္ရွိေသာ လျပည့္၀န္းႀကီးသည္လည္းေကာင္း ဓါတ္ပုံထဲတြင္ ေပ်ာက္ျခင္းမလွ ေပ်ာက္လ်က္ရွိေခ်သည္။ ၿခံစည္း႐ုိးတုိင္မ်ားႏွင့္ ကၽြႏု္ပ္သာလွ်င္ ထီးထီးမားမားႀကီး ေပၚလ်က္ ကၽြႏု္ပ္မွာလည္း သရဲကားထဲမွ သရဲ ကုိယ္ထင္ျပသကဲ့သုိ႔ ရွိေခ်သည္။ ထုိအခါက်မွ ည႐ႈခင္းမ်ားကုိ ဖလက္ရွ္ထည့္႐ုိက္လွ်င္ အလင္းေရာင္အားနည္းေသာ ခပ္ေ၀းေ၀းက အရာမ်ား မပါတတ္ပုံကုိ ကၽြႏု္ပ္ ေရးေရးမွ် စတင္သေဘာေပါက္ေလေတာ့သည္။ ထုိဓါတ္ပုံကုိ အီလက္ထေရာနစ္ဌာနမွ ပါေမာကၡ ဆရာႀကီးေဒါက္တာစန္းတင့္ ျမင္ေသာအခါ… “ကုိေပါႏွယ္… စကၤာပူမွာ ဒီေလာက္ ဓါတ္ပုံ႐ုိက္စရာ ေနရာေတြ ေပါတာ၊ သူ ဘယ္နားမွာမ်ား သြား႐ုိက္ပါလိမ့္” ဟု အားမလုိအားမရ မွတ္ခ်က္ခ်ရွာသည္ ဟူသတည္း။
သုိ႔ႏွင့္လည္း မမွတ္ေသး။ မဒမ္ေပါႏွင့္ လက္ထပ္အၿပီး ပီနန္သုိ႔ ႏွစ္ေယာက္အတူ ပထမဦးဆုံးအႀကိမ္ သြားေရာက္ လည္ပတ္ရာတြင္ ကင္ႏြန္အမွတ္တံဆိပ္ ကင္မရာျဖင့္ ပီနန္ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းထဲတြင္ ဓါတ္ပုံမ်ား ႐ုိက္ခဲ့ေသး၏။ သုံးေခ်ာင္းေဒါက္ေပၚတြင္ တပ္ဆင္ထားေသာ ကင္မရာကုိ Timer mode တြင္ထားလ်က္ ခလုပ္ႏွိပ္ခဲ့ၿပီး ႐ုိက္ကြင္းထဲသုိ႔ အူယားဖားယား အေျပး၀င္ကာ ႐ုိက္ကူးယူခဲ့သည့္ ေအာက္ပါ ဓါတ္ပုံတြင္ ကၽြႏု္ပ္၏ အလင္းအေမွာင္ အယူအဆ ကၽြမ္းက်င္ပုံကုိသာမက ကၽြႏု္ပ္၏ ပင္ကုိယ္အသားအရည္ ျဖဴစင္ လင္းလက္ကာ ကုိယ္ေရာင္ကုိယ္၀ါ ေတာက္ပပုံ တုိ႔ကုိ အတုိင္းသား ေတြ႕ျမင္ ႐ႈစားႏုိင္ေပသည္။ (ဓါတ္ပုံထဲတြင္ အရိပ္က်ေသာ အျခမ္းမွာ ခါးေထာက္၍ စတုိင္ေပးေနသူမွာ ကၽြႏု္ပ္ပင္ျဖစ္ေခ်ေတာ့သည္။)
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQTdTeNE5hj175qb8KNNXp4ycBDXA9qc-LDVKALSbM-VpmVLAAsX3n9m9xqPEG8pxxY_xwR32zlv-mEwkfWivG_uQu-akPcGeiR4o3API4DuiKJwSOAGJPDKK-5jQrtd6WyzRHBUYk7Nii/s400/Picture2.jpg)
ထုိမွတပါးလည္း ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ တည္းခုိရာ ဟုိတယ္သုိ႔ ျပန္ေရာက္ေသာအခါ ဟုိတယ္ျပဴတင္းေပါက္မွ လွမ္းၾကည့္လုိက္ေသာ္ ပီနန္ကၽြန္းႏွင့္ မေလးရွားကၽြန္းမႀကီးအၾကား ေရလက္ၾကား႐ႈခင္းမွာ ေနျခည္ေအာက္တြင္ လြမ္းေမာဖြယ္ရာ လွပလ်က္ရွိသည္ကုိ ျမင္ေတြ႕ရ၏။ ယင္းကုိ ေနာက္ခံထားကာ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ ျပဴတင္းေပါက္နားတြင္ ေနရာယူလ်က္ ဤသုိ႔ ဤပုံလည္း ဓါတ္ပုံ႐ုိက္ကူးခဲ့ပါေသးသည္။
(ဤဓါတ္ပုံထဲတြင္လည္း ဘုရားစူး မုိးႀကဳိးပစ္ ကၽြႏု္ပ္ပုံ ပါသည္။ ေသေသခ်ာခ်ာ မ်က္လုံးကုိ ျပဴးၿပဲ၍ ၾကည့္႐ႈပါရန္။)
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgZIsQalhL2tCXS2luunUxuy1EejbXvaaDzagevBDlflmmnEfDYlpw5HQRKIHXIO59cVfFP8KyjsDRoWud-Qp1TFggH1WSb06HqCDLlp-X1U30vY6R5xiiqOgV9mVNiab8QDWglAiyBkIIm/s400/Picture3.jpg)
ဤပုိ႔စ္ကုိ ဖတ္႐ႈၿပီးသကာလ ကၽြႏု္ပ္ထံ၌ ဓါတ္ပုံသင္တန္း တက္လုိသူမ်ား အျမန္ဆုံး စာရင္းေပးသြင္းႏုိင္ၾကပါၿပီ။
သင္တန္းသား အေရအတြက္ အကန္႔အသတ္ ရွိသည္။ လာသေလာက္သာ လက္ခံမည္။
ေရွးဦးစြာ ကၽြႏု္ပ္၏ ပထမဦးဆုံး ကင္မရာ အေၾကာင္းကုိ အနည္းငယ္ ေျပာျပလုိပါသည္။ လြန္ခဲ့ေသာ ဆယ့္သုံးႏွစ္ မေလးရွားတြင္ ေနထုိင္စဥ္က သူငယ္ခ်င္းေလးေယာက္ စုေပါင္းစပ္ေပါင္း၍ ၀ယ္ယူခဲ့ေသာ ကင္မရာျဖစ္၏။ တန္ဘုိးမွာ မေလးရွားရင္းဂစ္ ၁၂၀ ခန္႔ရွိၿပီး စကၤာပူေငြျဖင့္တြက္ၾကည့္ပါက ေဒၚလာ ၅၀ ခန္႔ ရွိရာ စာဖတ္သူတုိ႔အေနျဖင့္ ထုိကင္မရာ၏ အရည္အေသြးကုိ အၾကမ္းဖ်င္း ခန္႔မွန္းမိၾကေလာက္ၿပီ ထင္ပါသည္။ ထုိကင္မရာသည္ Point and Shoot အမ်ဳိးအစားျဖစ္သည္။ ဓါတ္ခဲႏွင့္ ဖလင္ထည့္ၿပီးပါက ပါ၀ါဖြင့္ရန္ပိတ္ရန္ ခလုပ္တခု၊ ေခ်ာင္းၾကည့္ေပါက္မွ ျမင္ရသမွ်ကုိ ႐ုိက္ကူးႏုိင္ရန္ ႏွိပ္ရသည့္ ခလုပ္ တခု၊ စုစုေပါင္း ခလုပ္ႏွစ္ခုသာ ပါရွိသည္။ စကၤာပူေရာက္လာကာစ အခ်ိန္အထိ ထုိကင္မရာကိုသာ အသုံးျပဳ၍ ဓါတ္ပုံေပါင္း ေျမာက္ျမားစြာ ႐ုိက္ကူးခဲ့ပါသည္။
တရက္တြင္ မိတ္ေဆြတေယာက္ႏွင့္ ၿမဳိ႕ထဲသုိ႔အသြား ပင္နင္ဆူးလားပလာဇာႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ ခရစ္ယာန္ ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္းႀကီး၏ စုလစ္မြန္းခၽြန္ျဖဴျဖဴႀကီးသည္ လျပည့္၀န္းႀကီးေနာက္ခံတြင္ အင္မတန္မွ တင့္တယ္လွပေနသည္ကုိ ျမင္ေတြ႕ရေလသည္။ ထုိ႐ႈခင္းကို ျမင္ေတြ႕ရေသာအခါ ကၽြႏု္ပ္လည္း ျမန္မာျပည္တြင္ ေနထုိင္ေသာ မဒမ္ေပါအား သတိရလွသျဖင့္ အမွတ္တရ ဓါတ္ပုံ႐ုိက္ကူး ေပးပုိ႔ရန္ အႀကံျဖစ္၏။ သုိ႔ႏွင့္ စုလစ္မြန္းခၽြန္ႏွင့္တကြ လျပည့္၀န္းႀကီးအား ဓါတ္ပုံေနာက္ခံဘက္ဂေရာင္းတြင္ ပါ၀င္ေစရန္ မိမိကုိယ္တုိင္ ကင္မရာေခ်ာင္းၾကည့္ေပါက္မွ စိတ္တုိင္းက် အားရေအာင္ ေခ်ာင္းၾကည့္ၿပီးသကာလ အတူပါသူ မိတ္ေဆြအား ကင္မရာအယူအဆ၊ အန္ဂယ္လ္စသည္တုိ႔ကုိ အေသးစိတ္ၫႊန္ၾကားကာ ဓါတ္ပုံ႐ုိက္ခုိင္းေလသည္။ ကၽြႏု္ပ္ကုိယ္တုိင္မူကား ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္း ၿခံစည္း႐ုိးနားတြင္ ရပ္ၿပီး ၿခံစည္း႐ုိးတုိင္အား လက္တဖက္ႏွင့္ကုိင္ကာ ဗုိက္ခ်ပ္ေစရန္ အသက္ေအာင့္လ်က္ ပုိ႔စ္ေပးေန၏။
မိတ္ေဆြချမာမွာလည္း ဘယ္ဘ၀မွ ၀ဋ္ေႂကြးမွန္းမသိ။ ပလက္ေဖာင္းႏွင့္ မ်က္ႏွာႏွင့္ ထိလုခမန္း လမ္းမေပၚတြင္ ၀ပ္တြားလ်က္ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ႐ုိက္ေပးရွာ၏။ ဓါတ္ပုံ႐ုိက္ေနစဥ္ ကားတက္ႀကိတ္မသြားသည္မွာ ကံေကာင္းလွေခ်သည္။
သုိ႔ႏွင့္ ထုိဓါတ္ပုံကုိ ကူးေဆးလုိက္ေသာအခါ ေအာက္ပါအတုိင္း အံ့မခန္းသည့္ လက္ရာေကာင္း ဓါတ္ပုံတပုံအျဖစ္ ေတြ႕ျမင္ရေလသည္။
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgox8PJxBvTrn-Rln_MZkykSCijxhcOEephUUGJw8v0my0xn7CAGIe_KiynRy7_BwWWzuBHuuJRri00UhKh4VEXh84dxAfqM8kx6rBEz19YKRCOgfBSzFxNF2zebUUsRbRuxxrOUxUpeSZi/s400/Picture1.jpg)
ကၽြႏု္ပ္ႏွစ္သက္သေဘာက်လ်က္ရွိေသာ စုလစ္မြန္းခၽြန္းျဖဴျဖဴႀကီးသည္ လည္းေကာင္း၊ ေကာင္းကင္၌ ရႊန္းရႊန္းျမျမသာလ်က္ရွိေသာ လျပည့္၀န္းႀကီးသည္လည္းေကာင္း ဓါတ္ပုံထဲတြင္ ေပ်ာက္ျခင္းမလွ ေပ်ာက္လ်က္ရွိေခ်သည္။ ၿခံစည္း႐ုိးတုိင္မ်ားႏွင့္ ကၽြႏု္ပ္သာလွ်င္ ထီးထီးမားမားႀကီး ေပၚလ်က္ ကၽြႏု္ပ္မွာလည္း သရဲကားထဲမွ သရဲ ကုိယ္ထင္ျပသကဲ့သုိ႔ ရွိေခ်သည္။ ထုိအခါက်မွ ည႐ႈခင္းမ်ားကုိ ဖလက္ရွ္ထည့္႐ုိက္လွ်င္ အလင္းေရာင္အားနည္းေသာ ခပ္ေ၀းေ၀းက အရာမ်ား မပါတတ္ပုံကုိ ကၽြႏု္ပ္ ေရးေရးမွ် စတင္သေဘာေပါက္ေလေတာ့သည္။ ထုိဓါတ္ပုံကုိ အီလက္ထေရာနစ္ဌာနမွ ပါေမာကၡ ဆရာႀကီးေဒါက္တာစန္းတင့္ ျမင္ေသာအခါ… “ကုိေပါႏွယ္… စကၤာပူမွာ ဒီေလာက္ ဓါတ္ပုံ႐ုိက္စရာ ေနရာေတြ ေပါတာ၊ သူ ဘယ္နားမွာမ်ား သြား႐ုိက္ပါလိမ့္” ဟု အားမလုိအားမရ မွတ္ခ်က္ခ်ရွာသည္ ဟူသတည္း။
သုိ႔ႏွင့္လည္း မမွတ္ေသး။ မဒမ္ေပါႏွင့္ လက္ထပ္အၿပီး ပီနန္သုိ႔ ႏွစ္ေယာက္အတူ ပထမဦးဆုံးအႀကိမ္ သြားေရာက္ လည္ပတ္ရာတြင္ ကင္ႏြန္အမွတ္တံဆိပ္ ကင္မရာျဖင့္ ပီနန္ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းထဲတြင္ ဓါတ္ပုံမ်ား ႐ုိက္ခဲ့ေသး၏။ သုံးေခ်ာင္းေဒါက္ေပၚတြင္ တပ္ဆင္ထားေသာ ကင္မရာကုိ Timer mode တြင္ထားလ်က္ ခလုပ္ႏွိပ္ခဲ့ၿပီး ႐ုိက္ကြင္းထဲသုိ႔ အူယားဖားယား အေျပး၀င္ကာ ႐ုိက္ကူးယူခဲ့သည့္ ေအာက္ပါ ဓါတ္ပုံတြင္ ကၽြႏု္ပ္၏ အလင္းအေမွာင္ အယူအဆ ကၽြမ္းက်င္ပုံကုိသာမက ကၽြႏု္ပ္၏ ပင္ကုိယ္အသားအရည္ ျဖဴစင္ လင္းလက္ကာ ကုိယ္ေရာင္ကုိယ္၀ါ ေတာက္ပပုံ တုိ႔ကုိ အတုိင္းသား ေတြ႕ျမင္ ႐ႈစားႏုိင္ေပသည္။ (ဓါတ္ပုံထဲတြင္ အရိပ္က်ေသာ အျခမ္းမွာ ခါးေထာက္၍ စတုိင္ေပးေနသူမွာ ကၽြႏု္ပ္ပင္ျဖစ္ေခ်ေတာ့သည္။)
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQTdTeNE5hj175qb8KNNXp4ycBDXA9qc-LDVKALSbM-VpmVLAAsX3n9m9xqPEG8pxxY_xwR32zlv-mEwkfWivG_uQu-akPcGeiR4o3API4DuiKJwSOAGJPDKK-5jQrtd6WyzRHBUYk7Nii/s400/Picture2.jpg)
ထုိမွတပါးလည္း ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ တည္းခုိရာ ဟုိတယ္သုိ႔ ျပန္ေရာက္ေသာအခါ ဟုိတယ္ျပဴတင္းေပါက္မွ လွမ္းၾကည့္လုိက္ေသာ္ ပီနန္ကၽြန္းႏွင့္ မေလးရွားကၽြန္းမႀကီးအၾကား ေရလက္ၾကား႐ႈခင္းမွာ ေနျခည္ေအာက္တြင္ လြမ္းေမာဖြယ္ရာ လွပလ်က္ရွိသည္ကုိ ျမင္ေတြ႕ရ၏။ ယင္းကုိ ေနာက္ခံထားကာ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ ျပဴတင္းေပါက္နားတြင္ ေနရာယူလ်က္ ဤသုိ႔ ဤပုံလည္း ဓါတ္ပုံ႐ုိက္ကူးခဲ့ပါေသးသည္။
(ဤဓါတ္ပုံထဲတြင္လည္း ဘုရားစူး မုိးႀကဳိးပစ္ ကၽြႏု္ပ္ပုံ ပါသည္။ ေသေသခ်ာခ်ာ မ်က္လုံးကုိ ျပဴးၿပဲ၍ ၾကည့္႐ႈပါရန္။)
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgZIsQalhL2tCXS2luunUxuy1EejbXvaaDzagevBDlflmmnEfDYlpw5HQRKIHXIO59cVfFP8KyjsDRoWud-Qp1TFggH1WSb06HqCDLlp-X1U30vY6R5xiiqOgV9mVNiab8QDWglAiyBkIIm/s400/Picture3.jpg)
ဤပုိ႔စ္ကုိ ဖတ္႐ႈၿပီးသကာလ ကၽြႏု္ပ္ထံ၌ ဓါတ္ပုံသင္တန္း တက္လုိသူမ်ား အျမန္ဆုံး စာရင္းေပးသြင္းႏုိင္ၾကပါၿပီ။
သင္တန္းသား အေရအတြက္ အကန္႔အသတ္ ရွိသည္။ လာသေလာက္သာ လက္ခံမည္။
43 comments:
သင္တန္းသား အမွတ္စဥ္(၁)....:P
ဟား ဟား.. ပထမဆံုးပံုကိုၾကည့္လိုက္တာ ေသာက္ေနတဲ့ေကာ္ဖီေတာင္ သီးသြားတယ္ ။ ခြိ ။
သင္တန္းသား အမွတ္စဥ္( ၂ ) .....
ထိပ္တန္းအဆင့္ဝင္ ကင္မရာမင္းတံသို ့ သင္တန္းတက္လိုသၿဖင့္ သင္တန္းခ မည္မ်ွ ကုန္က်မည္ကို မဝံမရဲ ေမးသြားသည္
Snap and Dark Shot !
ဓာတ္ပံုေတြ အရမ္း မိုက္တယ္. :D
ဒုတိယပုံအေရာက္ မျပဳံးပဲဝါးလုံးကြဲ ..:-)))
တတိယပုံမွာေတာ့ပိုျပီးေလးစားသြား :)))))))))
ဟီးဟီး ကိုေပါၾကီး လႊတ္ရီရလို.ေက်းဇူး!!
ေရလည္ လန္းတယ္ဗ်ာ ပံုေတြက။ အဟိ။ ကၽြန္ေတာ္လဲ အဲဂလို စမ္းတဝါးပံုေတြ အမ်ားၾကီးျဖတ္သန္းခဲ့ရပါေၾကာင္း။
တနလၤာေန႔ မနက္ ဒီပို႔စ္ဖတ္ရတာ ေက်းဇူးႀကီးပါေပတယ္ ..
သင္တန္းတက္ရန္ အတြက္ ဒီတပါတ္ ပိတ္ရက္ အေဟာင္းတန္းမွာ ကင္မရာ သြားရွာလိုက္ပါဦးမယ္ ..
ဒီဓါတ္ပံုေတြက ကိုေပါရိုက္တာမွမဟုတ္တာ ကိုေပါကို တျခားသူေတြက ရိုက္ေပးတဲ့ပံုဆိုေတာ့ ကိုေပါညံ့လို႔ မဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္မ အမ်ိဳးသားထက္ေတာ့ သာေသးတယ္။ ကၽြန္မအမ်ိဳးသားရိုက္ရင္ ေခါင္းမေပၚတဲ့ ပံပဲမ်ားတယ္။ ၿပီးေတာ့ လူက ရုပ္ဆိုးရတဲ့အထဲ သူလက္မၿငိမ္လို႔ ထြက္လာတဲ့ပံုေတြဟာ အျမဲတမ္း သရဲသဘက္လိုပဲ ေပၚေနလို႔ အျမဲတမ္းဖ်က္ပစ္ရတယ္။။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္မပံုေကာင္းေကာင္း မရွိဘူး။ သူတို႔သားအဖပံုေတြဆို ကၽြန္မရိုက္ထားေပးတာ အေကာင္းေတြခ်ည္းပဲ မ်ားတယ္။
ၾဆာေပါ၏ ဓါတ္ပုံပညာမ်ားကုိ ဖတ္ၾကည့္ၿပီး အရမ္းရီခ်င္တာ ရုံးမွာမုိ ့ရီခ်င္တုိင္ရီမရ ေအာ္ဒုကၡ
ဒါ ပညာရွိ ဆန္တယ္။ ဒီေလာက္ပဲ ၾကည့္ထားအုန္း ဆုိတဲ့ သေဘာပဲ။ :)
ဒုတိယပံုနဲ႕ တတိယပံုကိုေတာ့ ခုိက္သြားျပီ။ :D
အား.... ရယ္ရတာေသေတာ့မယ္....။
ေအာ္ရယ္ရေတာ့တာပဲ..။
ကိုေပါ..ေနာက္ထပ္ ဒါမ်ိဳးေလးေတြ လုပ္ပါဦး...။
ဒုတိယပံုေအာက္ကစာဖတ္အျပီး လာမန္႔ေနတာ ၊ ဆက္ဖတ္လိုက္ဦးမယ္..။
LOL!!
ရယ္လိုက္ရတာ ထမင္းေတြေတာင္ သီးတယ္၊ စိတ္ညစ္ေနခ်ိန္ ကိုေပါရ႔ဲ ဒီပို႕စ က ရယ္စရာ ဟာသေျမာက္လို႕ ေက်းဇူး
thanks a lot ko paw,
very sleepy in office,
then my eye become wide when i read ur post.
once more:
ကိုေပါေရ... ေ၀းေနတာၾကာတဲ့ ဘေလာ့ကမာၻထဲျပန္အ၀င္ ဒီပို ့စ္ေလးဖတ္ရတာ အေတာ္ကို စိတ္လန္းဆန္းသြားတယ္… ကင္မရာကလဲ မ်က္နွာလိုက္ပါ့ေနာ္… မဒမ္ေပါပံုေလးေတြသာ ကြက္ကြက္ေပၚေနတာ အထူးအဆန္းပဲ… ဒါေၾကာင့္လဲ ခုေနာက္ပိုင္း ေနာက္ဆံုးေပၚကင္မရာေလးက မဒမ္ေပါနဲ ့ပဲ တတဲြတြဲျဖစ္ေနတာ ထင္တယ္… မဒမ္ေပါဓာတ္ပံုပညာကို ဟိုတေန ့က အိမ္ကပန္းေလးေတြ ရိုက္ေပးသြားကတည္းက ေလးစားသြားတာ… ကိုေပါဓာတ္ပံုပညာကိုေတာ့ ခုမွပဲ သိရေတာ့တယ္… ဆက္ၾကိဳးစားပါ… အားမငယ္ပါနဲ ့ေလ…
Hi..Love your posts. Cheers..:)
အန္ကယ္ေပါရဲ႕ ဓတ္ပံုၾကည့္ျပီး လာဘ္ခန္းထဲမွာတခြိခြိရယ္မိလို႕ ဆရာကခပ္လန္႕လန္႕နဲ႕လွမ္းၾကည့္တယ္ဗ်...ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ခုနမွသူကဆူထားတာ အခုထ,ရယ္ေနေတာ့ေၾကာင္သြားျပီ လို႕ထင္ေနလားမသိဘူး...အားလံုးကိုျပံဳးေပ်ာ္ေစတဲ့...ဦးေလးေပါ..
ha ha
Don't know how to say
so funny
သင္တန္းတက္ရန္ေလွ်ာက္လႊာ ဘယ္မွာ၀ယ္ရမလဲ
ေတာ္ေသး ႐ံုးမွာ မဖတ္မိလို႔။
မထူးပါဘူးေလ။ ေနာက္ေန႔ ႐ံုးေရာက္လဲ အလုပ္လုပ္ရင္း ၿပံဳးၿဖီးၿဖီး ျဖစ္ေနဦးမွာပါ။
သင္တန္းေၾကး ဘယ္ေလာက္လဲဟင္ ...
စိတ္၀င္စားလို႔ပါ :)
ကိုေပါရဲ့ ဓါတ္ပံုပညာကို ၾကိဳက္လြန္းလို႔ ၃ခါ လာၾကည့္ပါတယ္.. အားရပါးရ ရယ္လိုက္ရတဲ့ အတြက္ ေက်းဇူးပါပဲ..။
haha ROFl =)) Ko Paw,
LOL^^ when i read this "မိတ္ေဆြချမာမွာလည္း ဘယ္ဘ၀မွ ၀ဋ္ေႂကြးမွန္းမသိ။ ပလက္ေဖာင္းႏွင့္ မ်က္ႏွာႏွင့္ ထိလုခမန္း လမ္းမေပၚတြင္ ၀ပ္တြားလ်က္ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ႐ုိက္ေပးရွာ၏။ ဓါတ္ပုံ႐ုိက္ေနစဥ္ ကားတက္ႀကိတ္မသြားသည္မွာ ကံေကာင္းလွေခ်သည္။"
Gd day^^
ကိုေပါေရ၇ီ၇တာမ်က္၇ည္ေတာင္က်တယ္...စာအေ၇းအသားေျကာင့္ပါ...ဓါတ္ပံုကေတာ့ကုိေပါထက္လက္စြမ္းထက္ခဲ႕ဖူးေပါင္းမ်ားျပီ..
ကိုေပါေရ၇ီ၇တာမ်က္၇ည္ေတာင္က်တယ္...စာအေ၇းအသားေျကာင့္ပါ...ဓါတ္ပံုကေတာ့ကုိေပါထက္လက္စြမ္းထက္ခဲ႕ဖူးေပါင္းမ်ားျပီ..
ဓါတ္ပံုကေတာ့ကုိေပါထက္လက္စြမ္းထက္ခဲ႕ဖူးေပါင္းမ်ားျပီ..
ေစာေစာစီးစီး ရံုးမသြားခင္ ဒီပိုစ့္ကို ဖတ္မိတာ ကံေကာင္းလိုက္တာ...
သင္တန္းသား လာလုပ္မယ္...
အဲဒီအခါက်ရင္ တကယ္ အဲဒီလို ခပ္ေမွာင္ေမွာင္ အရိပ္က်က် ပံုေလးေတြ ရိုက္တတ္ေအာင္ သင္ေပးရမွာေနာ္.... ဒါပဲ
I cant stop but laughing. Thanks much for the post.
စိတ္ေလရပါတယ္ ကုိေပါရယ္။
ေလာရွည္
http://photo.lawshay.com
“ေရြးေကာက္ပြဲ”ဖတ္္္္လို္ ့မရပါ
i have to close my mounth n laugh in the office.very good post.still waiting for the new.your post really make me wake up.
ဟားဟားးးး
အက်ယ္ႀကီးေအာ္ရယ္ေနပါသည္။
ဒီေန႕မွ လိုင္းေပၚျပန္တက္ႏုိင္တာ..
ကိုေပါပို႕စ္ လာဖတ္တာ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ရႊင္သြားေလရဲ႕.
ေက်းဇူးေနာ္...
စာရင္းလာသြင္းလိုက္ၿပီ.... အဲလို ဓါတ္ပံုတပံုတည္းမွာ အလင္း အေမွာင္ပါေအာင္ ေသခ်ာရိုက္ႏုိင္တာ နည္းတဲ့ပညာမဟုတ္ဘူး။ ေလးစားဘာဒယ္။။။။။။။
သင္တန္းလာတက္တာ ေတာ္ပါေသးရဲ႕ လာသေလာက္ပဲ လက္ခံလုိ႕ အကုိေရ လွပါတယ္ ေနာက္ခံေတြနဲ႕ မဒမ္ေပါကုိ ေျပာပါတယ္ အဟီးးးး
ေလးစားလ်က္
ေတာင္ေပၚသား
သူမ်ားေတြသိမ္ငယ္စိတ္၀င္မွာကို အားနားၿပီး gentle man ပီပီေၾကာင္လက္သည္း၀ွက္ထားခဲ့တဲ့ကိုေပါေရ..အခုေတာ့ ရင့္က်က္လာၾကပါၿပီ လို ့အားနာပါးနာေတြးေပးတဲ့အတြက္...အားမနာေတာ့ဘူးေနာ္။အဟိ
မဒမ္ေပါက အသားျဖဴလို ့ေပၚတာေနမွာ။
ကိုေပါ ရွိရာ အရပ္သို႔ အေလးျပဳသြားေၾကာင္းပါ။
ကိုေပါ ဓာတ္ပုံပညာကို အေ၀းက ၾကည္ညိဳေနသူတဦး
စာကိုဖတ္ရင္းနဲ႔ ရီခ်င္စိတ္ လႈိက္တက္လာတယ္။ ကြ်န္ေတာ႔ အၿဖစ္ေတြနဲ႔ ေတာ္ေတာ္တူလြန္းလို႔။ lab ထဲမွာ မေအာင္႔ႏိုင္ဘူး စပ္ၿဖီးၿဖီးၾကီး ၿဖစ္သြားတယ္။ မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္ စားပြဲက ကုလားကေတာ႔ တစ္ေယာက္တည္း ရီေနတာ ရူးမ်ားေနလား ထင္ေတာ႔မယ္။ ကြ်န္ေတာ္လည္း သင္တန္းတက္မယ္ဗ်ာ။ အေၿခခံက ဆရာနဲ႔တူတယ္ဆိုေတာ႔ သင္ရင္ ၿမန္ၿမန္တတ္လြယ္မွာဗ်။ ဟီး
ပံုေတြၾကည့္ျပီး ရီလိုက္ရတာ.. း-)
အမေလး ေတာ္လိုက္တာ ကိုကိုေတာ္ အဟတ္ဟတ္ ရယ္ရတာကိုေမာလုိ႔ :D
သတိရလို႕ မွတ္ခ်က္ေရးသြားတယ္ဗ်ာ။ စာအခ်ိဳ႕ ျပန္ေရးျဖစ္ေတာ့မယ္ထင္ပါတယ္။
ဆီပံုးမထားတဲ့လူ ဆိုေတာ့လည္း ဧည့္ခန္းမရွိလို႕ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ တန္း၀င္လာရသလိုေပါ့။ မဒမ္ေပါ ဘာေတြခ်က္လဲ။
ငါလုိးမသား ငေပါ ။ ေစာက္ရူး ..........။ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ေဖာ္ေနတဲ့ေကာင္။ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ ျမန္မာျပည္ရဲ. ကယ္တင္ရွင္လို.ထင္ေနပုံပဲ။
Anonymous ! How come so rude? Who is ur parent?
Post a Comment